Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2026:5730 ECLI:NL:RBROT:2026:5730 AI generated

Landlord wins partial eviction suit; tenant pays arrears but court voids unfair rent increase and collection clauses.

Case Number ECLI:NL:RBROT:2026:5730
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court ordered tenants to pay €4,311.77 in rent arrears and process costs while rejecting claims for rent increase, eviction, and collection penalties. The landlord argued for full arrears, rent hikes, and additional fees, but the tenant contested the rent increase citing property defects. The judge ruled the rent increase clause and penalty terms were unfair under consumer protection laws, yet deemed the arrears significant enough to justify partial enforcement without eviction.

Legislator headnote

AI generated

Articles 6:230 and 6:248 of the Civil Code; Article 11.2 and 10k of the lease agreement: The court voids unfair contractual clauses regarding rent increases and collection penalties, but upholds liability for proven rent arrears when the breach is substantial.

Keywords

AI generated
unfair contract terms rent arrears liability lease termination refusal consumer protection law joint and several debt enforcement without appeal administrative costs

Cited Legislation

AI generated
Rv art. 140 lid 3
Rv art. 237
Rv art. 233
Richtlijn 93/13 EG
De incassokosten en rente worden afgewezen omdat in de algemene voorwaarden van [eiseres] hierover oneerlijke bepalingen staan, zoals bedoeld in Richtlijn 93/13 EG.
Civil Code art. 6:230
Civil Code art. 6:248
artikel 6:265 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek
artikel 237 Rv
Zij moeten daarom als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij de proceskosten betalen (artikel 237 Rv).
artikel 233 Rv
Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat [eiseres] dat eist en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] daar geen bezwaar tegen hebben gemaakt (artikel 233 Rv).

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK ROTTERDAM locatie Rotterdam zaaknummer: 11878609 CV EXPL 25-19504 datum uitspraak: 22 mei 2026 Vonnis van de kantonrechter in de zaak van maatschap [eiseres], vestigingsplaats: [vestigingsplaats] , eiseres, gemachtigde: BoitenLuhrs Incasso Gerechtsdeurwaarders, tegen 1 [gedaagde sub 1] , zonder bekende woon- of verblijfplaats zowel binnen als buiten Nederland, gedaagde sub 1, die niet is verschenen, 2 [gedaagde sub 2] , woonplaats: [woonplaats] , gedaagde sub 2, die zelf procedeert. Partijen worden hierna ‘ [eiseres] ’, ‘ [gedaagde sub 1] ’ en ‘ [gedaagde sub 2] ’ genoemd. 1De procedure 1.1. Het dossier bestaat uit de volgende processtukken: de dagvaarding van 14 augustus 2025, met bijlagen; het antwoord; de repliek met een eiswijziging, met bijlagen; de aktes van [eiseres] van 8 en 22 april 2026, met bijlagen. 1.2. Op 23 april 2026 is de zaak tijdens een zitting besproken. Daarbij waren aanwezig [naam 1] namens [eiseres] met [naam 2] namens de gemachtigde en [gedaagde sub 2] .

2De beoordeling

Waar gaat de zaak over? 2.1. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] huren sinds 22 september 2023 van [eiseres] de woning aan de [adres] in [woonplaats] (hierna: de woning). Op dit moment is er een huurachterstand. [eiseres] vordert dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] die huurachterstand betalen, met rente en kosten. Zij eist ook ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van de woning. [gedaagde sub 2] is het hiermee niet eens en stelt dat er gebreken aan de woning waren, zoals ratten en lekkage. De kantonrechter wijst een deel van de vordering toe. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] worden hoofdelijk veroordeeld om een bedrag van € 4.311,77 aan huurachterstand te betalen.

De rest van de vordering wordt afgewezen. Hierna wordt uitgelegd waarom. Verstek tegen [gedaagde sub 1] 2.2. [Gedaagde sub 1] is op de juiste wijze opgeroepen, maar niet in de procedure verschenen. Tegen hem is daarom verstek verleend. Omdat [gedaagde sub 2] wel in de procedure is verschenen, wordt tussen alle partijen één vonnis op tegenspraak gewezen (artikel 140 lid 3 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv)). Dit betekent dat [gedaagde sub 1] niet in verzet kan komen tegen dit vonnis. Ambtshalve toetsing: het huurprijswijzigingsbeding 2.3.

In artikel 16 van de algemene bepalingen is bepaald dat de huurprijs jaarlijks kan worden geïndexeerd volgens de consumentenprijsindex (CPI). Daarnaast bepaalt artikel 5.2 van de huurovereenkomst dat de verhuurder het recht heeft om, bovenop deze indexering, de huurprijs te verhogen met een opslag van maximaal 5%. De kantonrechter oordeelt dat het opslagbeding oneerlijk is, omdat zo’n hoge opslag niet nodig is om kostenstijgingen die uitgaan boven de inflatie te compenseren en om de huurprijs in de pas te laten lopen met de waardeontwikkeling van de woning.

Een jaarlijkse huurstijging met dit opslagpercentage blijft niet binnen aanvaardbare grenzen. [eiseres] heeft niet uitgelegd waarom dat in dit geval anders zou zijn. De kantonrechter vernietigt daarom het opslagbeding (zie Hoge Raad 29 november 2024, ECLI:NL:HR:2024:1780) Huurachterstand 2.4. [eiseres] is in een akte vast ingegaan op de vernietiging van het opslagbeding. Zij heeft toegelicht dat de huur voor het eerst werd verhoogd per 1 oktober 2024 en dat er toen geen opslagpercentage is toegepast. Vervolgens is de huur per 1 oktober 2025 verhoogd met een percentage van 4,1% terwijl de CPI-indexering, zoals bepaald in artikel 16 van de algemene bepalingen, 3,1% bedroeg.

Daarmee heeft zij in de periode van oktober 2025 tot en met april 2026 (7 maanden) maandelijks € 10,12 te veel aan huur in rekening gebracht, in totaal € 70,84. De kantonrechter volgt [eiseres] in deze toelichting en berekening. Daarom zal de gevorderde huurachterstand worden verminderd met € 70,84. Dit betekent dat tot en met april 2026 een bedrag van € 4.311,77 openstaat. Omdat deze huurachterstand niet is betwist, worden [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hoofdelijk veroordeeld om deze te betalen. Geen ontbinding en ontruiming 2.5. [eiseres] vordert ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van de woning.

Volgens artikel 6:265 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) geeft iedere tekortkoming van een partij in de nakoming van een van haar verbintenissen aan de wederpartij de bevoegdheid om de overeenkomst te ontbinden, tenzij de tekortkoming, gezien haar bijzondere aard of geringe betekenis, deze ontbinding met haar gevolgen niet rechtvaardigt. 2.6. Op het moment dat deze procedure werd gestart was er sprake was een huurachterstand van ruim vier maanden. In beginsel is een huurachterstand van meer dan drie maanden ernstig genoeg om toewijzing van de vordering tot ontbinding te rechtvaardigen.

Maar bij de beoordeling moet rekening worden gehouden met alle omstandigheden van het geval, waaronder ook feiten die zich na de dagvaarding hebben voorgedaan. 2.7. Tijdens deze procedure is de huurachterstand slechts beperkt toegenomen, namelijk met minder dan € 100,-. Dit laat zien dat de lopende huurbetalingen grotendeels weer zijn hervat. Daarnaast heeft [gedaagde sub 2] persoonlijke omstandigheden aangevoerd die invloed hebben gehad op haar betalingsgedrag. Verder is gebleken dat sprake is geweest van gebreken aan de woning, waaronder ongedierte en lekkage, die door [eiseres] deels zijn erkend en inmiddels zijn hersteld.

Gelet op deze omstandigheden is de kantonrechter van oordeel dat de tekortkoming op dit moment van onvoldoende gewicht is om de verstrekkende gevolgen van ontbinding en ontruiming te rechtvaardigen. Deze vorderingen worden daarom afgewezen. Ambtshalve toetsing: geen incassokosten en rente 2.8. De incassokosten en rente worden afgewezen omdat in de algemene voorwaarden van [eiseres] hierover oneerlijke bepalingen staan, zoals bedoeld in Richtlijn 93/13 EG. In de eerste plaats is artikel 11.2 van de huurovereenkomst een oneerlijke bepaling. Omdat alleen deze bepaling al oneerlijk is, kan [eiseres] geen aanspraak maken op incassokosten en rente uit de wet.

Deze bepaling is oneerlijk, omdat daarin staat dat de huurder een boete moet betalen als hij niet voldoet aan de verplichtingen uit de overeenkomst met de bijbehorende algemene voorwaarden. Daaronder valt ook het op tijd betalen van de huur. Op grond van de wet zou de huurder als hij te laat betaalt alleen de wettelijke rente en incassokosten moeten betalen. [eiseres] wijkt met de boete dus in het nadeel van de huurder af van de wet door daarnaast een boete op te leggen. Daarnaast is artikel 10 onder k van de huurovereenkomst ook een oneerlijke bepaling, omdat daarin is bepaald dat iedere aanmaning bij niet-tijdige betaling € 45,00 aan administratiekosten met zich brengt.

Ook hiermee wordt, naast de wettelijke rente en incassokosten, een boete aan de huurder opgelegd. 2.9. De kantonrechter heeft onderzocht of er nog andere oneerlijke bepalingen zijn, maar die zijn er niet. Daarbij is alleen gekeken naar bepalingen die voor deze zaak van belang zouden kunnen zijn. Bepalingen die voor de beoordeling van de eis niet relevant zijn, heeft de kantonrechter dus niet getoetst. Proceskosten 2.10. [eiseres] is deze procedure gestart omdat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] tekort zijn geschoten in hun betalingsverplichting.

Zij moeten daarom als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij de proceskosten betalen (artikel 237 Rv). Omdat [gedaagde sub 1] niet in de procedure is verschenen zullen hij en [gedaagde sub 2] hoofdelijk worden veroordeeld tot betaling van € 162,99 aan dagvaardingskosten, € 514,- aan griffierecht, € 576,- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x tarief € 288,-) en € 144,- aan nakosten. Dat is in totaal € 1.396,99. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend. Uitvoerbaar bij voorraad 2.11. Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat [eiseres] dat eist en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] daar geen bezwaar tegen hebben gemaakt (artikel 233 Rv).

Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.

3De beslissing

De kantonrechter: 3.1. veroordeelt [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hoofdelijk om aan [eiseres] te betalen € 4.311,77 aan huurachterstand berekend tot en met april 2026; 3.2. veroordeelt [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hoofdelijk in de proceskosten, die aan de kant van [eiseres] worden begroot op € 1.369,99; 3.3. verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad; 3.4. wijst af het anders of meer gevorderde. Dit vonnis is gewezen door kantonrechter mr. V.F. Milders en in het openbaar uitgesproken. 53954