Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2025:3880 ECLI:NL:RBROT:2025:3880 AI generated

Court dismisses compulsory care authorization request due to insufficient grounds and available alternatives.

Case Number ECLI:NL:RBROT:2025:3880
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the CIZ's request for a judicial authorization to admit and detain the client under the Mental Care Act. Medical evidence confirmed severe cognitive decline and agitation, yet the judge found existing care options inadequate to justify compulsory measures. Consequently, the court ruled that less intrusive alternatives, such as increased home support and day care, could prevent serious harm.

Legislator headnote

AI generated

Articles 24 of the Mental Care Act; The court will not grant a judicial authorization for compulsory admission and detention when less intrusive care measures are available to prevent serious harm.

Keywords

AI generated
Mental Care Act Judicial Authorization Compulsory Admission Serious Harm Less Intrusive Measures Psychogeriatric Disorder Care Alternatives

Cited Legislation

AI generated
Article 24 of the Mental Care Act (Wet zorg en dwang)
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK ROTTERDAM Team familie Zaak-/rekestnummer: C/10/694310 / FA RK 25-1137 Schriftelijke uitwerking van de mondelinge beslissing van 25 februari 2025 betreffende een rechterlijke machtiging tot opname en verblijf als bedoeld in artikel 24 van de Wet zorg en dwang psychogeriatrische en verstandelijk gehandicapte cliënten (hierna: Wzd) op verzoek van: het CIZ, met betrekking tot: [betrokkene] , geboren op [geboortedatum] 1950, hierna: betrokkene, wonende te [woonplaats] , advocaat mr. H.M. Schwab te Rotterdam. 1Procesverloop 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit het verzoekschrift van het CIZ, ingekomen ter griffie op 13 februari 2025.

Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd: het indicatiebesluit op grond van artikel 3.2.3 van de Wet langdurige zorg van 22 november 2024; de medische verklaring, opgesteld en ondertekend door [naam 1] , specialist ouderengeneeskunde, van 6 februari 2025; de aanvraag voor een rechterlijke machtiging van 10 februari 2025. 1.2. De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op het woonadres van betrokkene op 25 februari 2025. Bij die gelegenheid zijn verschenen: betrokkene met zijn hiervoor genoemde advocaat; de partner van betrokkene; de zwager van betrokkene; [naam 2] en [naam 3] , beiden casemanagers en verbonden aan Aafje. 2Beoordeling 2.1.

Uit de overgelegde stukken en de mondelinge behandeling is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychogeriatrische aandoening, te weten uitgebreide neurocognitieve stoornis, vermoedelijk Alzheimer, gevorderd, met agitatie. Een MRI heeft ondanks advies, niet plaatsgevonden. Het geheugen van betrokkene is verslechterd en de partner van betrokkene neemt veel zorg op zich. Betrokkene is op veel vlakken van haar afhankelijk. De partner van betrokkene werkt nog drie dagen per week buitenshuis en op die dagen verblijft betrokkene alleen in de woning. ’s Ochtends komt de zorg en volgens de partner loopt betrokkene niet in zeven sloten tegelijk en zeker niet weg.

Zij heeft de wel de autosleutels onder haar hoede. Hoewel betrokkene op de werkdagen van zijn partner niet lijkt te eten of te drinken, zit hij wel aangekleed beneden op de bank als de partner uit haar werk thuiskomt en ligt hij niet boven in bed. Betrokkene raakt wel regelmatig geagiteerd en is dan verbaal agressief naar zijn partner toe. Dit is erg zwaar voor de partner van betrokkene en zij is bang dat dit gaat escaleren. Betrokkene waardeert haar steun ontzettend en spreekt dit ook meermaals uit. Na een incident twee weken voorafgaand aan de aanvraag, waarbij ook de crisisdienst betrokken is geweest, is betrokkene gestart met Haldol, een hoge dosering.

Inmiddels is de dosering verlaagd, dit haalt de scherpe kantjes ervan af. De rechtbank oordeelt dat de bestaande zorgen op dit moment nog onvoldoende zijn om verplichte zorg te kunnen rechtvaardigen. Er zijn nog andere, minder ingrijpende, mogelijkheden om het ernstig nadeel te voorkomen of af te wenden. Zo heeft betrokkene (in ieder geval onder de Wlz) nog recht op meer individuele begeleiding en heeft hij dagbesteding tot nu toe geweigerd. Ook laat hij de thuiszorg niet altijd toe. De rechtbank drukt betrokkene op het hart om alle aan hem aangeboden zorg te accepteren en alsnog naar de dagbesteding te gaan.

Hiermee wordt zijn partner ontlast en kan een opname voor nu worden voorkomen. 2.2. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat niet is voldaan aan de criteria voor een rechterlijke machtiging tot opname en verblijf als bedoeld in de Wzd. 3Beslissing De rechtbank wijst het verzoek af. Deze beschikking is op 25 februari 2025 mondeling gegeven door mr. S.L. Raphael, rechter, in tegenwoordigheid van F.A.L. Huigen, griffier, en op 11 maart 2025 schriftelijk uitgewerkt en getekend. Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.