Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2023:943 ECLI:NL:RBROT:2023:943 AI generated

Court dismisses confiscation claim because defendant was acquitted of the crime carrying the required fine threshold.

Case Number ECLI:NL:RBROT:2023:943
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the prosecution's request to confiscate €317,037.83 as the defendant was acquitted in the first instance and only convicted of a lesser offense. The prosecution argued the conviction did not meet the statutory threshold for confiscation under Article 36e(3) of the Code of Criminal Procedure. Consequently, the court held that no unjust enrichment could be presumed without a conviction for a crime punishable by a fine of the fifth category.

Legislator headnote

AI generated

Article 36e(3) of the Code of Criminal Procedure; Confiscation of unjust enrichment requires a conviction for a crime punishable by a fine of the fifth category, which was absent here due to the defendant's acquittal on the primary charge.

Keywords

AI generated
confiscation of unjust enrichment Code of Criminal Procedure fifth category fine acquittal effect procedural inadmissibility

Cited Legislation

AI generated
Article 36e(3) of the Code of Criminal Procedure (Sv)
artikel 36e lid 3 van het Wetboek van Strafvordering
De ontnemingsrapportage is gebaseerd op een kasopstelling, voortvloeiend uit artikel 36e lid 3 van het Wetboek van Strafvordering (hierna Sv).
artikel 36e lid 3 Sv
Daarmee is naar het oordeel van het Openbaar Ministerie niet voldaan aan de voorwaarde ex artikel 36e lid 3 Sv.
artikel 36e lid 2 Sv
Er is nog onderzocht of het mogelijk is de rapportage “om te bouwen” naar een rapportage ex artikel 36e lid 2 Sv, maar omdat de cocaïne in beslag is genomen, kon niet aannemelijk worden gemaakt dat de veroordeelde van die partijen waarvoor hij veroordeeld is wederrechtelijk voordeel heeft genoten.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Rechtbank Rotterdam Straf team 2 Parketnummer: 10-750242-18 Datum uitspraak: 19 januari 2023 Tegenspraak (gemachtigd raadsman) VONNIS van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de ontnemingszaak tegen: [veroordeelde01] , geboren te [geboorteplaats01] (Turkije) op [geboortedatum01] 1956, niet ingeschreven in de basisregistratie personen in Nederland, huidig adres [adres01] , [woonplaats01] in Turkije, raadsman mr. C. Crince le Roy, advocaat te Amsterdam. 1.Inleiding De officier van justitie mr. M.D. Hes heeft een vordering ingediend tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel ter hoogte van € 317.037,83.

Op de terechtzittingen van 15 april 2021 en 19 januari 2023 is deze vordering behandeld. 2.Standpunten De officier van justitie heeft de rechtbank verzocht het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk te verklaren in zijn vordering. De ontnemingsrapportage is gebaseerd op een kasopstelling, voortvloeiend uit artikel 36e lid 3 van het Wetboek van Strafvordering (hierna Sv). Dat betekent dat sprake moet zijn van een veroordeling wegens een misdrijf dat naar de wettelijke omschrijving wordt bedreigd met een geldboete van de vijfde categorie. De heer [veroordeelde01] is in eerste aanleg door de rechtbank vrijgesproken, maar door het gerechtshof veroordeeld voor de zogenaamde overtredingsvariant van de invoer van een hoeveelheid cocaïne.

Daarmee is naar het oordeel van het Openbaar Ministerie niet voldaan aan de voorwaarde ex artikel 36e lid 3 Sv. Er is nog onderzocht of het mogelijk is de rapportage “om te bouwen” naar een rapportage ex artikel 36e lid 2 Sv, maar omdat de cocaïne in beslag is genomen, kon niet aannemelijk worden gemaakt dat de veroordeelde van die partijen waarvoor hij veroordeeld is wederrechtelijk voordeel heeft genoten. De verdediging is van oordeel dat vastgesteld dient te worden dat de veroordeelde geen wederrechtelijk verkregen voordeel heeft gehad. Of dit tot de conclusie moet leiden tot afwijzing van de vordering of niet-ontvankelijk verklaring van het Openbaar Ministerie, is de verdediging om het even. 3.Beoordeling Gelet op de inhoud van het dossier en het standpunt van de officier van justitie, dient de vordering te worden afgewezen omdat niet aannemelijk is geworden dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. 4.Beslissing De rechtbank: wijst af de vordering tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel.

Dit vonnis is gewezen en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank op 19 januari 2023 door: mr. R.J.A.M. Cooijmans, voorzitter, en mrs. B.E. Dijkers en J.L. Luiten, rechters, in tegenwoordigheid van M.J. Grootendorst, griffier. De jongste rechter is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.