Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBSGR:2005:AU1205 ECLI:NL:RBSGR:2005:AU1205 AI generated

Court dismisses detention appeal against an Iranian gay man, ruling deportation is imminent despite current delays.

Case Number ECLI:NL:RBSGR:2005:AU1205
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court declared the appeal against the detention measure under Article 59 of the Aliens Act 2000 inadmissible and rejected the claim for damages. The applicant, an Iranian gay man, argued that deportation was not imminent because the government had promised not to deport homosexuals to Iran pending further information. However, the court found that the detention and its execution complied with legal requirements and that the expected government report would soon arrive. Consequently, the court determined that the measure was not unreasonable given the applicant's criminal history and the likelihood of imminent deportation.

Legislator headnote

AI generated

Article 59, first paragraph, sub-item a, Aliens Act 2000; Article 94, fourth paragraph, Aliens Act 2000: Detention measures remain lawful and reasonable where deportation is expected within a reasonable time, even if currently suspended pending further diplomatic information, particularly when the detainee has a criminal record.

Keywords

AI generated
Aliens Act 2000 detention measure deportation imminent homosexual deportation reasonable time damages claim procedural compliance

Cited Legislation

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK DEN HAAG zittinghoudende te Utrecht Reg.nr.: AWB 05/33634 VRONTN UITSPRAAK op het beroep tegen de maatregel van bewaring op grond van artikel 59 Vreemdelingenwet 2000 (Vw) toegepast ten aanzien van de vreemdeling genaamd, althans zich noemende: A, geboren op [...] 1977, van Iraanse nationaliteit, eiser, verblijvende in het Uitzetcentrum te Schiphol, gemachtigde: mr. F. W. Verweij, advocaat te Utrecht, tegen een besluit van de Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, verweerder, gemachtigde: mr. F. Boone, werkzaam bij de onder verweerder ressorterende Immigratie- en Naturalisatiedienst te Den Haag.

1. INLEIDING Verweerder heeft op 23 juli 2005 aan eiser met het oog op de uitzetting de maatregel van bewaring ex artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, Vw opgelegd. Eiser heeft hiertegen op 25 juli 2005 beroep ingesteld bij deze rechtbank. Ingevolge artikel 94, eerste lid, Vw strekt dit beroep tevens tot toekenning van schadevergoeding. Het geding is behandeld ter zitting van 8 augustus 2005, waarbij namens eiser is verschenen mr. H.S.A. Jap-A-Joe, een kantoorgenoot van de gemachtigde van eiser. Eiser en verweerder hebben ter zitting bij monde van hun gemachtigden hun standpunten toegelicht.

2. OVERWEGINGEN Ingevolge artikel 94, vierde lid, Vw verklaart de rechtbank het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan, indien zij van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is. Eiser heeft de rechtbank verzocht de opheffing van de maatregel van bewaring te bevelen en schadevergoeding toe te kennen en voert daartoe aan dat eiser een Iraanse homoseksueel is en dat verweerder heeft besloten voorlopig geen homoseksuelen naar Iran uit te zetten.

Ten aanzien van eiser worden dus geen uitzettingshandelingen ondernomen en er is geen zicht op uitzetting. Subsidiair wordt gevraagd om toepassing van een lichter middel. Verweerder heeft geconcludeerd tot ongegrondverklaring van het beroep en tot afwijzing van het verzoek om schadevergoeding. De rechtbank overweegt als volgt. Niet bestreden is dat de procedure leidend tot de inbewaringstelling en de wijze van tenuitvoerlegging van de bewaring in overeenstemming zijn met de wettelijke vereisten. Ter zitting heeft verweerder verklaard dat er na toezeggingen van de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie thans geen uitzettingshandelingen worden ondernomen ten aanzien van Iraanse homoseksuelen in afwachting van berichtgeving van de Minister van Buitenlandse Zaken.

Verweerder heeft aangegeven deze berichtgeving eerder binnen enkele weken dan binnen enkele maanden te verwachten. De rechtbank sluit niet uit dat de verwachte berichtgeving van de Minister van Buitenlandse Zaken van belang kan zijn voor de vraag of er zicht op uitzetting bestaat van Iraanse homoseksuelen. De rechtbank is echter van oordeel dat verweerder de berichtgeving van de Minister van Buitenlandse zaken thans nog mag afwachten terwijl eiser zich in bewaring bevindt, nu deze binnen afzienbare tijd verwacht wordt. Voorts is de rechtbank van oordeel dat verweerder niet heeft hoeven te volstaan met oplegging van een meldplicht.

De rechtbank overweegt hierbij dat eiser meerdere malen is veroordeeld wegens een misdrijf en enkele overtredingen en ongewenst is verklaard. Dat een oom van eiser zich bereid heeft verklaard om hem in afwachting van zijn verwijdering in huis te nemen, geeft de rechtbank geen aanleiding voor een ander oordeel. Gelet op het vorenoverwogene is de rechtbank van oordeel dat de toepassing noch tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring ten aanzien van eiser in strijd zijn met de Vw. Evenmin is gebleken dat bij afweging van alle daarbij betrokken belangen de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in redelijkheid niet gerechtvaardigd is te achten.

Het beroep dient derhalve ongegrond verklaard te worden. De opheffing van de maatregel van bewaring wordt niet bevolen. Gelet hierop bestaat evenmin grond voor het toekennen van schadevergoeding, zodat het verzoek daartoe wordt afgewezen. Van omstandigheden op grond waarvan een van de partijen zou moeten worden veroordeeld in de door de andere partij gemaakte proceskosten, is de rechtbank niet gebleken.

3. BESLISSING De rechtbank: verklaart het beroep ongegrond; wijst het verzoek om schadevergoeding af. Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Ebbens, lid van de enkelvoudige kamer voor vreemdelingenzaken, en uitgesproken in het openbaar op 11 augustus 2005, in tegenwoordigheid van mr. P. Bruins-Langedijk, als griffier. de griffier de rechter afschrift verzonden op: RECHTSMIDDEL Ingevolge artikel 95 Vw staat tegen deze uitspraak binnen een week na de dag van bekendmaking hiervan voor belanghebbenden hoger beroep open bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, Postbus 16113, 2500 BC Den Haag. Het beroepschrift dient één of meer grieven tegen deze uitspraak te bevatten.