Court orders defendant to repay loan balance and pay costs after contract annulment for pre-contractual information breach.
Legislator summary
AI generatedThe court annulled the credit agreement due to the lender's failure to provide pre-contractual information under Article 7:60 BW, rendering the loan unowed. Consequently, the defendant was ordered to repay the remaining principal balance of €133.95 plus statutory interest, while the claim for a 12% surcharge was rejected as it relied on the now-void contract. The defendant also bears the procedural costs and the judgment is declared immediately enforceable.
Legislator headnote
AI generatedArticle 7:60 BW; Article 6:119 BW: Where a contract is annulled due to a breach of pre-contractual information obligations, the recipient must repay the unowed sum, but claims for surcharges based on the contract's validity are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
RECHTBANK ROTTERDAM locatie Rotterdam zaaknummer: 8837523 CV EXPL 20-38261 datum uitspraak: 26 mei 2026 Vonnis van de kantonrechter in de zaak van Intrum Nederland B.V., te Amersfoort, eiseres, gemachtigde: gerechtsdeurwaarders J. Schutte en M. Musen, tegen [gedaagde] , te [woonplaats] , gedaagde, die niet in de procedure is verschenen.
1De procedure
Het dossier bestaat uit de volgende processtukken: het tussenvonnis van 7 april 2026 en de daarin genoemde stukken; de akte uitlating eiseres van 12 mei 2026, met bijlagen. 2De verdere beoordeling 2.1. Deze procedure gaat over een kredietovereenkomst op basis waarvan Otto B.V. aan [gedaagde] een doorlopend krediet heeft verstrekt. In het tussenvonnis van 7 april 2026 heeft de kantonrechter (ambtshalve) de kredietovereenkomst vernietigd, omdat Otto niet heeft voldaan aan de verplichting zoals opgenomen in artikel 7:60 lid 1 BW (het tijdig verstrekken van precontractuele informatie). [gedaagde] moet wel het kredietbedrag dat zij van Otto heeft ontvangen terugbetalen, omdat dat bedrag (vanwege de vernietiging) door Otto onverschuldigd aan [gedaagde] is betaald.
Intrum is in de gelegenheid gesteld om opgave te doen van het verstrekte kredietbedrag en de door [gedaagde] gedane (terug)betalingen. Dat heeft zij in haar akte van 12 mei 2026 gedaan. [gedaagde] moet een hoofdsom van €133,95 betalen 2.2. Uit de akte van Intrum volgt dat Otto een kredietbedrag van in totaal € 323,95 aan [gedaagde] heeft verstrekt en dat zij in totaal € 190,- heeft (terug)betaald. Daarom moet [gedaagde] nog € 133,95 aan Intrum betalen. Zij wordt hiertoe veroordeeld. [gedaagde] moet wettelijke rente betalen 2.3. De gevorderde wettelijke rente wordt toegewezen vanaf de vijftiende dag nadat dit vonnis is betekend.
Pas door de vernietiging van de overeenkomst is de vordering uit onverschuldigde betaling ontstaan, zodat de rente niet eerder dan de datum van het tussenvonnis kan worden toegewezen. [gedaagde] is op dit moment echter nog niet in verzuim. De kantonrechter geeft haar nog een termijn van veertien dagen om aan dit vonnis te voldoen. 2.4. De gevorderde toeslag van 12% per jaar over de wettelijke rente wordt afgewezen, omdat die toeslag is gebaseerd op de kredietovereenkomst en die is vernietigd. [gedaagde] moet de proceskosten betalen 2.5. De proceskosten komen voor rekening van [gedaagde] , omdat zij voor het grootste deel ongelijk krijgt (artikel 237 Rv).
De kantonrechter begroot de kosten die [gedaagde] saan Intrum moet betalen op € 86,85 aan dagvaardingskosten, € 124,- aan griffierecht, € 43,- aan salaris voor de gemachtigde (1 punt) en € 21,50,- aan nakosten. Dat is in totaal € 275,35. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend. Dit vonnis is uitvoerbaar bij voorraad 2.6. Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat Intrum dat eist (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.
3De beslissing
De kantonrechter: 3.1. veroordeelt [gedaagde] om binnen veertien dagen nadat dit vonnis is betekend aan Intrum te betalen € 133,95 en als [gedaagde] dit niet doet moet zij over dit bedrag de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW betalen vanaf de vijftiende dag nadat dit vonnis is betekend tot de dag dat volledig is betaald; 3.2. veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten, die aan de kant van Intrum worden begroot op € 275,35; 3.3. verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad; 3.4. wijst al het andere af. Dit vonnis is gewezen door kantonrechter mr. M. Fiege en in het openbaar uitgesproken. 51909 Hoge Raad 7 april 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA5408