Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBOBR:2024:3178 ECLI:NL:RBOBR:2024:3178 AI generated

Administrative court dismisses appeal as inadmissible due to lack of legal interest in property tax dispute.

Case Number ECLI:NL:RBOBR:2024:3178
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court declared the plaintiff's appeal against the tax officer's decision inadmissible because no legal interest remained in the matter. Although the plaintiff argued that the tax officer failed to provide specific documents under Article 40 of the WOZ Act, the officer contended that the property value and tax assessments were not contested. The court ruled that since the objection decision had already definitively settled the tax liability, the plaintiff could not achieve any better position through the appeal, thus lacking the necessary legal interest. Consequently, the appeal was rejected, the objection decision stood, and the claim for damages for delay was also denied.

Legislator headnote

AI generated

Article 40 WOZ; Article 3:2 Administrative Justice Act: When a tax objection decision definitively settles the disputed tax liability, the applicant loses legal interest in a subsequent appeal, rendering it inadmissible.

Keywords

AI generated
lack of legal interest inadmissible appeal property tax assessment tax objection procedure Article 40 WOZ Act administrative justice damages for delay

Cited Legislation

AI generated
Article 40 Wet WOZ
Article 3:2 Administrative Justice Act

Cited Case Law

AI generated
Hoge Raad, 11 april 2014, ECLI:NL:HR:2014:878
11 april 2014 nr. 13/01903 Arrest gewezen op het beroep in cassatie van [X] B.V. te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 5 maart 2013, nrs. 12/00371 tot en met 12/00374, betreffende een aanslag in de vennootschapsbelasting. Aan belanghebbende is voor het jaar 2004 een aanslag in de vennootschapsbelasting opgelegd, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is verminderd. De Rechtbank te Arnhem (nrs. AWB 10/4214 en 10/4215) heeft het tegen die uitspraak ingestelde beroep gegrond verklaard, de uitspraak van de Inspecteur vernietigd, de aanslag verminderd tot nihil en een verlies van het jaar 2004 vastgesteld. Zowel belanghebbende als de Inspecteur heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld bij het Hof. Het Hof heeft de uitspraak van de Rechtbank bevestigd. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
Hoge Raad 8 maart 2024, ECLI:NL:HR:2024:238
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN BELASTINGKAMER Nummer 22/04590 Datum 8 maart 2024 ARREST in de zaak van [X] (hierna: belanghebbende) tegen het COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN DE GEMEENTE DEVENTER op het beroep in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 25 oktober 2022, nr. BK-ARN 21/01612, op het hoger beroep van belanghebbende tegen een uitspraak van de Rechtbank Overijssel (nr. AWB 20/2331) betreffende een beschikking op grond van de Wet waardering onroerende zaken voor het jaar 2020.
Centrale Raad van Beroep, 18 september 2013, ECLI:NL:CRVB:2013:1874
11/1293 AWBZ Centrale Raad van Beroep Meervoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 13 januari 2011, 10/3400 (aangevallen uitspraak) Partijen: [Appellante] te Iran (appellante) Stichting Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) PROCESVERLOOP Namens appellante heeft mr. C.W.F. Jansen, advocaat, hoger beroep ingesteld. CIZ heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 26 juni 2013. Voor appellante is verschenen mr. W.A. Timmer, opvolgend gemachtigde. CIZ heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. L.M.R. Kater. OVERWEGINGEN 1. Bij besluit van 16 april 2010, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 29 juli 2010 (bestreden besluit) heeft CIZ de aanvraag van appellante tot het stellen van een indicatie voor zorg op grond van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) afgewezen.
Centrale Raad van Beroep, 2 april 2024, ECLI:NL:CRVB:2024:635
22/3673 WMO15, 23/985 WMO15 Centrale Raad van Beroep Meervoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraken van de rechtbank Overijssel van 20 oktober 2022, 22/956 (aangevallen uitspraak 1) en van 15 februari 2023, 22/1558 (aangevallen uitspraak 2) Partijen: [appellant] te [woonplaats] (appellant) het college van burgemeester en wethouders van Hof van Twente (college) Datum uitspraak: 2 april 2024 SAMENVATTING In deze zaak oordeelt de Raad dat geen procesbelang meer aanwezig is. Dat wordt niet anders doordat aan appellant, nu zijn bezwaren niet-ontvankelijk, respectievelijk ongegrond zijn verklaard, geen vergoeding van de kosten van bezwaar is toegekend.
Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State, 27 augustus 2008, ECLI:NL:RVS:2008:BE9272
Administrative appeal dismissed for lack of current interest after student completed required master's modules.
Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State, 31 augustus 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2531
Court dismisses appeals against a cycling route plan, ruling the legal principle cited does not protect the appellants' interests.
Hoge Raad, 2 september 2022, ECLI:NL:HR:2022:1128
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN BELASTINGKAMER Nummer 22/00186 Datum 2 september 2022 ARREST in de zaak van de STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN tegen [X] te [Z] (hierna: belanghebbende) op het beroep in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 7 december 2021, nr. 20/00441, op het hoger beroep van belanghebbende tegen een uitspraak van de Rechtbank Noord-Holland (nr. HAA 19/682) betreffende de aan belanghebbende voor het jaar 2015 opgelegde aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen en de daarbij gegeven beschikking inzake belastingrente.
ECLI:NL:HR:2014:878
11 april 2014 nr. 13/01903 Arrest gewezen op het beroep in cassatie van [X] B.V. te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 5 maart 2013, nrs. 12/00371 tot en met 12/00374, betreffende een aanslag in de vennootschapsbelasting. Aan belanghebbende is voor het jaar 2004 een aanslag in de vennootschapsbelasting opgelegd, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is verminderd. De Rechtbank te Arnhem (nrs. AWB 10/4214 en 10/4215) heeft het tegen die uitspraak ingestelde beroep gegrond verklaard, de uitspraak van de Inspecteur vernietigd, de aanslag verminderd tot nihil en een verlies van het jaar 2004 vastgesteld. Zowel belanghebbende als de Inspecteur heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld bij het Hof. Het Hof heeft de uitspraak van de Rechtbank bevestigd. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
ECLI:NL:HR:2024:238
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN BELASTINGKAMER Nummer 22/04590 Datum 8 maart 2024 ARREST in de zaak van [X] (hierna: belanghebbende) tegen het COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN DE GEMEENTE DEVENTER op het beroep in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 25 oktober 2022, nr. BK-ARN 21/01612, op het hoger beroep van belanghebbende tegen een uitspraak van de Rechtbank Overijssel (nr. AWB 20/2331) betreffende een beschikking op grond van de Wet waardering onroerende zaken voor het jaar 2020.
ECLI:NL:CRVB:2013:1874
11/1293 AWBZ Centrale Raad van Beroep Meervoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 13 januari 2011, 10/3400 (aangevallen uitspraak) Partijen: [Appellante] te Iran (appellante) Stichting Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) PROCESVERLOOP Namens appellante heeft mr. C.W.F. Jansen, advocaat, hoger beroep ingesteld. CIZ heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 26 juni 2013. Voor appellante is verschenen mr. W.A. Timmer, opvolgend gemachtigde. CIZ heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. L.M.R. Kater. OVERWEGINGEN 1. Bij besluit van 16 april 2010, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 29 juli 2010 (bestreden besluit) heeft CIZ de aanvraag van appellante tot het stellen van een indicatie voor zorg op grond van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) afgewezen.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK OOST-BRABANT Zittingsplaats 's-Hertogenbosch Bestuursrecht zaaknummer: SHE 22/2076 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 1 mei 2024 in de zaak tussen [eiser] , uit [woonplaats] , eiser (gemachtigde: [gemachtigde] ), en de heffingsambtenaar van de gemeente Meierijstad, de heffingsambtenaar (gemachtigde: mr. A.G. Hendriks). Inleiding 1.1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de uitspraak op bezwaar (hierna: de bestreden uitspraak) van de heffingsambtenaar van 26 juli 2022. 1.2. De heffingsambtenaar heeft bij beschikking van 25 februari 2022 de waarde van de woning [adres] (hierna: de woning) vastgesteld op € 272.000.

De waarde is vastgesteld per waardepeildatum 1 januari 2021 en geldt voor het kalenderjaar 2022. Tegelijk met deze waardevaststelling zijn aan eiser ook de aanslag onroerende-zaakbelastingen (OZB), de afvalstoffenheffing en de rioolheffing gebruikersdeelwoning, rioolheffing eigenarendeel voor het kalenderjaar 2022 en de afvalstoffenheffing variabel voor het kalenderjaar 2021 bekendgemaakt. 1.3. De heffingsambtenaar heeft het bezwaar van eiser ongegrond verklaard. 1.4. De heffingsambtenaar heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. De heffingsambtenaar heeft een nader stuk ingediend.

Daarna heeft eiser een nader stuk ingediend. 1.5. De rechtbank heeft het beroep op 10 april 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: P.J.T. Loijen, namens de gemachtigde van eiser, en de gemachtigde van de heffingsambtenaar. Feiten 2. Eiser is eigenaar van de woning aan de [adres] . Beoordeling door de rechtbank Het beroep is niet-ontvankelijk 3. Eiser heeft aangevoerd dat de heffingsambtenaar niet de gevraagde op de zaak betrekking hebbende stukken heeft toegezonden in het kader van artikel 40 Wet WOZ. Er kan niet volstaan worden met slechts het taxatieverslag.

Daarnaast is niet de gevraagde inzage in de ramingen van de baten en lasten ten aanzien van de riool- en afvalstoffenheffing verstrekt. 3.1. De heffingsambtenaar heeft hierop gereageerd dat de WOZ-waarde en de aanslagen OZB en riool- en afvalstoffenheffing niet worden bestreden, zodat eiser bij een gebrek aan materieel belang bij deze procedure niet-ontvankelijk moet worden verklaard. 3.2. Een beroep moet niet-ontvankelijk worden verklaard als de indiener van dat rechtsmiddel geen belang daarbij heeft. Daarvan is sprake als het aanwenden van het rechtsmiddel, ongeacht de gronden waarop het steunt, hem niet in een betere positie kan brengen met betrekking tot het bestreden besluit en eventuele bijkomende (rechterlijke) beslissingen zoals die met betrekking tot proceskosten en griffierecht.

Daarbij gaat het erom of het doel dat de belanghebbende voor ogen staat, met het rechtsmiddel kan worden bereikt en voor de belanghebbende van feitelijke betekenis is. Het hebben van een louter formeel of principieel belang is onvoldoende voor het aannemen van (voldoende) procesbelang. Dat is niet anders als de beroepsprocedure betrekking heeft op een WOZ-beschikking. De achtergrond van het wegen van het procesbelang is er ook mede in gelegen dat de rechterlijke macht niet wordt belast met zaken waarin er materieel gezien met de uitkomst van de procedure geen verandering in de rechtspositie teweeg kan worden gebracht. 3.3.

Tijdens de zitting heeft de gemachtigde van eiser naar voren gebracht dat de WOZ-waarde van de woning niet wordt bestreden en dat ook niet wordt gesteld dat de opbrengstlimiet van de riool- en afvalstoffenheffing is overschreden; het gaat in beroep enkel nog over de onderliggende stukken die niet zijn verstrekt. Aangezien daarmee niet ter discussie staat dat de (in 1.2. genoemde) aanslagen dus juist zijn, kan eiser met het verkrijgen van de op de zaak betrekking hebbende stukken niet in een gunstiger positie terecht komen. De rechtbank verklaart het beroep om die reden niet-ontvankelijk.

Het verzoek om immateriële schade wordt afgewezen 4. Eiser heeft verzocht om toekenning van het verzoek tot vergoeding van schade in verband met het overschrijden van de redelijke termijn. 4.1. Het beginsel van rechtszekerheid vereist dat belastinggeschillen binnen een redelijke termijn worden beslecht. De immateriële schade die bij overschrijding van de redelijke termijn voor berechting voor vergoeding in aanmerking komt, is gelegen in de spanning en frustratie die een belastingplichtige ondervindt ten gevolge van het geschil over de belastingheffing dat hem en het bestuursorgaan verdeeld houdt.

Die door de belastingplichtige ondervonden spanning en frustratie moet worden geacht ten einde te zijn gekomen na een uitspraak waarmee dit geschil is beslecht. 4.2. In deze zaak is het bezwaarschrift op 2 maart 2022 ontvangen. Dat betekent dat de redelijke termijn van twee jaar in beginsel met het doen van deze uitspraak is overschreden. De rechtbank overweegt dat, gelet wat zij onder 3.3. heeft overwogen, er vanaf de aanvang van het beroep al geen geschil meer bestond over de opgelegde aanslag. Met de uitspraak op bezwaar is namelijk definitieve duidelijkheid ontstaan over de (hoogte van de) aanslag en daarmee is het geschil beslecht.

De rechtbank is van oordeel dat de door eiser ondervonden spanning en frustratie zijn geëindigd met de uitspraak op bezwaar van 2 maart 2022. Conclusie en gevolgen 5. Het beroep is niet-ontvankelijk. De uitspraak op bezwaar blijft in stand. Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen. De heffingsambtenaar hoeft geen griffierecht of proceskosten te vergoeden. Beslissing De rechtbank: - verklaart het beroep niet-ontvankelijk; - wijst het verzoek om schadevergoeding af. Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Venderbosch, rechter, in aanwezigheid van M.

Brok, griffier. De uitspraak is in het openbaar geschied op 1 mei 2024. De griffier is niet in de gelegenheid deze uitspraak te ondertekenen. rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ 's-Hertogenbosch. Hoge Raad, 11 april 2014, ECLI:NL:HR:2014:878 en Hoge Raad 8 maart 2024, ECLI:NL:HR:2024:238. Zie onder andere: Centrale Raad van Beroep, 18 september 2013, ECLI:NL:CRVB:2013:1874; Centrale Raad van Beroep, 2 april 2024, ECLI:NL:CRVB:2024:635; Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State, 27 augustus 2008, ECLI:NL:RVS:2008:BE9272;

Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State, 31 augustus 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2531. Hoge Raad, 8 maart 2024, ECLI:NL:HR:2024:238. Hoge Raad, 2 september 2022, ECLI:NL:HR:2022:1128.