Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBZWB:2021:3302 ECLI:NL:RBZWB:2021:3302 AI generated

ECLI:NL:RBZWB:2021:3302 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant

Case Number ECLI:NL:RBZWB:2021:3302
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd; 2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden: a. de naam en het adres van de indiener; b. een dagtekening; c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld; d. de gronden van het hoger beroep. Voor burgers is het mogelijk hoger beroep digitaal in te stellen. Hiervoor kan gebruik worden gemaakt van de formulieren op Rechtspraak.nl/ Digitaal loket bestuursrecht. ECLI:NL:RBNHO:2015:8231. HR 1 oktober 2010, ECLI:NL:HR:2010:BN8731. HR 24 april 2015, ECLI:NL:HR:2015:1083. HR 29 september 1993, ECLI:NL:HR:1993:BH8552, BNB 1993/330. HR 15 april 2011, ECLI:NL:HR:2011:BN6324. HR 17 augustus 2018, ECLI:NL:HR:2018:1311. HR 22 april 2005, ECLI:NL:HR:2005:AO9047.

Legislator headnote

AI generated

artikel 7:1a Awb; ECLI:NL:RBZWB:2021:3302 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant: De rechtbank zal de uitspraak op bezwaar beschouwen als een afwijzing van dit verzoek tot ambtshalve vermindering. De rechtbank merkt daarom het beroepschrift aan als een tijdig bezwaarschrift tegen deze afwijzing. Ter zitting hebben partijen, gelet op de proces-economie, toestemming verleend voor rechtstreeks beroep, in de zin van artikel 7:1a Awb. De rechtbank volgt partijen daarin en zal daarom het bezwaarschrift tegen de afwijzing van het verzoek om ambtshalve vermindering als een beroepschrift behandelen. I Vereiste aangifte 4.2. Op grond van artikel 27e, lid 1 AWR verklaart de rechtbank het beroep ongegrond indien de vereiste aangifte niet is gedaan, tenzij is gebleken dat en in hoeverre de uitspraak op bezwaar onjuist is.

Keywords

AI generated
investigation for tax evasion tax authorities misappropriation of withholding tax inspection fee fee collection financial crime investigation

Cited Legislation

AI generated
artikel 7:1a Awb
Ter zitting hebben partijen, gelet op de proces-economie, toestemming verleend voor rechtstreeks beroep, in de zin van artikel 7:1a Awb.

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:GHAMS:2019:94
afdeling strafrecht parketnummer: 23-004153-15 datum uitspraak: 21 januari 2019 TEGENSPRAAK Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Noord-Holland van 28 september 2015 in de strafzaak onder parketnummer 15-840162-13 tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1968, adres: [adres] . Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 8, 15, 16, 20 november 2018 en 7 januari 2019, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. Tegen voormeld vonnis is door de verdachte hoger beroep ingesteld. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsman naar voren is gebracht. Vonnis waarvan beroep Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen, behalve ten aanzien van de kwalificatie van feit 2 primair en ten aanzien van de strafoplegging – in zoverre zal het vonnis worden vernietigd – en met dien verstande dat het hof: - de hierna genoemde wijzigingen in de bewijsconstructie aanbrengt; - in plaats van de onder 4.3.1. in het vonnis weergegeven bewijsoverweging zijn eigen bewijsoverweging stelt; - respondeert op de in hoger beroep gevoerde verweren en dienaangaande de bewijsoverwegingen en de overweging omtrent de herroeping voorwaardelijke invrijheidstelling uit het vonnis waarvan beroep zal aanvullen. Wijzigingen in de bewijsconstructie Het hof wijzigt de bewijsconstructie als volgt: noot 5: het hof leest in plaats van ‘Op 13 oktober 2013 vliegen [S] , [M.T.] en [P.V.] vanaf Punta Cana terug naar Amsterdam. Zij zitten naast elkaar in het vliegtuig.’ het volgende: ‘Op 14 oktober 2013 landde het vliegtuig vanuit Punta Cana met daarin [S] , [M.T.] en [P.V.] op de luchthaven Schiphol. Zij zaten naast elkaar in het vliegtuig.’; noot 21: het hof leest in plaats van ‘14.973,5 gram’: ’14.873,5 gram’; noot 24: verwezen wordt naar pagina 792 van het in deze noot genoemde bewijsmiddel. Het hof leest in plaats daarvan dat verwezen wordt naar de pagina’s 790-792; noot 46: het hof leest in de verwijzing in plaats van ‘18:43 uur’: ‘18:46 uur’; noot 50: het hof leest in de verwijzing in plaats van ‘p. 79-106’: ‘p. 48-86’; noot 55: het hof leest in plaats van ‘ [J.B.] heeft verklaard dat er op 1 januari 2014 een ontmoeting is geweest bij [S.G.] en [H.B.] thuis waarbij ook [T.S.] , [verdachte] en diens vriendin [A.H.] aanwezig waren’ dat ‘ [J.B.] heeft verklaard dat er bij [H.B.] thuis een ontmoeting is geweest waarbij in ieder geval ook [verdachte] aanwezig was.’; noot 56: het hof leest in plaats van ‘ [verdachte] heeft verklaard dat hij bij deze ontmoeting aanwezig is geweest’: ‘ [verdachte] heeft verklaard dat er een ontmoeting heeft plaatsgevonden bij [H.B.] thuis, waarbij in ieder geval ook de vriendin van [verdachte] ( [A.H.] ) en [J.B.] aanwezig waren.’; noot 60: het hof leest in plaats van ‘p. 52’: p. ‘51’ en in plaats van ‘cocaïne’: ‘drugs’; noot 112: het hof leest in plaats van ‘Zij is in totaal acht keer naar de Dominicaanse Republiek gereisd om als koerier cocaïne in een koffertje of handbagage mee te nemen’: ‘Zij is meermalen naar de Dominicaanse Republiek gereisd en heeft meermalen als koerier cocaïne in een koffertje of handbagage meegenomen’; noot 117: het hof leest in plaats van ‘19:19 uur’: ‘19:59 uur’; noot 173: het hof leest het onder deze noot weergegeven bewijsmiddel in samenhang met pagina 16 van het relaasproces-verbaal van 9 juli 2014 (map 6, B02, p. 16); noot 213: het hof leest in plaats van ‘ [(...)] ’: ‘ [H.B.] ’; noten 249 en 250: het hof leest de onder deze noot weergegeven bewijsmiddelen in samenhang met pagina 57 van het relaasproces-verbaal van 9 juli 2014 (map 6, B02, p. 57); noot 252: het hof leest het onder deze noot weergegeven bewijsmiddel in samenhang met pagina 59 van het relaasproces-verbaal van 9 juli 2014 (map 6, B02, p. 59); noot 255: het hof leest het onder deze noot weergegeven bewijsmiddel in samenhang met pagina 58 van het relaasproces-verbaal van 9 juli 2014 (map 6, B02, p. 58); noot 259: deze noot en het bijbehorende bewijsmiddel komen te vervallen; noot 268: het hof leest in plaats van ‘15:57 uur’: ‘14:57 uur’; noot 272: het hof leest in plaats van ‘15:09 uur’: ‘15:12 uur’; noot 289: het hof leest het onder deze noot weergegeven bewijsmiddel in combinatie met pagina 81 van het relaasproces-verbaal van 9 juli 2014 (map 6, B02, p. 81). Overweging met betrekking tot het bewijs, die in de plaats gesteld wordt van de overweging in het vonnis 4.3.1. De verdediging heeft in hoger beroep gemotiveerd betoogd dat zij – anders dan de rechtbank heeft aangenomen – niet onweersproken heeft gelaten dat de verdachte gebruiker is geweest van de telefoonnummers eindigend op 473 en 908. Het telefoonnummer eindigend op 908 heeft de verdachte gebruikt op 13 oktober 2013, maar niet op 6 oktober 2013. Het telefoonnummer eindigend op 473 heeft de verdachte niet gebruikt. Niet op 6 oktober 2013 en ook niet op 13 oktober 2013. Beoordeling bewijsverweer De verdediging heeft erkend dat het telefoonnummer eindigend op 908 op 13 en 14 oktober 2013 door de verdachte werd gebruikt. Het dossier bevat inderdaad overtuigend wettig bewijs dat een basis biedt voor die erkenning. Dat de verdachte niet de gebruiker is geweest van dit telefoonnummer op 6 oktober 2013 is evenwel niet aannemelijk geworden. Voorop staat dat als de verdachte op 13 en 14 oktober 2013 de gebruiker is van een bepaald telefoonnummer, het voorshands niet onaannemelijk is dat hij ook enkele dagen daarvoor te weten op 6 oktober 2013 dat telefoonnummer gebruikte. Dit temeer nu uit de bewijsmiddelen volgt dat de verdachte in drie telefoons toebehorend aan de op 14 oktober 2013 bij de cocaïne-invoer betrokken personen onder dit telefoonnummer (908) in de contactenlijst vermeld stond. De verdachte heeft zelf geen die aanname ontkrachtende aannemelijke verklaring gegeven. Verbalisanten van de Koninklijke Marechaussee hebben de verdachte al op 7 mei 2014 gevraagd te reageren op de stelling dat hij tenminste vanaf september 2013 de gebruiker was van het telefoonnummer eindigend op 908. De verdachte heeft zich ten aanzien van die vraag op zijn zwijgrecht beroepen. Eerst in een laat stadium – meer dan een jaar later – heeft de verdachte gesuggereerd dat niet hij, maar [D.K.] in zaaksdossier B01 had moeten worden vervolgd. In het pleidooi in eerste aanleg is vervolgens een verband gelegd tussen het telefoonnummer eindigend op 908 en [D.K.] ; hij zou dit nummer op 6 oktober 2013 hebben gebruikt. Vragen over de communicatie met dat telefoonnummer op 6 oktober 2013 heeft de verdachte toen niet willen beantwoorden. Ook in hoger beroep heeft de verdachte geen gebruik gemaakt van de hem geboden gelegenheid een verklaring af te leggen. Dat verbaast, omdat [D.K.] op verzoek van de verdachte door de raadsheer-commissaris is gehoord. Op de vraag of hij wel eens gebruikmaakte van een prepaid mobiele telefoon die in het huis van de verdachte lag, antwoordde [D.K.] : “Ik weet daar niets van”. Het hof vindt, gezien al het hiervoor overwogene, niet aannemelijk geworden dat een ander dan de verdachte op 6 oktober 2013 van het telefoonnummer eindigend op 908 heeft gebruikgemaakt. Ook kan worden bewezen dat het telefoonnummer eindigend op 473 op 6 en 13 oktober 2013 door de verdachte is gebruikt. Allereerst valt op dat bij gesprekken met en door dit telefoonnummer op meerdere momenten – en ook op 6 oktober 2013 – een zendmast wordt aangestraald die is gelegen in de nabije omgeving van het woonadres van de verdachte. Daarbij komt, dat dit telefoonnummer ook veelvuldig zendmasten aanstraalt in Schijndel, dichtbij de woonplaats van [A.H.] , de vriendin van de verdachte. In de periode tussen 14 en 17 september 2013 worden bij gesprekken met of door de beide telefoonnummers telkens op momenten kort na elkaar zendmasten in Schijndel aangestraald. Anders dan de verdediging heeft betoogd, heeft dit wel bewijswaarde. Wellicht was die bewijswaarde nog groter geweest als was vastgesteld dat op 6 en 13 oktober 2013 bij gesprekken met beide telefoonnummers op dezelfde momenten dezelfde zendmasten werden aangestraald. Maar dat betekent niet dat geen betekenis toekomt aan de hiervoor genoemde simultane bewegingen. Hieruit volgt namelijk dat aannemelijk is dat de telefoonnummers en de daarbij behorende telefoons zich op dezelfde momenten op dezelfde plaats bevonden. Ten aanzien van een van die telefoonnummers is hierboven overwogen dat de verdachte daarvan gebruik maakte. Het mag daarom geen verbazing wekken dat eveneens aannemelijk is dat de verdachte gebruikmaakte – ook nadien op 6 en 13 oktober 2013 – van het simultaan bewegende telefoonnummer 473. Daarbij komt nog eens dat beide nummers bellen met en gebeld worden door iemand gebruikmakend van een Dominicaans telefoonnummer. Daarmee is een tweede verband tussen de beide telefoonnummers gegeven. Zo wordt op 16 september 2013 het telefoonnummer eindigend op 473 gebeld door iemand gebruikmakend van het Dominicaanse telefoonnummer eindigend op 657. Wanneer geen gesprek tot stand komt, wordt enkele minuten later met datzelfde Dominicaanse telefoonnummer gebeld naar het telefoonnummer eindigend op 908. Maar er is meer. Het telefoonnummer eindigend op 522 kan eveneens aan de verdachte worden toegeschreven. Hij maakt van dit telefoonnummer veelvuldig gebruik als hij op 14 oktober 2013 op Schiphol is, zoals volgt uit een daarover opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 20 mei 2014. Er zijn zelfs beelden van momenten waarop de verdachte gebruikmakend van dit telefoonnummer een telefoongesprek voert met zijn zoon. Op 17 september 2013 wordt het telefoonnummer eindigend op 473 tweemaal gebeld door iemand gebruikmakend van het Dominicaanse telefoonnummer eindigend op 579. Wat wil nu het geval, met het telefoonnummer 522 – dat aan de verdachte kan worden toegeschreven – wordt ná 14 oktober 2013, te weten op 18 oktober 2013 gebeld met het Dominicaanse telefoonnummer eindigend op 579. Wederom een verband, ditmaal tussen de verdachte en het telefoonnummer eindigend op 473. Kortom, op grond van het vorenstaande in onderling verband en samenhang bezien acht het hof bewezen dat de verdachte op 6, 13 en 14 oktober 2013 – en ook daarvoor – de gebruiker was van de telefoonnummers eindigend op 473 en 908. Overwegingen ten aanzien van in hoger beroep gevoerde verweren Bewijsoverweging in aanvulling op overweging 4.3.6 in het vonnis, onder paragraaf “Verklaring [R.F.] ” In hoger beroep is door de verdediging opnieuw verzocht om [R.F.] als getuige te horen. Dit verzoek is door het hof op de regiezitting van 4 mei 2016 toegewezen. Uit een proces-verbaal van bevindingen met bijlagen van de raadsheer-commissaris van 16 augustus 2017, is evenwel gebleken, dat de getuige [R.F.] op 6 december 2015 dood is aangetroffen in Zwitserland. Hij had 91 bolletjes cocaïne in zijn lichaam. Het verweer Namens de verdachte is in hoger beroep betoogd dat de verklaring van de getuige [R.F.] dient te worden uitgesloten van het bewijs, nu de verdediging die getuige niet heeft kunnen ondervragen. De verklaring van [R.F.] is het enige bewijsmiddel waaruit volgt dat het bij de smokkel om cocaïne zou gaan en dus niet om smaragden, terwijl de verdediging op geen enkele wijze is gecompenseerd voor het niet kunnen uitoefenen van haar ondervragingsrecht. Aldus zou het gebruik van [R.F.] ’ verklaring voor het bewijs een schending opleveren van het bepaalde in artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (verder: EVRM). Het hof overweegt als volgt. Op grond van het bepaalde in artikel 6 EVRM heeft de verdediging aanspraak op een behoorlijke en effectieve mogelijkheid om getuigen in enig stadium van het geding te (doen) ondervragen. De omstandigheid dat de verdediging, ondanks het nodige initiatief daartoe, geen gebruik heeft kunnen maken van die mogelijkheid, staat niet eraan in de weg dat een door een getuige afgelegde verklaring voor het bewijs wordt gebezigd, mits is voldaan aan de eisen van een eerlijk proces, in het bijzonder doordat de bewezenverklaring niet in beslissende mate op die verklaring wordt gebaseerd dan wel – indien de bewezenverklaring wel in beslissende mate op die verklaring wordt gebaseerd – het ontbreken van een behoorlijke en effectieve mogelijkheid om de desbetreffende getuige te ondervragen in voldoende mate wordt gecompenseerd. Voor de beantwoording van de vraag of de bewezenverklaring in beslissende mate steunt op de verklaring van een, ondanks het nodige initiatief daartoe, niet door de verdediging ondervraagde getuige, is van belang in hoeverre die verklaring steun vindt in andere bewijsmiddelen. Het benodigde steunbewijs moet betrekking hebben op die onderdelen van de hem belastende verklaring die de verdachte betwist. Of dat steunbewijs aanwezig is, wordt mede bepaald door het gewicht van de verklaring van deze getuige in het licht van de bewijsvoering als geheel. De rechtbank heeft in het vonnis reeds gemotiveerd geoordeeld dat het ten laste gelegde bestanddeel “een materiaal bevattende cocaïne” niet uitsluitend en niet in beslissende mate op de verklaring van [R.F.] stoelt en dat er ook daarom geen grond is zijn verklaring van het bewijs uit te sluiten. De rechtbank heeft hiermee in feite het verweer, dat gebruik van de verklaring van [R.F.] strijd zou opleveren met het bepaalde in artikel 6 EVRM, al beoordeeld en wel volgens het hiervoor weergegeven toetsingskader. Het enkele feit dat [R.F.] door zijn overlijden gedurende de procedure in hoger beroep definitief niet meer kon worden ondervraagd door de verdediging, maakt de beoordeling van het gevoerde verweer niet anders. Het hof is van oordeel dat de rechtbank op juiste gronden heeft geoordeeld en beslist. Met overneming van de gronden van het vonnis wordt het verweer daarom verworpen. Bewijsoverweging in aanvulling op overweging 4.3.9 in het vonnis In hoger beroep heeft de verdediging betoogd dat er voldoende legale inkomsten waren die de aanschaf van het chalet mogelijk maakten. Zo heeft de verdachte eind 2011 een voordien inbeslaggenomen bedrag van € 18.000 van justitie teruggekregen. Daarnaast heeft de verdachte een bedrag van CHF 2.384, verworven door het verrichten van werkzaamheden in de penitentiaire inrichting, meegenomen na zijn detentie in Zwitserland. Ten slotte is er nog de betaling van € 10.000 door [F.J.] naar aanleiding van de verkoop van gereedschappen. Aldus bezien kan het oordeel van de rechtbank dat het niet anders kan dan dat de ten laste gelegde geldsom een criminele herkomst heeft geen stand houden, zo stelt de verdediging. Beoordeling In hoger beroep valt op dat de verdediging het bedrag dat de verdachte uit Zwitserland zou hebben meegenomen aanzienlijk naar beneden heeft bijgesteld. Verdachte – die in hoger beroep geen verklaring heeft afgelegd – heeft in eerste aanleg ter terechtzitting verklaard dat hij vanuit Zwitserland een bedrag van ongeveer CHF 25.000 in contanten had meegenomen. Van dat bedrag heeft hij in de PI Vught iets van € 2.000 op zijn rekening laten zetten. De rest van het geld zou hij naar huis hebben gebracht en zou hij in het chalet hebben gestoken, omdat hij dat in contanten nog had liggen. Omgerekend naar de gemiddelde koers in 2012 en dat naar beneden afgerond, heeft de verdachte dus naar eigen zeggen een bedrag van ongeveer € 18.000 (20.000 -/- 2.000) afkomstig uit Zwitserland gebruikt voor de aankoop van het chalet. In hoger beroep is gebleken dat de verklaring over het Zwitserse geld niet juist kan zijn. De Koninklijke Marechaussee heeft naar aanleiding van een rechtshulpverzoek en de antwoorden daarop in een proces-verbaal van 20 juni 2017 gerelateerd dat de verdachte omgerekend niet meer dan € 2.363,25 aan zijn Zwitserse detentie heeft overgehouden. Dit bedrag kan de aankoop van het chalet niet verklaren. Het biedt anders gezegd geen steun voor de verklaring van de verdachte dat het chalet is aangekocht met op legale wijze verkregen geld. Dat de verdachte op bovenstaand onderdeel aantoonbaar niet de waarheid heeft verklaard over de manier waarop hij de aankoop van het chalet heeft gefinancierd, maakt dat de overige verklaringen van de verdachte met betrekking tot de financiering met de nodige behoedzaamheid moeten worden beoordeeld. Dat heeft de rechtbank op de juiste wijze gedaan. Aan de overwegingen van de rechtbank met betrekking tot de overige genoemde bedragen heeft het hof daarom niets toe te voegen. Overweging met betrekking tot de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling in aanvulling op overweging 9.3 in het vonnis In hoger beroep heeft de verdediging betoogd dat de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling in zijn geheel, subsidiair voor de helft, dient te worden afgewezen. De verdediging heeft hieraan ten grondslag gelegd dat het hof, nu de redelijke termijn in hoger beroep in aanzienlijke mate is overschreden, alsnog consequenties aan de late indiening van de vordering zou moeten verbinden. Het hof overweegt als volgt. De rechtbank heeft op goede gronden en juist geoordeeld dat de late indiening van de vordering tot herroeping op grond van artikel 15i Sr, niet in de weg staat aan de toewijzing ervan. In aanvulling op de overwegingen van de rechtbank merkt het hof op dat de toewijzing temeer geboden is, nu de verdachte binnen een half jaar na zijn voorwaardelijke invrijheidstelling zich heeft ingelaten met waar hij voordien voor gedetineerd was: het internationaal transport van een materiaal bevattende cocaïne. Met andere woorden, de verdachte is in zijn oude fout vervallen, en dat kort na de voorwaardelijke invrijheidstelling. Dit levert een ernstige schending op van een aan de voorwaardelijke invrijheidstelling verbonden voorwaarde. Voorts is het hof van oordeel dat de overschrijding van de redelijke termijn tijdens de procedure in hoger beroep bij die beoordeling niet de betekenis toekomt die de verdediging daaraan lijkt toe te kennen. Weliswaar is de rechter vrij in zijn keuze en waardering van de factoren die voor een beslissing op een vordering ex artikel 15i Sr van belang zijn en kan schending van de redelijke termijn ex artikel 6 EVRM één van die factoren betreffen, maar daarmee is nog niet gegeven dat de ‘reductieregeling’ hier moet worden toegepast. Hiervoor is van belang dat de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling gelijktijdig wordt behandeld met de hoofdzaak en dat, zoals hierna zal worden uiteengezet, de hiervoor bedoelde schending van de redelijke termijn in de bepaling van de op te leggen straf in de hoofdzaak zal worden verdisconteerd. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde onder 2 primair Namens de verdachte is aangevoerd dat ontslag van rechtsvervolging dient te volgen voor hetgeen onder 2 primair ten laste is gelegd, voor zover dat ziet op de invoer van cocaïne in België. Het hof overweegt als volgt. Ingevolge artikel 2, aanhef en onder A, van de Opiumwet, is het verboden om verdovende middelen “binnen (…) het grondgebied van Nederland” te brengen. Dit betekent dat het binnen het grondgebied van België brengen van een materiaal bevattende cocaïne zoals is ten laste gelegd niet onder deze verbodsbepaling valt en niet gekwalificeerd kan worden als een strafbaar feit. De verdachte dient in zoverre dan ook te worden ontslagen van rechtsvervolging. Het onder 2 primair bewezen verklaarde levert op: medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2, onder A, van de Opiumwet gegeven verbod. Strafbaarheid van de verdachte met betrekking tot 2 primair Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte ten aanzien van het onder 2 primair bewezen verklaarde uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is. Oplegging van straf De rechtbank Noord-Holland heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1, 2 primair, 3, 4, 5 en 6 bewezen verklaarde veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van acht jaren, met aftrek van voorarrest. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het onder 1, 2 primair, 3, 4, 5 en 6 ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van acht jaren, met aftrek van voorarrest. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan. Verder heeft het hof gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich beziggehouden met de invoer van cocaïne vanuit de Dominicaanse Republiek naar Nederland. In oktober 2013 heeft hij samen met anderen 30 kilogram van een materiaal bevattende cocaïne ingevoerd en in januari 2014 nogmaals een onbekende hoeveelheid van een vergelijkbaar materiaal. Daarnaast heeft de verdachte zich in de eerste maanden van 2014 beziggehouden met de voorbereiding van cocaïnetransporten vanuit de Dominicaanse Republiek. De verdachte handelde hierbij in georganiseerd crimineel verband. Binnen deze organisatie, die de invoer van een materiaal bevattende cocaïne tot doel had, nam de verdachte een leidende en coördinerende positie in. Hij functioneerde als initiatiefnemer van de transporten en onderhield – direct en indirect – contact met leveranciers in de Dominicaanse Republiek. Ook regelde hij via anderen koeriers en afhalers. Verdachte schroomde niet om zelfs zijn eigen zoon te betrekken bij zijn strafbare gedrag. Het waren vooral anderen, te weten de koeriers en afhalers, die het grootste risico op ontdekking liepen. De verdachte heeft kortom een wezenlijke bijdrage geleverd aan de (voorbereiding van) invoer van materiaal bevattende cocaïne in Nederland. Het hof rekent dit de verdachte aan. De wetgever heeft hoge strafmaxima verbonden aan de opzettelijke invoer van verdovende middelen als bedoeld op lijst I bij de Opiumwet, juist om de Nederlandse samenleving zoveel mogelijk hiervan te vrijwaren en ter voorkoming van het ontstaan van een grootschalige binnenlandse markt. Om dezelfde reden staan er ook aanzienlijke straffen op handelingen die zijn gericht op de voorbereiding of bevordering van de invoer van dergelijke verdovende middelen. Cocaïne is immers een voor de gezondheid van personen schadelijke stof. Door de verspreiding van cocaïne en het gebruik daarvan wordt niet alleen de volksgezondheid ernstig bedreigd, maar de ervaring leert ook dat dit vaak gepaard gaat met andere vormen van criminaliteit, variërend van lichte verwervingscriminaliteit tot zware criminaliteit, zoals geweldsmisdrijven en misdrijven die de integriteit van het financiële en economische verkeer schaden. Aan dit laatste heeft ook verdachte zich schuldig gemaakt. Hij heeft een bedrag aan crimineel geld witgewassen door daarvan een chalet te kopen. Hiermee heeft de verdachte de criminele herkomst van dit geld verhuld. Gelet op de aard en ernst van het bewezenverklaarde komt slechts een gevangenisstraf als passende sanctie in aanmerking. Bij het bepalen van de hoogte van die gevangenisstraf, heeft het hof acht geslagen op een uittreksel Justitiële Documentatie betreffende de verdachte, gedateerd 19 oktober 2018. Daaruit volgt dat bij de verdachte sprake is van hardnekkige recidive op het gebied van drugsfeiten. De verdachte is in het verleden verschillende malen voor dergelijke feiten veroordeeld, waarbij hem in totaal ongeveer 20 jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf is opgelegd. Laatstelijk heeft de verdachte in verband met drugssmokkel op 12 mei 2010 in Zwitserland een gevangenisstraf van acht jaren opgelegd gekregen. Dit heeft de verdachte er niet van weerhouden om zich nogmaals schuldig te maken aan Opiumwetfeiten. Sterker nog, ten tijde van het eerste transport van 30 kilogram was de verdachte pas een half jaar op vrije voeten. De voorbereiding van dit transport moet dus nog korter na zijn vrijlating hebben plaatsgevonden. Alles afwegende is het hof van oordeel dat de door de advocaat-generaal gevorderde straf onvoldoende recht doet aan de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder zij zijn gepleegd. Daarbij neemt het hof in het bijzonder in aanmerking de leidinggevende rol van de verdachte in de criminele organisatie en zijn hardnekkige recidive. In verband met dat laatste acht het hof in het bijzonder van belang dat de verdachte kort na een langdurige gevangenisstraf voor drugssmokkel weer verder is gegaan met zijn laakbare gedrag. Een gevangenisstraf van 108 maanden vormt gezien het vorenstaande een passende straf. Het hof heeft evenwel vastgesteld dat de redelijke termijn in hoger beroep is overschreden met ruim vijftien maanden. Het hof ziet zich op basis hiervan genoodzaakt een strafkorting toe te passen van 8 maanden. Dit betekent de verdachte een gevangenisstraf opgelegd zal krijgen van 100 maanden. Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 2, 10, 10a en 11a (oud) van de Opiumwet en de artikelen 47, 57, 63 en 420bis van het Wetboek van Strafrecht. Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezen verklaarde. BESLISSING Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de kwalificatie van feit 2 primair en de strafoplegging en doet in zoverre opnieuw recht. Verklaart het onder 2 primair bewezen verklaarde feit niet strafbaar voor zover bewezen is verklaard het binnen het grondgebied van België brengen van verdovende middelen en ontslaat de verdachte te dier zake van alle rechtsvervolging. Verklaart het onder 2 primair bewezen verklaarde voor het overige strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 100 maanden. Beveelt dat de tijd, die door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in deze zaak in verzekering en voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht. Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene. Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mrs. M.M. van der Nat, C. Fetter en W. Foppen, in tegenwoordigheid van mr. F. van den Brink, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 21 januari 2019. De griffier is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen. ========================================================================= proces-verbaal uitspraak _______________________________________________________________ _ _ GERECHTSHOF AMSTERDAM Afdeling strafrecht Parketnummer: 23-004153-15 Proces-verbaal van de in het openbaar gehouden terechtzitting van dit gerechtshof, op 21 januari 2019. Tegenwoordig zijn: mr. M.M. van der Nat, voorzitter, mrs. C. Fetter en W. Foppen, raadsheren, mr. O.F. Qane, griffier. Het openbaar ministerie wordt vertegenwoordigd door mr. R.C. Tdlohreg, advocaat-generaal. De raadsheer doet de zaak tegen de verdachte [verdachte] uitroepen. De verdachte is wel / niet in de zaal van de terechtzitting aanwezig. Raadsman/raadsvrouw is wel / niet aanwezig. (zo ja:) naam raadsman/raadsvrouw en plaats: Tolk is wel / niet aanwezig. (zo ja:) naam tolk en taal: De raadsheer spreekt het arrest uit. De raadsheer geeft de verdachte kennis, dat daartegen binnen 14 dagen na heden beroep in cassatie kan worden ingesteld. (indien de VTE is verschenen) De verdachte heeft wel / geen afstand gedaan van recht aanwezig te zijn bij de uitspraak. (indien VTE is gedetineerd) Waarvan is opgemaakt dit proces-verbaal, dat door de raadsheer en de griffier is vastgesteld en ondertekend.
ECLI:NL:RBNHO:2015:8231
Tenlastelegging Aan verdachte is, na nadere omschrijving van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering, ten laste gelegd dat: feit 1: (zaakdossier B01) hij op of omstreeks 14 oktober 2013 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht, al dan niet als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet, ongeveer 30 kilogram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet; feit 2 primair: (zaakdossier B03) hij op of omstreeks 2 januari 2014 te Schiphol en/of Heeswijk-Dinther en/of Schijndel en/of Maastricht en/of Culemborg en/of Weert en/of Ede, in elk geval een of meer plaats(en) in Nederland en/of Brussel, in elk geval een of meer plaats(en) in België, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland en/of België heeft/hebben gebracht, al dan niet als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet, een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet; feit 2 subsidiair: hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 22 december 2013 tot en met 4 januari 2014, te Schiphol en/of Heeswijk-Dinther en/of Schijndel en/of Maastricht en/of Culemborg en/of Weert en/of Ede, in elk geval een of meer plaats(en) in Nederland en/of Brussel, in elk geval een of meer plaats(en) in België en/of Dominicaanse Republiek, meermalen, althans eenmaal, (telkens) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens) om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren, buiten en/of binnen het grondgebied van Nederland brengen van cocaïne, een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I voor te bereiden en/of te bevorderen, - ( telkens) zich en/of een of meer anderen gelegenheid en/of inlichtingen tot het plegen van dat/die feit(en) heeft getracht te verschaffen en/of - ( telkens) een of meer anderen getracht te bewegen om dat/die feit(en) te plegen, te doen plegen, mede te plegen, uit te lokken en/of daarbij behulpzaam te zijn en/of daartoe gelegenheid, middelen en/of inlichtingen te verschaffen en/of - ( telkens) voorwerpen en/of vervoermiddelen en/of stoffen en/of gelden en/of anderen betaalmiddelen voorhanden heeft gehad waarvan hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) (telkens) wist(en) of ernstig redenen had(den) om te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van dat/die feit(en) immers heeft/hebben hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen (telkens): - ( meermalen) met elkaar en/of met (een) (contactpersoon van) opdrachtgever(s) (telefonisch) contact laten leggen/gelegd en/of (laten) onderhouden en/of - ( meermalen) afspraken laten maken en/of gemaakt om elkaar te ontmoeten en/of - ( meermalen) ontmoetingen gehad en/of laten arrangeren en/of gearrangeerd om afspraken te maken en/of informatie door te (laten) geven en/of - ( meermalen)(telefonisch) informatie laten vertrekken en/of verstrekt en/of instructie(s) laten geven en/of gegeven en/of informatie en/of instructie(s) (laten) ontvangen ten behoeve van (invoer van) een (of meer) zending(en) of transport(en) verdovende middelen en/of - ( meermalen) vlucht- en/of reizigersgegevens laten doorgeven en/of doorgegeven en/of (laten) ontvangen en/of - ( meermalen) (een) koerier(s) en/of afhaler(s) (van de koerier(s)) laten ronselen en/of geronseld en/of laten zoeken/gezocht en/of - ( meermalen) (telefonisch) contact laten leggen/gelegd en/of (laten) onderhouden met koerier(s) en/of afhaler(s) (van de koerier(s)) en/of - ( meermalen) voor koeriers en/of afhalers (van de koeriers) tickets laten boeken en/of geboekt en/of laten betalen en/of betaald en/of - ( meermalen) informatie (betreffende vluchten van koeriers en/of afhalers (van de koerier(s)) laten opzoeken en/of opgezocht en/of laten uitzoeken en/of uitgezocht en/of - geld laten geven en/of gegeven en/of laten ontvangen en/of ontvangen om tickets te (laten) kopen en/of te (laten) regelen en/of te (laten) boeken met bestemmingen binnen Europa en/of Zuid-Amerika en/of - contact(en) laten leggen en/of gelegd met een (contactpersoon van) leverancier(s) van verdovende middelen (in (een) bronland(en)) en/of - informatie laten geven en/of gegeven en/of (laten) ontvangen over de dag en/of aankomsttijd(en) en/of vluchtnummer(s) van de vlucht(en) waarop de cocaïne aanwezig zou zijn en/of - ( vervolgens) (met deze vliegtickets) laten afreizen en/of afgereisd naar de/een luchthaven (binnen Europa) en/of - ( vervolgens) (met deze vliegtickets) zich toegang laten verschaffen en/of verschaft tot het beveiligde gedeelte (airside) van de/een luchthaven (binnen Europa) en/of - ( vervolgens) instructies (laten) ontvangen en/of laten geven en/of gegeven over hoe en/of van wie de cocaïne diende te worden overgenomen en/of overgedragen; - ( meermalen) geld laten ontvangen en/of ontvangen en/of laten geven en/of gegeven aan een (contactpersoon van) leveranciers van verdovende middelen en/of koeriers en/of afhalers (van koeriers); feit 3: (zaakdossier B05) hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 28 december 2013 tot en met 3 februari 2014, te Schiphol en/of Heeswijk-Dinther en/of Schijndel en/of Maastricht en/of Culemborg en/of Weert en/of Ede, in elk geval een of meer plaats(en) in Nederland en/of Brussel, in elk geval een of meer plaats(en) in België en/of Dominicaanse Republiek, meermalen, althans eenmaal, (telkens) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens) om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren, buiten en/of binnen het grondgebied van Nederland brengen van cocaïne, een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I voor te bereiden en/of te bevorderen, - ( telkens) zich en/of een of meer anderen gelegenheid en/of inlichtingen tot het plegen van dat/die feit(en) heeft getracht te verschaffen en/of - ( telkens) een of meer anderen getracht te bewegen om dat/die feit(en) te plegen, te doen plegen, mede te plegen, uit te lokken en/of daarbij behulpzaam te zijn en/of daartoe gelegenheid, middelen en/of inlichtingen te verschaffen en/of - ( telkens) voorwerpen en/of vervoermiddelen en/of stoffen en/of gelden en/of anderen betaalmiddelen voorhanden heeft gehad waarvan hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) (telkens) wist(en) of ernstig redenen had(den) om te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van dat/die feit(en) immers heeft/hebben hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen (telkens): - ( meermalen) met elkaar en/of met (een) (contactpersoon van) opdrachtgever(s) (telefonisch) contact laten leggen/gelegd en/of (laten) onderhouden en/of - ( meermalen) afspraken laten maken en/of gemaakt om elkaar te ontmoeten en/of - ( meermalen) ontmoetingen gehad en/of laten arrangeren en/of gearrangeerd om afspraken te maken en/of informatie door te (laten) geven en/of - ( meermalen)(telefonisch) informatie laten vertrekken en/of verstrekt en/of instructie(s) laten geven en/of gegeven en/of informatie en/of instructie(s) (laten) ontvangen ten behoeve van (invoer van) een (of meer) zending(en) of transport(en) verdovende middelen en/of - ( meermalen) vlucht- en/of reizigersgegevens laten doorgeven en/of doorgegeven en/of (laten) ontvangen en/of - ( meermalen) (een) koerier(s) en/of afhaler(s) (van de koerier(s)) laten ronselen en/of geronseld en/of laten zoeken/gezocht en/of - ( meermalen) (telefonisch) contact laten leggen/gelegd en/of (laten) onderhouden met koerier(s) en/of afhaler(s) (van de koerier(s)) en/of - ( meermalen) voor koeriers en/of afhalers (van de koeriers) tickets laten boeken en/of geboekt en/of laten betalen en/of betaald en/of - ( meermalen) informatie (betreffende vluchten van koeriers en/of afhalers (van de koerier(s)) laten opzoeken en/of opgezocht en/of laten uitzoeken en/of uitgezocht en/of - geld laten geven en/of gegeven en/of laten ontvangen en/of ontvangen om tickets te (laten) kopen en/of te (laten) regelen en/of te (laten) boeken met bestemmingen binnen Europa en/of Zuid-Amerika en/of - contact(en) laten leggen en/of gelegd met een (contactpersoon van) leverancier(s) van verdovende middelen (in (een) bronland(en)) en/of - informatie laten geven en/of gegeven en/of (laten) ontvangen over de dag en/of aankomsttijd(en) en/of vluchtnummer(s) van de vlucht(en) waarop de cocaïne aanwezig zou zijn en/of - ( vervolgens) (met deze vliegtickets) laten afreizen en/of afgereisd naar de/een luchthaven (binnen Europa) en/of - ( vervolgens) (met deze vliegtickets) zich toegang laten verschaffen en/of verschaft tot het beveiligde gedeelte (airside) van de/een luchthaven (binnen Europa) en/of - ( vervolgens) instructies (laten) ontvangen en/of laten geven en/of gegeven over hoe en/of van wie de cocaïne diende te worden overgenomen en/of overgedragen; - ( meermalen) geld laten ontvangen en/of ontvangen en/of laten geven en/of gegeven aan een (contactpersoon van) leveranciers van verdovende middelen en/of koeriers en/of afhalers (van koeriers); feit 4: (zaakdossier B02) hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 7 februari 2014 tot en met 13 maart 2014, te Schiphol en/of Heeswijk-Dinther en/of Schijndel en/of Maastricht en/of Culemborg en/of Weert en/of Ede, in elk geval een of meer plaats(en) in Nederland en/of Brussel, in elk geval een of meer plaats(en) in België en/of Dominicaanse Republiek, meermalen, althans eenmaal, (telkens) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens) om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren, buiten en/of binnen het grondgebied van Nederland brengen van cocaïne, een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I voor te bereiden en/of te bevorderen, - ( telkens) zich en/of een of meer anderen gelegenheid en/of inlichtingen tot het plegen van dat/die feit(en) heeft getracht te verschaffen en/of - ( telkens) een of meer anderen getracht te bewegen om dat/die feit(en) te plegen, te doen plegen, mede te plegen, uit te lokken en/of daarbij behulpzaam te zijn en/of daartoe gelegenheid, middelen en/of inlichtingen te verschaffen en/of - ( telkens) voorwerpen en/of vervoermiddelen en/of stoffen en/of gelden en/of anderen betaalmiddelen voorhanden heeft gehad waarvan hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) (telkens) wist(en) of ernstig redenen had(den) om te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van dat/die feit(en) immers heeft/hebben hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen (telkens): - ( meermalen) met elkaar en/of met (een) (contactpersoon van) opdrachtgever(s) (telefonisch) contact laten leggen/gelegd en/of (laten) onderhouden en/of - ( meermalen) afspraken laten maken en/of gemaakt om elkaar te ontmoeten en/of - ( meermalen) ontmoetingen gehad en/of laten arrangeren en/of gearrangeerd om afspraken te maken en/of informatie door te (laten) geven en/of - ( meermalen)(telefonisch) informatie laten vertrekken en/of verstrekt en/of instructie(s) laten geven en/of gegeven en/of informatie en/of instructie(s) (laten) ontvangen ten behoeve van (invoer van) een (of meer) zending(en) of transport(en) verdovende middelen en/of - ( meermalen) vlucht- en/of reizigersgegevens laten doorgeven en/of doorgegeven en/of (laten) ontvangen en/of - ( meermalen) (een) koerier(s) en/of afhaler(s) (van de koerier(s)) laten ronselen en/of geronseld en/of laten zoeken/gezocht en/of - ( meermalen) (telefonisch) contact laten leggen/gelegd en/of (laten) onderhouden met koerier(s) en/of afhaler(s) (van de koerier(s)) en/of - ( meermalen) voor koeriers en/of afhalers (van de koeriers) tickets laten boeken en/of geboekt en/of laten betalen en/of betaald en/of - ( meermalen) informatie (betreffende vluchten van koeriers en/of afhalers (van de koerier(s)) laten opzoeken en/of opgezocht en/of laten uitzoeken en/of uitgezocht en/of - geld laten geven en/of gegeven en/of laten ontvangen en/of ontvangen om tickets te (laten) kopen en/of te (laten) regelen en/of te (laten) boeken met bestemmingen binnen Europa en/of Zuid-Amerika en/of - contact(en) laten leggen en/of gelegd met een (contactpersoon van) leverancier(s) van verdovende middelen (in (een) bronland(en)) en/of - informatie laten geven en/of gegeven en/of (laten) ontvangen over de dag en/of aankomsttijd(en) en/of vluchtnummer(s) van de vlucht(en) waarop de cocaïne aanwezig zou zijn en/of - ( vervolgens) (met deze vliegtickets) laten afreizen en/of afgereisd naar de/een luchthaven (binnen Europa) en/of - ( vervolgens) (met deze vliegtickets) zich toegang laten verschaffen en/of verschaft tot het beveiligde gedeelte (airside) van de/een luchthaven (binnen Europa) en/of - ( vervolgens) instructies (laten) ontvangen en/of laten geven en/of gegeven over hoe en/of van wie de cocaïne diende te worden overgenomen en/of overgedragen; - ( meermalen) geld laten ontvangen en/of ontvangen en/of laten geven en/of gegeven aan een (contactpersoon van) leveranciers van verdovende middelen en/of koeriers en/of afhalers (van koeriers); feit 5: (zaakdossier B06) hij op één of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 september 2013 tot en met 6 mei 2014 te Schiphol en/of Heeswijk-Dinther en/of Schijndel en/of Maastricht en/of Culemborg, in elk geval een of meer plaats(en) in Nederland en/of Brussel, in elk geval een of meer plaats(en) in België en/of Dominicaanse Republiek, (telkens) heeft deelgenomen aan een organisatie, welke organisatie werd gevormd door een samenwerkingsverband van natuurlijke personen, waartoe hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) en/of andere personen behoorden, welke organisatie het oogmerk had het plegen van misdrijven als bedoeld in artikel 10, derde, vierde en vijfde lid en/of 10a eerste lid, te weten: - het (telkens) tezamen en in vereniging met anderen, (telkens) opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland brengen van (telkens) een hoeveelheid cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I (artikel 2A OW jo 10 lid 5 OW) en/of - het (telkens) tezamen en in vereniging met anderen, (telkens) om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland brengen van cocaïne van (telkens) een hoeveelheid cocaïne, (telkens) zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I voor te bereiden en/of te bevorderen, * (telkens) zich en/of een of meer anderen gelegenheid en/of inlichtingen tot het plegen van dat/die feit(en) heeft getracht te verschaffen en/of * (telkens) een of meer anderen getracht te bewegen om dat/die feit feit(en) te plegen, te doen plegen, mede te plegen, uit te lokken en/of daarbij behulpzaam te zijn en/of daartoe gelegenheid, middelen en/of inlichtingen te verschaffen en/of * (telkens) voorwerpen en/of vervoermiddelen en/of stoffen en/of gelden en/of anderen betaalmiddelen voorhanden heeft gehad waarvan hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) wist(en) of ernstig redenen had(den) om te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van dat/die feit(en) (artikel 10a OW); feit 6: (zaakdossier B09) hij op een of meer tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 1 januari 2013 tot en met 6 mei 2014, te Heeswijk-Dinther en/of Schijndel, in elk geval een of meer plaats(en) in Nederland, meermalen, althans eenmaal, (telkens) tezamen in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, (telkens) van een of meer voorwerp(en), te weten - 26.400 Euro en/of - [ chalet] ([adres chalet] op landgoed "De Wildhorst"), in elk geval een of meer geldbedrag(en) en/of een (register/(on)roerend) goed, de werkelijke aard, de herkomst, de vindplaats, de vervreemding en/of de verplaatsing heeft/hebben verborgen en/of verhuld, althans heeft/hebben verborgen en/of verhuld wie de rechthebbende op een of meer voorwerp(en), te weten voornoemd(e) gelbedrag(en) en/of (register/(on)roerend) goed, was/waren of wie bovenomschreven voorwerp(en), voorhanden had/hadden en/of (telkens) een of meer voorwerp(en), te weten - 26.400 Euro en/of - [ chalet] ([adres chalet] op landgoed "De Wildhorst"), in elk geval een of meer geldbedrag(en) en/of een (register/(on)roerend) goed, (telkens) heeft/hebben verworven, voorhanden heeft/hebben gehad, heeft/hebben overgedragen en/of omgezet, althans van een of meer voorwerp(en), te weten voornoemd(e) geldbedrag(en) en/of (register/(on)roerend) goed, (telkens) gebruik heeft/hebben gemaakt, terwijl hij, verdachte, en/of zijn mededader(s) (telkens) wist(en), dat bovenomschreven voorwerp(en) - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was/waren uit enig(e) misdrijf/misdrijven.
ECLI:NL:HR:2010:BN8731
Het geding in feitelijke instantie Aan belanghebbende is over het jaar 1992 een navorderingsaanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen opgelegd, met een verhoging van de nagevorderde belasting van honderd percent, van welke verhoging de Inspecteur bij het vaststellen van de aanslag geen kwijtschelding heeft verleend. De navorderingsaanslag en de beschikking inzake de verhoging zijn, na daartegen gemaakt bezwaar, bij gezamenlijke uitspraak van de Inspecteur gehandhaafd. Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de Inspecteur beroep ingesteld bij het Gerechtshof te Amsterdam. Dit hof heeft het tegen die uitspraak ingestelde beroep gegrond verklaard, de uitspraak van de Inspecteur vernietigd voor wat betreft het kwijtscheldingsbesluit, en de verhoging gedeeltelijk kwijtgescholden.
ECLI:NL:HR:2015:1083
24 april 2015 nr. 14/04104 Arrest gewezen op het beroep in cassatie van de Staatssecretaris van Financiën tegen de uitspraak van het Gerechtshof ’s‑Hertogenbosch van 25 juli 2014, nr. 13/00834, op het hoger beroep van [X] te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen een uitspraak van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant (nr. AWB 13/124) betreffende de aan belanghebbende over het jaar 2008 opgelegde navorderingsaanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
ECLI:NL:HR:1993:BH8552
HR 29 september 1993, ECLI:NL:HR:1993:BH8552, BNB 1993/330.
ECLI:NL:HR:2011:BN6324
Het geding in feitelijke instantie Aan belanghebbende zijn over de jaren 1990 tot en met 1997 navorderingsaanslagen in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (hierna: IB/PVV) opgelegd.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT Belastingrecht, meervoudige kamer Locatie: Breda Zaaknummers BRE 18/4046 en 18/4047 uitspraak van 10 mei 2021 Uitspraak als bedoeld in afdeling 8.2.6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in het geding tussen [belanghebbende] , wonende te [woonplaats] , belanghebbende, en de inspecteur van de Belastingdienst, de inspecteur. 1Ontstaan en loop van het geding 1.1. De inspecteur heeft met dagtekening 16 maart 2016 aan belanghebbende voor het jaar 2013 de aanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) opgelegd, berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 150.000.

Gelijktijdig is bij beschikking belastingrente in rekening gebracht. 1.2. De inspecteur heeft met dagtekening 16 maart 2016 aan belanghebbende voor het jaar 2013 de aanslag inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet 2013 (Zvw) opgelegd, berekend naar een bijdrage-inkomen van € 41.705. Gelijktijdig is bij beschikking belastingrente in rekening gebracht. 1.3. De inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar van 9 mei 2018 de aanslag IB/PVV 2013 verminderd naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 84.148 en de beschikking belastingrente dienovereenkomstig verminderd tot € 1.233.

Het bezwaar tegen de aanslag Zvw 2013 en de beschikking belastingrente is ongegrond verklaard. 1.4. Belanghebbende heeft daartegen bij brief van 13 juni 2018, ontvangen bij de rechtbank op 14 juni 2018, beroep ingesteld. Ter zake van dit beroep heeft de griffier van belanghebbende een griffierecht geheven van € 46. 1.5. De inspecteur heeft een verweerschrift ingediend. 1.6. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 19 maart 2021 te Breda. Aldaar zijn verschenen en gehoord de gemachtigde van belanghebbende mr. J.H. Sligchers, verbonden aan Advocatenkantoor mr.

Sligchers te Maastricht , en namens de inspecteur, [inspecteur 1] en [inspecteur 2] . 1.7. Belanghebbende heeft ter zitting een pleitnota voorgedragen en exemplaren daarvan overlegd aan de rechtbank en aan de andere partij. 1.8. Aan het einde van de zitting heeft de rechtbank het onderzoek gesloten. 1.9. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt. Een afschrift van dit proces-verbaal wordt gelijktijdig met een afschrift van deze uitspraak aan partijen toegezonden. 2Feiten Op grond van de stukken van het geding en het verhandelde ter zitting staat het volgende vast: 2.1.

Belanghebbende, geboren op [geboortedatum] , is vader van één meerderjarige zoon. Belanghebbende was gedetineerd tot en met begin 2013. Vanaf [periode 2014 - 2017] verbleef belanghebbende wederom in detentie. 2.2. Belanghebbende heeft in mei 2013 voor zijn zoon het chalet met nummer [nummer] gekocht op het landgoed [landgoed] in [plaats 1] . Hij heeft daarvoor in totaal € 26.400 betaald. Belanghebbende heeft daarnaast in 2013 een ander chalet op hetzelfde landgoed gehuurd. 2.3. De inspecteur heeft op 8 september 2014 een verzoek gedaan op grond van artikel 55 van de Algemene Wet inzake Rijksbelastingen (AWR) en de Officier van Justitie verzocht hem informatie te verstrekken uit het strafrechtelijke onderzoek naar onder meer belanghebbende.

Op 7 oktober 2014 heeft de inspecteur deze informatie van de FIOD ontvangen, namelijk het zaakdossier [zaakdossier] , uit het strafrechtelijke onderzoek “ [strafrechtelijke onderzoek] ”. 2.4. Belanghebbende is op 6 november 2014 uitgenodigd tot het doen van aangifte IB/PVV en Zvw 2013. Vervolgens is belanghebbende een herinnering toegezonden op 30 januari 2015. Belanghebbende heeft op 22 januari 2015 zijn aangifte IB/PVV en Zvw 2013 ingediend met een verzamelinkomen dat volledig bestaat uit inkomsten uit werk en woning van € 9.148. 2.5. De inspecteur heeft met dagtekening 20 februari 2015 aan belanghebbende een voorlopige aanslag IB/PVV 2013 opgelegd overeenkomstig de aangifte. 2.6.

De inspecteur heeft op 12 maart 2015 op grond van artikel 47 AWR belanghebbende het volgende verzocht: “- mij is bekend dat u al jarenlang inkomsten verkrijgt uit de handel en transport in verdovende middelen. Mede op basis hiervan heb ik u aangiftebiljetten inkomstenbelasting toegezonden over de jaren 2012 t/m 2014; -mij is tevens bekend dat u voor bovenstaande handel reeds meerdere malen veroordeeld bent; - uit de bovenstaande handel zijn inkomsten genoten. In de door u ingediende aangifte inkomstenbelasting 2013 heeft u hiervan niets opgegeven.

Ik verzoek u mij nu een opgave te verstrekken inzake deze inkomsten over de jaren 2012 t/m 2014.” De inspecteur heeft van belanghebbende de gevraagde informatie niet ontvangen en heeft vervolgens de aanslag ambtshalve opgelegd 2.7. De inspecteur heeft met dagtekening 11 september 2015 aan belanghebbende een tweede voorlopige aanslag IB/PVV 2013 opgelegd met een verzamelinkomen van € 150.000 dat volledig bestaat uit inkomsten uit werk en woning. De beschikking belastingrente bedraagt € 2.504. 2.8. Eveneens met dagtekening 11 september 2015 heeft de inspecteur aan belanghebbende een voorlopige aanslag Zvw 2013 opgelegd, berekend naar een bijdrage-inkomen van € 41.705.

De beschikking belastingrente bedraagt € 87. 2.9. Gemachtigde heeft op 22 oktober 2015 bezwaar ingediend tegen de voorlopige aanslagen IB/PVV en Zvw 2013. 2.10. De inspecteur heeft met dagtekening 16 maart 2016 de definitieve aanslagen IB/PVV en Zvw 2013 opgelegd. 2.11. Belanghebbende zelf heeft op 13 oktober 2016 ook bezwaar ingediend, tegen de voorlopige aanslagen IB en Zvw 2013. 2.12. Op 28 september 2015 heeft de rechtbank Noord-Holland belanghebbende veroordeeld voor drugsdelicten en witwassen. De rechtbank komt tot het volgende oordeel: “Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit het vorenstaande dat sprake is geweest van een duurzame en gestructureerde samenwerking gericht op het plegen van misdrijven als bedoeld in artikel 10, vijfde lid van de Opiumwet, onder meer blijkend uit de onderlinge verdeling van werkzaamheden en onderlinge afstemming van activiteiten van de deelnemers binnen de organisatie met het oog op het bereiken van het gemeenschappelijk doel van de organisatie.

Het blijkt ook uit de planmatigheid en stelselmatigheid van de met het oog op dit doel verrichte activiteiten van de deelnemers binnen de organisatie. Uit de bewijsmiddelen en met name uit de afgeluisterde gesprekken blijkt immers dat verdachten, in wisselende samenstelling en soms aangevuld met anderen, over een lange periode intensief, planmatig en stelselmatig met elkaar hebben samengewerkt bij de (voorbereiding van) de invoer van cocaïne, waarbij een duidelijke rolverdeling heeft bestaan.” De rechtbank heeft onder meer de volgende feiten bewezenverklaard:

“ De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de onder 1, onder 2 primair, onder 3, onder 4, onder 5 en onder 6 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat: feit 1: hij op 14 oktober 2013 te [plaats 2] , gemeente [gemeente] , tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht 30 kilogram van een materiaal bevattende cocaïne; feit 2 primair: hij op 2 januari 2014 te [plaats 2] en [plaats 1] en [plaats 3] en [plaats 4] , in elk geval in Nederland en in België, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland en België heeft gebracht een hoeveelheid cocaïne; feit 3: hij in de periode van 28 december 2013 tot en met 3 februari 2014, te [plaats 1] en [plaats 3] en [plaats 5] en in België en/of de Dominicaanse Republiek, tezamen en in vereniging met anderen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk vervoeren en binnen het grondgebied van Nederland brengen van cocaïne, voor te bereiden en/of te bevorderen, - zich en/of anderen gelegenheid en/of inlichtingen tot het plegen van dat feit heeft getracht te verschaffen en/of - anderen heeft getracht te bewegen om dat feit te plegen, te doen plegen, mede te plegen en/of daarbij behulpzaam te zijn en/of daartoe gelegenheid, middelen en/of inlichtingen te verschaffen immers heeft/hebben hij, verdachte, en/of zijn mededaders: - met elkaar en/of met (een) (contactpersoon van) opdrachtgever(s) (telefonisch) contact laten leggen/gelegd en/of (laten) onderhouden en - afspraken laten maken en/of gemaakt om elkaar te ontmoeten en - ontmoetingen gehad om afspraken te maken en/of informatie door te (laten) geven en - ( telefonisch) informatie laten vertrekken en/of verstrekt en/of informatie (laten) ontvangen ten behoeve van (invoer van) een transport verdovende middelen en/of - vlucht- en/of reizigersgegevens laten doorgeven en/of doorgegeven en/of (laten) ontvangen en - afhalers van de koerier laten ronselen en/of geronseld en - ( telefonisch) contact laten leggen/gelegd en/of (laten) onderhouden met een koerier en/of afhaler(s) van de koerier en - voor de koerier een ticket laten boeken en/of geboekt en - informatie betreffende vluchten van de koerier laten opzoeken en/of opgezocht en/of laten uitzoeken en/of uitgezocht en - contact laten leggen en/of gelegd met een (contactpersoon van) leverancier(s) van verdovende middelen en - informatie ontvangen over de dag en aankomsttijd van de vlucht waarop de cocaïne aanwezig zou zijn; (…) feit 5: hij in de periode van 1 september 2013 tot en met 6 mei 2014 te [plaats 2] en/of [plaats 1] en/of [plaats 6] en/of [plaats 3] , in elk geval plaatsen in Nederland en/of [plaats 7] , in elk geval in België en/of in de Dominicaanse Republiek, heeft deelgenomen aan een organisatie, welke organisatie werd gevormd door een samenwerkingsverband van natuurlijke personen, waartoe hij, verdachte, en zijn mededaders en andere personen behoorden, welke organisatie het oogmerk had het plegen van misdrijven als bedoeld in artikel 10, vijfde lid, te weten: - het tezamen en in vereniging met anderen opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland brengen van cocaïne; feit 6: hij op tijdstippen in de periode van 13 mei 2013 tot en met 14 augustus 2013 in Nederland, van een voorwerp, te weten 26.400 euro, de herkomst heeft verhuld, terwijl hij, verdachte, wist dat bovenomschreven geldbedrag - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was uit enig misdrijf.” Tegen het vonnis is hoger beroep ingediend. 2.13.

De inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar de aanslag IB/PVV 2013 en de beschikking belastingrente verminderd. Hij heeft de aanslag Zvw 2013 en de beschikking belastingrente gehandhaafd. 2.14. Op 21 januari 2019 heeft hof Amsterdam uitspraak gedaan in het hoger beroep (ECLI:NL:GHAMS:2019:94) tegen het vonnis van de rechtbank, zoals vermeld in 2.11. Het hof heeft als volgt geoordeeld: “ (…) Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen, behalve ten aanzien van de kwalificatie van feit 2 primair en ten aanzien van de strafoplegging – in zoverre zal het vonnis worden vernietigd (…)” De uitspraak van hof Amsterdam is onherroepelijk geworden. 3Geschil 3.1.

Het geschil betreft het antwoord op de volgende vragen: I. Heeft belanghebbende de vereiste aangiften IB/PVV en Zvw 2013 gedaan? II. Zijn de aanslagen en beschikkingen IB/PVV en Zvw 2013 tot de juiste bedragen vastgesteld? 3.2. Belanghebbende concludeert tot gegrondverklaring van het beroep, vernietiging dan wel vermindering van de aanslagen IB/PVV en Zvw 2013. De inspecteur concludeert tot ongegrondverklaring van het beroep.

4Beoordeling van het geschil

Vooraf en ambtshalve 4.1. De inspecteur heeft het bezwaar tegen de voorlopige aanslagen, dat op 22 oktober 2015 is ingediend door gemachtigde, aangemerkt als bezwaar tegen de definitieve aanslagen. Aangezien de definitieve aanslagen van 16 maart 2016 op 22 oktober 2015 nog niet tot stand waren gekomen en belanghebbende evenmin redelijkerwijs kon menen dat deze al tot stand waren gekomen, kan de rechtbank de inspecteur niet in dit standpunt volgen. De rechtbank is evenwel van oordeel dat het bezwaar dat belanghebbende zelf op 13 oktober 2016 heeft ingediend, moet worden beschouwd als een verzoek tot ambtshalve vermindering.

De rechtbank zal de uitspraak op bezwaar beschouwen als een afwijzing van dit verzoek tot ambtshalve vermindering. De rechtbank merkt daarom het beroepschrift aan als een tijdig bezwaarschrift tegen deze afwijzing. Ter zitting hebben partijen, gelet op de proces-economie, toestemming verleend voor rechtstreeks beroep, in de zin van artikel 7:1a Awb. De rechtbank volgt partijen daarin en zal daarom het bezwaarschrift tegen de afwijzing van het verzoek om ambtshalve vermindering als een beroepschrift behandelen. I Vereiste aangifte 4.2. Op grond van artikel 27e, lid 1 AWR verklaart de rechtbank het beroep ongegrond indien de vereiste aangifte niet is gedaan, tenzij is gebleken dat en in hoeverre de uitspraak op bezwaar onjuist is.

De vereiste aangifte is onder andere niet gedaan indien sprake is van één of meer gebreken in de aangifte die ertoe leiden dat de volgens de aangifte verschuldigde belasting verhoudingsgewijs aanzienlijk lager is dan de werkelijk verschuldigde belasting, zowel in absoluut als in relatief opzicht. Bij deze beoordeling moeten de normale regels van de stelplicht en bewijslast worden toegepast. Een afwijking van 19% dient als “verhoudingsgewijs aanzienlijk” worden beschouwd. De inhoudelijke gebreken in de aangifte worden slechts in aanmerking genomen in het geval dat de belastingplichtige ten tijde van de aangifte wist of zich ervan bewust moest zijn dat daardoor een aanzienlijk bedrag aan verschuldigde belasting niet zou worden geheven.

De bewijslast dat de vereiste aangifte niet is gedaan, rust op de inspecteur. 4.3. De inspecteur stelt dat de vereiste aangifte niet is gedaan aangezien belanghebbende voor het jaar 2013 is uitgenodigd tot het doen van aangifte IB/PVV en hij in zijn aangifte slechts een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 9.148 heeft aangegeven. Belanghebbende heeft volgens de inspecteur in 2013 aanzienlijke uitgaven gedaan uit een bron van inkomsten die hij niet heeft aangegeven. De inspecteur verwijst daarbij naar het volgende tapgesprek van 14 februari 2014 tussen belanghebbende en [zoon] :

“ [belanghebbende] belt uit naar het nummer: [telefoonnummer] . Dit nummer is in gebruik bij [zoon] ( [zoon] ). [zoon] is in [plaats 8] . Als ie naar huis komt, moet ie even sigaretten meenemen voor [belanghebbende] . [zoon] is niet met z'n eigen auto, maar met een busje samen met iemand anders. [zoon] zegt dat hij geen geld heeft. [belanghebbende] hoort anders dat [zoon] genoeg geld heeft. [belanghebbende] zegt dat hij bakken met geld heeft uitgegeven aan [zoon] : 30.000 euro voor het chalet. Dan die drie auto's erbij, komt het totaal al op 50.000.

Dan nog voor 15 verbouwd, waardoor ze al op 65.000 zitten. Daarbij nog 10.000 voor het verbouwen van de rest. In totaal heeft [belanghebbende] 75.000 euro uitgegeven aan [zoon] en dan doet [zoon] al moeilijk als hij een pakje sigaretten moet halen voor [belanghebbende] . [zoon] komt de sigaretten brengen. (...)" Verder wijst de inspecteur erop dat belanghebbende is veroordeeld door de rechtbank voor drugsdelicten en witwassen, waarbij de rechtbank heeft vastgesteld dat belanghebbende voor zijn zoon een chalet heeft gekocht voor een bedrag van in totaal € 26.400.

De inspecteur stelt dat uitgaven pas kunnen worden gedaan als er een bron van inkomen tegenover staat. Belanghebbende heeft die bron van inkomen niet aangegeven. Belanghebbende had zich ten tijde van het doen van aangifte IB/PVV 2013, aldus de inspecteur, ervan bewust moeten zijn dat op deze wijze een aanzienlijk bedrag aan belasting niet zou worden geheven. 4.4. Belanghebbende stelt dat hij wel de vereiste aangifte heeft gedaan en dat het geld voor de uitgaven afkomstig is uit het verrichten van arbeid tijdens zijn detentie in [land] , waarmee hij [bedrag] heeft verdiend.

Daarnaast had belanghebbende de beschikking over een aantal machines uit zijn voormalige bouwbedrijf. De zoon van belanghebbende heeft namens belanghebbende deze machines verkocht voor een bedrag van € 10.000. Voorts heeft het Openbaar Ministerie een eerder in beslag genomen bedrag van totaal € 18.000 aan belanghebbende teruggegeven. 4.5. Tussen partijen is niet in geschil dat belanghebbende in 2013 een chalet voor € 26.400 heeft gekocht. De inspecteur heeft belanghebbende in de gelegenheid gesteld nadere stukken te overleggen ter onderbouwing van zijn verklaring omtrent de bekostiging van deze uitgave.

De rechtbank acht de verklaring van belanghebbende niet aannemelijk, aangezien belanghebbende daarvoor geen enkele vorm van bewijs heeft overgelegd. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat belanghebbende strafrechtelijk onder meer is veroordeeld voor het witwassen van het bedrag van € 26.400 waarmee hij het chalet heeft gekocht voor zijn zoon. De strafrechter heeft de door belanghebbende gestelde herkomst, niet aannemelijk geacht. Belanghebbende heeft in de onderhavige procedure dezelfde stellingen over de herkomst van het geld ingenomen maar daarbij geen stukken overgelegd waarmee hij die herkomst van de gelden aannemelijk heeft gemaakt.

De rechtbank acht daarom aannemelijk dat belanghebbende in 2013 in ieder geval het aanzienlijke bedrag van € 26.400 heeft uitgegeven waarvoor hij geen verklaring kan geven. De rechtbank leidt hieruit af dat belanghebbende in 2013 in ieder geval tot dat bedrag belaste inkomsten heeft genoten die niet zijn aangegeven. Het gevolg daarvan is dat de volgens aangifte verschuldigde belasting relatief en absoluut bezien aanzienlijk lager is dan de werkelijk verschuldigde belasting. Gelet op het aanzienlijke bedrag van de verzwegen inkomsten moest belanghebbende zich ervan bewust zijn dat daardoor een aanzienlijk bedrag aan verschuldigde belasting niet zou worden geheven.

De rechtbank acht de inspecteur geslaagd in zijn bewijslast dat de vereiste aangifte niet is gedaan. Dit houdt in dat de bewijslast wordt omgekeerd en verzwaard. II Bedrag van de aanslag/ redelijke schatting 4.6. De omkering van de bewijslast laat onverlet dat de inspecteur de aanslag niet naar willekeur mag opleggen. De inspecteur behoort de aanslag te baseren op een redelijke schatting van het inkomen van belanghebbende. Indien de door de inspecteur gebruikte gegevens kunnen worden geaccepteerd als basis voor de redelijke schatting, ligt het op de weg van belanghebbende om, voor zover hij de juistheid van die gegevens of de juistheid anderszins van de schatting van de inspecteur betwist, daarvoor het verzwaarde (tegen)bewijs te leveren.

Voor de beoordeling of de schatting redelijk is, dient mede in aanmerking te worden genomen in hoeverre de inspecteur beschikt over gegevens voor het opleggen van een aanslag en in hoeverre ervan mag worden uitgegaan dat de belastingplichtige in staat is opening van zaken te geven. Daarvan uitgaande zal de inspecteur op basis van de feiten en omstandigheden van het geval aanknopingspunten dienen te verschaffen waaruit is af te leiden dat zijn berekening of schatting van de aanslag niet onredelijk en dus niet willekeurig is. Indien de hoogte van de schatting wordt betwist, komt de belastingrechter de bevoegdheid toe de schatting op redelijkheid te toetsen en zo nodig door een eigen in goede justitie opgemaakte schatting te vervangen. 4.7.

De inspecteur heeft de schatting van het resultaat uit overige werkzaamheden van € 75.000 onderbouwd met de stukken van de FIOD waaronder het tapgesprek tussen belanghebbende en zijn zoon (zie 4.3.). Dit bedrag bestaat volgens de inspecteur uit uitgaven die belanghebbende in 2013 heeft gedaan en waar geen inkomsten in de aangifte IB/PVV 2013 van belanghebbende tegenover staan. Ter zitting heeft de inspecteur een beroep gedaan op interne compensatie aangezien de inspecteur in zijn schatting de uitgaven aan auto’s heeft betrokken die pas in het jaar 2014 zijn aangeschaft.

Uit de gegevens van de FIOD volgt echter dat belanghebbende ook uitgaven heeft gedaan voor de huur van een ander chalet van € 8.000, een bedrag van € 6.000 aan energiekosten heeft uitgegeven en een bedrag van € 2.000 bij een grenswisselkantoor heeft gestort. Deze uitgaven heeft de inspecteur aanvankelijk in de schatting van € 75.000 niet meegenomen. 4.8. De rechtbank acht het niet onredelijk dat de inspecteur bij de schatting van het inkomen is uitgegaan van gegevens uit het FIOD dossier over de uitgaven die belanghebbende in 2013 heeft gedaan.

De schatting van € 75.000 is gebaseerd op het tapgesprek en op verdere analyse van de uitgaven van belanghebbende. Belanghebbende heeft de uitgaven aan een aantal auto’s terecht betwist aangezien die niet in 2013 zijn gedaan. Het beroep op interne compensatie van de inspecteur is gebaseerd op andere uitgaven die niet in de aanvankelijke schatting waren betrokken. De rechtbank acht ook die schatting redelijk. De stelling van belanghebbende dat het beroep op interne compensatie in strijd is met de beginselen van de goede procesorde, faalt. Belanghebbende heeft namelijk kunnen reageren op het beroep op interne compensatie en de inspecteur heeft zich ter zitting niet op nieuwe feiten gebaseerd.

De inspecteur baseert het beroep op interne compensatie op feiten die in het dossier aanwezig zijn. Daarmee is het beroep niet tardief. Ook heeft de inspecteur in zijn verweerschrift, anders dan belanghebbende stelt, niet uitdrukkelijk afstand gedaan van zijn standpunt dat de schatting ook op deze uitgaven kan worden gebaseerd. Belanghebbende heeft tegenover de schatting van de inspecteur niet doen blijken dat de aanslag onjuist is vastgesteld, waardoor de aanslag in stand blijft. Aanslag Zvw 2013 4.9. Aangezien de rechtbank tot het oordeel is gekomen dat de definitieve aanslag IB/PVV 2013 niet te hoog is vastgesteld, houdt dat in dat ook het bijdrage-inkomen voor de definitieve aanslag Zvw 2013 niet te hoog is vastgesteld.

Belanghebbende heeft tegen deze aanslag geen zelfstandige gronden aangevoerd. Het beroep tegen die aanslag is daarom eveneens ongegrond. Belastingrente 4.10. Tegen de beschikkingen belastingrente heeft belanghebbende geen afzonderlijke grieven aangevoerd. Aangezien de aanslagen IB/PVV en Zvw 2013 in stand blijven, blijven de beschikkingen belastingrente eveneens in stand. Gelet op het vorenstaande dient het beroep ongegrond te worden verklaard. 5Proceskosten De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. 6Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan op 10 mei 2021 door mr. J.M. van der Vegt, voorzitter, mr. drs. P.C. van der Vegt en mr. drs. M.M. de Werd, rechters, in aanwezigheid van mr. I.H.M. Fluitsma, griffier. Als gevolg van maatregelen rondom het Corona-virus is deze uitspraak niet uitgesproken op een openbare uitsprakenzitting. Zodra het openbaar uitspreken weer mogelijk is, wordt deze uitspraak alsnog in het openbaar uitgesproken. De griffier, De voorzitter, Afschrift aangetekend verzonden aan partijen op: Aan deze uitspraak hoeft eerst uitvoering te worden gegeven als de uitspraak onherroepelijk is geworden.

De uitspraak is onherroepelijk als niet binnen zes weken na verzending van de uitspraak een rechtsmiddel is aangewend of onherroepelijk op het aangewende rechtsmiddel is beslist (artikel 27h, derde lid en artikel 28, zevende lid AWR). Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ ’s-Hertogenbosch. De rechters die deze uitspraak hebben gedaan, zijn normaal gesproken als raadsheer werkzaam bij het gerechtshof ’s-Hertogenbosch.

Zij zijn in 2021 als rechter-plaatsvervanger gedetacheerd bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant. Een eventueel hoger beroep moet worden ingediend bij het gerechtshof te ’s-Hertogenbosch, maar zal worden behandeld door raadsheren van het gerechtshof Den Haag, dat als nevenzittingsplaats van het gerechtshof te ’s-Hertogenbosch is aangewezen. Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:

1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd; 2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden: a. de naam en het adres van de indiener; b. een dagtekening; c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld; d. de gronden van het hoger beroep. Voor burgers is het mogelijk hoger beroep digitaal in te stellen. Hiervoor kan gebruik worden gemaakt van de formulieren op Rechtspraak.nl/ Digitaal loket bestuursrecht. ECLI:NL:RBNHO:2015:8231. HR 1 oktober 2010, ECLI:NL:HR:2010:BN8731. HR 24 april 2015, ECLI:NL:HR:2015:1083. HR 29 september 1993, ECLI:NL:HR:1993:BH8552, BNB 1993/330. HR 15 april 2011, ECLI:NL:HR:2011:BN6324. HR 17 augustus 2018, ECLI:NL:HR:2018:1311. HR 22 april 2005, ECLI:NL:HR:2005:AO9047.