Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2024:2407 ECLI:NL:RBROT:2024:2407 AI generated

Court dismisses defendant's request to call third party to guarantee payment due to lack of legal obligation.

Case Number ECLI:NL:RBROT:2024:2407
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the defendant's request to call FinaFit B.V. as a guarantor in a separate incident proceeding. The defendant argued that a debt existed between him and the third party, but the court found no legal basis for such a guarantee. Consequently, the defendant must bear the procedural costs of the rejected request.

Legislator headnote

AI generated

Articles 1010a and 1010b of the Civil Code: A request to call a third party to guarantee requires proof of a legal obligation binding that third party, which was not established here.

Keywords

AI generated
guarantee request third party liability legal obligation procedural costs civil code guarantee

Cited Legislation

AI generated
Articles 1010a and 1010b of the Civil Code

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

vonnis RECHTBANK ROTTERDAM Team handel en haven zaaknummer / rolnummer: C/10/671631 / HA ZA 24-38 Vonnis in incident van 20 maart 2024 in de zaak van 1 [eiser1] , woonplaats: Den Haag , 2. [eiser2] , statutaire vestigingsplaats: Den Haag , eisers in de hoofdzaak, verweerders in het incident, advocaat mr. Z.H. van Dorth tot Medler te Rotterdam , tegen [gedaagde1] , woonplaats: Rotterdam , gedaagde in de hoofdzaak, eiser in het incident, advocaat mr. S.D. Bakker te Amsterdam. De partijen worden hierna voor zover afzonderlijk bedoeld ‘ [eiser1] ’, ‘ [eiser2] ’ en ‘ [gedaagde1] ’ genoemd.

Eisers in de hoofdzaak worden hierna gezamenlijk ook ‘ [eisende partij]’ genoemd. 1 De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: de dagvaarding van 19 december 2023, met producties 1 tot en met 5; de incidentele conclusie van eis tot vrijwaring van [gedaagde1] ; de conclusie van antwoord in het vrijwaringsincident. 2 De beoordeling in het incident Waar gaat de hoofdzaak over? 2.1. In de hoofdzaak eist [eiser1] betaling van € 60.000,00 en [eiser2] van € 6.775,47 van [gedaagde1] , beide te vermeerderen met rente en buitengerechtelijke incassokosten. 2.2. [gedaagde1] heeft nog niet op deze eisen gereageerd.

Waar gaat het incident over? 2.3. In het incident eist [gedaagde1] dat hij FinaFit B.V. (hierna ‘Finafit’) in vrijwaring mag oproepen. Hij voert daartoe aan dat [eiser1] en [gedaagde1] hebben samengewerkt in – onder meer – (de rechtsvoorganger van) [eiser2] en FinaFit . [gedaagde1] stelt dat is afgesproken dat zijn huis als kantoor voor die bedrijven zou worden gebruikt. [gedaagde1] zou daar huur voor ontvangen (inmiddels totaal € 69.000,00), maar die is nooit betaald. [eiser1] heeft toegezegd dat de huur vanuit FinaFit zou worden betaald. [gedaagde1] heeft dus nog een vordering op FinaFit die verknocht is aan de eisen van [eisende partij] in de hoofdzaak.

Volgens [gedaagde1] ligt het daarom om proceseconomische redenen voor de hand om [gedaagde1] FinaFit in vrijwaring op te laten roepen. 2.4. [eisende partij] refereert zich aan het oordeel van de rechtbank. De eis in het incident wordt afgewezen 2.5. De rechtbank staat [gedaagde1] niet toe om FinaFit in vrijwaring op te roepen. [gedaagde1] stelt namelijk alleen dat hij een (volgens hem verknochte) vordering op FinaFit heeft. Om iemand in vrijwaring op te mogen roepen, is echter nodig dat (tenminste wordt gesteld dat) sprake is van een rechtsverhouding die voor FinaFit een verplichting tot vrijwaring van [gedaagde1] meebrengt.

Dat heeft [gedaagde1] niet gesteld en dat volgt ook niet uit wat [gedaagde1] wel heeft gesteld. [gedaagde1] moet de proceskosten in het incident van [eisende partij] betalen 2.6. [gedaagde1] heeft te gelden als de in het ongelijk gestelde partij en daarom moet hij de proceskosten in het incident betalen. De rechtbank begroot die kosten aan de kant van [eisende partij] tot vandaag op € 614,00 aan salaris advocaat (één punt in tarief II). 3 De beslissing De rechtbank: in het incident 3.1. wijst de eis af; 3.2. veroordeelt [gedaagde1] in de proceskosten, die aan de kant van [eisende partij] tot vandaag worden begroot op € 614,00; in de hoofdzaak 3.3. verwijst de zaak naar de rol van 1 mei 2024 voor het nemen van een conclusie van antwoord door [gedaagde1] ; 3.4. houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. J.B. Smits en in het openbaar uitgesproken op 20 maart 2024. 3340 / 3195