Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBNNE:2020:1205 ECLI:NL:RBNNE:2020:1205 AI generated

ECLI:NL:RBNNE:2020:1205 · Rechtbank Noord-Nederland

Case Number ECLI:NL:RBNNE:2020:1205
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

vonnis RECHTBANK NOORD-NEDERLAND Afdeling privaatrecht Locatie Assen zaaknummer / rolnummer: C/19/121582 / HA ZA 18-12 Vonnis in incident van 11 maart 2020 in de zaak van 1 [eiser], wonende te [plaats 1], 2. [eiseres], wonende te [plaats 1], 3. eenmanszaak [de firma] , gevestigd te [plaats 1], 4. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [B.V. 1] , gevestigd te [plaats 1], 5. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [B.V. 2] , gevestigd te [plaats 1], eisers in de hoofdzaak, verweerders in het incident, advocaten: mr.

Legislator headnote

AI generated

artikel 843a Rv, artikel 21 Rv; ECLI:NL:RBNNE:2020:1205 · Rechtbank Noord-Nederland: Bovendien heeft [gedaagden] de voorzieningenrechter niet geïnformeerd dat de voorgestelde bewaarder [naam 5] de gemachtigde is geweest van [gedaagden] en het Materieel Actief heeft getaxeerd. Als [gedaagden] in zijn verzoek volledig en eerlijk was geweest, dan zou het beslagverlof volgens [eisers] niet zijn verleend. De rechtbank moet hieraan op grond van artikel 21 Rv consequenties verbinden en de incidentele vordering afwijzen.

Keywords

AI generated
financial administration accounting error failure to keep accounts financial accounts accounting transfer inadequate administrative records

Cited Legislation

AI generated
artikel 843a Rv
Bij antwoordakte in de hoofdzaak van 11 september 2019 heeft [gedaagden] in vervolg op het gelegd bewijsbeslag op grond van artikel 843a Rv een incidentele vordering ingesteld.
artikel 21 Rv
De rechtbank moet hieraan op grond van artikel 21 Rv consequenties verbinden en de incidentele vordering afwijzen.

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:HR:2007:BA3529
Het geding in feitelijke instanties Met een op 11 april 2005 ter griffie van de rechtbank Rotterdam ingediend verzoekschrift hebben [verweerder] c.s.
ECLI:NL:PHR:2020:10
conclusie van de PG bij de HR van 3 januari 2020, ECLI:NL:PHR:2020:10).
ECLI:NL:GHSHE:2019:4392
GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH Team Handelsrecht zaaknummer 200.253.739/01 arrest van 3 december 2019 gewezen in het incident ex artikel 843a Rv in de zaak van Mr.
ECLI:NL:GHARL:2014:3377
GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN locatie Leeuwarden afdeling civiel recht zaaknummer gerechtshof 200.122.195/01 (zaaknummer rechtbank Midden-Nederland, locatie Lelystad C/07/173767 HL ZA 10-973) arrest van de eerste kamer van 22 april 2014 in het incident ex art. 843a Rv in samenhang met art. 21/22 Rv en in het incident tot schorsing tenuitvoerlegging ex art. 351 Rv in de zaak van: [appellant] , wonende te [woonplaats], appellant, tevens eiser in de incidenten, in eerste aanleg: gedaagde in conventie, eiser in reconventie, hierna: [appellant], advocaat: mr.
ECLI:NL:GHARL:2016:10292
GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN locatie Arnhem afdeling civiel recht, handel zaaknummer gerechtshof 200.179.829 (zaaknummer rechtbank Midden-Nederland, zittingsplaats Utrecht 296411) arrest van 20 december 2016 in het incident in de zaak van: [appellant] , wonende te [plaatsnaam] , appellant, hierna: [appellant] , advocaat: mr. J.C. van Vliet, tegen: de coöperatie Coöperatieve Bloemenveiling FloraHolland U.A., gevestigd te Aalsmeer, geïntimeerde, hierna: Flora Holland, advocaat: mr. P.J.L.J. Duijsens, 1Het verdere verloop van het geding in hoger beroep 1.1 Het hof neemt de inhoud van het tussenarrest van 15 maart 2016 hier over. In dit arrest is een comparitie van partijen bepaald in de tussen partijen aanhangige hoofdzaak en in het incident. 1.2 Ter gelegenheid van de comparitie van partijen heeft [appellant] een akte houdende wijziging eis in het incident genomen. Van de comparitie van partijen, die heeft plaatsgevonden op 12 september 2016 en waar Flora Holland niet (tijdig) is verschenen, is proces-verbaal opgemaakt. Naar aanleiding van de na de comparitie van partijen gevoerde correspondentie is Flora Holland door de raadsheer-commissaris in staat gesteld een antwoordakte te nemen, waarna arrest in het incident is bepaald. 2De voorafgaande procedures 2.1 In een tussen partijen gewezen vonnis van de rechtbank Utrecht van 7 oktober 2009 is de rechtbank na bewijslevering tot de conclusie gekomen dat [appellant] betrokken is geweest bij de diefstal van stapelwagens van Flora Holland en dat hij daarmee onrechtmatig jegens haar heeft gehandeld. [appellant] is veroordeeld om aan Flora Holland de schade te vergoeden, op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet. Dit vonnis is, nadat ook bij het hof bewijslevering heeft plaatsgevonden, bekrachtigd bij arrest van het gerechtshof Amsterdam van 26 augustus 2014. 2.2 Flora Holland heeft vervolgens een schadestaatprocedure gestart en betaling van een bedrag van € 7.610.000,- (met rente) aan schadevergoeding gevorderd. Zij stelt dat de gestolen stapelwagens als schroot zijn verkocht aan [bedrijf X] en dat uit de administratie van dat bedrijf blijkt dat het ging om in totaal 1.309.550 kilo aluminium. Dat is volgens Flora Holland het gewicht van 18.700 stapelwagens. Uitgaande van € 400,- per wagen, beloopt de schade € 7.480.000,- en daar komen kosten van onderzoek (€ 10.000,-) interne kosten (€ 70.000,-) en kosten juridische bijstand (€ 50.000,-) bij. In die procedure is [appellant] niet verschenen. 2.3 De rechtbank heeft bij vonnis van 6 januari 2010 (hierna: het verstekvonnis) de hoofdsom en de vordering inzake de kosten van onderzoek toegewezen, de vordering inzake interne kosten afgewezen en de vordering ter zake de kosten van juridische bijstand beperkt tot een bedrag van € 6.422,-. [appellant] is bij verstek veroordeeld tot betaling aan Flora Holland van € 7.496.422,- vermeerderd met wettelijke rente over een bedrag van € 7.480.000,- vanaf 1 januari 2002, alsmede over een bedrag van € 16.422,- vanaf 16 november 2009, en tot betaling van de proceskosten. 2.4 Van dit verstekvonnis is [appellant] in verzet gekomen. De rechtbank heeft bij vonnis van 29 juli 2015 (hierna: het bestreden vonnis) het verstekvonnis bekrachtigd en [appellant] in de kosten van de verzetprocedure veroordeeld, die op nihil zijn gesteld. De rechtbank heeft daartoe overwogen dat [appellant] zijn verweer in het geheel niet heeft onderbouwd en (hoewel dat tegenover de akte van Flora Holland van 9 december 2009 met producties op zijn weg lag) dat verweer ook niet verder heeft toegelicht. Nu [appellant] dit heeft nagelaten was er geen aanleiding om tot een andere beslissing te komen dan in het verstekvonnis genomen, aldus de rechtbank. 3De motivering van de beslissing in het incident 3.1 Bij incidentele conclusie van 19 januari 2016 heeft [appellant] op grond van artikel 223 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering (Rv) gevorderd dat Flora Holland bij wijze van voorlopige voorziening op straffe van een dwangsom uitvoerbaar bij voorraad wordt veroordeeld tot het afgeven van dan wel ter inzage verstrekken aan [appellant] van het rapport van [Bedrijf Y] van 12 december 2002 (hierna: het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] ). 3.2 Bij akte van 12 september 2016 heeft [appellant] deze eis aangevuld en heeft hij zijn incidentele vordering tevens gegrond op de artikelen 22 en 843a Rv. [appellant] vordert thans dat Flora Holland op grond van artikel 223 Rv en/of op grond van artikel 22 Rv en/of op grond van artikel 843a Rv veroordeeld wordt tot afgifte van het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] . 3.3 Het hof zal de incidentele vordering allereerst beoordelen op de (meest passende) grondslag van artikel 843a Rv. Bij de beoordeling van deze vordering moet worden vooropgesteld dat artikel 843a Rv niet voorziet in een onbeperkt recht op inzage van bescheiden jegens degene die deze te zijner beschikking of onder zijn berusting heeft, maar dat deze bepaling het recht op inzage, afschrift of uittreksel van bepaalde bescheiden afhankelijk stelt van enkele cumulatieve vereisten. Ingevolge het eerste lid van genoemd artikel moet de eiser in elk geval een rechtmatig belang hebben bij de inzage, het afschrift of het uittreksel. Verder moet hij inzage, afschrift of een uittreksel vorderen van bepaalde bescheiden aangaande een rechtsbetrekking waarbij hij of zijn rechtsvoorganger partij is of was; daaronder valt mede een rechtsbetrekking uit onrechtmatige daad. Ook indien aan voormelde vereisten is voldaan, kan de vordering wegens gewichtige redenen of omdat redelijkerwijs kan worden aangenomen dat ook zonder de gevorderde gegevens een behoorlijke rechtsbedeling is gewaarborgd, worden afgewezen. 3.4 [appellant] heeft het volgende aan zijn vordering ten grondslag gelegd. In de procedure die heeft geleid tot het bestreden vonnis heeft Flora Holland een brief overgelegd van [Bedrijf Z(de brief)] van 15 januari 2003 (hierna: de brief van [Bedrijf Z(de brief)] ). In deze brief geeft [Bedrijf Z(de brief)] een samenvatting van het door haar opgestelde rapport in verband met de vermissing van stapelwagens bij Flora Holland en verwijst daarbij naar het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] . Uit dit rapport zou blijken dat de administratieve verwerking van het beheer van de stapelwagens bij Flora Holland onduidelijk was en dat er onzuiverheden in de telling van de vermiste stapelwagens zat. Hieruit blijkt dat het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] belangrijke informatie bevat voor deze zaak en dat [appellant] dus een rechtmatig belang heeft bij afgifte dan wel inzage in dit rapport. 3.5 Nadat Flora Holland eerst verklaarde niet te beschikken over het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] heeft zij in haar laatste akte meegedeeld dat het rapport alsnog is gevonden. Flora Holland verzet zich tegen afgifte/inzage van het rapport op grond van artikel 843a Rv. Zij voert aan dat [appellant] geen rechtmatig belang heeft bij afgifte of inzage. Aangezien de aantallen ontvreemde stapelwagens waarvan uitgegaan wordt bij de berekening van de schade zijn gebaseerd op andere bewijsmiddelen (getuigenverklaringen) is het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] niet relevant voor de rechtspositie van [appellant] . Het betreft een rapport over de interne gang van zaken binnen Flora Holland dat vergeleken kan worden met een due diligence-rapport, waarbij geldt dat in de jurisprudentie dergelijke vorderingen worden afgewezen. Tevens geldt dat [appellant] geen partij is in de rechtsbetrekking tussen Flora Holland en de opsteller van het rapport. Het rapport bevat voorts niet alleen maar feiten, maar ook interne adviezen en vertrouwelijke (persoonlijke en bedrijfsmatige) gegevens. Dat vormt een gewichtige reden voor Flora Holland om het rapport niet in het geding te hoeven brengen. Indien de vordering wel wordt toegewezen bestaat er aanleiding een geheimhoudingsplicht conform artikel 29 Rv op te leggen, dan wel behandeling met gesloten deuren te gelasten. In het rapport komen medewerkers en klanten van Flora Holland aan het woord aan wie bij het opstellen van het rapport geheimhouding is beloofd. [appellant] had voorts al vanaf 2003, toen de brief van [Bedrijf Z(de brief)] in het geding is gebracht, om afgifte van/inzage in het rapport kunnen verzoeken. Dit kan niet voor het eerst in hoger beroep. Flora Holland heeft ten slotte verzocht om, als het rapport naar het oordeel van het hof moet worden overgelegd, haar toe te staan de vertrouwelijke passages onherkenbaar te maken en te anonimiseren. 3.6 Het hof oordeelt als volgt. Zoals blijkt uit de wetsgeschiedenis van dit artikel (Parlementaire Geschiedenis Herziening Rechtsvordering, MvT, p. 554) valt een rechtsbetrekking uit onrechtmatige daad, zoals in dit geval aan de orde, ook binnen de reikwijdte van artikel 843a Rv. Als onderbouwing van haar schade heeft Flora Holland tot nu toe in deze procedure met name verwezen naar de bij inleidende dagvaarding betekende summiere schadestaat, die luidt als volgt: “SCHADESTAAT De door [persoon 1] bij [bedrijf X] ingeleverde 18.700 stapelwagens (zijnde 1.309.550 kilogram aluminium schroot): à € 400,- per stapelwagen € 7.480.000,- kosten juridische bijstand € 50.000,- kosten onderzoeken ( [Bedrijf Z(de brief)] en [Bedrijf 1(het rapport)] ) € 10.000,- Interne kosten € 70.000,- ------------------- € 7.610.000,-”. Centraal in deze berekening van de schade staat het aantal stapelwagens bij de diefstal en/of verduistering waarvan [appellant] betrokken zou zijn geweest (hierna: het voor de schade relevante aantal stapelwagens). Dit aantal wordt kennelijk afgeleid uit de hoeveelheid aluminium schroot die door [persoon 1] bij [bedrijf X] is ingeleverd. Uit de brief van [Bedrijf Z(de brief)] blijkt dat [Bedrijf 1(het rapport)] een uitvoerig administratief onderzoek heeft uitgevoerd, onder meer naar tellingen van stapelwagens in de jaren 1996 tot en met 2002. Onder meer op basis daarvan trekt [Bedrijf 1(het rapport)] in zijn rapport een aantal conclusies, die in de brief van [Bedrijf Z(de brief)] als volgt worden samengevat : “(…) de administratieve verwerking van het stapelwagenbeheer is niet altijd even duidelijk en inzichtelijk; er zitten belangrijke onzuiverheden in de tellingen als gevolg van losse en afgekochte slotplaten; het vermoeden bestaat dat naar aanleiding van tellingen onjuiste cijfers zijn doorgegeven en niet de werkelijk geconstateerde verschillen; getwijfeld wordt aan de juiste berekening van de verschillen in 2002 (…) “. Naar aanleiding van deze conclusies van [Bedrijf 1(het rapport)] heeft [Bedrijf Z(de brief)] vervolgens zelf een analyse gemaakt van het aantal vermiste stapelwagens. 3.7 Uit het bovenstaande volgt dat het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] informatie bevat die relevant is voor de schatting van het aantal vermiste stapelwagens en de omstandigheden rond die vermissingen. Niet uit te sluiten valt dat die informatie tevens van belang is voor de schatting van het voor de schade relevante aantal stapelwagens en dus van belang voor de rechtspositie van [appellant] in deze procedure. Daarmee is het rechtmatige belang van [appellant] bij kennisneming van dit rapport voldoende aangetoond. Flora Holland voert weliswaar aan dat het rapport niet relevant is voor de rechtspositie van [appellant] , omdat de schatting van het voor de schade relevante aantal sloopwagens is gebaseerd op andere bewijsmiddelen. Ook al zou dit moeten worden aangenomen, dan nog neemt dit niet weg dat er voor [appellant] een belang bestaat om de beschikking te krijgen over informatie die kan leiden tot een andere schatting van het voor de schade relevante aantal stapelwagens. Dat [appellant] deze informatie mogelijk eerder had kunnen opvragen is niet van belang, nu het hoger beroep ook dient om eerdere omissies te herstellen. Dat het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] gelijk gesteld zou kunnen worden met een due diligence-rapport is door Flora Holland onvoldoende onderbouwd. Aan het bezwaar van Flora Holland dat bij de totstandkoming van het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] aan diegenen die daar medewerking aan hebben verleend vertrouwelijkheid is beloofd zal het hof tegemoet komen door partijen op de voet van artikel 29 Rv te verbieden mededeling te doen aan derden over de inhoud van het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] . Gelet op het bovenstaande is het hof van oordeel dat er geen gewichtige redenen bestaan voor Flora Holland om het volledige rapport [Bedrijf 1(het rapport)] niet in het geding te brengen. De bezwaren die zij daartegen heeft aangevoerd wegen niet op tegen het rechtmatige belang van [appellant] bij toewijzing van zijn vordering, voortvloeiend uit de eisen van een behoorlijke rechtsbedeling. Wel zal het aan Flora Holland worden toegestaan om (louter) de NAW-gegevens van de informatieverstrekkers onherkenbaar te maken. 4Slotsom 4.1 Uit het voorgaande volgt dat het hof de incidentele vordering, zoals gebaseerd op artikel 843a Rv, zal toewijzen. In het feit dat Flora Holland in deze vanaf 2009 lopende procedure pas op 4 oktober 2016 heeft laten weten over het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] te beschikken ziet het hof aanleiding de vordering toe te wijzen op straffe van verbeurte van een dwangsom, zij het dat voor voldoening aan de vordering een termijn zal worden gesteld en dat de dwangsom zal worden beperkt en aan een maximum zal worden gebonden. Voor het geval Flora Holland het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] ondanks toewijzing van deze vordering nog buiten beeld houdt, kan het hof daaraan voor de schadekwestie de gevolgtrekking maken die het geraden acht. Daarmee behoeven de alternatieve grondslagen voor de vordering geen bespreking meer. 4.2 Het hof zal Flora Holland als de in het ongelijk te stellen partij in de kosten van dit incident veroordelen, vermeerderd met de daarover gevorderde en niet betwiste wettelijke rente. Die kosten bedragen € 1.788,- voor salaris advocaat conform het liquidatietarief (2 punten van appeltarief II ad € 894,-). in de hoofdzaak 4.3 Het hof zal de zaak verwijzen naar de rol voor memorie van grieven. In de gang van zaken rond de comparitie van partijen op 12 september 2016 ziet het hof aanleiding om, nadat ook de memorie van antwoord is genomen, nogmaals een comparitie te gelasten, ditmaal meervoudig. Na het nemen van de memorie van antwoord zullen daartoe verhinderdata worden opgevraagd en zal aan beide partijen (in afwijking van het rolreglement) gevraagd worden een procesdossier over te leggen, compleet met de stukken die gewisseld zijn in de procedure die heeft geleid tot het arrest van het hof van 26 augustus 2014. 5De beslissing Het hof, recht doende in hoger beroep: in het incident: veroordeelt Flora Holland tot afgifte aan [appellant] van een afschrift van het volledige rapport [Bedrijf 1(het rapport)] (met louter de NAW-gegevens van de informatieverstrekkers onherkenbaar) uiterlijk drie weken na betekening van dit arrest op straffe van verbeurte van een dwangsom van € 500,- per dag dat Flora Holland hiermee in gebreke blijft, met bepaling dat geen dwangsom verbeurd kan worden boven een maximum van € 50.000,-; verbiedt partijen op de voet van artikel 29 Rv mededelingen te doen aan derden over het rapport [Bedrijf 1(het rapport)] ; veroordeelt Flora Holland in de kosten van het incident, tot aan deze uitspraak aan de zijde van [appellant] vastgesteld op € 1.788,- voor salaris advocaat overeenkomstig het liquidatietarief, te voldoen binnen veertien dagen na dagtekening van dit arrest, en – voor het geval voldoening binnen bedoelde termijn niet plaatsvindt – te vermeerderen met de wettelijke rente te rekenen vanaf bedoelde termijn voor voldoening; verklaart dit arrest ten aanzien van de daarin vervatte veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad; wijst het meer of anders gevorderde af; in de hoofdzaak: verwijst de zaak naar de roldatum 31 januari 2017 voor memorie van grieven; houdt verder iedere beslissing aan. Dit arrest is gewezen door mrs. A.W. Steeg, C.G. ter Veer en M. Beekhoven van den Boezem, bij afwezigheid van de voorzitter getekend door de oudste raadsheer en is in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 20 december 2016.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

vonnis RECHTBANK NOORD-NEDERLAND Afdeling privaatrecht Locatie Assen zaaknummer / rolnummer: C/19/121582 / HA ZA 18-12 Vonnis in incident van 11 maart 2020 in de zaak van 1 [eiser], wonende te [plaats 1], 2. [eiseres], wonende te [plaats 1], 3. eenmanszaak [de firma] , gevestigd te [plaats 1], 4. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [B.V. 1] , gevestigd te [plaats 1], 5. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [B.V. 2] , gevestigd te [plaats 1], eisers in de hoofdzaak, verweerders in het incident, advocaten: mr.

W.J. Berghuis en mr. Ph. Dol, beiden te Amsterdam, tegen 1 [gedaagde], wonende te [plaats 2], 2. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [B.V. 3] , gevestigd te [plaats 3], 3. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [B.V. 4] , gevestigd te [plaats 3], 4. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [B.V. 5] , gevestigd te [plaats 3], 5. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [B.V. 6] , gevestigd te [plaats 4], gedaagden in de hoofdzaak, eisers in het incident, advocaten: mr. T.F. de Jong en mr.

N. Hof, beiden te Groningen. Partijen zullen hierna [eisers] en [gedaagden] genoemd worden. 1De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: de rolbeslissing van 16 oktober 2019, waarin is beslist dat de antwoordakte in het incident in de beoordeling van het incident zal worden betrokken en is bepaald dat het incident ter zitting zal worden behandeld, het verhandelde ter zitting van 5 februari 2020, waar zijn verschenen aan de zijde van [eisers]: de heer [eiser], de heer [naam 1] mr. W.J. Berghuis en mr. M. Ph. Dol en aan de zijde van [gedaagden]: mr.

Th. F. de Jong en mr. N. Hof. Door [eisers] zijn spreekaantekeningen overgelegd. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van het verhandelde ter terechtzitting. 1.2. Ten slotte is vonnis bepaald in het incident. 2Het geschil in incident 2.1. Bij tussenvonnis (in de hoofdzaak) van 26 juni 2019 heeft de rechtbank [eisers] ten aanzien van zijn vordering onder 2 tot betaling uit de opbrengst van het Materieel Actief, in de gelegenheid gesteld bij akte te specificeren welke goederen aan [B.V. 2] of [de firma] toebehoorden en per goed te onderbouwen - met verwijzing naar producties - dat het betreffende goed van [B.V. 2] of [de firma] is.

De rechtbank heeft daartoe overwogen dat op [eisers] de stelplicht en eventuele bewijslast rust dat het verkochte Materieel Actief eigendom was van [eisers] De rechtbank heeft in het tussenvonnis geoordeeld dat [eisers] voldoende heeft onderbouwd dat goederen van Materieel Actief aan hem hebben toebehoord, maar nog niet voldoende inzichtelijk heeft gemaakt welke goederen van het Materieel Actief aan hem hebben toebehoord. 2.2. [eisers] heeft bij akte van 7 augustus 2019 van de hem geboden gelegenheid gebruik gemaakt. [eisers] heeft bij deze akte een groot aantal (aanvullende) facturen overgelegd waaruit volgens hem blijkt dat 126 goederen eigendom waren van [de firma] of [B.V. 2]. 2.3. [gedaagden] heeft op 5 september 2019 de voorzieningenrechter van deze rechtbank verzocht om conservatoir bewijsbeslag te mogen leggen onder de heer [naam 2], oud-administrateur van [eisers] (hierna: [naam 2]), en de heer [naam 3], de voormalig accountant van [eisers] (hierna [naam 3]).

Bij beschikking van de voorzieningenrechter van 6 september 2019 is aan [gedaagden] dit verlof verleend. Op 9 september 2019 is bewijsbeslag gelegd zowel onder [naam 2] als onder [naam 3]. Van fysieke en digitale gegevens zijn kopieën gemaakt. De kopieën en gegevensdragers zijn in bewaring gegeven aan de door de voorzieningenrechter aangestelde bewaarder, mr. [naam 4], [naam 5] Incasso- & Rechtspraktijk. 2.4. Bij antwoordakte in de hoofdzaak van 11 september 2019 heeft [gedaagden] in vervolg op het gelegd bewijsbeslag op grond van artikel 843a Rv een incidentele vordering ingesteld. [gedaagden] heeft gevorderd dat de rechtbank bij incidenteel vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:(1) [gedaagden] per direct toestemming verleent tot het verkrijgen van inzage in/en of afschrift van de bescheiden/informatie genoemd in de specificatie onder nummer 64 van deze akte, een en ander onder toezicht van de deurwaarder die het beslagen materiaal genoemd onder nummer 55 en 56 en zoals omschreven in de processenverbaal in gerechtelijke bewaring heeft, eventueel met voorafgaande controle als bedoeld in nummer 67; (2) [eisers] veroordeelt tot het verstrekken van afschrift van de onder nummer 64 genoemde bescheiden en (3) [eisers] veroordeelt in de kosten van dit incident.

Onder nummer 64 heeft [gedaagden] de bescheiden en informatie opgesomd waarvoor hij verlof had gevraagd en verkregen tot het leggen van beslag. Het gaat [gedaagden] om bescheiden en informatie over de jaren 2008 tot en met 2013 van de verschillende ondernemingen van [eisers] inhoudende (samengevat):a. alle administratie/boekhouding, waaronder de inkoop- en verkoopfacturen van het materieel, b. alle jaarrekeningen, c. alle verzekeringsoverzichten, d. alle grootboekkaarten en de kolommenbalansen, e. alle bankafschriften en rekeningoverzichten, f. alle belastingaangiften, in het bijzonder de aangiftes omzetbelasting, g. alle sleutels, codes en/of wachtwoorden die de ingeschakelde IT specialisten in staat zullen stellen om de elektronische gegevensdragers of databestanden te benaderen en daarvan kopieën te maken. 2.5.

Volgens [gedaagden] is aan de voorwaarden van artikel 843a Rv voldaan. Zijn vordering strekt zowel tot de stukken uit het in beslag genomen bewijs als tot de stukken die [gedaagden] zelf onder zich heeft. Hij stelt een rechtmatig belang te hebben omdat zijn bewijspositie in de hoofdzaak in belangrijke mate afhankelijk is van de inzage in deze gegevens. Om de door [eisers] bij akte van 7 augustus 2019 in het geding gebrachte gegevens te kunnen beoordelen en bespreken, dient [gedaagden] te beschikken over nadere informatie, die uitsluitend in handen is van [eisers] Volgens [gedaagden] is de vordering ook voldoende bepaald.

De ingeschakelde specialisten hebben bij het leggen van het bewijsbeslag al een selectie gemaakt van relevant bewijsmateriaal. Om te waarborgen dat [gedaagden] slechts die gegevens onder ogen krijgt die relevant zijn voor de procesvoering in dit geding, zou de rechtbank een onafhankelijk onderzoeker kunnen aanstellen die onder toezicht van de deurwaarder de selectie controleert en eventueel nader inperkt. Ten slotte stelt [gedaagden] dat zijn vordering betrekking heeft op bescheiden aangaande een rechtsbetrekking waarin hij partij is. Hij merkt in dat verband op dat [eisers] de bodemprocedure tegen [gedaagden] aanhangig heeft gemaakt en de vraag welk materieel aan wie toekwam, centraal staat in die kwestie. 2.6. [eisers] voert verweer tegen toewijzing van de vordering in incident. [eisers] voert daartoe in de eerste plaats aan dat [gedaagden] te laat is met de vordering.

Hij had al veel eerder tijdens de procedure bewijsbeslag kunnen leggen. Het toewijzen van de vordering in dit stadium, waarin [eisers] in de veronderstelling was dat na antwoordakte eindvonnis zou worden gewezen, levert de voortgang van de procedure grote vertraging op. Ten tweede voert [eisers] aan dat [gedaagden] geen rechtmatig belang heeft bij toewijzing. Volgens [eisers] kan bewijslevering door [gedaagden] niets meer toevoegen omdat zijn verweer te laat is en de rechtbank al over de eigendomskwestie heeft geoordeeld. Hij wijst er op dat dat de vordering geen zogeheten "fishing expedition" mag zijn.

De wet biedt niet de mogelijkheid documenten op te vragen waarvan [gedaagden] enkel vermoedt dat zij steun zouden kunnen geven aan zijn stellingen. In de derde plaats voert [eisers] aan dat de vordering te onbepaald is. Feitelijk verlangt [gedaagden] inzage in de complete administratie van [eisers] Ten slotte betwijfelt [eisers] of inzage wordt gevorderd in bescheiden waarbij [gedaagden] heeft te gelden als partij. [eisers] merkt in dat verband op dat [gedaagden] inzage vordert in een situatie waarvoor de exhibitievordering niet is bedoeld.Ter zitting heeft [eisers] hieraan toegevoegd dat [gedaagden] de voorzieningenrechter in zijn verzoek tot het leggen van bewijsbeslag niet deugdelijk heeft geïnformeerd. [gedaagden] heeft het tussenvonnis van 26 juni 2019 niet overgelegd en de belangrijkste passages uit dit vonnis niet in zijn verzoek besproken.

Bovendien heeft [gedaagden] de voorzieningenrechter niet geïnformeerd dat de voorgestelde bewaarder [naam 5] de gemachtigde is geweest van [gedaagden] en het Materieel Actief heeft getaxeerd. Als [gedaagden] in zijn verzoek volledig en eerlijk was geweest, dan zou het beslagverlof volgens [eisers] niet zijn verleend. De rechtbank moet hieraan op grond van artikel 21 Rv consequenties verbinden en de incidentele vordering afwijzen.

3De beoordeling in incident

Goede procesorde 3.1. De rechtbank verwerpt het verweer van [eisers] dat de vordering te laat in de procedure is ingesteld. Anders dan [eisers] heeft gesteld, heeft de rechtbank nog niet (onherroepelijk) over de eigendomskwestie geoordeeld. De rechtbank heeft [eisers] op grond van zijn adstructieplicht opgedragen zijn stellingen omtrent de eigendom nader te specificeren in die zin dat per goed wordt aangegeven en onderbouwd aan welke entiteit het goed heeft toebehoord. De rechtbank heeft daarbij aangegeven dat bij gebreke daarvan de vordering wat betreft het Materieel Actief niet kan worden toegewezen.

Hieruit blijkt dat van een onherroepelijk oordeel over de eigendomskwestie nog geen sprake is. Volgens [eisers] is hij altijd consistent in zijn stellingen geweest en is er mede daarom zo laat in de procedure geen ruimte meer voor [gedaagden] voor het leveren van nieuw bewijs. [eisers] gaat er in deze redenering echter aan voorbij dat hij de hem geboden gelegenheid om zijn stellingen nader te onderbouwen, heeft gebruikt om zelf nieuw bewijs in de vorm van een groot aantal facturen te overleggen. [gedaagden] moet de gelegenheid krijgen om daarop te reageren.

Dat de procedure hierdoor langer duurt, is dus niet enkel aan [gedaagden] te wijten. Niet volledig informeren voorzieningenrechter 3.2. [gedaagden] heeft niet betwist dat hij het tussenvonnis van 26 juni 2019 niet bij zijn verzoek voor verlof tot het leggen van bewijsbeslag had overgelegd en in het verzoek alleen gedeeltelijk uit het vonnis heeft geciteerd. Verder blijkt uit het verzoekschrift dat [gedaagden] de voorzieningenrechter heeft voorgesteld mr. [naam 4] te benoemen als gerechtelijk bewaarder. [gedaagden] heeft daarbij niet vermeld dat [B.V. 4] in de procedure bij de kantonrechter, leidend tot het vonnis van 6 oktober 2015 is bijgestaan door [naam 5] en heeft ook niet vermeld dat [naam 5] het Materieel Actief heeft getaxeerd. [gedaagden] heeft bij de behandeling van het incident ter zitting gesteld dat [naam 4] de zoon is van de [naam 5] die eerder in de procedure betrokken is geweest en dat het dus niet om dezelfde personen gaat.

De rechtbank zal de vraag of het tussenvonnis van 26 juni 2019 bij het verzoek had moeten worden gevoegd en of [gedaagden] melding had moeten maken van de familiaire verhoudingen tussen [naam 4] en [naam 5], in deze procedure niet beantwoorden. Voor zover aangenomen moet worden dat [gedaagden] de voorzieningenrechter niet volledig heeft geïnformeerd, is er geen reden om daar in deze procedure consequenties aan te verbinden. De rechtmatigheid van het beslag staat namelijk in deze procedure niet ter beoordeling. De al dan niet rechtmatigheid van het bewijsbeslag doet niet af aan de vraag of [gedaagden] recht heeft op inzage en afschrift van de gegevens waar het beslag op rust.

Dit geldt ook voor de door [eisers] opgeworpen vraag of het beslag voldoet aan de eisen van subsidiariteit en proportionaliteit. Inzage en afschrift 3.3. Voor toewijzing van de vordering in incident is op grond van artikel 843a Rv vereist dat [gedaagden] een rechtmatig belang heeft bij de inzage en het afschrift (1), dat het gaat om bepaalde bescheiden (hierna: gegevens) (2) en dat de gegevens betrekking hebben op een rechtsbetrekking waarin [gedaagden] partij is (3). Verder is vereist dat [eisers] de gegevens tot zijn beschikking of onder zijn berusting heeft (4).

De mogelijkheid om inzage en afschrift te vorderen is een uitzondering op de hoofdregel dat iemand onder hem berustende gegevens niet aan een ander ter inzage hoeft te geven (vgl. HR 29 juni 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA3529). Tussen de voorwaarde van een rechtmatig belang en de voorwaarde dat het om bepaalde gegevens moet gaan, is een samenhang (vgl. conclusie van de PG bij de HR van 3 januari 2020, ECLI:NL:PHR:2020:10). In het algemeen kan van een rechtmatig belang reeds sprake zijn als degene die afschrift verlangt deze gegevens niet tot zijn beschikking heeft, maar wel bekend is met het bestaan ervan en deze gegevens in de procedure zou willen overleggen.

Voldoende is dat de gegevens relevant kunnen zijn voor een niet op voorhand als kansloos aan te merken vordering of verweer. Om een zogenoemde "fishing expedition" te voorkomen, moeten de verlangde gegevens voldoende bepaald zijn. Voldoende concreet moet aangegeven zijn dat en waarom de specifieke gegevens van belang zijn. De mogelijkheid tot inzage en afschrift dient er niet toe om gegevens op te vragen waarvan slechts het vermoeden bestaat dat die mogelijk in de procedure van pas zouden kunnen komen (vgl. Hof 's‑Hertogenbosch 3 december 2019, ECLI:NL:GHSHE:2019:4392 en Hof Arnhem-Leeuwarden 22 april 2014, ECLI:NL:GHARL:2014:3377).

Het vereiste dat de gegevens betrekking hebben op een rechtsbetrekking waarin degene die inzage en afschrift vraagt, partij is, wordt ruim uitgelegd en kan ook betrekking hebben op een rechtsbetrekking uit onrechtmatige daad (vgl. Hof Arnhem-Leeuwarden 20 december 2016, ECLI:NL:GHARL:2016:10292). Doorgaans wordt dit vereiste zo uitgelegd dat de gegevens relevant moeten kunnen zijn voor de beoordeling van het geschil met het oog waarop inzage en afschrift wordt gevraagd. Het kunnen ook gegevens zijn waarbij de partij die inzage en afschrift vraagt niet als partij betrokken is, bijvoorbeeld een door de wederpartij met een derde gesloten overeenkomst (vgl. Kamergegevens II 2011-2012, 33079, nr. 3, p. 11). 3.4.

Naar het oordeel van de rechtbank voldoet de vordering van [gedaagden] in incident onder b, c, d en f aan de hiervoor genoemde voorwaarden. [gedaagden] heeft een rechtmatig belang bij inzage en afschrift van deze gegevens omdat hij deze mogelijk kan gebruiken als betwisting van de stelling van [eisers] dat 126 goederen uit het Materieel Actief die door [gedaagden] zijn verkocht, toebehoorden aan [de firma] of [B.V. 2]. Anders dan [eisers] uit het tussenvonnis van 26 juni 2019 afleidt, heeft de rechtbank in dat vonnis niet reeds onherroepelijk geoordeeld dat de administratie, de fiscale verantwoording en de wijze waarop actief op een jaarrekening is verantwoord, niet doorslaggevend wordt geacht voor het hebben van eigendom.

De rechtbank heeft overwogen dat de facturen en de verzekeringsoverzichten die door [eisers] waren overgelegd, geen sluitend bewijs zijn van eigendom, maar bij gebreke van een gemotiveerde betwisting dat de facturen op een onjuiste naam zijn gesteld of nadien zijn doorverkocht, een voldoende onderbouwing zijn van het eigendom. Aan de omstandigheid dat geen jaarstukken zijn overgelegd van [de firma], heeft de rechtbank in het tussenvonnis van 26 juni 2019 geen overwegende betekenis toegekend. Dat wil niet zeggen dat de jaarstukken helemaal geen betekenis hebben.

Bovendien is deze overweging van de rechtbank gemaakt op basis van de op dat moment door partijen gegeven onderbouwing van hun stellingen. De rechtbank heeft [eisers] in de gelegenheid gesteld een nadere (onderbouwde) specificatie te geven. [eisers] heeft van die gelegenheid gebruik gemaakt door ook nieuwe stukken te overleggen. De rechtbank heeft zich over deze nadere onderbouwing en nieuwe stukken nog niet uitgelaten. [gedaagden] heeft een rechtmatig belang om deze nadere onderbouwing van [eisers] te betwisten en deze betwisting met gegevens te onderbouwen.

De gegevens waarvan [gedaagden] inzage en afschrift heeft gevraagd, zijn relevant voor de beoordeling van de vraag of de goederen toebehoorden aan [de firma] of [B.V. 2] zoals [eisers] stelt dan wel aan [aannemingsbedrijf naam 6], zoals [gedaagden] stelt. Zij hebben hierdoor betrekking op een rechtsbetrekking waarin [gedaagden] partij is. De vordering is naar het oordeel van de rechtbank voor wat betreft b, c, d en f voldoende bepaald. Op grond van de boekhoudverplichting moeten jaarrekeningen en grootboekkaarten en kolommenbalansen zijn opgemaakt en belastingaangiften zijn ingediend.

Deze gegevens kunnen, net als verzekeringsoverzichten, relevant zijn voor de beoordeling van de vraag aan wie de goederen uit het Materieel Actief hebben toebehoord. Het zijn bovendien afgebakende gegevens die voldoende concreet zijn omschreven. Inzage in en afschrift van deze gegevens strekt naar het oordeel van de rechtbank niet verder dan noodzakelijk is voor het verweer van [gedaagden] Niet betwist is ten slotte dat [eisers] deze gegevens tot zijn beschikking of onder zijn berusting heeft. Het bewijsbeslag heeft doel getroffen en [eisers] heeft bij de behandeling van de vordering in incident ter zitting toegegeven dat hij zelf ook over gegevens beschikt. 3.5.

Het gevorderde onder a en e, te weten de administratie, bankafschriften en rekeningoverzichten over de genoemde jaren, is naar het oordeel van de rechtbank te onbepaald. Dit deel van de vordering is niet voldoende afgebakend en strekt verder dan noodzakelijk is voor het verweer van [gedaagden] en moet daarom als een "fishing expedition" worden aangemerkt. 3.6. De vordering onder b, c, d en f zal worden toegewezen, als hieronder bepaald. Dit betekent dat [gedaagden] - onder toezicht van de bewaarder - inzage in, afschrift en uittreksel van de gegevens waarop bewijsbeslag is gelegd mag krijgen, althans voor zover het betreft de jaarrekeningen, de verzekeringsoverzichten, de grootboekkaarten, kolommenbalansen en de belastingaangiften.

Voor zover [eisers] deze stukken zelf onder zich heeft, dient hij daarvan afschrift te verstrekken. Ook de vordering onder g wordt toegewezen. De onder g gevraagde sleutels, codes en wachtwoorden zijn namelijk nodig om de gevraagde gegevens onder b, c, d en f te kunnen raadplegen. 3.7. Omdat [eisers] in het incident grotendeels in het ongelijk wordt gesteld, zal hij worden veroordeeld in de proceskosten van het incident. in de hoofdzaak 3.8. [gedaagden] wordt in de gelegenheid gesteld kennis te nemen van de gegevens waarin hij inzage en waarvan hij afschrift krijgt en vervolgens desgewenst bij akte zijn betwisting omtrent het Materieel Actief nader te motiveren en te onderbouwen. [eisers] zal daarop bij antwoordakte mogen reageren.

Ervan uitgaande dat [gedaagden] binnen twee weken na heden inzage in en afschrift van de gegevens krijgt, verwijst de rechtbank de zaak naar de rolzitting over zes weken na heden.

4De beslissing

De rechtbank in het incident 4.1. verleent [gedaagden] per direct toestemming tot het verkrijgen van inzage in en/of afschrift en/of uittreksel van de volgende bescheiden/informatie over de jaren 2008 tot en met 2013, onder toezicht van de deurwaarder die het beslagen materiaal zoals omschreven in de processen verbaal van bewijsbeslag van 9 september 2019 dat gelegd is onder [naam 2] en [naam 3], in gerechtelijke bewaring heeft: - alle (schriftelijke en/of elektronische) jaarrekeningen van de verschillende ondernemingen van [eisers], ongeacht de vorm waarin deze zich bevinden en ongeacht het type gegevensdrager waarop deze zich bevinden, - alle (schriftelijke en/of elektronische) verzekeringsoverzichten van de verschillende ondernemingen van [eisers], ongeacht de vorm waarin deze zich bevinden en ongeacht het type gegevensdrager waarop deze zich bevinden, - alle (schriftelijke en/of elektronische) grootboekkaarten en de kolommenbalansen van de diverse entiteiten van [eisers], ongeacht de vorm waarin deze zich bevinden en ongeacht het type gegevensdrager waarop deze zich bevinden, - alle (schriftelijke en/of elektronische) gespecificeerde belastingaangiften van de verschillende entiteiten van [eisers], in het bijzonder de aangiftes omzetbelasting, ongeacht de vorm waarin deze zich bevinden en ongeacht het type gegevensdrager waarop deze zich bevinden, - alle sleutels, codes en/of wachtwoorden die de ingeschakelde IT specialisten onder leiding en toezicht van de deurwaarder in staat zullen stellen de elektronische gegevensdragers of databestanden op afstand ('cloud bestanden') te benaderen en daarvan kopieën te maken, 4.2. veroordeelt [eisers] tot het verstrekken van afschrift van de onder 4.1. genoemde bescheiden aan [gedaagden], 4.3. veroordeelt [eisers] in de kosten van het incident, aan de zijde van [gedaagden] tot op heden begroot op € 1.086,00 (2 punten;

€ 543,00 per punt), 4.4. verklaart het vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad, in de hoofdzaak 4.5. bepaalt dat de zaak weer op de rol zal komen van 22 april 2020 voor akte aan de zijde van [gedaagden] als bedoeld in 3.8. waarna de zaak op de rol zal komen van vier weken nadien voor antwoordakte aan de zijde van [eisers], 4.6. houdt elke overige beslissing aan. Dit vonnis is gewezen door mr. S.M. Schothorst, voorzitter, mr. A. van der Meer en mr. C.J.R. de Locht, rechters, en in het openbaar uitgesproken op 11 maart 2020. type: SMS coll: