Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2022:9269 ECLI:NL:RBROT:2022:9269 AI generated

Court dismisses confiscation claim against a foundation because the defendant was acquitted of the underlying crime.

Case Number ECLI:NL:RBROT:2022:9269
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The court declared the prosecution's confiscation claim inadmissible because the defendant organization was acquitted of the underlying criminal charges. The prosecution sought to confiscate an estimated €67,554.32 in illicit gains based on the conviction, but the acquittal removed the legal basis for such a claim. Consequently, the court ruled that an acquittal precludes the admissibility of a subsequent confiscation proceeding under the relevant statutory framework.

Legislator headnote

AI generated

Article 36e of the Criminal Code; Article 511e of the Code of Criminal Procedure: An acquittal of the defendant precludes the admissibility of a confiscation proceeding for illicit gains.

Keywords

AI generated
confiscation proceeding acquittal effect illicit gains admissibility bar welfare foundation

Cited Legislation

AI generated
Article 36e of the Criminal Code
Article 511e of the Code of Criminal Procedure
Article 348 of the Code of Criminal Procedure
artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht
artikel 36e Sr
artikel 348 van het Wetboek van Strafvordering
Uit het wettelijke systeem, meer in het bijzonder uit artikel 511e, eerste lid, in verbinding met artikel 348 van het Wetboek van Strafvordering, moet worden afgeleid dat een dergelijke vrijspraak aan de ontvankelijkheid van een ontnemingsvordering in de weg staat.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Rechtbank Rotterdam Team straf 2 Parketnummer : 10/996555-16 ( ontneming ) Datum uitspraak : 2 november 2022 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, op de vordering als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) van de officier van justitie in de zaak tegen de veroordeelde: [veroordeelde01] , gevestigd in [plaats01] , [adres01] , raadsman mr. J. de Haan, advocaat te Utrecht.

1. Onderzoek op de terechtzitting Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 26, 27 en 29 september 2022.

2. Vordering De vordering van de officieren van justitie, mr. H.C. Vermaseren en mr. A. Lodder (hierna: de officier van justitie) – zoals deze na wijziging ter terechtzitting is komen te luiden –, strekt tot het vaststellen van het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e Sr wordt geschat en tot oplegging aan [veroordeelde01] (hierna: de stichting) van de verplichting tot betaling aan de staat van een geldbedrag ter ontneming van dat geschatte voordeel. De officier van justitie heeft het geschatte voordeel vastgesteld op € 67.554,32.

3. Beoordeling De stichting is op 2 november 2022 door deze rechtbank vrijgesproken van het haar ten laste gelegde. De ontnemingsvordering is gebaseerd op deze aan de stichting ten laste gelegde feiten. Uit het wettelijke systeem, meer in het bijzonder uit artikel 511e, eerste lid, in verbinding met artikel 348 van het Wetboek van Strafvordering, moet worden afgeleid dat een dergelijke vrijspraak aan de ontvankelijkheid van een ontnemingsvordering in de weg staat. Nu de verdachte is vrijgesproken, is er geen grondslag voor de ontnemingsvordering en dient de officier van justitie niet-ontvankelijk te worden verklaard in de ontnemingsvordering.

4. Beslissing De rechtbank: - verklaart de officier van justitie niet-ontvankelijk in de vordering tot ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel. Dit vonnis is gewezen door mr. J.J. Bade, voorzitter, en mrs. M.J.M. van Beckhoven en M.M. Dolman, rechters, in tegenwoordigheid van mr. I.M. Sinon, griffier, en uitgesproken op 2 november 2022. HR 17 februari 2009, ECLI:NL:HR:2009:BG4258.