Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2023:11751 ECLI:NL:RBROT:2023:11751 AI generated

ECLI:NL:RBROT:2023:11751 · Rechtbank Rotterdam

Case Number ECLI:NL:RBROT:2023:11751
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Rechtbank Rotterdam Team straf 3 Parketnummer: 10/330189-21 Datum uitspraak: 14 december 2023 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte: [verdachte01] geboren te [geboorteplaats01] op [geboortedatum01] 1999, niet ingeschreven in de basisregistratie personen, verblijvende op het adres: [adres01] , [postcode01] te [woonplaats01] , raadsman mr. P.T.P. van der Made, advocaat te Rotterdam. 1 Onderzoek op de terechtzittingen Gelet is op het onderzoek op de terechtzittingen van 7 en 9 november 2023. 2 Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding.

Legislator headnote

AI generated

artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, artikel 312 van het Wetboek van Strafrecht; ECLI:NL:RBROT:2023:11751 · Rechtbank Rotterdam: Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden. Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is. 8 Vorderingen benadeelde partijen Als benadeelde partijen hebben zich de volgende personen in het geding gevoegd. [benadeelde partij01] , de moeder van de overleden [slachtoffer01] , ter zake van de onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten.

Keywords

AI generated
threat of narcotics trafficking unsolicited goods delivery importation of illicit narcotics forfeiture of crime proceeds dangerous object disclosure of inculpatory evidence

Cited Legislation

AI generated
artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering
artikel 312 van het Wetboek van Strafrecht
9 Toepasselijk wettelijk voorschrift Gelet is op artikel 312 van het Wetboek van Strafrecht.

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:GHAMS:2018:1632
afdeling strafrecht parketnummer: 23-003036-17 datum uitspraak: 6 februari 2018 TEGENSPRAAK Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 10 augustus 2017 in de gevoegde strafzaken onder de parketnummers 13-650322-16 (hierna: zaak A) en 13-659313-16 (hierna: zaak B) tegen [verdachte] geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1995, adres: [adres] . Ontvankelijkheid van de verdachte in het hoger beroep De verdachte is door rechtbank Amsterdam vrijgesproken van hetgeen aan hem in de zaak A onder 2 en 3 is ten laste gelegd. Het hoger beroep is door de verdachte onbeperkt ingesteld en is derhalve mede gericht tegen de in eerste aanleg gegeven beslissingen tot vrijspraak. Gelet op hetgeen is bepaald in artikel 404, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering staat voor de verdachte tegen deze beslissingen geen hoger beroep open. Het hof zal de verdachte mitsdien niet-ontvankelijk verklaren in het ingestelde hoger beroep, voor zover dat is gericht tegen de in het vonnis waarvan beroep gegeven vrijspraak. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 23 januari 2018 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. Tegen voormeld vonnis is door de verdachte hoger beroep ingesteld. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte en de raadsman naar voren is gebracht. Tenlasteleggingen Aan de verdachte is, voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen, ten laste gelegd dat: Zaak A: 1 primair:hij een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 10 mei 2016 tot en met 11 mei 2016 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een personenauto (Range Rover, kenteken [kenteken 1] ), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 1] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), waarbij verdachte zich met zijn mededader(s) de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft verschaft en/of die weg te nemen personenauto onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak en/of verbreking en/of valse sleutels; Zaak B (met parketnummer 13-659313-16, gevoegd): 1 primair:hij in of omstreeks de periode van 7 april 2016 tot en met 8 april 2016 te Volendam, in elk geval in Nederland, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een (personen)auto (met kenteken [kenteken 2] ), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 6] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, waarbij verdachte zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en/of die/dat weg te nemen voornoemde (personen)auto onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak en/of verbreking; 1 subsidiair:hij in of omstreeks de periode van 7 april 2016 tot en met 8 april 2016 te Volendam en/of Amsterdam en/of Diemen, in elk geval in Nederland, een goed, te weten een (personen)auto (met kenteken [kenteken 2] ) heeft verworven, voorhanden gehad en/of overgedragen, terwijl hij ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit goed wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof; 2:hij, als degene door wiens gedraging een verkeersongeval was veroorzaakt, welke gedraging hij al dan niet als bestuurder van een motorrijtuig had verricht en welk verkeersongeval had plaatsgevonden in Amsterdam op/aan de Bert Haanstrakade, op of omstreeks 8 april 2016 te 09.30 uur de (voornoemde) plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl bij dat ongeval, naar hij wist of redelijkerwijs moest vermoeden, aan een ander (te weten [benadeelde 7] , zijnde de eigenaar van het voertuig met kenteken [kenteken 3] ) letsel en/of schade was toegebracht; 3:hij op of omstreeks 8 april 2016 te Amsterdam en/of Diemen, in elk geval in Nederland, als bestuurder van een voertuig (personenauto met kenteken [kenteken 2] ), daarmee rijdende op de weg, de Diemerpolderweg (komende uit de richting van IJburg en gaande in de richting van Diemen), zich zodanig heeft gedragen dat gevaar op die weg werd veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg werd gehinderd, althans kon worden gehinderd, welk gedrag hierin heeft bestaan dat hij, verdachte, toen aldaar, op een zodanige wijze en/of met te hoge snelheid voor die verkeers-/wegsituatie, in elk geval met een snelheid, welke (veel) te hoog was voor een veilig verkeer ter plaatse heeft gereden en/of op gelijkwaardige kruisingen geen snelheid heeft verminderd en/of (vervolgens) meerdere malen, althans eenmaal een (verhoogde) busbaan is opgereden en/of (vervolgens) via deze busbaan een politievoertuig heeft ingehaald; De in deze telastelegging gebruikte termen en uitdrukkingen worden, voorzover daaraan in de Wegenverkeerswet 1994 betekenis is gegeven, geacht in dezelfde betekenis te zijn gebezigd. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad. Vonnis waarvan beroep Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere bewezenverklaring komt dan de rechtbank. Vrijspraak Met de advocaat-generaal en de verdediging is het hof van oordeel dat niet wettig en overtuigend bewezen is hetgeen de verdachte in de zaak B onder 1 primair is ten laste gelegd, zodat de verdachte hiervan moet worden vrijgesproken. Bespreking van een in hoger beroep gevoerd verweer De raadsman heeft bepleit dat er onvoldoende bewijs is dat de verdachte de in zaak A onder 1 ten laste gelegde diefstal heeft begaan. De twee herkenningen zijn gedaan op basis van een printscreen en de beelden die ter terechtzitting in hoger beroep zijn getoond. Daarop is enkel een deel van een zijaanzicht van het gelaat van een mogelijke dader te zien. Het zou weliswaar kunnen dat de verdachte de persoon op de beelden is, maar dit is niet met zekerheid vast te stellen. De verdachte moet daarom van dit feit worden vrijgesproken, aldus de raadsman. Het hof overweegt, met de rechtbank, als volgt. Aangever [benadeelde 1] heeft verklaard dat zijn Range Rover tussen 10 mei 2016 om 22:30 uur en 11 mei 2016 om 09:00 uur is weggenomen uit de parkeergarage aan de Daguerrestraat in Amsterdam. Er lag glas op de plek waar de auto stond en er was een gat geknipt in het hek waarmee de parkeerplek was afgesloten. Het wegnemen van deze auto is op camerabeelden van de parkeergarage vastgelegd. Op de beelden is te zien dat om 04:42 uur drie personen, NN1, NN2 en NN3, de parkeergarage inlopen. NN1 staat vervolgens bij de automaat naast de slagboom en verricht vervolgens enige handelingen bij de automaat. Om 04:50 uur komt een grijze Range Rover aanrijden die voor de slagboom stopt. NN3 voegt zich bij NN1 om te helpen bij de slagboomautomaat. Het vervolg van de beelden is verloren gegaan, maar de huismeester Nunes van de parkeergarage heeft de beelden eerder wel bekeken. Hij heeft verklaard dat NN1 en NN3 nadat de slagboom open ging in de auto zijn gestapt waarna de auto is weggereden. De huismeester heeft bevestigd dat de auto op de camerabeelden de Range Rover van aangever [benadeelde 1] is. Het hof stelt op grond van deze bewijsmiddelen vast dat NN1, NN2 en NN3 de Range Rover van [benadeelde 1] gezamenlijk hebben gestolen. De verdenking dat de verdachte één van de daders is geweest van de diefstal, is geheel gebaseerd op twee processen-verbaal van herkenning, waarbij de betreffende verbalisanten NN1 vanaf de camerabeelden van de parkeergarage hebben herkend als de verdachte. Andere aanwijzingen dat de verdachte bij de diefstal betrokken is geweest zijn niet aanwezig. Bij de beoordeling van herkenningen staat steeds voorop dat daarbij behoedzaamheid betracht dient te worden. Dit geldt temeer indien de herkenning het voornaamste bewijsmiddel vormt. Het hof ziet zich dan ook gesteld voor de vraag welke waarde aan de herkenningen moet worden gehecht. De herkenning van een persoon op beeld kan plaatsvinden, in het algemeen gesproken, op basis van diens gezicht, kleding en accessoires en/of postuur, houding en – wanneer het bewegend beeld betreft – de manier van bewegen. Hiervan heeft de gezichtsherkenning onmiskenbaar de hoogste diagnostische waarde. Het gezicht is immers uit zijn aard uniek en de meeste mensen zijn uitstekend in staat gezichten te herkennen. Wetenschappers als [wetenschapper 1] en [wetenschapper 2] hebben ons geleerd dat gezichten als één geheel, dat wil zeggen holistisch in het geheugen worden opgeslagen en wel in visuele vorm. Dit is ook de wijze waarop de herkenning van gezichten plaatsvindt, hetgeen onder meer tot gevolg heeft dat het heel lastig kan zijn een beschrijving te geven van een gezicht dat men goed kent en goed kan herkennen. Ook heeft het vanwege de holistische herinnering aan gezichten weinig zin om aan een getuige te vragen waaraan hij precies het gezicht van de verdachte heeft herkend. Dit zal niet meer kunnen opleveren dan een in woorden gegoten rationalisatie achteraf van een niet-rationeel proces. Het hof stelt vast dat op de in kleur afgebeelde still van NN1 het gezicht van NN1 goed zichtbaar is. Hoewel het camerabeeld van opzij komt en de persoon een capuchon draagt, zijn voorhoofd, neus, bovenlip, mond en kin duidelijk in beeld gebracht. Het hof heeft ter zitting kennis genomen van de bewegende beelden en vastgesteld dat deze van goede kwaliteit zijn. Anders dan door de verdediging is gesteld, acht het hof de still en de bewegende beelden van voldoende kwaliteit om daar een herkenning op te kunnen baseren. Voorts is van belang hoe goed de herkenner de verdachte kent. Hoe beter men de verdachte (visueel) kent, hoe minder visuele informatie nodig is voor een betrouwbare herkenning. Daarbij geldt dat de visuele kennis waardevoller is als deze is ontstaan uit ontmoetingen in levenden lijve dan wanneer deze van een foto of andere beelden afkomstig is. Tevens zijn de aard, frequentie en het tijdsverloop sinds de ontmoeting(en) van belang. Verbalisant [verbalisant 1] had de verdachte een paar weken voor het ten laste gelegde verhoord waarbij hij de verdachte goed heeft kunnen bekijken. Verbalisant [verbalisant 2] heeft de verdachte niet in levenden lijve ontmoet, maar herkende hem van foto’s en beelden van briefings en aandachtvestigingen. Zijn herkenning ondersteunt de herkenning van verbalisant [verbalisant 1] . Van feiten en omstandigheden die een herkenning mogelijk zouden kunnen falsificeren of onbetrouwbaar zouden maken, is het hof niet gebleken. Het hof vindt de herkenning van [verbalisant 1] betrouwbaar, gezien de kwaliteit van de foto en van de beelden en gezien de ontmoeting die hij kort tevoren met de verdachte had gehad en ziet daarnaast zijn herkenning ondersteund door de herkenning van [verbalisant 2] . Aan de herkenningen komt dan ook voldoende bewijskracht toe om vast te kunnen stellen dat NN1 op de beelden de verdachte is. Het hof acht daarom bewezen dat de verdachte zich op 11 mei 2016 schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van de diefstal van de Range Rover van [benadeelde 1] . Het hof verwerpt het verweer van de raadsman. Bewezenverklaring Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het in de zaak met parketnummer 13-650322-16 onder 1 en in de zaak met parketnummer 13-659313-16 onder 1 subsidiair, 2 en 3 ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat: Zaak A: 1:in de periode van 10 mei 2016 tot en met 11 mei 2016 te Amsterdam tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening, heeft weggenomen een personenauto (Range Rover, kenteken [kenteken 1] ) toebehorende aan [benadeelde 1] waarbij verdachte zich met zijn mededaders de toegang tot de plaats des misdrijfs heeft verschaft door middel van braak; Zaak B: 1 subsidiair:in de periode van 7 april 2016 tot en met 8 april 2016 te Amsterdam een goed, te weten een personenauto met kenteken [kenteken 2] , voorhanden heeft gehad terwijl hij ten tijde van het voorhanden krijgen van dit goed wist dat het een door misdrijf verkregen goed betrof; 2:als degene door wiens gedraging een verkeersongeval was veroorzaakt, welke gedraging hij als bestuurder van een motorrijtuig had verricht en welk verkeersongeval had plaatsgevonden in Amsterdam op de Bert Haanstrakade, op 8 april 2016 de plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten terwijl bij dat ongeval naar hij wist aan een ander, te weten [benadeelde 7] , zijnde de eigenaar van het voertuig met kenteken [kenteken 3] , schade was toegebracht; 3:hij op 8 april 2016 te Amsterdam als bestuurder van een voertuig, personenauto met kenteken [kenteken 2] , daarmee rijdende op de weg, komende uit de richting van IJburg en gaande in de richting van Diemen, zich zodanig heeft gedragen dat gevaar op die weg werd veroorzaakt en het verkeer op die weg werd gehinderd, welk gedrag hierin heeft bestaan dat hij, verdachte, toen aldaar met te hoge snelheid voor die verkeerssituatie heeft gereden en meerdere malen een verhoogde busbaan is opgereden en vervolgens via deze busbaan een politievoertuig heeft ingehaald. Hetgeen in de zaak A onder 1 en in de zaak B onder 1 subsidiair, 2 en 3 meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken. Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest. Strafbaarheid van het bewezen verklaarde Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het in de zaak A onder 1 en in de zaak B onder 1 subsidiair, 2 en 3 bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het in de zaak met parketnummer 13-650322-16 onder 1 bewezen verklaarde levert op: diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak. Het in de zaak met parketnummer 13-659313-16 onder 1 subsidiair bewezen verklaarde levert op: opzetheling. Het in de zaak met parketnummer 13-659313-16 onder 2 bewezen verklaarde levert op: overtreding van artikel 7, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994. Het in de zaak met parketnummer 13-659313-16 onder 3 bewezen verklaarde levert op: overtreding van artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994. Strafbaarheid van de verdachte Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte ten aanzien van het in de zaak A onder 1 en in de zaak B onder 1 subsidiair, 2 en 3 bewezen verklaarde uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is. Oplegging van straffen De rechtbank Amsterdam heeft de verdachte met toepassing van het jeugdstrafrecht voor het in eerste aanleg in zaak A onder 1 en in zaak B onder 1 subsidiair, 2 en 3 bewezen verklaarde veroordeeld tot een werkstraf van 120 uren en een geheel voorwaardelijke jeugddetentie van 30 dagen met als bijzondere voorwaarden een meldplicht, een behandelverplichting en meewerken aan het verkrijgen van dagbesteding met een proeftijd van twee jaar. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot dezelfde straffen als door de rechter in eerste aanleg opgelegd. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft een Range Rover voorhanden gehad, waarvan hij wist dat deze kort daarvoor was gestolen. Door het helen van deze auto blijft de markt voor handel in en verspreiding van gestolen auto’s in stand. Vervolgens is de verdachte in deze auto met hoge snelheid weggereden om aan de politie te ontkomen. Tijdens de daarop volgende achtervolging heeft hij een heleboel verkeersregels aan zijn laars gelapt, waarbij hij de veiligheid van zijn medeweggebruikers ernstig in gevaar heeft gebracht. Uit het dossier blijkt dat hij onder andere met hoge snelheid langs een kinderdagverblijf is gereden waar op dat moment meerdere kinderen op de stoep stonden. De verdachte heeft daarmee een levensgevaarlijke situatie gecreëerd. Hij en de onschuldige omstanders mogen van geluk spreken dat niemand gewond is geraakt. De verdachte heeft een ongeluk veroorzaakt door tegen een langs de kant van de weg geparkeerde auto aan te rijden die daardoor aan de gehele linkerzijde schade heeft opgelopen. In plaats van te stoppen om zijn gegevens achter te laten, is de verdachte doorgereden en heeft hij de eigenaar van de auto met de schade laten zitten. Daarnaast heeft de verdachte ongeveer een maand later samen met anderen een auto, ook een Range Rover, gestolen. Door het stelen van een kostbare auto wordt grote schade toegebracht aan een eigenaar, nog afgezien van de hinder die het stelen van goederen met zich mee brengt. De verdachte heeft kort achter elkaar vele verkeerde keuzes gemaakt, waarbij hij geen rekening heeft gehouden met de potentieel grote gevolgen voor anderen. Uit het reclasseringsrapport van 23 januari 2017 komt naar voren dat de verdachte een verstandelijke beperking heeft. Hij is daardoor gemakkelijk te beïnvloeden en is minder weerbaar tegen sociale druk. Ook zijn grote moeite om zelf praktische zaken te regelen kan hierdoor worden verklaard. Ter zitting heeft de vertegenwoordiger van de William Schrikker Jeugdreclassering en Jeugdbescherming (hierna: WSSJrJb) verklaard dat de verdachte de afgelopen periode goed heeft meegewerkt aan begeleiding. Hij is gestart met een opleiding en de school is erg positief over hem. De verdachte heeft echter nog steeds begeleiding nodig, omdat hij nog moeite heeft met maken van de juiste keuzes. De vriendenkeuze en vrijetijdsbesteding van de verdachte blijft een aandachtspunt, aldus de WSSJrJb. Het hof ziet in de persoonlijkheid van de verdachte aanleiding om het jeugdstrafrecht toe te passen. Een intensieve en op het niveau van de verdachte afgestemde begeleiding blijft van groot belang om recidive te voorkomen. Het hof acht, alles afwegende, een werkstraf en een geheel voorwaardelijke jeugddetentie van na te melden duur en met na te melden bijzondere voorwaarden passend en geboden. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 1] De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 39.200,00. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 37.850,00. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd tot het bedrag van de oorspronkelijke vordering. Het hof stelt vast dat aan de benadeelde partij door het in zaak A onder 1 bewezen verklaarde rechtstreeks materiële schade is toegebracht. Zoals blijkt uit een bij de vordering gevoegde koopovereenkomst heeft de benadeelde partij de gestolen auto acht dagen voor de diefstal gekocht voor een bedrag van € 37.850,-. De benadeelde partij is door de diefstal van zijn auto dus voor dit bedrag benadeeld. Het hof zal de vordering tot materiële schadevergoeding daarom toewijzen tot een bedrag van € 37.850,-, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd. Omdat de verdachte het feit samen met anderen heeft gepleegd, zal het hof bepalen dat verdachte voor het toegewezen bedrag hoofdelijk aansprakelijk is. De benadeelde partij wordt voor de andere schadeposten niet-ontvankelijk verklaard in zijn vordering. Voor die schadepost dient nader bewijs te worden aangeleverd door de benadeelde partij. De behandeling van de vordering levert ten aanzien van die post een onevenredige belasting van het strafgeding. De benadeelde partij kan het resterende deel van zijn vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen. Om te bevorderen dat de schade door de verdachte wordt vergoed, zal het hof de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opleggen op de hierna te noemen wijze. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 6] De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 915,00. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep niet-ontvankelijk verklaard. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering. Het hof stelt vast staat dat aan de benadeelde partij door de diefstal van zijn auto materiële schade is toegebracht. De auto was beschadigd en er zijn goederen uit ontvreemd. De benadeelde partij heeft van de verzekering een geldbedrag ontvangen van € 7.500,- ter vergoeding van de door hem geleden schade. Bij de vordering zijn geen stukken gevoegd waaruit blijkt op welke goederen deze vergoeding betrekking heeft en welke bedragen daarvoor zijn uitgekeerd. Het is het hof dan ook niet duidelijk op welke goederen de vordering van de benadeelde partij in dit geding nog ziet. Het hof is van oordeel dat behandeling van de vordering een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. De benadeelde partij kan daarom thans in de vordering niet worden ontvangen en kan de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen. Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 36f, 62, 63, 77a, 77c, 77g, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77gg, 311 en 416 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 5, 7, 176 en 177 van de Wegenverkeerswet 1994. Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezen verklaarde. BESLISSING Het hof: Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep, voor zover gericht tegen de beslissing ter zake van het in zaak A (met parketnummer 13-650322-16) onder 2 en 3 ten laste gelegde. Vernietigt het vonnis waarvan beroep voor het overige en doet opnieuw recht: Verklaart niet bewezen dat de verdachte het in zaak B (met parketnummer 13-659313-16) onder 1 primair ten laste gelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het in zaak A (met parketnummer 13-650322-16) onder 1 en in zaak B (met parketnummer 13-659313-16) onder 1 subsidiair, 2 en 3 ten laste gelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het in zaak A (met parketnummer 13-650322-16) onder 1 en in de zaak B (met parketnummer 13-659313-16) onder 1 subsidiair, 2 en 3 bewezen verklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een werkstraf voor de duur van 120 (honderdtwintig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 60 (zestig) dagen jeugddetentie. Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, of artikel 27a van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van twee uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht. Veroordeelt de verdachte tot jeugddetentie voor de duur van 30 (dertig) dagen. Bepaalt dat de jeugddetentie niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt of de verdachte gedurende de proeftijd van 2 (twee) jaren ten behoeve van het vaststellen van zijn/haar identiteit geen medewerking heeft verleend aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of geen identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage heeft aangeboden of geen medewerking heeft verleend aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 77aa, eerste tot en met vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken daaronder begrepen, dan wel de hierna te noemen bijzondere voorwaarde(n) niet heeft nageleefd. Stelt als bijzondere voorwaarde dat de veroordeelde verplicht is zich te melden bij de William Schrikker Jeugdbescherming en Jeugdreclassering, zolang de reclassering dit noodzakelijk acht. Stelt als bijzondere voorwaarde dat veroordeelde meewerkt aan het verkrijgen en behouden van dagbesteding en zich houdt aan de afspraken die in dat kader worden gemaakt. Stelt als bijzondere voorwaarde dat de veroordeelde meewerkt aan begeleiding dan wel behandeling door Indaad (Integrale zorg- en dienstverlening aan jongeren, onder meer met een verstandelijke beperking en/of andere problematiek). Geeft opdracht aan William Schrikker Jeugdbescherming en Jeugdreclassering, gevestigd te Amsterdam, tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarde en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden. Gelast de teruggave aan de verdachte van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: 2016102243 1.00 STK Zaktelefoon; Kl:wit; IPHONE 5; 5248063. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 1] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 1] ter zake van het in de zaak met parketnummer 13-650322-16 onder 1 bewezen verklaarde tot het bedrag van € 37.850,00 (zevenendertigduizend achthonderdvijftig euro) ter zake van materiële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen. Verwijst de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 1] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 13-650322-16 onder 1 bewezen verklaarde een bedrag te betalen van € 37.850,00 (zevenendertigduizend achthonderdvijftig euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 30 (dertig) dagen jeugddetentie, met dien verstande dat de toepassing van die jeugddetentie de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet opheft. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 10 mei 2016. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 6] Verklaart de benadeelde partij [benadeelde 6] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding en bepaalt dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen. Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen. Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. C.N. Dalebout, mr. P.F.E. Geerlings en mr. F.G. Hijink, in tegenwoordigheid van mr. A.N. Biersteker, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 6 februari 2018. Mr. P.F.E. Geerlings en mr. F.G. Hijink zijn buiten staat dit arrest te ondertekenen. ========================================================================= […]
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Rechtbank Rotterdam Team straf 3 Parketnummer: 10/330189-21 Datum uitspraak: 14 december 2023 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte: [verdachte01] geboren te [geboorteplaats01] op [geboortedatum01] 1999, niet ingeschreven in de basisregistratie personen, verblijvende op het adres: [adres01] , [postcode01] te [woonplaats01] , raadsman mr. P.T.P. van der Made, advocaat te Rotterdam. 1 Onderzoek op de terechtzittingen Gelet is op het onderzoek op de terechtzittingen van 7 en 9 november 2023. 2 Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding.

De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. 3 Eis officieren van justitie De officieren van justitie mr. M.L. Goudzwaard en mr. E.E. van Veen hebben gevorderd: vrijspraak van het onder 1 primair (medeplegen moord/doodslag), subsidiair (medeplegen uitlokking moord/doodslag) en meer subsidiair (medeplichtigheid moord/doodslag) ten laste gelegde en het onder 2 primair (medeplegen poging moord/doodslag), subsidiair (medeplegen uitlokking poging moord/doodslag) en meer subsidiair (medeplichtigheid poging moord/doodslag) ten laste gelegde; bewezenverklaring van het onder 3 primair (diefstal met geweld, in vereniging gepleegd, met de dood ten gevolge hebbend) ten laste gelegde; veroordeling van de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 jaar, met aftrek van voorarrest. 4 Waardering van het bewijs 4.1.

Vrijspraak feiten 1 en 2 zonder nadere motivering Met de officieren van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat het onder 1 primair, subsidiair en meer subsidiair en het onder 2 primair, subsidiair en meer subsidiair ten laste gelegde niet wettig en overtuigend is bewezen, zodat de verdachte daarvan zonder nadere motivering zal worden vrijgesproken. 4.2. Bewijswaardering feit 3 4.2.1. Standpunt officieren van justitie De officieren van justitie hebben betoogd dat er wel voldoende wettig en overtuigend bewijs voorhanden is om tot een veroordeling te komen voor het onder 3 primair ten laste gelegde medeplegen van de beroving, de dood van [slachtoffer01] (hierna: [slachtoffer01] ) ten gevolge hebbend.

De officieren van justitie hebben hiertoe aangevoerd dat de inzittenden van de Skoda Fabia met kenteken [kenteken01] in de avond van 11 oktober 2021 betrokken waren bij het afposten van de pinner [slachtoffer02] (hierna: [slachtoffer02] ) bij de pinautomaat aan de Putsebocht te Rotterdam door een aantal keer op lage snelheid langs die pinautomaat te rijden. Bij die pinautomaat kan met Apple Pay worden betaald en het is een feit van algemene bekendheid dat dat fraudegevoelig is. Vervolgens zijn de verdachte en de medeverdachten [medeverdachte01] , [medeverdachte02] en [medeverdachte03] , uit de Skoda gestapt en direct naar de pinautomaat gelopen voor een ripdeal.

Zij hebben daar de pinner [slachtoffer02] benaderd, ingesloten en met zijn rug tegen de muur geduwd op het moment dat [slachtoffer02] besloot weg te gaan. Er werd geweld tegen hem gebruikt door te duwen, trekken en slaan. In de tussentijd hebben meerdere transacties plaatsgevonden, waarbij de verdachte en de medeverdachten zeer dicht bij [slachtoffer02] stonden. De bestuurder van de Skoda, de medeverdachte [medeverdachte04] , heeft er vervolgens voor gezorgd dat hij de auto weer voorreed en de verdachte en de medeverdachten instapten, waarna zij de aftocht bliezen.

Gelet op de wijze waarop de uitvoering van de beroving heeft plaatsgevonden, kan het niet anders zijn dan dat er sprake was van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachten [medeverdachte04] , [medeverdachte01] , [medeverdachte02] en [medeverdachte03] , te meer nu er sprake was van schimmige omstandigheden waaronder de transacties bij de pinautomaat plaatsvonden en de verdachte en de medeverdachten met elkaar een bepaald risico namen. Uit het korte tijdsbestek van de uitvoering van de beroving valt ook af te leiden dat op voorhand afstemming is geweest over de beroving.

De verdachte heeft zich derhalve schuldig gemaakt aan het medeplegen van de beroving van [slachtoffer02] . Nadat de Skoda met alle inzittenden was weggereden en ook [slachtoffer02] naar de rode Volkswagen Golf – die in een zijstraat geparkeerd stond en waarin zijn vrienden, waaronder [slachtoffer01] , op hem zaten te wachten – was teruggelopen, hebben beide auto’s elkaar bij de Korenbloemstraat getroffen, waarna een wilde achtervolging door de wijk Bloemhof begon. Voor de inzittenden van de Skoda was het kennelijk noodzakelijk om de buit van de beroving veilig te kunnen stellen en de vlucht mogelijk te maken.

Om de achtervolgers in de rode Volkswagen Golf af te schrikken dan wel af te remmen, is daarvoor de hulp van medeverdachte [medeverdachte05] (hierna: [medeverdachte05] ), de schutter, ingeschakeld. Uit onderzoek is gebleken dat er mogelijkheden waren dat er contact is geweest tussen de verdachten in de Skoda Fabia en [medeverdachte05] . Alle verdachten hebben de betreffende avond gebruik gemaakt van een datasessie, zowel tijdens, als direct vóór en na het schietincident. Uit onderzoek naar de audiogegevens bij de camerabeelden blijkt dat ongeveer zeven seconden vóór het schieten vanuit de Skoda Fabia vermoedelijk de woorden “rood geef gas” werden geroepen en op de beelden is te horen dat er vervolgens extra gas gegeven wordt; mogelijk om de schutter de ruimte te bieden.

Uit diverse opgenomen gesprekken die zich in het dossier bevinden, met onder andere een contact van de verdachte en de medeverdachten, [medeverdachte06] , volgt ook dat [medeverdachte05] de opdracht heeft gekregen om te schieten en dat hij dat heeft gedaan. Uit een tapgesprek tussen de broer en de moeder van [medeverdachte05] volgt dat zij tevens bespreken dat [medeverdachte05] “hun was gaan helpen”. Voornoemde gesprekken impliceren dat [medeverdachte05] door anderen is ingeschakeld en hen heeft geholpen door te schieten op de auto, waarin onder andere [slachtoffer01] zich bevond.

Ten aanzien van de inzittenden van de Skoda is sprake van medeplegen van het schieten op de achtervolgende auto door [medeverdachte05] als onderdeel van de diefstal met geweld. Zonder een nauwe en bewuste samenwerking tussen de inzittenden van de Skoda en [medeverdachte05] was het immers nooit mogelijk geweest dat [medeverdachte05] op het juiste moment op de juiste auto schoot. Daarbij heeft de Skoda de Volkswagen Golf zelfs tegen de verkeersrichting in naar [medeverdachte05] toe geleid. De omstandigheid dat het geweld – dat uitgevoerd is door [medeverdachte05] – na een vijf minuten durende achtervolging plaatsvond, doet er niet aan af dat het geweld samenhangt met en gevolgd is op de eerdere beroving bij de pinautomaat.

Uit het dossier volgt dat de beroving, de achtervolging en de schietpartij niet los van elkaar staan en dat sprake is van een causaal verband. De verdachten hadden gezamenlijk opzet op de beroving bij de pinautomaat, waarbij het voorzienbaar was dat het aanwenden van geweld noodzakelijk zou zijn om het beoogde doel te kunnen bereiken. De verdachten in de Skoda hebben op zijn minst voorwaardelijk opzet gehad op het aanwenden van geweld, zoals het schieten met het vuurwapen. Bovendien is uit het dossier gebleken dat [medeverdachte05] over wapens beschikte en was het dan ook niet onverwachts voor de inzittenden van de Skoda dat [medeverdachte05] een vuurwapen heeft gebruikt.

Gelet op het causale verband tussen het uitgeoefende geweld en de dood van [slachtoffer01] , kan de dood van [slachtoffer01] aan alle verdachten in de Skoda – alle verdachten van de beroving zaten namelijk vervolgens wederom in de Skoda en hebben zich niet gedistantieerd – worden toegerekend, aldus dit alles de officieren van justitie. 4.2.2. Standpunt verdediging De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte integraal moet worden vrijgesproken van feit 3, omdat niet bewezen kan worden dat de verdachte aanwezig is geweest bij de beroving bij de pinautomaat aan de Putsebocht.

Op de verweren van de verdediging wordt hierna, voor zover van belang, ingegaan. 4.2.3. Beoordeling De rechtbank stelt op grond van het dossier en het verhandelde ter terechtzitting ten aanzien van het onder 3 ten laste gelegde feit de volgende feiten en omstandigheden vast. Op 11 oktober 2021 is de verdachte als één van de inzittenden van de Skoda Fabia met kenteken [kenteken01] naar de Putsebocht in Rotterdam gegaan. Aldaar is hij aanwezig geweest bij de pinautomaat en heeft hij bijgedragen aan de beroving van [slachtoffer02] , die aldaar plaatsvond.

Hieronder zal worden besproken hoe de rechtbank tot dit oordeel is gekomen. Camerabeelden Op de camerabeelden die in de avond van 11 oktober 2021 zijn opgenomen van de pinautomaat aan de Putsebocht – waarvan een beschrijving in het dossier zit en die tevens op de terechtzitting zijn bekeken – is het volgende te zien. Allereerst is zichtbaar dat de pinner [slachtoffer02] eerst door twee personen en daarna nog eens twee personen wordt benaderd en vervolgens door hen gezamenlijk wordt ingesloten. [slachtoffer02] wordt (tegen de muur) geduwd, op verschillende plekken vastgepakt, een aantal keer geslagen en er wordt in zijn zakken gevoeld.

Daarnaast is te zien dat de vier personen tezamen om [slachtoffer02] heen staan, bij de pinautomaat bezig zijn en dat de verdachte die op de beelden wordt aangemerkt als ‘V4’ het incident vermoedelijk met een telefoon filmt. Getuigenverklaringen [slachtoffer02] heeft direct na het incident – toen hij bij zijn vrienden terug in de Volkswagen Golf was gestapt – gezegd dat hij beroofd was bij de pinautomaat en dat hij daarbij ook geslagen was. Later heeft hij bij de politie verklaard dat een geldbedrag dat hij had gepind bij hem was weggenomen door de jongens, evenals de iPhone 6+ die hij gebruikte om te pinnen.

De jongens hadden hem geslagen opdat hij de code van zijn telefoon zou geven en hij heeft gezien dat de jongens ook zelf geld hadden gepind. Getuige [getuige01] heeft bij de politie verklaard dat hij met zijn vrienden op 11 oktober 2021 eerst naar Tilburg naar een vriend van [slachtoffer02] is geweest en dat zij daarna naar de pinautomaat aan de Putsebocht waren gegaan, zodat [slachtoffer02] kon pinnen met Apple Pay, omdat hij geen bankpas bij zich had. Historische transactiegegevens Uit onderzoek naar de historische gegevens van de transacties bij de pinautomaat op 11 oktober 2021 blijkt dat er negen transacties hebben plaatsgevonden tussen 22:09 uur en 22:17 uur met een BUNQ-rekeningnummer op naam van [naam01] uit Tilburg, waarbij in totaal € 1120,- is opgenomen, verdeeld over die negen transacties.

Uit vergelijkend politieonderzoek naar de beelden en de transacties blijkt dat [slachtoffer02] bij de eerste vier transacties alleen bij de pinautomaat stond en dat bij de overige vijf transacties zowel [slachtoffer02] als de overige vier personen op de beelden, dicht bij de pinautomaat stonden. Daarbij wordt opgemerkt dat [slachtoffer02] en degene die wordt aangemerkt als ‘V6’ op de beelden als enige twee pal voor de pinautomaat stonden. Tapgesprek met ‘ [naam02] ’ Op 2 januari 2022 is om 10:34 uur een tapgesprek opgenomen tussen de verdachte en een man genaamd ‘ [naam02] ’.

De verdachte zegt rond 10:49 uur tegen [naam02] (vertaald): ‘ik stond euh.. ze zien ook, ik stond wel op afstand. (…) Ik ging als een mongool filmen dat is mijn fout geweest.’ Herkenning Verbalisant [verbalisant01] heeft in een op ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal van bevindingen van 16 december 2021 het volgende gerelateerd. Tezamen met verbalisant [verbalisant02] heeft zij de beelden van de Putsebocht bekeken en het proces-verbaal met de beschrijving daarover opgemaakt op 3 november 2021. Op 15 december 2021 heeft zij de verdachte met diens advocaat opgehaald voor het verhoor en zijn ze samen naar de verhoorkamer gelopen.

Vervolgens heeft zij de verdachte samen met verbalisant [verbalisant03] , gedurende 27 minuten, verhoord. Zij heeft tijdens het verhoor getypt en haar collega stelde grotendeels de vragen. Zij heeft aan de verdachte gevraagd om zich te verplaatsen, omdat zij hem niet goed kon verstaan en zien. De verdachte gaf hier gehoor aan en heeft zich toen verplaatst. Tijdens het gehele verhoor heeft de verbalisant goed zicht gehad op de verdachte. Zij zag dat de verdachte tijdens het verhoor meerdere malen naar zijn advocaat keek die rechtsachter hem zat, waardoor zij ook goed zicht had op het zijaanzicht van de verdachte.

Voorts heeft de verbalisant gerelateerd dat zij na het zien van de camerabeelden en het afnemen van het verhoor de verdachte herkende als V4, één van de verdachten op de camerabeelden van de Putsebocht. Door de raadsman is bepleit dat de kwaliteit van de camerabeelden onvoldoende is om een herkenning te kunnen doen. De beelden geven onvoldoende duidelijke, specifieke en onderscheidende kenmerken om te kunnen zeggen dat de persoon die is aangemerkt als ‘V4’ op de beelden, de verdachte is. De herkenning door de verbalisant [verbalisant01] die de verdachte heeft verhoord en heeft gerelateerd dat zij hem op het moment van het verhoor heeft herkend als V4 op de beelden, is onbetrouwbaar en kan niet voor het bewijs worden gebruikt.

De verbalisant laat immers in het geheel na om te beschrijven op basis van welke specifieke onderscheidende kenmerken zij die herkenning doet en op de beelden is te zien dat V4 een mondkapje over een groot deel van het gezicht, waar de verbalisant het over heeft, draagt, aldus de raadsman. De rechtbank stelt voorop dat behoedzaam dient te worden omgegaan met de beoordeling van herkenningen. Dit geldt temeer indien de herkenning een voornaam bewijsmiddel vormt. De herkenning van een persoon op beeld kan, in het algemeen gesproken, plaatsvinden op basis van diens gezicht, kleding en accessoires en/of postuur, houding en – wanneer het bewegend beeld betreft – de manier van bewegen.

Hiervan heeft de gezichtsherkenning onmiskenbaar de hoogste diagnostische waarde. Het gezicht is immers uit zijn aard uniek en de meeste mensen zijn uitstekend in staat gezichten te herkennen. Wetenschappers hebben aangetoond dat gezichten als één geheel, dat wil zeggen holistisch, in het geheugen worden opgeslagen en wel in visuele vorm. Dit is ook de wijze waarop de herkenning van gezichten plaatsvindt, hetgeen onder meer tot gevolg heeft dat het heel lastig kan zijn een beschrijving te geven van een gezicht dat men goed kent en goed kan herkennen.

Ook heeft het vanwege de holistische herinnering aan gezichten weinig zin om aan een getuige te vragen waaraan hij precies het gezicht van de verdachte heeft herkend. Dit zal niet meer kunnen opleveren dan een in woorden gegoten rationalisatie achteraf van een niet-rationeel proces (vgl. Hof Amsterdam, 6 februari 2018, ECLI:NL:GHAMS:2018:1632). Voor de beoordeling van de betrouwbaarheid van een persoonsherkenning aan de hand van camerabeelden is onder meer van belang of de afbeeldingen voldoende duidelijk en helder zijn om een herkenning op te kunnen baseren.

Hierbij is van belang wat de mate van kwaliteit van de beelden is en in hoeverre hierop voldoende duidelijke, specifieke en onderscheidende persoonskenmerken zichtbaar zijn. Daarnaast is ook van belang onder welke omstandigheden en met welke frequentie de waarnemer de door hem herkende persoon eerder heeft gezien. De rechtbank heeft ter zitting kennis genomen van de bewegende beelden. Anders dan door de verdediging is gesteld, acht de rechtbank de bewegende beelden van voldoende kwaliteit om daar een herkenning op te kunnen baseren. De rechtbank stelt vast dat de beelden van een zodanige kwaliteit zijn, dat daarop personen en zekere persoonskenmerken zijn waar te nemen.

Daarbij wordt opgemerkt dat hoewel het camerabeeld van opzij komt en de persoon die wordt aangemerkt als ‘V4’ een mondkapje draagt, op de beelden goed zichtbaar is dat deze persoon het mondkapje een aantal keer naar beneden schuift – ook wanneer hij bezig is met een telefoon – en af en toe opzij kijkt in de richting van de camera. Voorts is van belang hoe goed de herkenner de verdachte kent. Hoe beter men de verdachte (visueel) kent, hoe minder visuele informatie nodig is voor een betrouwbare herkenning. Daarbij geldt dat de visuele kennis waardevoller is als deze is ontstaan uit ontmoetingen in levenden lijve, dan wanneer deze van een foto of andere beelden afkomstig is.

Tevens zijn de aard, frequentie en het tijdsverloop sinds de ontmoeting(en) van belang. Zoals gezegd heeft verbalisant [verbalisant01] de verdachte op 15 december 2021 tezamen met een collega verhoord, waarbij zij de verdachte goed en gedurende langere tijd heeft kunnen bekijken en waarna zij heeft gerelateerd de verdachte te herkennen als V4. Van feiten en omstandigheden die een herkenning mogelijk zouden kunnen falsificeren of onbetrouwbaar zouden maken, is de rechtbank niet gebleken. De rechtbank vindt de herkenning door de verbalisant [verbalisant01] betrouwbaar, gezien de kwaliteit van de beelden en gezien de fysieke ontmoeting die zij met de verdachte heeft gehad tijdens het politieverhoor.

De rechtbank ziet daarnaast steun voor die herkenning in het (getapte) gesprek tussen de verdachte en ‘ [naam02] ’, waarin de verdachte zelf heeft aangegeven dat hij op een afstand stond en heeft gefilmd. Op de beelden is immers te zien dat degene die als V4 wordt aangemerkt, ook degene is die met een telefoon bezig is en de beroving vermoedelijk filmt. De rechtbank acht de herkenning door de verbalisant [verbalisant01] , in combinatie met de andere bewijsmiddelen, dan ook bruikbaar voor het bewijs. De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsman.

Enkelbandgegevens, ANPR-gegevens Skoda en historische telecommunicatiegegevens De locatiegegevens van de enkelband van de medeverdachte [medeverdachte01] zijn onderzocht en daaruit blijkt dat op 11 oktober 2021 is geregistreerd dat de enkelbandgebruiker tussen 22:12 uur en 22:19 uur aan de Putsebocht in Rotterdam was, met name ter hoogte van de locatie van de pinautomaat aldaar. Voorts is geregistreerd dat de gebruiker diezelfde avond om 20:35 uur in Dordrecht was, om 21:43 uur in de Rosier Faassenstraat in Rotterdam, om 22:22 uur in de Oostendamstraat in Rotterdam en vanaf 22:29 uur in de Disselstraat in Rotterdam.

Het telefoonnummer [nummer01] dat door de politie aan de medeverdachte [medeverdachte01] wordt toegeschreven is ook onderzocht en uit de historische telecommunicatiegegevens blijkt dat de door de provider verstrekte locaties over het zendmastgebruik overeenkomen met de locatiegegevens van de enkelband. Uit een onderzoek naar de ANPR-gegevens van de Skoda Fabia met kenteken [kenteken01] volgt dat het kenteken op 11 oktober 2021 om 19:48 uur een hit gaf op de Maastunnel N-Z, om 20:47 uur een hit op de Laan der Verenigde Naties toerit A16, om 21:17 uur een hit op de Maastunnel Z-N en op 12 oktober 2021 om 01:42 uur een hit op de A16 links bij hectometerpaal 20.1 ter hoogte van de Van Brienenoordbrug.

Ook het telefoonnummer [nummer02] dat door de politie aan de medeverdachte [medeverdachte04] wordt toegeschreven is onderzocht en uit de historische telecommunicatiegegevens blijkt dat de telefoon met dat nummer op 11 oktober 2021 tussen 22:33 uur en 23:14 uur een zendmast aanstraalde op de [adres02] in Rotterdam. Uit onderzoek aan de hand van een TEMS-netwerkmeting van de Schiltmanstraat en de historische telecommunicatiegegevens van deze TEMS-netwerkmeting over de periode van 11 oktober 2021 van 22:00 uur tot 23:00 uur is gebleken dat de zendmastlocatie [adres02] met het daarbij behorende tijdstip van 22:33 uur zich binnen het zendmastbereik van de Schiltmanstraat bevond.

De telefoon die tijdens de doorzoeking aan de Rosier Faassenstraat – de woning van de zus van medeverdachte [medeverdachte04] – in beslag is genomen, te weten de iPhone XS Max met SIN-nummer [nummer03] , is eveneens onderzocht. Uit het politieonderzoek is gebleken dat de telefoon aan de medeverdachte [medeverdachte04] kan worden toegeschreven en op 11 oktober 2021 de volgende GPS-locaties heeft geregistreerd: tussen 21:38 uur en 21:49 uur de Rosier Faassenstraat, tussen 22:13 uur en 22:20 uur de Putsebocht, tussen 22:29 uur en 23:21 uur de Disselstraat en tussen 23:51 uur en 01:16 uur de kruising van de Rosier Faassenstraat en de Spanjaardstraat.

Verder is het telefoonnummer [nummer04] dat door de politie aan de medeverdachte [medeverdachte03] wordt toegeschreven onderzocht en uit de historische telecommunicatiegegevens blijkt dat de telefoon met dat nummer op 11 oktober 2021 tussen 17:40 uur en 20:30 uur gebruik maakte van zendmasten in Dordrecht, vanaf 21:38 uur van zendmasten in Rotterdam-West, vanaf 22:05 uur van zendmasten in Rotterdam-Zuid en om 22:32 uur van een zendmast op de [adres02] in Rotterdam. Het telefoonnummer [nummer05] dat door de politie aan de verdachte wordt toegeschreven is ook onderzocht en uit de historische telecommunicatiegegevens blijkt dat de telefoon met dat nummer op 11 oktober 2021 om 22:14 uur gebruik maakte van een zendmast op de [adres03] in Rotterdam.

Deze zendmast maakte deel uit van het resultaat van de TEMS-netwerkmetingen van de Schiltmanstraat en de Putsebocht. Uit het onderzoek is tevens gebleken dat het nummer tussen 22:37 uur en 22:39 uur een zendmast aanstraalde op de [adres02] in Rotterdam. Later zijn wederom TEMS-netwerkmetingen verricht van de locaties [adres01] in Rotterdam en [adres04] in Rotterdam, de verblijfplaatsen van de verdachte, en uit de resultaten van die metingen volgt dat over de zendmastlocatie [adres03] in Rotterdam niet gecommuniceerd kan worden vanaf de twee voornoemde adressen.

Door de raadsman is bepleit dat uit de telefoons die zijn aangetroffen niet kan worden afgeleid dat de verdachte aanwezig is geweest bij de Putsebocht. De raadsman bestrijdt dat de telefoon met het telefoonnummer [nummer05] onder de verdachte is aangetroffen bij zijn aanhouding. De telefoon met dat nummer is namelijk aangetroffen bij een doorzoeking in de woning waar medeverdachte [medeverdachte04] verbleef, aan de [straatnaam] . Dat maakt dat niet zomaar kan worden gezegd dat de telefoon van de verdachte is. De telefoon is niet aan de verdachte te linken.

Voorts is door de raadsman aangevoerd dat als al kan worden vastgesteld dat de telefoon aan de verdachte toebehoort, niet kan worden vastgesteld dat de verdachte de telefoon bij zich droeg op het moment van de beroving. Daarnaast is door de raadsman bepleit dat – ook al zou de verdachte de telefoon met het genoemde nummer bij zich hebben gehad op het moment van de beroving – het niet bij uitsluiting is vastgesteld dat de verdachte gewoon thuis bij zijn vader aan de Disselstraat was. Die woning bevindt zich immers op een steenworp afstand van de Putsebocht, de verdachte verbleef daar en is daar ook aangehouden.

Het netwerkmetingsonderzoek van de politie is zeer summier en niet meer dan een momentopname. Uit het onderzoek blijkt niet op welk moment de meting precies is gedaan en of de meting heeft plaatsgevonden onder dezelfde omstandigheden als op 11 oktober 2021. De politie heeft geconcludeerd dat op het moment van die meting niet gecommuniceerd kon worden over de mast, maar dan blijft nog altijd de vraag bestaan of dat ook betekent dat die mast niet aangestraald kan worden. De rechtbank verwerpt de verweren. Uit onderzoek is gebleken dat bij bevraging bij Logius Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties – Logius beheert producten en diensten voor de (digitale) overheid, waaronder DigiD – het telefoonnummer [nummer05] gekoppeld was aan de verdachte.

Daarnaast is ook gebleken dat het telefoonnummer veelvuldig telefonisch contact had met één telefoonnummer, te weten het telefoonnummer dat – blijkens een zoekslag in de bedrijfsprocessensystemen van de politie – in gebruik was bij de (ex-)partner van de verdachte, met wie hij samen een kind heeft. Voorts is uit onderzoek gebleken dat de telefoon, waarin het nummer geregistreerd stond, de accountnaam ‘ [accountnaam01] ’ had. Uit eerder onderzoek naar het Facebookaccount van [accountnaam01] bleek dat die zoekopdracht één resultaat opleverde met de url: [website01] , met de opgegeven profielnaam [accountnaam01] en een geplaatste foto van 6 oktober, waarbij de persoon op die foto sterke gelijkenis vertoont met de foto van de verdachte uit het bedrijfsprocessensysteem van de politie.

Dat het telefoonnummer – ook in de nacht van 11 op 12 oktober 2021 – bij de verdachte in gebruik was, wordt tevens ondersteund door het feit dat op de telefoon, waarvan voornoemd nummer gebruik maakte, een Snapchatconversatie is aangetroffen die plaatsvond op 12 oktober 2021 rond 04:16 uur – dus kort na het incident – tussen de gebruiker van de telefoon en de gebruikersnaam ‘ [gebruikersnaam01] ’, waarvan uit onderzoek is gebleken dat dit account in gebruik is bij de broer van de verdachte, [naam03] , waarin [naam03] tegen de verdachte zegt dat de boys hem al gingen verdenken.

Uit de bewijsmiddelen volgt dat de telefoon met het telefoonnummer [nummer05] omstreeks het tijdstip van de beroving op 11 oktober 2021 de zendmast aan de [adres03] in Rotterdam nabij de plaats delict heeft aangestraald en dat de telefoonnummers van de medeverdachten, de enkelbandlocaties van de medeverdachte [medeverdachte01] en de ANPR-locaties van de Skoda rond het tijdstip van de beroving eveneens aanstralen bij, dan wel binnen het bereik zijn van de Putsebocht. Daarnaast kan uit de voornoemde gegevens worden afgeleid dat de overige reisbewegingen van de verdachten op de betreffende avond ook op elkaar aansluiten en overeenkomen.

Naar het oordeel van de rechtbank is het derhalve vast komen te staan dat de verdachte op 11 oktober 2021 in de avond tezamen met de medeverdachten is geweest. De voornoemde gegevens, de herkenning door de verbalisant van de verdachte op de camerabeelden als zijnde ‘V4’ en de verklaring die de verdachte heeft afgelegd in het (getapte) gesprek met ‘ [naam02] ’ dat hij op een afstand stond en ging filmen, ondersteunen elkaar onderling en worden door de overige bewijsmiddelen ondersteund. Oordeel van de rechtbank Op grond van het voorgaande neemt de rechtbank als vaststaand aan dat de verdachte één van de personen is geweest die [slachtoffer02] heeft beroofd op 11 oktober 2021.

Daarbij oordeelt de rechtbank dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de drie medeverdachten die bij de pinautomaat aanwezig waren, te weten [medeverdachte01] , [medeverdachte02] en [medeverdachte03] . Naar het oordeel van de rechtbank kan immers met voldoende mate van zekerheid uit het dossier worden afgeleid dat de verdachten bekenden van elkaar zijn en op de betreffende avond in elkaars aanwezigheid waren. Uit de camerabeelden blijkt dat de vier verdachten tezamen [slachtoffer02] insluiten, dat [slachtoffer02] door meerderen van hen wordt geduwd, vastgepakt en geslagen en dat er in zijn zakken wordt gevoeld.

Daarnaast is op de beelden te zien dat zij gezamenlijk om [slachtoffer02] heen staan en bij de pinautomaat bezig zijn. Het verweer van de raadsman dat de rol van V4 zeer beperkt is geweest en diens bijdrage niet van voldoende gewicht is geweest, waardoor zijn rol niet kan worden gekwalificeerd als medeplegen omdat er geen nauwe en bewuste samenwerking is geweest, wordt door de rechtbank verworpen. Op de beelden is immers te zien dat ook degene die als V4 wordt aangemerkt en dus de verdachte is, heeft bijgedragen aan de getalsmatige versterking en het insluiten van [slachtoffer02] .

Hoewel de verdachte af en toe wat verderop gaat staan, staat hij meerdere malen zeer dicht bij [slachtoffer02] en de pinautomaat en op enig moment zelfs direct achter [slachtoffer02] . De rechtbank is op grond van vorenstaande van oordeel dat sprake is geweest van een bijdrage van voldoende gewicht aan de beroving aan de zijde van de verdachte en ook van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachten, die in de kern bestaat uit een gezamenlijke uitvoering. Zij hebben immers samengewerkt teneinde het slachtoffer [slachtoffer02] van het geld en de telefoon te beroven.

De verklaring van de verdachte bij de politie dat hij niets verkeerds heeft gedaan, wordt als ongeloofwaardig terzijde geschoven. De verdachte heeft door op voornoemde manier te handelen actief deelgenomen aan de feitelijke handelingen die bij de pinautomaat plaatsvonden en dat maakt dat de verdachte er blijk van heeft gegeven opzet te hebben gehad op het medeplegen van de straatroof. De rechtbank acht het ten laste gelegde medeplegen van de straatroof dan ook wettig en overtuigend bewezen. Strafverzwarende omstandigheid ‘medeplegen van het wapengebruik door de schutter, met de dood ten gevolge hebbend’.

De rechtbank ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of kan worden vastgesteld dat sprake is geweest van medeplegen van de verdachte ten aanzien van het wapengebruik door de schutter op de Volkswagen Golf. De rechtbank stelt voorop dat het medeplegen van een strafbaar feit bewezen kan worden verklaard, indien is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Ook indien het ten laste gelegde medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering tijdens het begaan van het strafbare feit kan sprake zijn van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en zijn mededaders.

De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal ook dan van voldoende gewicht, voldoende significant, moeten zijn. Naar het oordeel van de rechtbank is niet aan de vereisten voor medeplegen voldaan. Uit het dossier volgt dat de politie heeft gerelateerd dat niet met zekerheid kan worden vastgesteld dat er contact is geweest vanuit de Skoda Fabia met de schutter. Weliswaar is het zeer wel denkbaar en derhalve niet uitgesloten dat één of meerdere van de inzittenden van de Skoda Fabia contact heeft/hebben gezocht met de schutter via een datasessie, maar op grond van het dossier is niet komen vast te staan dat er daadwerkelijk actief contact is geweest.

Als dat contact er wel al zou zijn geweest, blijkt evenmin uit het dossier door wie en met wie het contact heeft plaatsgevonden, op welke manier dat is gebeurd, wat de inhoud daarvan is geweest en of de overige inzittenden daarvan op de hoogte waren. Uit vaste rechtspraak volgt bovendien dat enkele wetenschap en zelfs instemming niet voldoende zijn om tot medeplegen te kunnen komen. Daar komt nog bij dat dit alles dan in een zeer korte tijdspanne van slechts enkele minuten zou moeten hebben plaatsgevonden. Nu niet kan worden vastgesteld dat er daadwerkelijk contact is geweest en gelet op hetgeen hiervoor overigens is overwogen, kan naar het oordeel van de rechtbank ook niet worden vastgesteld dat de verdachte enige bijdrage, laat staan een bijdrage van voldoende gewicht, heeft geleverd aan het wapengebruik door de schutter op de auto.

De rechtbank is van oordeel dat daar simpelweg onvoldoende bewijs voor is in het dossier. Het voorgaande maakt dat de rechtbank van oordeel is dat de voor medeplegen vereiste voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de schutter niet is komen vast te staan. De verdachte kan derhalve niet worden aangemerkt als medepleger van hetgeen strafverzwarend ten laste is gelegd onder feit 3, te weten het wapengebruik door de schutter met de dood van [slachtoffer01] ten gevolge hebbend en zal daarom daarvan partieel worden vrijgesproken. 4.2.4.

Tussenconclusie Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat wettig en overtuigend is bewezen dat de verdachte zich op 11 oktober 2021 schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van de straatroof, zoals primair ten laste is gelegd onder feit 3. Het ten laste gelegde ‘medeplegen van het wapengebruik door de schutter, met de dood ten gevolge hebbend’ is niet wettig en overtuigend bewezen. De verdachte zal van die strafverzwarende omstandigheid partieel worden vrijgesproken. 4.3. Conclusie Het onder 1 en 2 ten laste gelegde is niet wettig en overtuigend bewezen.

De verdachte wordt daarvan vrijgesproken. Bewezen is dat de verdachte het onder 3 primair ten laste gelegde heeft begaan, zoals hierna opgenomen. 4.4. Bewezenverklaring In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 3 primair ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:

3. hij op ­­­­­­­­­­­­11 oktober 2021 te Rotterdam ­­­­­aan de openbare weg, de Putsebocht, ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­tezamen en in vereniging met ­­­­­­­­­­­­anderen, ­­­­­­­­­­­­­­­met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen geld en­­­ een telefoon, ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­toebehorende aan [slachtoffer02] , in elk geval aan (een) ander(en) dan verdachte en­­­ zijn mededader­s­, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan en vergezeld ­­­­­­­­­­­­­van geweld ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­tegen die [slachtoffer02] ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­, één en ander met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en­­­ gemakkelijk te maken­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­, immers ­­­­­­hebben verdachte en­­­ een of meer van zijn mededaders- zich opgedrongen aan die [slachtoffer02] en­­­- die [slachtoffer02] beetgepakt,vastgepakt en­­­ tegengehouden en­­­- de zakken van die [slachtoffer02] afgetast/doorzocht en­­­- die [slachtoffer02] op/tegen het hoofd/lichaam geslagen­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet ook daarvan worden vrijgesproken. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. De verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad. 5 Strafbaarheid feit Het bewezen feit levert op: feit 3 primair: diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd op de openbare weg en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Het feit is dus strafbaar. 6 Strafbaarheid verdachte Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar. 7 Motivering straf 7.1. Algemene overweging De straf die aan de verdachte wordt opgelegd is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. 7.2.

Feit waarop de straf is gebaseerd De verdachte heeft zich samen met zijn mededaders schuldig gemaakt aan een straatroof, waarbij geld en een telefoon van het slachtoffer zijn weggenomen. Zij hebben daarbij geweld toegepast door het slachtoffer in te sluiten, vast te pakken, te duwen en hem te slaan. Het spreekt voor zich dat dit een traumatische ervaring moet zijn geweest voor het slachtoffer. De verdachte heeft hiermee laten zien dat hij geen respect heeft voor andermans eigendommen. Straatroven leveren bovendien gevoelens van angst en onveiligheid op in de samenleving.

De verdachte heeft met zijn handelen aan die gevoelens bijgedragen. 7.3. Persoonlijke omstandigheden van de verdachte 7.3.1. Strafblad De rechtbank heeft acht geslagen op een uittreksel uit de justitiële documentatie van 14 april 2023, waaruit blijkt dat de verdachte eerder en in de afgelopen vijf jaar is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten. 7.3.2. Rapportage De rechtbank heeft kennis genomen van het rapport van de Reclassering Nederland (hierna ook: de reclassering), gedateerd 17 januari 2023. Dit rapport houdt – zakelijk weergegeven en voor zover van belang – het volgende in.

De reclassering heeft gerapporteerd dat de verdachte slechts summier antwoordde op de hem gestelde vragen aangaande zijn persoonlijke omstandigheden en dat hij niet in gesprek wilde gaan over de strafbare feiten waarvan hij wordt verdacht. De reclassering heeft daarom voornamelijk gebruik gemaakt van dossierinformatie, te weten het reclasseringsdossier, het proces-verbaal in de onderhavige zaak en het uittreksel justitiële documentatie. De verdachte is sinds zijn achttiende levensjaar bekend bij justitie en sindsdien veroordeeld wegens uiteenlopende strafbare feiten.

De reclassering acht het zorgelijk dat er een toename in justitiecontacten zichtbaar is, waarbij ook de ernst van de delicten lijkt toe te nemen. De verdachte laat weten dat hij bij zijn vriendin en dochter in Vlaardingen woont. Hij is momenteel bezig met de uitvoering van zijn werkstraffen en werkt daarnaast als bezorger. Vanaf februari 2023 is hij voornemens om zijn mbo-opleiding richting facilitair medewerker (niveau 2) af te gaan ronden. Er zouden geen financiële problemen zijn. In het verleden volgde de verdachte praktijkonderwijs, hetgeen doet vermoeden dat er mogelijk sprake zou kunnen zijn van een cognitieve beperking.

Aan een diagnostisch onderzoek – dat was geïndiceerd door de jeugdreclassering (in 2017-2018) – werkte de verdachte niet mee. Om die reden is er onvoldoende zicht op zijn verstandelijke vermogens. Er zijn aanwijzingen voor een crimineel sociaal netwerk en daarbij maakt de reclassering zich zorgen over de familieleden – vader en broer – met justitiecontacten. Omdat de verdachte nauwelijks in gesprek is gegaan met de reclassering en zich ten aanzien van de verdenkingen op zijn zwijgrecht beroept, kan de reclassering geen accurate inschatting maken van het recidiverisico, noch uitspraken doen over delictgerelateerde risicofactoren.

De reclassering vindt het, in het algemeen, zorgelijk dat er sprake lijkt te zijn van een crimineel sociaal netwerk, een pro-criminele houding en mogelijk ook van een cognitieve beperking, hetgeen hem beïnvloedbaar zou kunnen maken. Het risico op onttrekking aan voorwaarden wordt ingeschat als hoog, omdat de verdachte heeft aangegeven niet open te staan voor interventies vanuit de reclassering. De reclassering adviseert het volwassenenstrafrecht toe te passen, omdat er volgens haar zowel op het gebied van handelingsvaardigheden als pedagogische mogelijkheden geen indicatie is voor het toepassen van het jeugdstrafrecht.

De verdachte leidt een zelfstandig leven en hoewel er een belang is dat hij scholing voortzet, heeft hij wel een startkwalificatie. De reclassering kan met de beschikbare informatie niet adviseren of interventies en/of toezicht nodig zijn. De verdachte heeft duidelijk laten weten dat hij niet mee wil gaan werken aan interventies die de reclassering noodzakelijk acht. Mocht de verdachte opnieuw met justitie in aanraking komen op verdenking van een strafbaar feit, acht de reclassering het noodzakelijk dat er eerst een rapport van het Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie wordt aangevraagd, alvorens zij een advies kan geven met betrekking tot interventies en/of toezicht. 7.4.

Conclusies van de rechtbank Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies. Gezien de aard en ernst van het feit kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf. Bij de bepaling van de duur daarvan heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd. Voorts heeft de rechtbank acht geslagen op de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). De raadsman heeft aangevoerd dat er sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn.

Bij de berechting van een zaak heeft als uitgangspunt te gelden dat de behandeling van de zaak op de terechtzitting dient te zijn afgerond met een eindvonnis binnen twee jaar na aanvang van de redelijke termijn. De redelijke termijn vangt aan op het moment dat een verdachte in redelijkheid de verwachting kan hebben dat tegen hem ter zake van een bepaald strafbaar feit door het Openbaar Ministerie een strafvervolging zal worden ingesteld. De inverzekeringstelling van een verdachte kan als een zodanige handeling worden aangemerkt. De verdachte is in de onderhavige zaak op 15 december 2021 in verzekering gesteld.

Op deze datum is de redelijke termijn derhalve aangevangen. Tussen 15 december 2021 en de datum van het eindvonnis ligt een periode van bijna twee jaar. Naar het oordeel van de rechtbank is er geen sprake van een overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), nu in deze zaak wordt uitgegaan van een redelijke termijn van twee jaar en binnen deze twee jaar het eindvonnis is gewezen. De rechtbank legt een aanzienlijk lagere straf op dan de onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van vijf jaar die de officieren van justitie hebben geëist, met name omdat de rechtbank de verdachte zal vrijspreken van de strafverzwarende omstandigheid ‘de dood ten gevolge hebbend’, als opgenomen onder feit 3.

Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden. Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is. 8 Vorderingen benadeelde partijen Als benadeelde partijen hebben zich de volgende personen in het geding gevoegd. [benadeelde partij01] , de moeder van de overleden [slachtoffer01] , ter zake van de onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten.

De benadeelde partij vordert een vergoeding van € 18.650,20 aan materiële schade en € 35.000,- aan immateriële schade, te weten € 15.000,- aan shockschade en € 20.000,- aan affectieschade. [benadeelde partij02] , de vader van de overleden [slachtoffer01] , ter zake van de onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten. De benadeelde partij vordert een vergoeding van € 208,95 aan materiële schade en € 35.000,- aan immateriële schade, te weten € 15.000,- aan shockschade en € 20.000,- aan affectieschade. [benadeelde partij03] , de broer van de overleden [slachtoffer01] , ter zake van de onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten.

De benadeelde partij vordert een vergoeding van € 17.500,- aan immateriële schade, te weten affectieschade. [benadeelde partij04] , de zus van de overleden [slachtoffer01] , ter zake van de onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten. De benadeelde partij vordert een vergoeding van € 17.500,- aan immateriële schade, te weten affectieschade. [benadeelde partij05] , de vriendin van de overleden [slachtoffer01] , ter zake van de onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten. De benadeelde partij vordert een vergoeding van € 370,48 aan materiële schade en € 30.000,- aan immateriële schade, te weten € 10.000,- aan shockschade en € 20.000,- aan affectieschade. [benadeelde partij06] ter zake van de onder 2 en 3 ten laste gelegde feiten.

De benadeelde partij vordert een vergoeding van € 10.000,- aan immateriële schade. 8.1. Beoordeling De rechtbank wil allereerst opmerken dat zij zich realiseert dat het zeer onbevredigend voor de nabestaanden is dat er geen antwoorden zijn gekomen op de voor hen belangrijke vraag ‘Waarom?’. In het kader van de beoordeling van de strafzaak kan de rechtbank evenmin een antwoord verschaffen op die vraag. Aan de nabestaanden is groot en onherstelbaar leed toegebracht. Dit is treffend tot uitdrukking gebracht in de aangrijpende slachtofferverklaring die ter terechtzitting van 7 november 2023 door de moeder van [slachtoffer01] is voorgelezen en in de toelichtingen bij de ingezonden vorderingen van de overige naasten van [slachtoffer01] .

Nu de verdachte echter van de ten laste gelegde feiten onder 1 en 2 en de strafverzwarende omstandigheid ‘de dood ten gevolge hebbend’, als opgenomen onder 3 zal worden vrijgesproken, leidt dat er automatisch toe dat de vorderingen van de benadeelde partijen niet kunnen worden toegewezen. De benadeelde partijen zullen derhalve niet-ontvankelijk worden verklaard in de vorderingen. In deze procedure wordt aldus over de gevorderde schadevergoeding geen inhoudelijke beslissing genomen. 9 Toepasselijk wettelijk voorschrift Gelet is op artikel 312 van het Wetboek van Strafrecht. 10 Bijlagen De in dit vonnis genoemde bijlagen maken deel uit van dit vonnis. 11 Beslissing De rechtbank: verklaart niet bewezen dat de verdachte de onder 1 primair, subsidiair en meer subsidiair en onder 2 primair, subsidiair en meer subsidiair ten laste gelegde feiten heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij; verklaart bewezen, dat de verdachte het onder 3 primair ten laste gelegde feit, zoals hiervoor omschreven, heeft begaan; verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard en spreekt de verdachte ook daarvan vrij; stelt vast dat het bewezen verklaarde oplevert het hiervoor vermelde strafbare feit; verklaart de verdachte strafbaar; veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 8 (acht) maanden ; beveelt dat de tijd die door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover deze tijd niet reeds op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht; verklaart de benadeelde partijen [benadeelde partij01] , [benadeelde partij02] , [benadeelde partij03] , [benadeelde partij04] , [benadeelde partij05] en [benadeelde partij06] niet-ontvankelijk in de vorderingen; veroordeelt de benadeelde partijen [benadeelde partij01] , [benadeelde partij02] , [benadeelde partij03] , [benadeelde partij04] , [benadeelde partij05] en [benadeelde partij06] in de kosten door de verdachte ter verdediging tegen de vorderingen gemaakt, en begroot deze kosten op nihil.

Dit vonnis is gewezen door mr. R. Brand, voorzitter, en mrs. A. Hello en D. van Dooren, rechters, in tegenwoordigheid van mr. J.A.M. van der Vleuten, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting op de datum die in de kop van dit vonnis is vermeld. Bijlage I Tekst tenlastelegging Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat 1. primair hij op of omstreeks 11 oktober 2021 te Rotterdam tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk en met voorbedachten rade, in elk geval opzettelijk, een persoon genaamd [slachtoffer01] van het leven heeft beroofd, immers heeft/hebben verdachte en/of (een of meer van) zijn mededader(s) met dat opzet en al dan niet na kalm beraad en rustig overleg, met een vuurwapen een kogel in/door de rug, althans het lichaam, van die [slachtoffer01] geschoten, tengevolge waarvan voornoemde [slachtoffer01] is overleden; subsidiair [medeverdachte05] op of omstreeks 11 oktober 2021 te Rotterdam tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk en met voorbedachten rade, in elk geval opzettelijk, een persoon genaamd [slachtoffer01] van het leven heeft beroofd, immers heeft die [medeverdachte05] en/of (een of meer van) zijn mededader(s) met dat opzet en al dan niet na kalm beraad en rustig overleg, met een vuurwapen een kogel in/door de rug, althans het lichaam, van die [slachtoffer01] geschoten, tengevolge waarvan voornoemde [slachtoffer01] is overleden, welk strafbaar feit hij, verdachte op 11 oktober 2021 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met een of meer ander(en), althans alleen, opzettelijk heeft uitgelokt door giften, beloften, misbruik van gezag, geweld, bedreiging en/of misleiding en/of het verschaffen van gelegenheid, middelen of inlichtingen, te weten door - tezamen en in vereniging met een of meer ander(en) in een (personen)auto (merk:

Skoda) (een of meer rondjes) door (de wijk Bloemhof te) Rotterdam te rijden, terwijl hij/zij daarbij werden achtervolgd door een (personen)auto (merk: Volkswagen) met daarin voornoemde [slachtoffer01] en/of - (vervolgens) (daarbij) (telefonisch) contact te zoeken/op te nemen en/of laten opnemen met die [medeverdachte05] en/of (daarbij) aan die [medeverdachte05] de opdracht te geven / laten geven om naar de Schiltmanstraat, althans de (latere) plaats delict te komen en/of (daarbij) een vuurwapen mee te nemen en/of (aldaar) een vuurwapen in ontvangst te nemen en/of - (vervolgens) (daarbij) (aldaar) aan die [medeverdachte05] de opdracht te geven / laten geven om (op zijn/hun teken/aanwijzing) op de (achtervolgende) (personen)auto (merk:

Volkswagen) met daarin voornoemde [slachtoffer01] te schieten; meer subsidiair [medeverdachte05] op of omstreeks 11 oktober 2021 te Rotterdam tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk en met voorbedachten rade, in elk geval opzettelijk, een persoon genaamd [slachtoffer01] van het leven heeft beroofd, immers heeft die [medeverdachte05] en/of (een of meer van) zijn mededader(s) met dat opzet en al dan niet na kalm beraad en rustig overleg, met een vuurwapen een kogel in/door de rug, althans het lichaam, van die [slachtoffer01] geschoten, tengevolge waarvan voornoemde [slachtoffer01] is overleden, bij en/of tot het plegen van welk misdrijf verdachte op of omstreeks 11 oktober 2021 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met een of meer ander (en), althans alleen opzettelijk behulpzaam is geweest en/of opzettelijk gelegenheid, middelen en/of inlichtingen heeft verschaft door - tezamen en in vereniging met een of meer ander(en) in een (personen)auto (merk:

Skoda) (een of meer rondjes) door (de wijk Bloemhof te) Rotterdam te rijden, terwijl hij/zij daarbij werden achtervolgd door een (personen)auto (merk: Volkswagen) met daarin voornoemde [slachtoffer01] en/of - (vervolgens) (daarbij) (telefonisch) contact te zoeken/op te nemen en/of laten opnemen met die [medeverdachte05] en/of (daarbij) aan die [medeverdachte05] de opdracht te geven / laten geven om naar de Schiltmanstraat, althans de (latere) plaats delict te komen en/of (daarbij) een vuurwapen mee te nemen en/of (aldaar) een vuurwapen in ontvangst te nemen en/of - (vervolgens) (daarbij) (aldaar) aan die [medeverdachte05] de opdracht te geven / laten geven om (op zijn/hun teken/aanwijzing) op de achtervolgende (personen)auto (merk:

Volkswagen) met daarin voornoemde [slachtoffer01] te schieten;

2. primair hij op of omstreeks 11 oktober 2021 te Rotterdam ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk en met voorbedachten rade, in elk geval opzettelijk, (een) perso(o)n(en) genaamd [slachtoffer03] en/of [slachtoffer02] en/of [slachtoffer04] van het leven te beroven, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met dat opzet en al dan nietn na kalm beraad en rustig overleg, met een vuurwapen, meermalen, althans eenmaal, een of meer kogels naar en/of in de richting van die [slachtoffer03] en/of [slachtoffer02] en/of [slachtoffer05] , althans op/in de richting van een auto waarin die [slachtoffer03] en/of [slachtoffer02] en/of [slachtoffer05] zich bevond(en), heeft afgeschoten en/of afgevuurd, zijnde de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet voltooid; subsidiair [medeverdachte05] op of omstreeks 11 oktober 2021 te Rotterdam ter uitvoering van het door die [medeverdachte05] en/of verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk en met voorbedachten rade, in elk geval opzettelijk, (een) perso(o)n(en) genaamd [slachtoffer03] en/of [slachtoffer02] en/of [slachtoffer04] van het leven te beroven, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met dat opzet en al dan niet na kalm beraad en rustig overleg, met een vuurwapen, meermalen, althans eenmaal, een of meer kogels naar en/of in de richting van die [slachtoffer03] en/of [slachtoffer02] en/of [slachtoffer05] , althans op/in de richting van een auto waarin die [slachtoffer03] en/of [slachtoffer02] en/of [slachtoffer05] zich bevond(en), heeft afgeschoten en/of afgevuurd, zijnde de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet voltooid, welk strafbaar feit hij verdachte op 11 oktober 2021 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met een of meer ander(en), althans alleen, opzettelijk heeft uitgelokt door giften, beloften, misbruik van gezag, geweld, bedreiging en/of misleiding en/of het verschaffen van gelegenheid, middelen of inlichtingen, te weten door - tezamen en in vereniging met een of meer ander(en) in een (personen)auto (merk:

Skoda) (een of meer rondjes) door (de wijk Bloemhof te) Rotterdam te rijden, terwijl hij/zij daarbij werden achtervolgd door een (personen)auto (merk: Volkswagen) met daarin voornoemde [slachtoffer01] en/of - (vervolgens) (daarbij) (telefonisch) contact te zoeken/op te nemen en/of laten opnemen met die [medeverdachte05] en/of (daarbij) aan die [medeverdachte05] de opdracht te geven / laten geven om naar de Schiltmanstraat, althans de (latere) plaats delict te komen en/of (daarbij) een vuurwapen mee te nemen en/of (aldaar) een vuurwapen in ontvangst te nemen en/of - (vervolgens) (daarbij) (aldaar) aan die [medeverdachte05] de opdracht te geven / laten geven om (op zijn/hun teken/aanwijzing) op de (achtervolgende) (personen)auto (merk:

Volkswagen) met daarin voornoemde [slachtoffer01] te schieten;; meer subsidiair [medeverdachte05] op of omstreeks 11 oktober 2021 te Rotterdam ter uitvoering van het door die [medeverdachte05] en/of verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk en met voorbedachten rade, in elk geval opzettelijk, (een) perso(o)n(en) genaamd [slachtoffer03] en/of [slachtoffer02] en/of [slachtoffer04] van het leven te beroven, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met dat opzet en al dan niet na kalm beraad en rustig overleg, met een vuurwapen, meermalen, althans eenmaal, een of meer kogels naar en/of in de richting van die [slachtoffer03] en/of [slachtoffer02] en/of [slachtoffer05] , althans op/in de richting van een auto waarin die [slachtoffer03] en/of [slachtoffer02] en/of [slachtoffer05] zich bevond(en), heeft afgeschoten en/of afgevuurd, zijnde de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet voltooid, bij en/of tot het plegen van welk misdrijf verdachte op of omstreeks 11 oktober 2021 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met een of meer ander (en), althans alleen opzettelijk behulpzaam is geweest en/of opzettelijk gelegenheid, middelen en/of inlichtingen heeft verschaft door - tezamen en in vereniging met een of meer ander(en) in een (personen)auto (merk:

Skoda) (een of meer rondjes) door (de wijk Bloemhof te) Rotterdam te rijden, terwijl hij/zij daarbij werden achtervolgd door een (personen)auto (merk: Volkswagen) met daarin voornoemde [slachtoffer01] en/of - (vervolgens) (daarbij) (telefonisch) contact te zoeken/op te nemen en/of laten opnemen met die [medeverdachte05] en/of (daarbij) aan die [medeverdachte05] de opdracht te geven / laten geven om naar de Schiltmanstraat, althans de (latere) plaats delict te komen en/of (daarbij) een vuurwapen mee te nemen en/of (aldaar) een vuurwapen in ontvangst te nemen en/of - (vervolgens) (daarbij) (aldaar) aan die [medeverdachte05] de opdracht te geven / laten geven om (op zijn/hun teken/aanwijzing) op de achtervolgende (personen)auto (merk:

Volkswagen) met daarin voornoemde [slachtoffer01] te schieten;

3. primair hij op of omstreeks 11 oktober 2021 te Rotterdam op of aan de openbare weg, de Putsebocht, althans (een) openbare weg(en), tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen geld en/of een telefoon, althans een of meer goederen, geheel of te dele toebehorende aan [slachtoffer02] , in elk geval aan (een) ander(en) dan verdachte en/of zijn mededader(s), terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer02] en/of [slachtoffer03] en/of [slachtoffer04] en/of [slachtoffer01] één en ander met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken en/of om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en/of aan (een)andere deelnemer(s) van voormeld misdrijf, hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, immers heeft/hebben verdachte en/of een of meer van zijn mededaders - zich opgedrongen aan die [slachtoffer02] en/of - die [slachtoffer02] beetgepakt/vastgepakt en/of tegengehouden en/of - de zakken van die [slachtoffer02] afgetast/doorzocht en/of - die [slachtoffer02] op/tegen het hoofd/lichaam geslagen/gestompt en/of - (vervolgens) met een vuurwapen geschoten op/in de richting van de auto waarin die [slachtoffer02] en/of [slachtoffer03] en/of [slachtoffer05] en/of [slachtoffer01] zich bevonden, waarbij die [slachtoffer01] door een kogel in zijn rug, althans het lichaam is getroffen, als gevolg waarvan die [slachtoffer01] is overleden; subsidiair hij op of omstreeks 11 oktober 2021 te Rotterdam, op of aan de openbare weg, de Putsebocht, althans (een) openbare weg(en) tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om geld en/of (een) goed(eren), dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer02] en/of (een) ander(en), in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid, welke poging tot diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer02] en/of [slachtoffer03] en/of [slachtoffer04] en/of [slachtoffer01] gepleegd met het oogmerk om die voorgenomen diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf en/of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, - zich heeft opgedrongen aan die [slachtoffer02] en/of - die [slachtoffer02] heeft beetgepakt/vastgepakt en/of tegengehouden en/of - de zakken van die [slachtoffer02] heeft afgetast en/of doorzocht en/of - die [slachtoffer02] op/tegen het hoofd/lichaam heeft geslagen/gestompt en/of - (vervolgens) met een vuurwapen heeft geschoten op/in de richting van de auto waarin die [slachtoffer02] en/of [slachtoffer03] en/of [slachtoffer05] en/of [slachtoffer01] zich bevonden, waarbij die [slachtoffer01] door een kogel in zijn rug, althans het lichaam is getroffen, als gevolg waarvan die [slachtoffer01] is overleden.