Court orders creditor to accept debt plan but rejects bankruptcy due to lack of repayment capacity.

Rechtbank Rotterdam Team insolventie rekestnummer: [nummer] uitspraakdatum: 26 februari 2026 in de zaak van: [verzoeker] , wonende te [adres] [postcode] [plaatsnaam], verzoeker.

1De procedure

Verzoeker heeft op 26 november 2025, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a, eerste lid, Faillissementswet ingediend om één schuldeiser, te weten: - Anders Medical Factoring B.V., in behandeling bij LAVG (hierna: Anders Medical Factoring); die weigert mee te werken aan een door verzoeker aangeboden schuldregeling, te bevelen in te stemmen met deze schuldregeling. LAVG heeft namens Anders Medical Factoring voorafgaand aan de zitting een verweerschrift toegezonden. Ter zitting van 18 februari 2026 zijn verschenen en gehoord: verzoeker; mevrouw W. el Bachiri, werkzaam bij Geldplein (hierna: schuldhulpverlening). Schuldhulpverlening heeft op 19 februari 2026 een aanvullend document aan de rechtbank toegezonden. De weigerende schuldeiser is, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen. De uitspraak is bepaald op heden.

2Het verzoek

Verzoeker heeft volgens het ingediende verzoekschrift twaalf schuldeisers, waarvan één preferente schuldeiser en elf concurrente schuldeisers. Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van € 23.709,77 van verzoeker te vorderen. Verzoeker heeft bij brief van 30 april 2025 en 10 juli 2025 een schuldregeling aangeboden aan zijn schuldeisers, die inhoudt dat geen uitdeling zal plaatsvinden aan de schuldeisers en waarbij aan de schuldeisers verzocht wordt de betreffende schulden kwijt te schelden. Het aangeboden akkoord heeft de volgende inhoud en achtergrond.

De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm. De afloscapaciteit van verzoeker is gebaseerd op ongewijzigde voortzetting van zijn Participatiewet-uitkering. Verzoeker kampt met fysieke en psychische klachten en is ontheven van de arbeidsverplichting tot en met in ieder geval 6 november 2027. Volgens schuldhulpverlening zal de afloscapaciteit van verzoeker niet toenemen binnen afzienbare tijd. Verzoeker heeft zich op het standpunt gesteld dat hij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan zijn schuldeisers aan te bieden.

Verzoeker heeft sinds de aanmelding bij schuldhulpverlening geen nieuwe schulden of achterstanden meer laten ontstaan en zijn vaste lasten worden inmiddels door zijn budgetbeheerder voldaan. Elf schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in. Anders Medical Factoring stemt hier niet mee in. Zij heeft een vordering van € 1.882,38 op verzoeker, die 7,9% van de totale schuldenlast beloopt.

3Het verweer

In haar contacten met schuldhulpverlening heeft Anders Medical Factoring te kennen gegeven dat zij niet akkoord gaat met de aangeboden regeling. In haar verweerschrift heeft zij voorts (kort samengevat) gesteld dat verzoeker niet heeft gemotiveerd waarom Anders Medical Factoring niet in redelijkheid heeft kunnen weigeren in te stemmen met de schuldregeling en dat Anders Medical Factoring geen belang heeft bij de aangeboden schuldregeling. Verzoeker heeft een zogeheten ‘nulaanbod’ gedaan, terwijl Anders Medical Factoring via beslaglegging maandelijks een bedrag van € 65,42 ontvangt.

Voorts stelt Anders Medical Factoring dat zowel bij het voorstel als bij het verzoek tot heroverweging niet is onderbouwd waarom verzoeker niet (fulltime) zou kunnen werken. In de visie van Anders Medical Factoring is het door verzoeker gedane aanbod dan ook niet het maximaal haalbare. Anders Medical Factoring meent dat, wanneer verzoeker tot de wettelijke schuldsaneringsregeling zou worden toegelaten, er in vergelijking met het minnelijke traject een hoger bedrag aan alle schuldeisers kan worden aangeboden. Bij een eventuele toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling zal verzoeker bovendien onder intensief, streng en onafhankelijk toezicht komen te staan van een professionele bewindvoerder en rechter-commissaris, waardoor deze regeling betere waarborgen biedt.

Hoewel behoorlijk opgeroepen heeft Anders Medical geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid haar standpunten ter zitting toe te lichten.

4De beoordeling

Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan de volledige vordering, staat het belang van Anders Medical Factoring bij haar weigering vast. De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of Anders Medical Factoring in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling heeft kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij heeft bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van verzoeker of de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad.

De rechtbank stelt allereerst vast dat de vordering van Anders Medical Factoring een gering aandeel vormt in de totale schuldenlast van 7,9%. Een ruime meerderheid van de schuldeisers, namelijk elf van de twaalf schuldeisers, is met de aangeboden regeling akkoord gegaan. De rechtbank stelt ook vast dat het voorstel is getoetst door een deskundige en onafhankelijke partij, te weten Geldplein. Voorts is het voorstel naar het oordeel van de rechtbank goed en controleerbaar gedocumenteerd. De rechtbank is van oordeel dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoeker in staat moet worden geacht.

Uit het verzoekschrift en het verhandelde ter zitting is gebleken dat verzoeker niet beschikt over betaald werk. Verzoeker ontvangt een Participatiewet-uitkering en is nog tot in ieder geval 6 november 2027 ontheven van de arbeidsverplichting. Voldoende aannemelijk is dat verzoeker in de komende jaren geen inkomen zal kunnen verwerven dat hoger is dan zijn huidige inkomen. Uit het bovenstaande vloeit ook voort dat er geen reëel perspectief is op afloscapaciteit binnen een wettelijke schuldsaneringsregeling, zoals subsidiair verzocht. Daarbij merkt de rechtbank (ten overvloede) op dat het vrij te laten bedrag dat wordt toegepast in de wettelijke schuldsaneringsregeling niet gelijk is aan de beslagvrije voet.

Dat betekent dat ook in de situatie dat de schuldsaneringsregeling (eventueel met een eerdere ingangsdatum) op verzoeker van toepassing zou zijn, er geen vooruitzicht is op een uitdeling aan de schuldeisers. Dat terwijl toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling aanzienlijke kosten met zich brengt, bestaande uit onder meer salaris voor de bewindvoerder en griffierecht. De verwachting is dat een groot deel van de wsnp-gerelateerde kosten ten laste van de Staat zouden moeten komen. Gelet op die omstandigheden en het belang van verzoeker bij een schuldenvrije toekomst, dient het belang van verzoeker in dit geval naar het oordeel van de rechtbank te prevaleren boven het belang van Anders Medical Factoring.

Anders Medical Factoring zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Nu voor het onderhavige verzoekschrift geen griffierecht verschuldigd is en verzoeker niet is bijgestaan door een advocaat, worden de kosten begroot op nihil. De rechtbank stelt vast dat thans een gedwongen schuldregeling is afgekondigd, die in de plaats komt van de vrijwillige instemming van de schuldeisers. Hieruit volgt dat verzoeker zal kunnen voortgaan met het betalen van zijn schulden en dat hij niet verkeert in de toestand dat hij heeft opgehouden te betalen, zodat het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling zal worden afgewezen.

5De beslissing

De rechtbank: - beveelt Anders Medical Factoring om in te stemmen met de door verzoeker aangeboden schuldregeling; - veroordeelt Anders Medical Factoring in de kosten van deze procedure, aan de zijde van verzoeker begroot op nihil; - bepaalt dat dit vonnis in de plaats treedt van de vrijwillige instemming; - wijst het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling af; - verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad. Dit vonnis is gewezen door mr. M.P. van Eeden-van Harskamp, rechter, en in aanwezigheid van mr. J.A. Kuijvenhoven, griffier, in het openbaar uitgesproken op 26 februari 2026. Tegen deze uitspraak kan degene aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak, hoger beroep instellen. Het hoger beroep kan uitsluitend door een advocaat worden ingesteld bij een verzoekschrift, in te dienen ter griffie van het gerechtshof dat van deze zaak kennis moet nemen.