Court convicts shoplifter of theft and orders mandatory placement in a facility for systematic offenders for two years.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of theft for stealing alcohol from a shop and ordered his placement in a facility for systematic offenders for two years. The prosecution sought this measure based on the defendant's prior convictions and the reclassification report indicating a high risk of reoffending. The court upheld the conviction and the mandatory measure, rejecting any possibility of alternative sentencing or probation due to the defendant's persistent criminal behavior and the need for public safety.
Legislator headnote
AI generatedArt. 38m WvSr; Art. 38n WvSr: The court may order placement in a facility for systematic offenders when the defendant has committed a crime punishable by detention, has been convicted of at least three such crimes in the preceding five years, and the reclassification report confirms the criminal behavior has not ceased and the measure is necessary for public safety.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Rechtbank Rotterdam Team straf 1 Parketnummer: 10-392093-24 Datum uitspraak: 1 april 2025 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] ( [geboorteland] ) op [geboortedatum] 1987, ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres: [adres 1] , [postcode] [plaats] , ten tijde van het onderzoek op de terechtzitting preventief gedetineerd in de [naam PI] , raadsvrouw mr. L.D. Lubrano, advocaat te Rotterdam.
1Onderzoek op de terechtzitting
Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 18 maart 2025. 2Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
3Eis officier van justitie
De officier van justitie mr. L. de Jong heeft gevorderd: bewezenverklaring van het ten laste gelegde; oplegging van de maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders voor de duur van twee jaren. 4Waardering van het bewijs 4.1. Bewezenverklaring zonder nadere motivering Het ten laste gelegde is door de verdachte bekend. Dit feit zal zonder nadere bespreking bewezen worden verklaard. 4.2. Bewezenverklaring In bijlage II heeft de rechtbank een opgave gedaan van wettige bewijsmiddelen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden.
Met deze opgave wordt volstaan, nu de verdachte het bewezen verklaarde heeft bekend en geen verweer is gevoerd dat strekt tot vrijspraak. Op grond daarvan is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat: hij op 9 december 2024 te Rotterdam zeven flessen Robijn wasverzachter en een blikje/flesje bier Gulpener Gladioter, die geheel aan Dirk van den Broek, gevestigd aan [adres 2] , toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen. Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen.
De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
5Strafbaarheid feit
Het bewezen feit levert op: diefstal Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het feit is dus strafbaar.
6Strafbaarheid verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar. 7Motivering maatregel 7.1. Algemene overweging De maatregel die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. 7.2. Feit waarop de straf is gebaseerd De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het plegen van een winkeldiefstal.
Hiermee heeft de verdachte blijk gegeven het eigendomsrecht van de winkel niet te respecteren en heeft hij overlast veroorzaakt. 7.3. Persoonlijke omstandigheden van de verdachte 7.3.1. Strafblad Uit een uittreksel uit de justitiële documentatie van 27 februari 2025 blijkt dat de verdachte meermalen is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten. 7.3.2. Rapportages Stichting Verslavingsreclassering GGZ heeft een rapport over de verdachte opgemaakt, gedateerd 27 februari 2025. Dit rapport houdt onder meer het volgende in. Verdachte pleegt delicten om zijn verslaving te betalen.
De verdachte gebruikt cocaïne en drinkt teveel alcohol en dat wordt als risicofactor gezien. Het gebruik leidt tot instabiliteit op alle levensgebieden. Zo heeft de verdachte sinds enkele jaren geen huisvesting en hij heeft een negatief sociaal netwerk. Hoewel de verdachte zich aan afspraken houdt en meewerkend is wanneer hij langere tijd niet heeft gebruikt, lukt het hem niet zijn gedrag te veranderen. Mogelijk komt dat door de aanwezigheid van een licht verstandelijke beperking en zeer vermoedelijk spelen ook psychosociale klachten hierin een rol.
Eveneens lijkt hij weinig remming te ervaren om delicten te plegen. De reclassering heeft op 26 april 2024 de opdracht gekregen om toezicht te houden op de verdachte. De verdachte heeft tijdens het toezicht meermalen strafbare feiten gepleegd en de ingezette hulpverlening is door het middelengebruik niet van de grond gekomen. In juni 2024 is opnieuw een reclasseringstoezicht gestart met daaraan gekoppeld een begeleide woonvorm. Dit toezicht is voortijdig afgebroken doordat de verdachte de voorwaarden overtrad. Een langdurige klinische opname ter behandeling van het middelengebruik is nog niet geprobeerd, maar wordt ook niet als uitvoerbaar gezien.
De verdachte geeft aan dat hij hieraan niet mee wil werken en het risico dat de verdachte tijdens het wachten op een plek in de kliniek strafbare feiten pleegt is groot. De kans op herhaling wordt ingeschat als hoog. Geadviseerd wordt om ter bescherming van de samenleving een onvoorwaardelijke ISD-maatregel op te leggen. Een voorwaardelijke ISD-maatregel of een kader met bijzondere voorwaarden en reclasseringstoezicht, biedt onvoldoende mogelijkheden om het recidiverisico te beperken. 7.4. Conclusies van de rechtbank Aan de wettelijke eisen voor oplegging van de ISD-maatregel is voldaan.
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan één of meer misdrijven waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten. De verdachte is in de vijf jaren voorafgaande aan het door hem begane feit ten minste driemaal tot een vrijheidsbenemende straf veroordeeld. De desbetreffende vonnissen zijn onherroepelijk. Het onderhavige feit is begaan na tenuitvoerlegging van deze straffen. Ook is voldaan aan de vereisten uit de richtlijn voor strafvordering bij meerderjarige zeer actieve veelplegers. De rechtbank stelt, met de reclassering, vast dat de eerder aan de verdachte opgelegde straffen er niet toe hebben geleid dat het criminele gedrag van de verdachte is beëindigd.
Er moet ernstig rekening mee worden gehouden dat de verdachte opnieuw een misdrijf zal begaan. Verder onderschrijft de rechtbank de conclusies van de reclassering dat oplegging van de ISD-maatregel noodzakelijk is. Andere mogelijkheden zijn er niet (meer). De rechtbank heeft ook op de terechtzitting niet de indruk gekregen dat de verdachte mee zal werken aan hulpverlening in het kader van bijzondere voorwaarden of een voorwaardelijke ISD-maatregel. Gelet op de door hem steeds weer veroorzaakte overlast en schade staat thans het belang van de samenleving voorop.
De veiligheid van goederen vereist dat aan de verdachte wordt opgelegd de maatregel plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders voor de duur van twee jaren. De duur van de voorlopige hechtenis wordt niet in mindering gebracht zodat maximaal uitvoering kan worden gegeven aan de doelen van de maatregel. Daarbij is mede gelet op ernst van het begane feit en de veelvuldigheid van de voorafgaande veroordelingen, de kans op herhaling en de bescherming van de maatschappij. Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen maatregel passend en geboden.
8Toepasselijke wettelijke voorschriften
Gelet is op de artikelen 38m, 38n en 310 van het Wetboek van Strafrecht. 9Bijlagen De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis. 10Beslissing De rechtbank: verklaart bewezen, dat de verdachte het ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan; verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij; stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit; verklaart de verdachte strafbaar; gelast dat de verdachte wordt geplaatst in een inrichting voor stelselmatige daders voor de duur van 2 (twee) jaren.
Dit vonnis is gewezen door mr. A. Boer, voorzitter, en mrs. S.M. den Hollander en R.D.M. de Boer, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M.M. Voorwinden, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting op de datum die in de kop van dit vonnis is vermeld. Bijlage I Tekst tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd dat hij op of omstreeks 9 december 2024 te Rotterdam zeven flessen Robijn wasverzachter en/of een blikje/flesje bier Gulpener Gladioter, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan Dirk van den Broek, gevestigd aan [adres 2] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.