Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBZLY:2010:530 ECLI:NL:RBZLY:2010:530 AI generated

Civil court dismisses claim for damages against municipality due to lack of proof of direct damage from administrative decision reversal.

Case Number ECLI:NL:RBZLY:2010:530
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The civil court dismissed the plaintiff's claim for damages against the municipality regarding a rejected building permit for a wind turbine. The plaintiff argued that the municipality's wrongful refusal caused loss, but the court found no direct damage to the plaintiff because the administrative decision's invalidity only established illegality between the original applicant and the municipality. Consequently, the plaintiff failed to prove the municipality acted unlawfully towards them personally.

Legislator headnote

AI generated

Ww; Bestuursrecht: The binding force of an administrative court decision on the illegality of a decision does not automatically establish a tortious act against a third party; the claimant must independently prove facts showing the authority acted unlawfully towards them.

Keywords

AI generated
administrative decision binding force tort liability third party building permit refusal damages direct damage requirement civil court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
article 38, paragraph 1a of the planning scheme
article 46, paragraph 4 of the Building Act (Ww)

Cited Case Law

AI generated
High Court judgment of 31 May 1991, NJ 1993, 112

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

vonnis RECHTBANK ZWOLLE-LELYSTAD Sector civiel recht zaaknummer / rolnummer: 163213 / HA ZA 09-1487 Vonnis van 27 oktober 2010 in de zaak van [eiser] , wonende te [woonplaats] , eiser, advocaat mr. W.M. Bijloo te Middelharnis, tegen de publiekrechtelijke rechtspersoon GEMEENTE NOORDOOSTPOLDER, zetelend te Emmeloord, gedaagde, advocaat mr. R. Snel te Groningen. Partijen zullen hierna [eiser] en de gemeente genoemd worden. 1De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: de dagvaarding de conclusie van antwoord de conclusie van repliek de conclusie van dupliek de pleidooien en de ter gelegenheid daarvan overgelegde stukken. 1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald. 2De feiten 2.1. [A] , verder te noemen [A] , is eigenaar van het perceel [adres] te [woonplaats] . Op 18 september 2003 heeft [A] een aanvraag voor een bouwvergunning ingediend bij de gemeente voor de vervanging van een turbinegondel van een windturbine aan de [adres] te [woonplaats] . 2.2. Op 9 oktober 2003 is op het perceel [adres] een opstalrecht gevestigd ten behoeve van [eiser] . Onder opstallen wordt verstaan: windturbine met bijbehorende werken. 2.3. Bij besluit van 17 oktober 2006 hebben Burgemeester en wethouders van de gemeente Noordoostpolder de bouwvergunning geweigerd met de overweging dat het bouwplan in strijd is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan. [A] heeft bezwaar gemaakt tegen dit besluit, welk bezwaar ongegrond is verklaard.

Vervolgens heeft [A] tegen de beslissing op bezwaarschrift beroep ingesteld bij de rechtbank Zwolle-Lelystad. De rechtbank heeft de beslissing op bezwaarschrift vernietigd, het primaire besluit van 17 oktober 2006 herroepen en bepaald dat de uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit. De rechtbank overweegt: “(…) Verweerder heeft zich dan ook ten onrechte op het standpunt gesteld dat de aanvraag in strijd is met het bepaalde in artikel 38, lid 1a, van het bestemmingsplan. (…) Eiser heeft verzocht dat de rechtbank zal uitspreken dat hij sinds twaalf weken na ontvangst van de bouwaanvraag van rechtswege over een bouwvergunning beschikt.

Nu dit, gelet op het bepaalde in artikel 46, lid 4, van de Ww rechtstreeks uit de wet voortvloeit, ziet de rechtbank geen aanleiding dit verzoek in te willigen. (…)” Burgemeester en wethouders hebben hoger beroep ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Op 18 februari 2009 heeft de Afdeling de bestreden uitspraak van de rechtbank bekrachtigd. 3Het geschil 3.1. [eiser] vordert samengevat - veroordeling van de gemeente tot betaling van EUR 770.577,00, vermeerderd met rente en kosten. 3.2. De gemeente voert verweer. 3.3.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan. 4De beoordeling 4.1. [eiser] stelt het volgende. Door de weigering van de bouwvergunning door burgemeester en wethouders heeft hij schade geleden. Door de uitspraak van de Raad van State staat definitief vast dat de gemeente ten onrechte de bouwvergunning heeft geweigerd. De vernietiging werkt tegenover een ieder, dus ook tegenover [eiser] . [eiser] verwijst naar het arrest van de Hoge Raad van 31 mei 1991, NJ 1993, 112 ( [naam] /Nederweert). Met het oordeel dat de gemeente de bouwvergunning ten onrechte heeft geweigerd staat de onrechtmatigheid van het handelen/nalaten van de gemeente volgens vaste rechtspraak vast. 4.2.

De rechtbank overweegt het volgende. De bouwaanvraag is ingediend door [A] en het is [A] die de procedure bij de bestuursrechter heeft gevoerd. Het oordeel van de Afdeling bestuursrechtspraak over het gewraakte besluit van de gemeente heeft in beginsel voor de burgerlijke rechter in een later geding tussen partijen bindende kracht, niet alleen bij zijn oordeel omtrent de onrechtmatigheid, maar ook daarbuiten, zoals bij zijn oordeel omtrent de toerekening van de onrechtmatige daad. Partijen bij de bestuursrechtelijke procedure waren [A] en de gemeente.

Met de vernietiging van het besluit van de gemeente staat mitsdien de onrechtmatigheid van dat besluit tussen de partijen - de gemeente en [A] - vast. Niet staat daarmee vast dat een onrechtmatige daad jegens [eiser] is gepleegd. [eiser] dient dan ook feiten en omstandigheden aan te voeren waaruit volgt dat de gemeente jegens hem onrechtmatig heeft gehandeld. [eiser] heeft dit nagelaten. Onvoldoende is dat [eiser] heeft gesteld dat hij de windturbine op het terrein van [A] zou gaan exploiteren. De vordering van [eiser] dient dan ook te worden afgewezen. 4.3.

Eerst bij pleidooi heeft [eiser] nog als grondslag van zijn vordering aangevoerd, dat de gemeente niet binnen de wettelijke termijn van 12 weken een bouwvergunning heeft afgegeven en dat de gemeente de bouwvergunning niet openbaar heeft gemaakt, waardoor deze niet onaantastbaar is geworden. De gemeente heeft daarmee gehandeld in strijd met de wet en derhalve onrechtmatig gehandeld. 4.4. De rechtbank overweegt hieromtrent als volgt. De bepalingen omtrent de beslissingstermijn bij een bouwaanvraag en publicatie van een bouwvergunning beogen vooral de belangen van de aanvrager van de bouwvergunning te beschermen.

Tussen partijen staat vast dat de bouwvergunning is aangevraagd door en verleend aan [A] . [eiser] stelt enkel dat [eiser] en [A] hadden afgesproken dat [A] op eerste verzoek zou meewerken aan overdracht van de bouwvergunning. [eiser] heeft daarmee onvoldoende gesteld ter onderbouwing van de gestelde onrechtmatige daad van de gemeente jegens [eiser], zodat de vordering ook op deze grond dient te worden afgewezen. 4.5. De gemeente heeft ter zitting bezwaar gemaakt tegen de nieuwe stellingen van [eiser] , nu deze voor het eerst bij pleidooi naar voren zijn gebracht.

Nu de rechtbank de vordering ook op deze nieuwe grond afwijst, is de rechtbank van oordeel dat de gemeente alleen daarom al niet in haar belangen wordt geschaad; dit nog afgezien het feit dat de gemeente tijdens pleidooi reeds inhoudelijk heeft gereageerd op de stellingen. Er is in dit geval geen strijdigheid met de beginselen van goede procesorde. 4.6. [eiser] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van de gemeente worden begroot op: vast recht EUR 4.938,00 salaris advocaat 7.740,00 (3,0 punten × tarief EUR 2.580,00) Totaal EUR 12.678,00 5De beslissing De rechtbank 5.1. wijst de vorderingen af, 5.2. veroordeelt [eiser] in de proceskosten, aan de zijde van de gemeente tot op heden begroot op EUR 12.678,00, 5.3. verklaart dit vonnis wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.W.F. Houthoff, mr. A.E. The-Kouwenhoven en mr. A.P. de Jong-de Goede en in het openbaar uitgesproken op 27 oktober 2010.