Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBOBR:2024:6064 ECLI:NL:RBOBR:2024:6064 AI generated

Court dismisses interim payment claim in Dutch civil dispute over disputed invoices and counterclaims.

Case Number ECLI:NL:RBOBR:2024:6064
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed TKO's request for an interim payment of €35,391.29 regarding Securimon's disputed counterclaim. While the court acknowledged that Securimon's counterclaim might have some merit due to alleged damages from a fight, it found TKO failed to prove the claim was sufficiently established or that TKO's interest outweighed Securimon's. Consequently, the request for provisional relief was rejected, and TKO was ordered to pay the opposing party's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 223 Rv; Art. 6:136 BW: An interim payment claim is only justified if the underlying debt is sufficiently established or easily ascertainable, and the applicant's interest outweighs the defendant's, as a counterclaim does not automatically satisfy these requirements.

Keywords

AI generated
interim payment provisional relief counterclaim set-off civil procedure disputed invoices legal costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 223 Rv
Art. 6:136 BW
Art. 6:119 BW
artikel 223 Rv
TKO baseert de vordering in het incident op artikel 223 Rv, waarin staat dat tijdens een aanhangig geding iedere partij kan vorderen dat de rechter een voorlopige voorziening treft voor de duur van het geding.
artikel 6:136 BW
TKO heeft aangevoerd dat haar vordering in conventie ondanks een beroep op verrekening toewijsbaar kan zijn op grond van artikel 6:136 BW, omdat aan de daarin genoemde eisen is voldaan.
artikel 6:119 BW
veroordeelt TKO tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten in het incident als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald.

Cited Case Law

AI generated
Gerechtshof Amsterdam 25 juni 2019, ECLI:NL:GHAMS:2019:2129
GERECHTSHOF AMSTERDAM afdeling civiel recht en belastingrecht, team I zaaknummers : 200.143.745/01 en 200.144.078/01 zaak-/rolnummer rechtbank Noord-Holland : C/15/185515 / HA ZA 11-1001 arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 25 juni 2019 inzake in de zaak met nummer 200.144.078/01: 1HAVENMEESTER VIS BEHEER B.V., gevestigd te Overveen, gemeente Bloemendaal, 2. [A] , wonende te [woonplaats 1] , gemeente [gemeente] , appellanten in de hoofdzaak, verweerders in het incident, advocaat: mr. M.P. Wolf te Breda, tegen 1 [B] , gevestigd te [vestigingsplaats] , 2. [C] , wonende te [woonplaats 2] , geïntimeerden in de hoofdzaak, eisers in het incident, advocaat: mr.
Gerechtshof Den Haag 31 maart 2020, ECLI:NL:GHDHA:2020:1922
GERECHTSHOF DEN HAAG Afdeling Civiel recht Zaaknummer : 200.260.697/01 Zaaknummer rechtbank : C/10/542854 / HA ZA 18-46 arrest van 31 maart 2020 in het incident ex artikel 223 Rv inzake [appellant], handelend als lasthebber van de vennootschap Fine Star Trading Ltd., wonende te [woonplaats] (gemeente [gemeente]), appellant in de hoofdzaak, eiser in het incident, hierna te noemen: [appellant], advocaat: mr. R.W.J.M. te Pas te Rotterdam, tegen KPN B.V., gevestigd te Rotterdam, geïntimeerde in de hoofdzaak, verweerster in het incident, hierna te noemen:
ECLI:NL:GHAMS:2019:2129
GERECHTSHOF AMSTERDAM afdeling civiel recht en belastingrecht, team I zaaknummers : 200.143.745/01 en 200.144.078/01 zaak-/rolnummer rechtbank Noord-Holland : C/15/185515 / HA ZA 11-1001 arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 25 juni 2019 inzake in de zaak met nummer 200.144.078/01: 1HAVENMEESTER VIS BEHEER B.V., gevestigd te Overveen, gemeente Bloemendaal, 2. [A] , wonende te [woonplaats 1] , gemeente [gemeente] , appellanten in de hoofdzaak, verweerders in het incident, advocaat: mr. M.P. Wolf te Breda, tegen 1 [B] , gevestigd te [vestigingsplaats] , 2. [C] , wonende te [woonplaats 2] , geïntimeerden in de hoofdzaak, eisers in het incident, advocaat: mr.
ECLI:NL:GHDHA:2020:1922
GERECHTSHOF DEN HAAG Afdeling Civiel recht Zaaknummer : 200.260.697/01 Zaaknummer rechtbank : C/10/542854 / HA ZA 18-46 arrest van 31 maart 2020 in het incident ex artikel 223 Rv inzake [appellant], handelend als lasthebber van de vennootschap Fine Star Trading Ltd., wonende te [woonplaats] (gemeente [gemeente]), appellant in de hoofdzaak, eiser in het incident, hierna te noemen: [appellant], advocaat: mr. R.W.J.M. te Pas te Rotterdam, tegen KPN B.V., gevestigd te Rotterdam, geïntimeerde in de hoofdzaak, verweerster in het incident, hierna te noemen:
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK Oost-Brabant Civiel recht Zittingsplaats 's-Hertogenbosch Zaaknummer: C/01/398628 / HA ZA 23-727 Vonnis in incident van 4 december 2024 in de zaak van T.K.O.DIENSTEN V.O.F., te Venray, eiseres in conventie in de hoofdzaak, verweerster in reconventie in de hoofdzaak, eiseres in het incident, hierna te noemen: TKO, advocaat: mr. B.C.A. Reijnders, tegen SECURIMON B.V., te Deurne, gedaagde in conventie in de hoofdzaak, eiseres in reconventie in de hoofdzaak, verweerster in het incident, hierna te noemen: Securimon, advocaat: mr. S. Ploegmakers. 1De procedure 1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding van TKO,- de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie van Securimon,- de conclusie van antwoord in reconventie van TKO, - de incidentele conclusie ex artikel 223 Rv van TKO, - de conclusie van antwoord in incident, tevens akte overlegging producties in de hoofdzaak, tevens akte aanvulling verweer in conventie in de hoofdzaak, tevens akte wijziging en aanvulling van eis in reconventie in de hoofdzaak van Securimon. 1.2. Vervolgens is bepaald dat vonnis zal worden gewezen in het incident. 2De beoordeling in het incident 2.1.

Securimon is een beveiligingsbedrijf dat personeel van TKO heeft ingehuurd. 2.2. In de hoofdzaak vordert TKO betaling van € 59.027,43 voor openstaande facturen voor ingehuurd personeel. Volgens Securimon kloppen de facturen niet: het totaal ervan zou volgens haar € 35.391,29 moeten zijn. Ook stelt zij een (verrekenbare) tegenvordering te hebben van € 150.538,90 in verband met diverse gebeurtenissen. Een van die gebeurtenissen is een opstootje/vechtpartij waar mensen die via TKO te werk waren gesteld bij betrokken waren. Securimon is door TKO (althans door de mensen die via TKO te werk waren gesteld) klanten kwijtgeraakt en aansprakelijk gesteld voor schade aan personen i.v.m. letsel, aldus Securimon. 2.3.

In het incident vordert TKO, bij wijze van voorlopige voorziening (dus in afwachting van de uitkomst van de hoofdzaak), betaling van € 35.391,29, te vermeerderen met rente en kosten. 2.4. De rechtbank overweegt als volgt. 2.5. TKO baseert de vordering in het incident op artikel 223 Rv, waarin staat dat tijdens een aanhangig geding iedere partij kan vorderen dat de rechter een voorlopige voorziening treft voor de duur van het geding. Uit de rechtspraak volgt dat een op artikel 223 Rv gestoelde vordering toewijsbaar is als van eiser (in dit geval TKO) niet kan worden gevergd dat hij de uitkomst van de bodemzaak afwacht.

Bij de beoordeling dient de rechter de belangen van partijen af te wegen tegen de achtergrond van de te verwachten resterende duur van de hoofdzaak, en van de proceskansen daarin. Bij een gevorderde voorlopige voorziening in de vorm van betaling van een geldsom (zoals hier het geval) is, mede in verband met het risico van onmogelijkheid van terugbetaling, toewijzing over het algemeen alleen gerechtvaardigd, indien de vordering tot het beloop van het gevorderde voorschot al voldoende vaststaat dan wel op eenvoudige wijze kan worden vastgesteld. 2.6.

In het licht van dit beoordelingskader is de rechtbank van oordeel dat de vordering in het incident niet toewijsbaar is. 2.7. Dat een deel van de hoofdvordering al voldoende vaststaat is of op eenvoudige wijze kan worden vastgesteld, is niet gebleken. Weliswaar heeft Securimon erkend dat hij zij in beginsel € 35.391,29 moet betalen, maar Securimon heeft daartegenover gemotiveerd gesteld dat zij een substantiële verrekenbare tegenvordering heeft (van € 150.538,90) en op basis van het gestelde kan niet zonder meer geconcludeerd worden dat deze tegenvordering onjuist is.

Met andere woorden: de tegenvordering kan, voor een deel, juist zijn. De tegenvordering houdt immers verband met gebeurtenissen – waaronder een opstootje / vechtpartij waar mensen die via TKO te werk waren gesteld bij betrokken was/waren – waardoor Securimon schade stelt te hebben geleden en dat een belangrijk deel van deze gebeurtenissen (waaronder het opstootje / de vechtpartij) zich heeft voorgedaan is erkend en de rechtbank kan op basis van het gestelde niet uitsluiten dat dit tot schade heeft geleid (i.v.m. verlies van klanten en aansprakelijkheid voor (letsel)schade aan (een) bezoeker(s)).

De rechtbank ziet verder in het gestelde geen aanknopingspunten waaruit volgt dat de tegenvordering hoe dan ook minder dan € 35.391,29 zal bedragen. 2.8. TKO heeft ook overigens onvoldoende onderbouwd dat zij een belang heeft bij toewijzing van de voorlopige voorziening dat zwaarder weegt dan het belang van Securimon. Weliswaar heeft TKO gesteld dat het betaald krijgen voor de facturen voor haar van vitaal belang is, maar deze stelling wordt alleen al gepasseerd omdat zij niet is onderbouwd. Uit niets blijkt dat het voortbestaan van TKO in gevaar komt als niet op korte termijn een deel van het gevorderde wordt betaald (voor zover TKO heeft bedoeld dat te zeggen). 2.9.

TKO heeft aangevoerd dat haar vordering in conventie ondanks een beroep op verrekening toewijsbaar kan zijn op grond van artikel 6:136 BW, omdat aan de daarin genoemde eisen is voldaan. De rechtbank ziet hierin geen aanleiding om alsnog de provisionele vordering toe te wijzen. De in artikel 6:136 BW mogelijkheid om, kortweg, een beroep op verrekening met een tegenvordering te passeren is een discretionaire bevoegdheid van de rechter. Het feit dat is voldaan aan de eisen van 6:136 BW betekent nog niet dat het beroep op verrekening met een tegenvordering zal worden gepasseerd.

In ieder geval kan op basis van het gestelde vooralsnog niet worden geconcludeerd dat de rechtbank in de hoofdzaak een beroep op artikel 6:136 BW zal honoreren. 2.10. TKO is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Securimon worden begroot op: - salaris advocaat € 614,00 (1 punt × € 614,00) - nakosten € 178,00 (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) Totaal € 792,00 2.11. De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing. 3De beoordeling in het incident 3.1. wijst het gevorderde af, 3.2. veroordeelt TKO in de proceskosten van € 792,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 92,00 plus de kosten van betekening als TKO niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, 3.3. veroordeelt TKO tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten in het incident als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald.

Dit vonnis is gewezen door mr. E.J.C. Adang en in het openbaar uitgesproken op 4 december 2024. Gerechtshof Amsterdam 25 juni 2019, ECLI:NL:GHAMS:2019:2129, in het bijzonder randnummer 2.8. Gerechtshof Den Haag 31 maart 2020, ECLI:NL:GHDHA:2020:1922, in het bijzonder randnummer 8.