Court dismisses appeal against default judgment because plaintiff formally appeared and was not sentenced by default.
Legislator summary
AI generatedThe court declared the plaintiff inadmissible for filing an appeal against a 2015 judgment. Although the plaintiff argued for a default judgment, the court found he formally appeared after requesting an extension but failed to respond within the deadline, resulting in a judgment on counterclaim rather than by default. Consequently, the legal requirement for a default judgment was not met, and the appeal was rejected without substantive review.
Legislator headnote
AI generatedArticle 143 of the Code of Civil Procedure; An appeal against a judgment by default is only permissible if the defendant was actually sentenced by default, which requires that they did not formally appear in the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
RECHTBANK ROTTERDAM locatie Rotterdam zaaknummer: 11795213 CV EXPL 25-15425 datum uitspraak: 26 juni 2026 Vonnis van de kantonrechter in de zaak van [eiser] , woonplaats: [woonplaats], eiser in verzet, die zelf procedeert, tegen [gedaagde], in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van Direct Pay Services B.V., vestigingsplaats: Barendrecht, gedaagde in verzet, die zelf procedeert. Partijen worden hierna ‘[eiser]’, ‘de curator’ en ‘Direct Pay’ genoemd. 1De procedure 1.1. Het dossier bestaat uit de volgende processtukken: het vonnis van de kantonrechter van 6 maart 2015 met zaaknummer 3753297; de verzetdagvaarding van 8 juli 2025, met bijlagen. 2De beoordeling 2.1.
Op 6 maart 2015 is een vonnis gewezen tussen Direct Pay en [eiser], waarbij [eiser] onder andere is veroordeeld tot betaling van € 751,91. Hij is het hiermee niet eens en heeft met de dagvaarding van 8 juli 2025 verzet ingesteld tegen dat vonnis. 2.2. In artikel 143 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering staat dat verzet kan worden gedaan door een gedaagde die bij verstek is veroordeeld. Uit het vonnis blijkt echter dat [eiser] niet bij verstek is veroordeeld. Daarin staat namelijk dat op zijn verzoek uitstel is verleend om te reageren op de dagvaarding van Direct Pay, maar dat hij dat niet binnen de gegeven termijn heeft gedaan.
Dit betekent dat hij formeel wel in de procedure is verschenen en dat dus ook geen verstek tegen hem is verleend. Er is vervolgens een vonnis op tegenspraak gewezen. 2.3. Gelet op dat wat hiervoor staat is de conclusie dat [eiser] geen verzet kan instellen tegen het vonnis van 6 maart 2015. Hij wordt daarom niet-ontvankelijk verklaard in zijn vordering. Deze wordt dus niet inhoudelijk besproken. 2.4. Omdat [eiser] ongelijk krijg wordt hij veroordeeld in de proceskosten. Deze worden aan de kant van de curator begroot op nul euro, omdat niet is gesteld of gebleken dat hij in deze procedure kosten heeft gemaakt die voor vergoeding in aanmerking komen.
3De beslissing
De kantonrechter: 3.1. verklaart [eiser] niet-ontvankelijk in zijn vordering; 3.2. veroordeelt [eiser] in de proceskosten van deze procedure, die aan de kant van de curator worden begroot op € 0,-. Dit vonnis is gewezen door kantonrechter mr. V.F. Milders en in het openbaar uitgesproken. 53954