Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBROT:2019:9559 ECLI:NL:RBROT:2019:9559 AI generated

Court dismisses writ of removal against court for being time-barred and abusive.

Case Number ECLI:NL:RBROT:2019:9559
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court declared the writ of removal inadmissible because it was filed after the judge had already concluded the proceedings. The applicant argued they could not pay court fees due to financial hardship, but the court noted the writ was submitted too late to target the specific judge. Furthermore, the court found the applicant had previously used this tactic in multiple cases, constituting abuse of the removal remedy.

Legislator headnote

AI generated

Art. 8:15 Awb; Wraking Protocol: A writ of removal is only admissible against a judge currently handling a case and is barred if filed after the judge has concluded proceedings or if used abusively to pressure decisions.

Keywords

AI generated
writ of removal inadmissibility time bar abuse of process judicial impartiality court fees administrative law

Cited Legislation

AI generated
Article 8:15 of the General Administrative Law (Awb)
Article 9.1, paragraphs c and d of the Writ of Removal Protocol
artikel 8:15 van de Algemene wet bestuursrecht
Gelet op artikel 8:15 van de Algemene wet bestuursrecht kan een wrakingsverzoek alleen zijn gericht tegen rechters of een rechter die een zaak behandelen of behandelt en niet tegen de rechtbank in haar geheel.
artikel 8:15 Awb
Op grond van hetgeen is bepaald in artikel 8:15 Awb kan de rechter die een zaak behandelt worden gewraakt.
AI generated
ECLI:NL:RBOVE:2020:1974
Court dismisses writ of removal against entire court as legally impossible and clearly abusive. The writ targets the whole court instead of specific judges handling the case. No concrete facts support claims of judicial bias, rendering the request inadmissible under protocol rules. The court rejects the writ and bars future filings in this matter. The writ of removal is invalid because it targets the entire court rather than specific judges handling the case, lacks factual basis for bias claims, and constitutes a clear abuse of legal rights under the court's protocol. The court dismisses the request and permanently bars any further writs in this matter. The writ fails because it targets the entire court instead of specific judges, lacks factual support for bias, and constitutes a clear abuse of legal rights under the protocol. The court dismisses the request and permanently bars any further writs in this matter. The writ fails because it targets the entire court instead of specific judges, lacks factual support for bias, and constitutes a clear abuse of legal rights under the protocol. The court dismisses the request and permanently bars any further writs in this matter.
ECLI:NL:RBOVE:2025:5602
Court dismisses writ of inquiry for abuse of process due to lack of impartiality grounds and bans further requests.
ECLI:NL:RBZWB:2015:1525
Court dismisses recusal request where past negative rulings do not prove justified fear of bias.
ECLI:NL:RBNHO:2026:2246
Request for recusal dismissed as untimely and unmotivated, constituting abuse of process.
ECLI:NL:RBDHA:2025:23605
Wrecking request dismissed because the judge's final ruling was already made before the request was filed.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Rechtbank Rotterdam Meervoudige kamer voor wrakingszaken Zaaknummer / rekestnummer: 586674 / HA RK 19-1416 Beslissing van 28 november 2019 op het verzoek van [naam verzoeker] , wonende te [adres] , verzoeker, strekkende tot wraking van de rechtbank Rotterdam.

1Het procesverloop en de processtukken

Verzoeker heeft op 24 augustus 2019 bij deze rechtbank een beroepschrift, tevens verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening ingediend wegens het uitblijven van een besluit van de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen. Die procedure heeft als kenmerk ROT 19 / 4339. Op 27 augustus 2019 is door de griffier aan verzoeker per aangetekende post een nota toegezonden ter zake van het verschuldigde griffierecht. Nadat dit poststuk als zijnde onbestelbaar ter griffie was terugontvangen, heeft de griffier de nota op 11 september 2019 andermaal en als gewoon poststuk aan verzoeker toegezonden.

Bij brief van 24 september 2019 heeft verzoeker ter zake van het verschuldigde griffierecht een beroep gedaan op betalingsonmacht. Op 21 oktober 2019 heeft rechter mr. A.I. van Strien uitspraak gedaan in de bestuursrechtelijke beroepsprocedure tussen verzoeker als eiser tegen de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen als verweerder. In die uitspraak werd het beroep van verzoeker niet-ontvankelijk verklaard omdat het verschuldigde bedrag aan griffierecht niet tijdig was betaald. Bij brief van 12 november 2019 heeft verzoeker een verzetschrift ingediend en heeft hij tevens de rechtbank Rotterdam gewraakt.

Aan de wrakingskamer is ter beschikking gesteld het dossier van de hiervoor omschreven procedure, waarin zich onder meer bevinden alle hiervoor genoemde stukken.

2Het verzoek en de reactie daarop

Ter adstructie van het wrakingsverzoek heeft verzoeker het volgende aangevoerd - verkort en zakelijk weergegeven - : Verzoeker is niet in staat het in deze beroepsprocedure – en in zijn andere beroepsprocedures – verschuldigde griffierecht te betalen. Zijn betalingsonmacht is veroorzaakt door de verweerder in deze procedure en door de Belastingdienst. Verzoeker heeft voldaan aan zijn stelplicht ten aanzien van zijn betalingsonmacht. Door de rechtbank Den Haag en het gerechtshof Den Haag is in andere zaken van verzoeker wel het beroep op betalingsonmacht gehonoreerd. 3De beoordeling 3.1 de ontvankelijkheid van het verzoek 3.1.1 Een verzoek tot wraking van de rechtbank Rotterdam vindt geen grond in de wet.

Gelet op artikel 8:15 van de Algemene wet bestuursrecht kan een wrakingsverzoek alleen zijn gericht tegen rechters of een rechter die een zaak behandelen of behandelt en niet tegen de rechtbank in haar geheel. Het wrakingsverzoek is in zoverre niet-ontvankelijk. 3.1.2 Voor zover het wrakingsverzoek moet worden opgevat en gelezen als zijnde gericht tegen rechter mr. A.I. van Strien overweegt de rechtbank als volgt: 3.1.3 Wraking is een middel ter verzekering van de onpartijdigheid van de rechter. Op grond van hetgeen is bepaald in artikel 8:15 Awb kan de rechter die een zaak behandelt worden gewraakt.

Het middel is derhalve toegekend aan een partij die wenst te voorkomen dat een rechter die jegens een partij een vooringenomenheid koestert, althans aan een partij die dienaangaande bestaande vrees heeft die objectief gerechtvaardigd is, (nog langer) bemoeienis met de zaak zal hebben. Dat doel kan niet meer worden bereikt als de rechter reeds een einduitspraak heeft gedaan omdat de behandeling van de zaak daarmee is geëindigd. 3.1.4 Op 21 oktober 2019 heeft rechter mr. Van Strien in de hiervoor omschreven bestuurs-rechtelijke procedure uitspraak gedaan.

Die uitspraak is een eindbeslissing waarmee de behandeling van de zaak door die rechter is geëindigd. 3.1.5 Het wrakingsverzoek is op 12 november 2019 en derhalve na voormelde uitspraak ingediend. Uit het vorenstaande volgt dat rechter mr. Van Strien de zaak niet meer behandelde op het moment dat het verzoek tot wraking is gedaan. Dat verzoeker op 12 november 2019 tegelijk met zijn wrakingsverzoek een verzetschrift heeft ingediend tegen de uitspraak van 21 oktober 2019 maakt het voorafgaande niet anders; immers, op het moment van de wraking was de behandeling van de zaak van verzoeker door mr.

Van Strien geëindigd, terwijl in de verzetprocedure alleen nog het verzetschrift was ingediend en er nog geen sprake was van een rechter die in die verzetprocedure enige handeling had verricht of enige beslissing had genomen. 3.1.6 Op rond van het vorenstaande is verzoeker kennelijk niet-ontvankelijk in zijn verzoek tot wraking van de rechtbank Rotterdam. Verzoeker zal op die grond, met toepassing van het bepaalde in artikel 9.1, aanhef en onder c en d, van het Wrakingsprotocol van deze rechtbank niet-ontvankelijk worden verklaard in het verzoek. 3.2 misbruik 3.2.1 De wrakingskamer overweegt voorts dat uit de eigen stellingen van verzoeker blijkt dat hij het wrakingsverzoek heeft aangewend om een andersluidende beslissing ten aanzien van de verplichting tot betaling van griffierecht te forceren.

Verzoeker heeft daarmee het middel van wraking aangewend niet op gronden jegens de rechter zelf zoals genoemd in rechtsoverweging 3.1, maar voor een doel, waarvoor het middel niet bedoeld is. 3.2.2 Daar komt bij dat verzoeker eerder in vier andere bestuursrechtelijke beroepsprocedures eveneens de behandelend rechter heeft gewraakt op dezelfde gronden als thans aan het wrakingsverzoek ten grondslag zijn gelegd, welk wrakingsverzoek bij beslissing van 20 mei 2019 door de wrakingskamer werd afgewezen wegens kennelijke niet-ontvankelijkheid. Voorts heeft verzoeker in weer een andere bestuursrechtelijke beroepsprocedure de bestuursrechtbank gewraakt, eveneens op dezelfde gronden als thans aan het wrakingsverzoek ten grondslag zijn gelegd, in welk wrakingsverzoek verzoeker bij beslissing van 21 november 2019 niet-ontvankelijk is verklaard, met bepaling dat een volgend wrakingsverzoek in laatstbedoelde procedure niet meer in behandeling wordt genomen vanwege misbruik van het wrakingsmiddel. 3.2.3 Het vorenstaande rechtvaardigt thans de beslissing dat een volgend verzoek van verzoeker tot wraking van de rechter in de onderhavige procedure niet meer in behandeling zal worden genomen wegens misbruik van het middel van wraking.

4De beslissing

De rechtbank: - verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn verzoek tot wraking van de rechtbank Rotterdam; - bepaalt dat een volgend wrakingsverzoek van verzoeker in de bestuursrechtelijke beroepsprocedure met kenmerk ROT 19 / 4339 niet in behandeling zal worden genomen. Deze beslissing is gegeven door mr. A.A. Kalk, voorzitter, mr. W.M.P.M. Weerdesteijn en mr. N. Doorduijn. Bij afwezigheid van de voorzitter is deze beslissing door mr. W.M.P.M. Weerdesteijn uitgesproken ter openbare terechtzitting van 28 november 2019 tegenwoordigheid van J.A. Faaij, griffier en door hen ondertekend. Verzonden op: aan: - verzoeker