Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2022:11527 ECLI:NL:RBROT:2022:11527 AI generated

Court acquits defendant of cannabis co-conspiracy due to lack of proven active collaboration with co-defendant.

Case Number ECLI:NL:RBROT:2022:11527
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court acquitted the defendant of charges regarding the intentional presence of cannabis plants and aiding the co-defendant's cultivation. Although the defendant lived in the property with the co-defendant and knew of the drug operation, the court found her claim of limited involvement credible. The prosecution failed to prove the necessary close and conscious collaboration required for co-conspiracy, as the defendant did not actively participate in the cultivation. Consequently, the court determined that mere knowledge and passive allowance of the co-defendant's activities did not constitute criminal liability.

Legislator headnote

AI generated

Opiumwet; Wet op de inname van drugs: mere knowledge of another's drug cultivation without active participation or close collaboration does not constitute complicity or intentional presence.

Keywords

AI generated
cannabis cultivation co-conspiracy liability passive allowance drug possession accomplice liability Opiumwet criminal intent

Cited Legislation

AI generated
Opiumwet

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Rechtbank Rotterdam Team straf 1 Parketnummer: 10-237101-21 Datum uitspraak: 18 augustus 2022 Tegenspraak Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, in de zaak tegen de verdachte: [verdachte01] , geboren te [geboorteplaats01] (Colombia) op [geboortedatum01] 1963, ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres: [adres01] , [postcode01] [plaats01] , raadsman mr. W.B.M. Bos, advocaat te Oud-Beijerland. 1.Onderzoek op de terechtzitting Gelet is op het onderzoek op de terechtzitting van 7 juli 2022. 2.Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding.

De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. 3.Eis officier van justitie De officier van justitie mr. S.S.S. Heinerman heeft gevorderd: bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde, te weten het medeplegen van het opzettelijk aanwezig hebben van hennepplanten; veroordeling van de verdachte tot een geldboete ter hoogte van € 500,- voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. 4.Waardering van het bewijs 4.1. Vrijspraak 4.1.1. Standpunt officier van justitie De officier van justitie stelt dat er voldoende wettig en overtuigend bewijs is dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het opzettelijk aanwezig hebben van 80 hennepplanten.

Hiertoe is aangevoerd dat zij in de woning woonde waarin de hennepplanten zijn aangetroffen en dat er sprake was van een gezamenlijke huishouding met de medeverdachte [medeverdachte01] . De verdachte was ook op de hoogte van de hennepkwekerij. Hoewel zij wist dat de medeverdachte [medeverdachte01] eerder was veroordeeld voor het kweken van hennep, heeft zij geaccepteerd dat de hennepplanten in de woning aanwezig waren. Gelet hierop was sprake van een nauwe en bewuste samenwerking met de medeverdachte [medeverdachte01] . 4.1.2. Beoordeling De rechtbank stelt vast dat de verdachte samen met de medeverdachte [medeverdachte01] als hoofdbewoonster en mede-eigenaar de beschikking had over de woning gelegen aan de [adres01] in Hoogvliet Rotterdam.

De verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat alleen de medeverdachte [medeverdachte01] betrokken was bij het telen van de hennepplanten die in een aparte ruimte in deze woning zijn aangetroffen. Zij wist van de aanwezigheid van de hennepkwekerij en heeft deze situatie in stand gelaten, “omdat het zijn werk is, dit alles voor hem is en dat respecteer ik”. Verder heeft de verdachte ter terechtzitting verklaard dat zij niets met de hennepkwekerij van doen had, dat zij nooit in de desbetreffende ruimte kwam en de deur altijd afgesloten was.

De rechtbank acht deze verklaring geloofwaardig. Het feit dat de verdachte mede-eigenaar van de woning was en wetenschap van de hennepkwekerij had, betekent niet dat de verdachte strafbaar heeft gehandeld. De verdachte heeft zich - gelet op het voorgaande - weliswaar niet van de aanwezigheid van de hennepplanten gedistantieerd, maar van betrokkenheid van de verdachte bij de hennepkwekerij is niet gebleken. De voor medeplegen vereiste voldoende bewuste en nauwe samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachte is evenmin vast komen te staan. Gelet hierop is naar het oordeel van de rechtbank niet bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het aanwezig hebben van hennep in de woning aan de [adres01] in Hoogvliet Rotterdam.

Ook de subsidiair ten laste gelegde medeplichtigheid aan het hiervoor genoemde delict is niet bewezen, omdat niet vast is komen te staan dat door gedragingen van de verdachte gelegenheid is verschaft tot het hennepbezit of de teelt daarvan door de medeverdachte in de woning. Van het ter beschikking stellen van de woning is geen sprake, nu de medeverdachte als mede-eigenaar en hoofdbewoner immers zelf reeds de beschikking had over de ruimte waarin de hennepplanten aanwezig waren. 4.1.3. Conclusie Het primair en subsidiair ten laste gelegde is niet wettig en overtuigend bewezen.

De verdachte wordt daarvan vrijgesproken. 5.Bijlage De in dit vonnis genoemde bijlage maakt deel uit van dit vonnis. 6.Beslissing De rechtbank: verklaart niet bewezen, dat de verdachte het primair en subsidiair ten laste gelegde feit heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij. Dit vonnis is gewezen door: mr. F.A. Hut, voorzitter, mr. K.A. Baggerman en mr. E. IJspeerd, rechters, in tegenwoordigheid van mr. D. Sengezken, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting op 18 augustus 2022. De oudste rechter is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.

Bijlage I Tekst tenlastelegging Aan de verdachte wordt ten laste gelegd dat zij in of omstreeks de periode van 22 oktober 2020 tot en met 1 december 2020 te Hoogvliet Rotterdam, gemeente Rotterdam tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad (in een pand aan de [adres01] ) een hoeveelheid van (in totaal) ongeveer 80 hennepplanten, althans een groot aantal hennepplanten en/of delen daarvan, in elk geval een hoeveelheid van meer dan 30 gram van een materiaal bevattende hennep, zijnde hennep een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst II, dan wel aangewezen krachtens artikel 3a, vijfde lid van die wet; subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden: een of meer onbekend gebleven personen op of omstreeks de periode van 22 oktober 2020 tot en met 1 december 2020 met elkaar, althans één van hen, opzettelijk heeft/hebben geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft/hebben gehad (in een pand aan de [adres01] ) een hoeveelheid van (in totaal) ongeveer 80 hennepplanten, althans een groot aantal hennepplanten en/of delen daarvan, in elk geval (telkens) een hoeveelheid van meer dan 30 gram van een materiaal bevattende hennep, zijnde hennep een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst II, tot en/of bij het plegen van welk(e) misdrijf/misdrijven verdachte in of omstreeks de periode van 22 oktober 2020 tot en met 1 december 2020, in elk geval in Nederland, meermalen, althans eenmaal (telkens) opzettelijk gelegenheid en/of middelen en/of inlichtingen heeft verschaft en/of opzettelijk behulpzaam is geweest, door aan die onbekend gebleven persoon/personen voornoemd pand voor de teelt/het kweken van hennepplanten ter beschikking te stellen;

Zie ook Hof Amsterdam 17 november 2020, ECLI:NL:GHAMS:2020:3148. Hoge Raad 19 november 2019, ECLI:NL:HR:2019:1812.