Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBNNE:2021:1486 ECLI:NL:RBNNE:2021:1486 AI generated

Administrative court dismisses interim relief request due to lack of urgency and late filing.

Case Number ECLI:NL:RBNNE:2021:1486
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The administrative court declared the request for interim relief inadmissible because the applicant failed to demonstrate urgent necessity. The applicant sought to extend a residence permit deadline or suspend enforcement to avoid a fine, but the deadline had already expired and the applicant remained on the property. The court ruled that the applicant's choice to file the request immediately before the deadline placed the risk of missing the opportunity on them.

Legislator headnote

AI generated

Article 8:81 Awb; Article 8:83 Awb: An interim relief request is inadmissible if the requirement of urgent necessity is not met, particularly when the relief sought is no longer possible to grant due to the expiration of a relevant period.

Keywords

AI generated
interim relief urgent necessity administrative law residence permit enforcement suspension procedural inadmissibility deadline expiration

Cited Legislation

AI generated
Article 8:81 of the General Administrative Law (Awb)
Article 8:83, first paragraph, of the General Administrative Law (Awb)
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND Bestuursrecht zaaknummer: LEE 21/785 uitspraak van de voorzieningenrechter van 23 maart 2021 in de zaak tussen [eiser] , te [plaats] , verzoeker(gemachtigde: mr. E.Tj. van Dalen), en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Aa en Hunze, verweerder(gemachtigde: mr. M. van Duin). Procesverloop In het besluit van 12 juni 2020 (primaire besluit) heeft verweerder verzoeker gelast om de permanente bewoning / het niet recreatieve gebruik van de woning op het adres [adres 1] te [plaats] binnen zes maanden te beëindigen en beëindigd te houden, bij gebreke waarvan een dwangsom van € 30.000,- wordt verbeurd.

In het besluit van 9 december 2020 (bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van verzoeker tegen het primaire besluit ongegrond verklaard en besloten om de begunstigingstermijn te verlengen met drie maanden tot 13 maart 2021. Verzoeker heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dat beroep is bekend onder zaaknummer LEE 21/375. Op 12 maart 2021 heeft verzoeker de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. Verweerder heeft op de zaak betrekking hebbende stukken en een verweerschrift ingediend. Bij e-mailbericht van 18 maart 2021 heeft verweerder meegedeeld dat hij op 15 maart 2021, vóórdat hij het verzoek om voorlopige voorziening en de vraag van de voorzieningenrechter om niet te controleren intern had ontvangen, gezien dat verzoeker nog steeds op het perceel staat ingeschreven.

Tevens heeft verweerder meegedeeld dat hij voor het overige niet (verder) zal controleren, de verbeuring van de dwangsom (nog) niet formeel zal vaststellen en (nog) niet zal overgaan tot een invorderingsprocedure totdat er uitspraak inzake het verzoek om voorlopige voorziening is gedaan. Overwegingen 1. Ingevolge artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (de Awb) – voor zover hier van belang – kan indien tegen een besluit bij de bestuursrechter beroep is ingesteld, de voorzieningenrechter van de bestuursrechter die bevoegd is in de hoofdzaak op verzoek een voorlopige voorziening treffen indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.

Ingevolge artikel 8:83, eerste lid, van de Awb – voor zover hier van belang – worden partijen zo spoedig mogelijk uitgenodigd om op een zitting te verschijnen. Ingevolge het derde lid van dit artikel – voor zover hier van belang – kan de voorzieningenrechter, indien het verzoek kennelijk niet-ontvankelijk is, uitspraak doen zonder toepassing van het eerste lid.

2. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is in de onderhavige zaak niet voldaan aan het vereiste van onverwijlde spoed. Daarbij betrekt hij dat verzoeker in het onderhavige verzoek heeft verzocht om bij wijze van voorlopige voorziening de begunstigingstermijn uit het bestreden besluit te verlengen tot 13 september 2021, dan wel om het bestreden besluit op te schorten totdat op het beroep is beslist. Dit om te voorkomen dat hij de dwangsom verbeurt. De voorzieningenrechter stelt vast dat het thans echter niet meer mogelijk is om die gevraagde voorlopige voorziening te treffen.

De begunstigingstermijn is immers op 13 maart 2021 verstreken en niet in geschil is dat verzoeker thans nog in de recreatiewoning woont en aldaar staat ingeschreven. Daarbij betrekt de voorzieningenrechter ook dat verzoeker er voor heeft gekozen om het onderhavige verzoek pas vlak voor het verstrijken van de begunstigingstermijn, te weten op 12 maart 2021 halverwege de middag, in te dienen. De gevolgen van die keuze komen voor verzoekers rekening en risico. Het onderhavige verzoek is daarom kennelijk niet-ontvankelijk.

3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De voorzieningenrechter verklaart het verzoek om voorlopige voorziening niet-ontvankelijk. Deze uitspraak is gedaan door mr. T.F. Bruinenberg, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. R.A. Schaapsmeerders, griffier, op 23 maart 2021. De uitspraak is openbaar gemaakt op de eerstvolgende maandag na deze datum. De griffier is verhinderd de uitspraak te tekenen griffier voorzieningenrechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: typ: SCHA Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.