Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2026:2445 ECLI:NL:RBROT:2026:2445 AI generated

Court revokes clean discharge due to concealed income and failure to inform trustee, constituting creditor prejudice.

Case Number ECLI:NL:RBROT:2026:2445
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court granted the trustee's request to revoke the debtor's clean discharge following a hearing where the debtor admitted concealing income. The debtor had withheld earnings from self-employment and failed to disclose two bank accounts, resulting in funds remaining outside the bankruptcy estate. The court ruled that this deliberate concealment and non-disclosure constituted a clear attempt to prejudice creditors, thereby justifying the removal of the discharge under Article 358a of the Bankruptcy Act.

Legislator headnote

AI generated

Article 358a Fw; Article 350, third paragraph, letter e Fw: A clean discharge may be revoked if, after its grant, it becomes apparent that facts existed prior to granting it which would have warranted termination, specifically where the debtor concealed income or failed to inform the trustee, thereby prejudicing creditors.

Keywords

AI generated
clean discharge revocation concealment of income creditor prejudice Bankruptcy Act Article 358a failure to inform trustee self-employment earnings bankruptcy trustee request

Cited Legislation

AI generated
Article 358a, paragraph 1 of the Bankruptcy Act (Fw)
Article 350, third paragraph, letter e of the Bankruptcy Act (Fw)
Artikel 358a lid 1 Fw
artikel 358 lid 1 Fw
artikel 358a Fw
Op grond hiervan is de rechtbank van oordeel dat het verzoek van de bewindvoerder om toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 358a Fw, voor toewijzing in aanmerking komt.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Rechtbank Rotterdam Team insolventie toewijzing ontneming schone lei insolventienummer: [nummer] uitspraakdatum: 12 februari 2026 Bij vonnis van deze rechtbank van 24 oktober 2022 is de toepassing van de schuldsaneringsregeling uitgesproken ten aanzien van: [schuldenaar] , [adres] [postcode] [woonplaats] , schuldenaar, bewindvoerder: mr. W.P. Groenendijk.

1De procedure

Bij vonnis van 24 oktober 2022 is ten aanzien van de heer [schuldenaar] de toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling (hierna: Wsnp) uitgesproken. Bij vonnis van 3 december 2025 is vastgesteld dat de heer [schuldenaar] weliswaar toerekenbaar tekortgeschoten is in de nakoming van de inspanningsverplichting, maar de rechtbank zag in de bijzondere omstandigheden rondom deze tekortkoming en de relatief geringe betekenis hiervan aanleiding om de tekortkoming buiten beschouwing te laten. De rechtbank heeft de zogenoemde “schone lei” verleend. De bewindvoerder heeft op 8 januari 2026 een verzoek tot ontneming van de schone lei ingediend. Het verzoek tot ontneming van de schone lei is behandeld ter zitting van 2 februari 2026. Ter zitting zijn verschenen: de heer D.M. [schuldenaar] , schuldenaar; de heer mr. W.P. Groenendijk, bewindvoerder. De uitspraak is bepaald op heden.

2De standpunten

Bewindvoerder De bewindvoerder doet een verzoek tot ontneming van de schone lei ex artikel 358a Faillissementswet (hierna: Fw). De schone lei kan worden ontnomen als na de beeindiging van de Wsnp blijkt dat zich voordien feiten of omstandigheden hebben voorgedaan die grond zouden hebben opgeleverd voor beeindiging van de Wsnp op de voet van artikel 350, derde lid, onder e Fw, te weten een poging de schuldeisers te benadelen. Na een door de bewindvoerder ontvangen bericht van 15 december 2025 is door de bewindvoerder onderzoek gedaan naar inkomsten die de heer [schuldenaar] zou hebben ontvangen op een voor de bewindvoerder niet bekende rekening bij Bunq B.V. (hierna:

Bunq). Uit het onderzoek van de bewindvoerder is gebleken dat de heer [schuldenaar] tijdens de materiële looptijd van de Wsnp beschikking heeft gehad over twee rekeningnummers bij Bunq. Tijdens de Wsnp werden op deze twee rekeningen betalingen ontvangen voor bedragen ad respectievelijk € 31.326,01 en € 1.490,-. Blijkens de overzichten van de rekeningen werden er onder andere betalingen ontvangen van Verloning.nl B.V. (hierna: Verloning.nl). Via Verloning.nl kan als zelfstandige worden gewerkt. Van Verloning.nl heeft de heer [schuldenaar] in de maanden februari 2025 tot en met oktober 2025 een bedrag van in totaal € 23.886,81 ontvangen.

Alleen in de maand augustus 2025 werd geen betaling ontvangen, kennelijk werd in die maand niet gewerkt door de heer [schuldenaar] . Gedurende de maanden februari 2025 tot en met oktober 2025 heeft de heer [schuldenaar] ook een WW-uitkering ontvangen. Kennelijk heeft de heer [schuldenaar] zijn inkomsten uit werk ook verzwegen tegenover het UWV. De heer [schuldenaar] heeft de bewindvoerder (als ook zijn beschermingsbewindvoerder) geen enkele informatie verstrekt over de rekeningen bij Bunq. De ontvangen bedragen op de rekeningen bij Bunq zijn niet aan de boedel afgedragen.

De heer [schuldenaar] heeft een en ander (bewust) nagelaten. Tijdens de verhoren bij de rechter-commissaris op 21 februari 2025 en 21 oktober 2025 heeft de heer [schuldenaar] niets medegedeeld over de door hem verrichtte werkzaamheden en de daarvoor ontvangen inkomsten. De nalatigheid van de heer [schuldenaar] dient te worden aangemerkt als een poging tot benadeling van de schuldeisers. De verzwegen inkomsten, waaronder de via Verloning.nl ontvangen geldbedragen, zijn hierdoor immers niet ten goede gekomen aan de schuldeisers van de heer [schuldenaar] .

De aard en omvang van deze tekortkomingen zijn naar het oordeel van de bewindvoerder zodanig ernstig dat de heer [schuldenaar] de schone lei moet worden ontnomen. De heer [schuldenaar] De heer [schuldenaar] heeft geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid zijn standpunt schriftelijk kenbaar te maken. Ter zitting heeft de heer [schuldenaar] het volgende verklaard. Hetgeen de bewindvoerder in zijn verzoekschrift heeft opgeschreven is juist; de heer [schuldenaar] sluit zich aan bij het standpunt van de bewindvoerder. De heer [schuldenaar] heeft eerst zes weken het geld dat hij verdiende achtergehouden, omdat hij zonder leefgeld zat vanuit het beschermingsbewind.

Daarna heeft hij de inkomsten achtergehouden uit gemakzucht. De heer [schuldenaar] wil de verantwoordelijkheid nemen voor zijn daden en de gevolgen daarvan aanvaarden. Hij heeft verklaard dat hij zelf een oplossing zal zoeken om zijn schulden te gaan voldoen. De heer [schuldenaar] onderschrijft het standpunt van de bewindvoerder dat hij de schone lei niet heeft verdiend en is het eens met het verzoek om hem de schone lei te ontnemen.

3De beoordeling

Artikel 358a lid 1 Fw bepaalt dat indien na de beëindiging van de toepassing van de schuldsaneringsregeling blijkt dat zich voordien feiten of omstandigheden hebben voorgedaan die grond zouden hebben opgeleverd voor de beëindiging van de toepassing van de schuldsaneringsregeling op de voet van artikel 350, derde lid, onder e Fw, de rechter op verzoek van iedere belanghebbende kan bepalen dat artikel 358 lid 1 Fw verder geen toepassing vindt. De rechtbank stelt vast dat niet in geschil is dat de heer [schuldenaar] , tijdens de materiële looptijd van de Wsnp, gedurende een periode van ruim een half jaar, bewust inkomsten heeft verzwegen.

Ook over de twee bankrekeningen bij Bunq waarop deze inkomsten werden ontvangen heeft hij de bewindvoerder niet geïnformeerd. Door zijn handelen heeft de heer [schuldenaar] inkomsten buiten de boedel gehouden, en daarmee zijn schuldeisers benadeeld. Op grond hiervan is de rechtbank van oordeel dat het verzoek van de bewindvoerder om toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 358a Fw, voor toewijzing in aanmerking komt. De schone lei zal daarom worden ontnomen.

4De beslissing

De rechtbank: - ontneemt de schone lei. Dit vonnis is gewezen door mr. M.C. Franken, rechter, en in aanwezigheid van S.R.L.T. Peek, griffier, in het openbaar uitgesproken op 12 februari 2026. Tegen deze uitspraak kan degene aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak, hoger beroep instellen. Het hoger beroep kan uitsluitend door een advocaat worden ingesteld bij een verzoekschrift, in te dienen ter griffie van het gerechtshof dat van deze zaak kennis moet nemen.