Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2024:6610 ECLI:NL:RBROT:2024:6610 AI generated

Court rejects forced debt settlement order due to creditor's significant claim and lack of proof of maximum offer.

Case Number ECLI:NL:RBROT:2024:6610
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the request to compel two creditors to accept a proposed debt settlement plan. The applicant offered a reduced payment based on income and asset sales, but two creditors refused, citing uncertainty regarding a house sale and alleged overconsumption. The court found the creditors' interests outweighed the applicant's because their combined claim represented nearly half of the total debt, and the applicant failed to prove the offer was the absolute maximum possible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 287a lid 1 Faillissementswet; Art. 287a lid 2 Faillissementswet: A forced debt settlement order is denied when creditors' interests in rejecting the plan outweigh the debtor's interests, particularly when a creditor holds a substantial portion of the debt and the debtor cannot demonstrate the offer represents the absolute maximum achievable.

Keywords

AI generated
forced debt settlement insolvency proceedings creditor objection reasonable rejection maximum offer proof bankruptcy law debt restructuring

Cited Legislation

AI generated
Art. 287a lid 1 Faillissementswet
Art. 287a lid 2 Faillissementswet
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Rechtbank Rotterdam Team insolventie rekestnummer: [nummer] uitspraakdatum: 27 juni 2024 afwijzen gedwongen schuldregeling in de zaak van: [verzoeker] , wonende te [adres] [postcode] [woonplaats] , verzoeker.

1De procedure

Verzoeker heeft op 23 februari 2024, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a lid 1 Faillissementswet ingediend om een twee schuldeisers, te weten: Interbank N.V., hierna te noemen: Interbank; Bol.com B.V., hierna te noemen: Bol.com; die weigeren mee te werken aan een door verzoeker aangeboden schuldregeling, te bevelen in te stemmen met deze schuldregeling. Interbank heeft voorafgaand aan de zitting een verweerschrift ingediend. Ter zitting van 19 juni zijn verschenen en gehoord: verzoeker; de heer [persoon A] , werkzaam bij de gemeente Voorne aan Zee, (hierna te noemen: schuldhulpverlening); De schuldeisers zijn, hoewel daartoe behoorlijk opgeroepen, niet verschenen. De uitspraak is bepaald op heden.

2Het verzoek

Verzoeker heeft volgens het ingediende verzoekschrift tweeëntwintig schuldeisers, waarvan twee preferente en twintig concurrente schuldeisers. Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van € 46.522,03 van verzoeker te vorderen. Verzoeker heeft bij brief van 20 november 2023 een schuldregeling aangeboden aan zijn schuldeisers, inhoudende een betaling van 7,10 % aan de preferente schuldeisers en 3,55 % aan de concurrente schuldeisers tegen finale kwijting. Het aangeboden akkoord heeft de volgende inhoud en achtergrond. De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm.

De aangeboden regeling is gebaseerd op de afloscapaciteit die verzoeker heeft op basis van zijn dienstbetrekking. Verzoeker werkt fulltime. De aangeboden regeling voorziet in uitkering van een prognosepercentage. Dat betekent dat de afloscapaciteit eventueel nog hoger of nog lager zal kunnen uitvallen. Verzoeker heeft zich op het standpunt gesteld dat hij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan zijn schuldeisers aan te bieden. Verzoeker heeft sinds de aanmelding bij schuldhulpverlening geen nieuwe schulden of achterstanden meer laten ontstaan en zijn vaste lasten worden inmiddels door zijn budgetbeheerder voldaan.

Twintig schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in. Interbank en Bol.com stemmen hier niet mee in. Interbank heeft een vordering van € 21.810,67 (46,88 %) op verzoeker. Bol.com heeft een vordering van € 540,02 (1,16 %) op verzoeker.

3Het verweer

In de contacten met schuldhulpverlening heeft Interbank te kennen gegeven niet akkoord te kunnen gaan met het voorstel omdat er voor Interbank veel onduidelijkheid is rondom de verkoop van de woning. Daarnaast is er bij Interbank in het verleden een lening afgesloten voor de aanschaf van een voertuig en deze is zonder toestemming van Interbank doorverkocht. De gelden uit de verkoop zijn niet (gedeeltelijk) door verzoeker overgemaakt ter inlossing van de vordering. Daarnaast stelt Interbank dat verzoeker door overbesteding de schulden ernstig heeft laten oplopen. Ook stelt Interbank dat het rijbewijs van verzoeker is ingevorderd en hierdoor kon hij zijn beroep niet meer uitoefenen, wat heeft geleid tot een inkomstenterugval. Tenslotte stelt Interbank dat verzoeker geen openheid van zaken geeft. Bol.com heeft geen reactie gegeven op het aangeboden akkoord en wordt daarom als weigerend schuldeiser aangemerkt. Hoewel behoorlijk opgeroepen heeft Bol.com geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid haar standpunten ter zitting toe te lichten.

4De beoordeling

Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan de volledige vordering, staat het belang van Interbank en van Bol.com bij hun weigering vast. De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of Interbank en Bol.com in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling hebben kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij hebben bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van verzoeker of de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad.

De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend en overweegt daartoe als volgt. Vooropgesteld wordt dat de vordering van Interbank een aanzienlijk aandeel vormt in de totale schuldenlast (te weten 46,88 % daarvan). Gelet daarop zal niet snel kunnen worden geoordeeld dat Interbank in redelijkheid niet kon weigeren om met de schuldregeling in te stemmen. De rechtbank is daarnaast van oordeel dat onvoldoende aannemelijk is dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoeker in staat moet worden geacht. Ter zitting is verklaard dat verzoeker van de overwaarde van de verkoop van het huis zijn vader en andere schuldeisers heeft betaald, maar van deze betaling aan eerdere schuldeisers zijn geen stukken overlegd.

De rechtbank kan daardoor niet beoordelen wat er met het bedrag van de overwaarde is gebeurd. Daarmee is onduidelijk of namens verzoeker of diens gezamenlijke schuldeisers mogelijk nog aanspraken geldend gemaakt kunnen worden op het bedrag van de overwaarde of degenen aan wie dat is uitgekeerd. Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de belangen van Interbank en Bol.com als weigerende schuldeisers zwaarder wegen dan die van verzoeker of de overige schuldeisers. Het verzoek om Interbank en Bol.com te bevelen in te stemmen met de door verzoeker aangeboden schuldregeling wordt daarom afgewezen.

De rechtbank zal bij afzonderlijke beslissing op het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling beslissen.

5De beslissing

De rechtbank: - wijst af het verzoek om een gedwongen schuldregeling te bevelen. Dit vonnis is gewezen door mr. B.J. Tideman, rechter, en in aanwezigheid van mr. C.D. Jonker, griffier, in het openbaar uitgesproken op 27 juni 2024.