Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2026:6628 ECLI:NL:RBROT:2026:6628 AI generated

Leasing company pays garage owner damages for roof work; contractor wins stay of execution in separate suit.

Case Number ECLI:NL:RBROT:2026:6628
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court awarded the garage owner full damages for business interruption caused by roof work, while dismissing the contractor's claim for a stay of execution. The landlord admitted liability, but the contractor argued that removing structural elements without consultation caused the damage. The judge ruled that the contractor's defense was insufficient given the landlord's admission and the risk of the contractor's own misconduct, yet granted the stay to protect the contractor from immediate payment.

Legislator headnote

AI generated

Articles 6:119 BW and 6:96 BW; where a defendant admits liability in a main action but raises a separate claim for indemnity, the court may award damages in the main action while granting a stay of execution to protect the defendant from immediate enforcement pending resolution of the indemnity claim.

Keywords

AI generated
business interruption damages lease agreement breach stay of execution indemnity claim procedural economy contractor liability costs allocation

Cited Legislation

AI generated
article 214 jo. 217 Rv
article 233 Rv
article 237 Rv
article 6:119 BW
article 6:96 lid 2 sub c BW
artikel 6:248 lid 2 BW
Vooropgesteld wordt dat een tussen partijen als gevolg van de overeenkomst geldende regel niet van toepassing is, voor zover dat in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn (artikel 6:248 lid 2 BW).
artikel 237 Rv
De proceskosten komen voor rekening van [naam B.V.] , omdat zij ongelijk krijgt (artikel 237 Rv).
artikel 233 Rv
De proceskostenveroordeling wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat MIT dat eist en [naam B.V.] daar geen bezwaar tegen heeft gemaakt (artikel 233 Rv).
artikel 6:119 BW

Cited Case Law

AI generated
34286 HR 12 december 1997, NJ 1998/208
34286 HR 12 december 1997, NJ 1998/208.
NJ 1998/208
34286 HR 12 december 1997, NJ 1998/208.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK ROTTERDAM locatie Rotterdam datum uitspraak: 5 juni 2026 Vonnis van de kantonrechter in de (hoofd)zaak met zaaknummer 11770793 CV EXPL 25-14558 van [eiser] handelend onder de naam AUTOMOBIEL SERVICE [eiser], woonplaats: [woonplaats] , eiser, gemachtigde: mr. L.M. Dragtenstein, tegen [naam B.V.] B.V., vestigingsplaats: [vestigingsplaats] , gedaagde, gemachtigde: [naam 1] , en MIDDELLAND INSTALLATIE TECHNIEK B.V., gevestigd in Krimpen aan de Lek, gevoegde partij, gemachtigde: mr. K. van der Aa-de Graaf, en in de (vrijwarings)zaak met zaaknummer 11846912 CV EXPL 25-18352 van [naam B.V.] B.V., gevestigd en kantoorhoudend in [vestigingsplaats] , eiseres, gemachtigde: [naam 1] , tegen MIDDELLAND INSTALLATIE TECHNIEK B.V., gevestigd in Krimpen aan de Lek, gedaagde, gemachtigde: mr.

K. van der Aa-de Graaf. De partijen worden hierna ‘ [eiser] ’, ‘ [naam B.V.] ’ en ‘MIT’ genoemd. 1De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: in de hoofdzaak de dagvaarding van 16 juni 2025, met bijlagen; het incidentele verzoek van [naam B.V.] tot oproeping in vrijwaring; de aantekeningen van de griffier van de op de rolzitting van 1 juli 2025 namens [eiser] en namens [naam B.V.] mondeling gegeven reactie; het vonnis in het incident van 4 juli 2025; in de vrijwaringszaak de dagvaarding van 20 augustus 2025, met bijlagen; de conclusie van antwoord tevens incidentele conclusie tot voeging, met bijlagen; de brief van 19 september 2025 namens [naam B.V.] . 1.2.

Op 31 maart 2026 zijn beide zaken tijdens een zitting besproken. Daarbij waren aanwezig: de heer [eiser] met gemachtigde mr. Dragtenstein; van [naam B.V.] , de heer [naam 2] (directeur) met gemachtigde de heer [naam 1] ; van MIT, de heer [naam 3] (bedrijfsleider) en de heer [naam 4] (projectleider) met gemachtigde mr. Van der Aa-de Graaf en verder mr. [naam 5] . De gemachtigden hebben spreekaantekeningen voorgedragen. Die zijn aan het dossier toegevoegd. 1.3. De kantonrechter heeft tijdens de zitting MIT toegelaten als gevoegde partij in de hoofdzaak (ex artikel 214 jo. 217 Rv).

2De beoordeling

Waar gaan de zaken over? 2.1. [eiser] huurt van [naam B.V.] een bedrijfsruimte. Hij exploiteert daar een garagebedrijf c.q. autowerkplaats. Op 9 december 2024 heeft MIT in opdracht van [naam B.V.] werkzaamheden gedaan aan de lichtstraat van het dak. Daarbij zijn stempels geplaatst in de ruimte. [eiser] stelt dat hij door die stempels ruim vijf maanden slechts een deel van de ruimte heeft kunnen gebruiken en dat hij door de werkzaamheden ook korte tijd zijn bedrijfsvoering helemaal heeft moeten stilleggen. De schade die hij daardoor heeft geleden, moet worden vergoed door [naam B.V.] als verhuurder, vindt [eiser] .

Hij begroot zijn schade op € 90.946,94 te vermeerderen met rente en kosten. [naam B.V.] betwist de eis van [eiser] niet en roept MIT in vrijwaring op, omdat [naam B.V.] vindt dat zij de schadevergoeding waartoe zij eventueel wordt veroordeeld kan verhalen op MIT. [naam B.V.] stelt namelijk dat MIT zonder overleg constructieve delen heeft verwijderd, waardoor stempels moesten worden geplaatst in de ruimte en schade is ontstaan voor [eiser] . MIT is het daar niet mee eens en wil dat de eisen worden afgewezen. Zij betwist dat [eiser] schade heeft geleden, de hoogte van de gestelde schade en dat MIT aansprakelijk is; aansprakelijkheid is uitgesloten in de algemene voorwaarden, aldus MIT.

Wat is de uitkomst? 2.2. In de vrijwaringszaak krijgt MIT gelijk. [naam B.V.] kan MIT niet aanspreken, omdat aansprakelijkheid van MIT is uitgesloten in de algemene voorwaarden. In de hoofdzaak wordt de eis toegewezen, omdat [naam B.V.] de vordering heeft erkend. Hierna wordt het oordeel in de beide zaken toegelicht, te beginnen bij de vrijwaringszaak. in de vrijwaringszaak Aansprakelijkheid uitgesloten 2.3. De eis wordt afgewezen. [naam B.V.] kan MIT niet aanspreken voor het vergoeden van alles waartoe [naam B.V.] eventueel in de hoofdzaak zal worden veroordeeld.

Hierna wordt uitgelegd waarom. 2.4. De aansprakelijkheid van MIT is uitgesloten in haar algemene voorwaarden. In artikel XII.3 is het volgende bepaald (onderstreping door de kantonrechter): “Tenzij sprake is van opzet of bewuste roekeloosheid van de tot de bedrijfsleiding behorende medewerkers van de opdrachtnemer en behoudens het bepaalde in art. VI lid 5 en in lid 1 en lid 2 van dit artikel is alle aansprakelijkheid van de opdrachtnemer voor gebreken in het geleverde product en in verband met de levering, zoals voor schade door overschrijding van de levertijd en door niet-levering, voor schade als gevolg van aansprakelijkheid jegens derden, voor bedrijfsschade, gevolgschade en indirecte schade, en voor schade als gevolg van enig onrechtmatig handelen of nalaten van (medewerkers van de) opdrachtnemer, uitgesloten.” De toepasselijkheid van de algemene voorwaarden is overeengekomen.

Dat is niet in geschil. 2.5. Voor zover [naam B.V.] bedoelt een beroep te doen op vernietigbaarheid van de algemene voorwaarden, slaagt dat niet. De kantonrechter volgt [naam B.V.] niet in haar stelling dat niet is gebleken dat de algemene voorwaarden op rechtsgeldige wijze ter hand zijn gesteld. MIT heeft wel aan [naam B.V.] de redelijke mogelijkheid geboden van de algemene voorwaarden kennis te nemen. In de schriftelijke aanbieding van MIT aan [naam B.V.] die de basis is van de overeenkomst tussen de partijen is uitdrukkelijk verwezen naar de toepasselijkheid van de algemene voorwaarden en naar de vindplaats van die voorwaarden op de website van MIT.

Ook is vermeld dat op verzoek een exemplaar kan worden toegezonden (artikelen 6:233 aanhef en onder b, 6:234 lid 1 en 6:230c aanhef en onder 3 BW). 2.6. [naam B.V.] wordt ook niet gevolgd in haar stelling dat een beroep op de exoneratieclausule (artikel XII.3 van de algemene voorwaarden) naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is in een situatie waarin de veiligheid van het pand in het geding is. Vooropgesteld wordt dat een tussen partijen als gevolg van de overeenkomst geldende regel niet van toepassing is, voor zover dat in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn (artikel 6:248 lid 2 BW).

Bij het toepassen hiervan moet de rechter grote terughoudendheid in acht nemen. In het algemeen moet een exoneratieclausule buiten toepassing blijven als aansprakelijkheid is uitgesloten voor schade te wijten aan opzet of bewuste roekeloosheid van de schuldenaar of van met de leiding van zijn bedrijf belaste personen. In dit geval is dat laatste reeds opgenomen in de exoneratieclausule. [naam B.V.] heeft geen feiten of omstandigheden aangedragen waaruit moet worden afgeleid dat het beroep van MIT op de exoneratieclausule naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.

De enkele verwijzing door [naam B.V.] naar ‘een situatie waarin de veiligheid van het pand in het geding is’ zonder verdere toelichting is onvoldoende. Proceskosten 2.7. De proceskosten komen voor rekening van [naam B.V.] , omdat zij ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die [naam B.V.] aan MIT moet betalen op € 1.732,00 aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x € 866,00) en € 144,00 aan nakosten. Dat is in totaal € 1.876,00. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend. Uitvoerbaar bij voorraad 2.8.

De proceskostenveroordeling wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat MIT dat eist en [naam B.V.] daar geen bezwaar tegen heeft gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen. in de hoofdzaak Erkende vordering 2.9. De eis wordt integraal toegewezen, omdat [naam B.V.] de eis erkent. Weliswaar voert MIT verweer, maar dat is tegen de achtergrond van de vrees van MIT als waarborg in de vrijwaringszaak dat [naam B.V.] in de hoofdzaak geen adequaat verweer zal voeren tegen de eis.

In de vrijwaringszaak krijgt MIT gelijk. De kantonrechter ziet in deze omstandigheden geen aanleiding om het verweer van MIT in de hoofdzaak te behandelen. Proceskosten 2.10. De proceskosten komen voor rekening van [naam B.V.] , omdat zij ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die [naam B.V.] aan [eiser] moet betalen op € 122,35 aan dagvaardingskosten, € 732,00 aan griffierecht, € 1.732,00 aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x € 866,00) en € 144,00 aan nakosten. Dat is in totaal € 2.730,35. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend.

Uitvoerbaar bij voorraad 2.11. Het vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat [eiser] dat eist en [naam B.V.] daar geen bezwaar tegen heeft gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.

3De beslissing

De kantonrechter: in de hoofdzaak 3.1. veroordeelt [naam B.V.] tot:  betaling van een bedrag van € 90.946,94 aan [eiser] , bestaande uit: o € 83.690,48 wegens inkomstenverlies als gevolg van het slechts gedeeltelijk kunnen gebruiken van het gehuurde bedrijfsdeel tussen 9 december 2024 en 30 mei 2025; o € 7.256,46 wegens volledige bedrijfsonderbreking in de periode van 31 mei tot en met 5 juni 2025, van huurpenningen gedurende de periode waarin het gehuurde slechts beperkt bruikbaar was; betaling van de buitengerechtelijke incassokosten conform artikel 6:96 lid 2 sub c BW, begroot op € 1.684,47; betaling van de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW over voornoemde bedragen vanaf de dag van opeisbaarheid tot de dag van algehele voldoening; 3.2. veroordeelt [naam B.V.] in de proceskosten, die aan de kant van [eiser] worden begroot op € 2.730,35; 3.3. verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad; in de vrijwaring 3.4. wijst de eis af; 3.5. veroordeelt [naam B.V.] in de proceskosten, die aan de kant van MIT worden begroot op € 1.876,00; 3.6. verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door kantonrechter mr. B.J.R. van Tongeren en in het openbaar uitgesproken. 34286 HR 12 december 1997, NJ 1998/208.