Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2023:11226 ECLI:NL:RBROT:2023:11226 AI generated

Court dismisses forced debt settlement request due to insufficient proof that the proposed plan represents the debtor's maximum possible offer.

Case Number ECLI:NL:RBROT:2023:11226
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the debtor's request for a forced debt settlement because the proposed plan failed to demonstrate it was the absolute maximum offer achievable. The debtor offered a lump-sum payment based on current income without including savings, while the court noted that incorporating savings could have resulted in a higher percentage. Consequently, the court determined the proposal was not the final limit the debtor could reach and reserved the decision on the formal debt settlement application for a separate ruling.

Legislator headnote

AI generated

Faillissementswet 1986, artikel 287a lid 1: A forced debt settlement order is denied when the proposed plan fails to establish that it represents the absolute maximum offer the debtor is capable of making.

Keywords

AI generated
forced debt settlement maximum offer requirement savings exclusion lump sum payment insufficient proof debt restructuring bankruptcy law

Cited Legislation

AI generated
article 287a lid 1 Faillissementswet
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Rechtbank Rotterdam Team insolventie rekestnummer: [nummer01] uitspraakdatum: 23 november 2023 afwijzen gedwongen schuldregeling in de zaak van: [verzoeker01] , wonende te [adres01] [postcode01] [woonplaats01] , verzoeker. 1 De procedure Verzoeker heeft op 23 augustus 2023, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a lid 1 Faillissementswet ingediend om een aantal schuldeisers, te weten: LBIO Ouderbijdragen, hierna te noemen: LBIO; ROBO B.V., hierna te noemen: ROBO; die weigeren mee te werken aan een door verzoeker aangeboden schuldregeling, te bevelen in te stemmen met deze schuldregeling.

LBIO heeft voorafgaande aan de zitting, bij brief van 26 oktober 2023, aan de rechtbank te kennen gegeven dat zij geen verweer voert inzake haar vordering betreffende invorderingskosten. Inzake de vordering van de onderhoudsgerechtigde, te weten [naam01] , geeft het LBIO aan niet gemachtigd te zijn om haar in eventuele procedures te vertegenwoordigen. LBIO verzoekt de verzoeker om zich rechtstreeks tot de onderhoudsgerechtigde te wenden. Ter zitting heeft de schuldhulpverlener gemeld dat de onderhoudsgerechtigde inmiddels akkoord is het met voorstel.

Hiermee vervalt het verzoek ten aanzien van het LBIO. Ter zitting van zijn verschenen en gehoord: verzoeker; mevrouw [naam02] , werkzaam bij Gemeente Nissewaard (hierna te noemen schuldhulpverlening); mevrouw N. van Bremen en meneer M. van Zanten, werkzaam bij Balans Financiële Zekerheid B.V. ( hierna te noemen beschermingsbewindvoerder) de heer [naam03] , bestuurder/directeur bij Robo B.V. (hierna te noemen schuldeiser) De uitspraak is bepaald op heden. 2 Het verzoek Verzoeker heeft volgens het ingediende verzoekschrift 15 schuldeisers, waarvan 1 preferente en 14 concurrente schuldeisers.

Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van € 24.828,22 van verzoeker te vorderen. Verzoeker heeft bij brief van 20 april 2023 een schuldregeling aangeboden aan zijn schuldeisers, inhoudende een betaling van 28,4% aan de preferente schuldeisers en 14,2% aan de concurrente schuldeisers tegen finale kwijting. Het aangeboden akkoord heeft de volgende inhoud en achtergrond. De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm. De afloscapaciteit van verzoeker is gebaseerd op ongewijzigde voortzetting van zijn PW-uitkering. De verzoeker heeft een afstand tot de arbeidsmarkt als hij gaat werken zal dit waarschijnlijk op basis van het minimumloon zijn.

Echter is het niet duidelijk of verzoeker wel kan werken aangezien verzoeker kampt met een bipolaire stoornis. Volgens de aangeboden schuldregeling wordt het aangeboden percentage – door middel van een door schuldhulpverlening ter beschikking gesteld saneringskrediet – in één keer aan de schuldeisers uitgekeerd. Verzoeker heeft zich op het standpunt gesteld dat hij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan zijn schuldeisers aan te bieden. Verzoeker heeft sinds de aanmelding bij schuldhulpverlening geen nieuwe schulden of achterstanden meer laten ontstaan en zijn vaste lasten worden inmiddels door zijn beschermingsbewindvoerder voldaan. 15 schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in.

Robo B.V. stemt hier niet mee in. Zij heeft een vordering van € 5.848,81 op verzoeker. 3 Het verweer Robo B.V. heeft ter zitting te kennen gegeven dat het aanbod is afgewezen vanwege principiële redenen. De vordering bij Robo B.V. betreft een huurschuld. Hiervoor heeft Robo B.V. destijds een ontruiming verzocht. Er zijn toen betalingen verricht teneinde de ontruiming te voorkomen. Echter daarna zijn de huur betalingen weer gestopt. Robo B.V. geeft aan hierdoor niet te hebben ingestemd met het aanbod. Echter met in acht name van het geen dat ter zitting is aangevoerd geeft Robo B.V. aan in te kunnen stemmen met een aanbod en derhalve mee te willen werken met de totstandkoming van een minnelijke regeling. 4 De beoordeling De rechtbank is van oordeel dat onvoldoende aannemelijk is dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoeker in staat moet worden geacht.

Het aanbod betreft een saneringskrediet gebaseerd op de huidige inkomsten zonder dat het spaargeld is meegenomen. Indien het spaargeld zal worden meegeteld zal het percentage dat aan de schuldeisers zal worden aangeboden mogelijk hoger uitvallen. De rechtbank zal bij afzonderlijke beslissing op het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling beslissen. 5 De beslissing De rechtbank: - wijst af het verzoek om een gedwongen schuldregeling te bevelen. Dit vonnis is gewezen door mr. C. de Jong rechter, en in aanwezigheid van D. Kaymak, griffier, in het openbaar uitgesproken op .

Tegen deze uitspraak kan degene aan wie de Faillissementswet dat recht toekent, gedurende acht dagen na de dag van deze uitspraak, hoger beroep instellen. Het hoger beroep kan uitsluitend door een advocaat worden ingesteld bij een verzoekschrift, in te dienen ter griffie van het gerechtshof dat van deze zaak kennis moet nemen.