Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBNHO:2022:10735 ECLI:NL:RBNHO:2022:10735 AI generated

ECLI:NL:RBNHO:2022:10735 · Rechtbank Noord-Holland

Case Number ECLI:NL:RBNHO:2022:10735
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

RECHTBANK NOORD-HOLLAND Zittingsplaats Haarlem Bestuursrecht zaaknummer: HAA 21/6701 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 29 november 2022 in de zaak tussen [eiser] , uit [woonplaats] , eiser (gemachtigde: mr. [gemachtigde] ), en de inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Utrecht MKB Midden, verweerder 1Procesverloop 1.1 In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de uitspraak op bezwaar van verweerder van 10 november 2021. 1.2 Verweerder heeft met dagtekening 17 april 2021 aan eiser voor het jaar 2017 een aanslag opgelegd in de inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 86.177 en een verzamelinkomen van € 86.304.

Legislator headnote

AI generated

Art. 7:610 BW; ECLI:NL:RBNHO:2022:10735 · Rechtbank Noord-Holland: Op grond van het bepaalde in artikel 3.5 van de Wet IB 2001 moet onder winst uit onderneming mede worden verstaan het zelfstandig uitgeoefend beroep. 4.3 Bij de beoordeling of sprake is van ondernemerschap voor de inkomstenbelasting dient onder andere te worden gekeken naar de mate van zelfstandigheid bij het verrichten van de werkzaamheden, de duurzaamheid en omvang van de werkzaamheden, het lopen van (ondernemers)risico, de winstverwachting, de beschikbare tijd, de bekendheid die naar buiten aan de werkzaamheden wordt gegeven, het aantal opdrachtgevers en het spraakgebruik.

Keywords

AI generated
tax on profits of self-employment imputation of income undeclared gainful employment income statement bogus self-employment income from self-employment

Cited Legislation

AI generated
Art. 7:610 BW

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:HR:2020:1746
Procesverloop Voor het verloop van het geding in feitelijke instanties verwijst de Hoge Raad naar: de vonnissen in de zaak 5759861 CV EXPL 17-5460 van de kantonrechter te Amsterdam van 19 mei 2017 en 3 november 2017; het arrest in de zaak 200.233.082/01 van het gerechtshof Amsterdam van 16 april 2019. [betrokkene] heeft tegen het arrest van het hof beroep in cassatie ingesteld. De gemeente heeft een verweerschrift tot verwerping ingediend. De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten. De conclusie van de Advocaat-Generaal R.H. de Bock strekt tot vernietiging van het bestreden arrest en tot verwijzing.
ECLI:NL:GHAMS:2009:BJ1828
GERECHTSHOF AMSTERDAM Kenmerk P 08/00324 uitspraak van de vierde meervoudige belastingkamer op het hoger beroep van - de inspecteur van de Belastingdienst/Utrecht-Gooi/kantoor Utrecht Gerbrandystraat, de inspecteur, tegen de uitspraak in de zaak met kenmerknummer AWB 07/2951 van de rechtbank Haarlem van 11 februari 2008 in het geding tussen - X, wonende te P, belanghebbende, gemachtigde B. Schoenmaker, en - de inspecteur. 1. Ontstaan en loop van het geding De inspecteur heeft met dagtekening 6 mei 2006 aan belanghebbende voor het jaar 2002 een navorderingsaanslag opgelegd in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 10.079. Na daartegen gemaakt bezwaar heeft de inspecteur bij uitspraak, gedagtekend 11 april 2007, de navorderingsaanslag gehandhaafd. Bij uitspraak van 11 februari 2008 (AWB 07/2951), verzonden op 15 februari 2008, heeft de rechtbank Haarlem (hierna: de rechtbank) het tegen de uitspraak op bezwaar door belanghebbende ingestelde beroep gegrond verklaard en de uitspraak op bezwaar en de navorderingsaanslag vernietigd. Tegen bovenstaande uitspraak van de rechtbank heeft de inspecteur hoger beroep ingesteld bij beroepschrift van 26 maart 2008, bij het Hof ingekomen op 27 maart 2008, en aangevuld bij brief van 8 mei 2008. De gemachtigde heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 31 maart 2009. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt dat aan deze uitspraak is gehecht. 2.Feiten 2.1. De rechtbank heeft de volgende – in hoger beroep niet alsnog weersproken - feiten vastgesteld (waarbij belanghebbende is aangeduid als eiseres en de inspecteur als verweerder): 2.1. Eiseres, musicus van beroep, heeft over het jaar 2002 op 5 januari 2004 aangifte IB/PVV gedaan naar het hieronder vermelde inkomen. De aangifte is ingediend en verzorgd door belastingadvieskantoor B. Schoenmaker en bevat voor zover van belang de volgende gegevens. Winst uit onderneming € 2.744 Zelfstandigenaftrek € 8.187 -/- Loon uit dienstbetrekking € 439 Ingehouden loonheffing € 26 Opbrengst overige werkzaamheden € 0 Te verrekenen loonheffing die onder de artiesten of beroepssportersregeling vielen € 1.347 Huurwaarde eigen woning € 1.009 Betaalde rente en kosten € 6.837 Toegerekend saldo van inkomsten en aftrekposten € 1.136 -/- ------------- Inkomen uit werk en woning € 2.047 Persoonsgebonden aftrek € 155 ------------- Belastbaar inkomen uit werk en woning € 1.892 In de bijlage bij de aangifte over 2002 is de volgende specificatie van de winstberekening gevoegd: Loonheffing, zie “inkomsten niet uit dienstbetrekking” Muziek Lycea te P € 10.439 € 1.347 Dwarsfluitlessen € 1.435 Optredens ` € 350 ------------- Omzet totaal € 12.224 2.2. Verweerder heeft overeenkomstig de ingediende aangifte IB/PVV met dagtekening 26 maart 2005 de aanslag IB/PVV over 2002 opgelegd. 2.3. In mei 2005 deelt gemachtigde van eiseres mede aan een behandelend ambtenaar dat hij in een vergelijkbaar geval bij een andere belastingplichtige eerst achteraf, als de verhouding tussen de verschillende inkomsten duidelijk is, een keuze maakt of sprake is van winst uit onderneming dan wel resultaat uit overige werkzaamheden. Als de behandelend ambtenaar de aangifte IB/PVV over 2003 van eiseres dient te beoordelen, besluit deze naar aanleiding van de eerdere mededeling van gemachtigde de aangifte IB/PVV aan een meer gedetailleerd onderzoek te onderwerpen. 2.4. Met dagtekening 27 oktober 2005 wordt de aanslag IB/PVV over 2003 opgelegd. Verweerder heeft daarbij de geclaimde zelfstandigenaftrek gecorrigeerd. 2.5. Naar aanleiding van een ingediend bezwaar tegen de aanslag IB/PVV over het jaar 2003, heeft verweerder op 19 januari 2006 een boekenonderzoek uitgevoerd naar de aanvaardbaarheid van de ingediende aangiften IB/PVV over de jaren 2001, 2002 en 2003. Met dagtekening 21 april 2006 is een rapport uitgebracht. 2.6. Tijdens het onderzoek komt naar voren dat eiseres tot 1 september 2002 op basis van een jaarcontract in dienstbetrekking werkzaam is geweest bij Stichting Muzieklycea te P. Vanaf 1 september 2002 is zij daar voor onbepaalde tijd in dienst getreden. Naast dit dienstverband geeft eiseres privéles dwarsfluit aan particulieren en treedt zij incidenteel op. De werving van leerlingen voor particuliere lessen vindt plaats door mond op mond reclame en door berichten die bij de muziekschool worden opgehangen. De particuliere lessen worden bij eiseres thuis of in gehuurde ruimte gegeven. In verband met de geboorte van het kind van eiseres in december 2004 worden sindsdien geen lessen meer thuis gegeven. 2.7. Naar aanleiding van het boekenonderzoek heeft eiseres een achteraf opgemaakte urenlijst verstrekt, waarin een specificatie van haar werkzaamheden is opgenomen. Volgens de urenlijst bedraagt het totaal aantal uren in 2002 1.457. In de urenlijst is geen onderscheid gemaakt tussen de uren besteed aan de onderneming en de uren besteed aan de dienstbetrekking. 2.8. Tijdens de controle heeft eiseres haar agenda’s ter inzage verstrekt. 2.9. De controlerend ambtenaar heeft op basis van zijn bevindingen geconcludeerd dat eiseres in de jaren 2001, 2002 en 2003 niet aan het urencriterium heeft voldaan. 2.10. Naar aanleiding van de bevindingen uit het boekenonderzoek heeft verweerder met dagtekening 6 mei 2006 de onderhavige navorderingsaanslag opgelegd. Gemachtigde heeft op 29 mei 2006 gereageerd op het rapport boekenonderzoek en tevens bezwaar aangetekend tegen de navorderingsaanslag. 2.11. Op 23 en 30 januari 2007 heeft de behandelend ambtenaar telefonisch overleg gevoerd met gemachtigde en daarbij een compromis aangeboden. Gemachtigde heeft het compromis niet aanvaard. 2.12. Bij brief van 16 februari 2007 heeft de behandelend ambtenaar verzocht om agenda’s en overige primaire bescheiden met betrekking tot de urenverantwoording over 2001 en 2002. 2.13. Bij brief van 20 februari 2007 heeft gemachtigde aangegeven dat de navorderingsaanslag ten onrechte was opgelegd aangezien een nieuw feit ontbreekt en overigens de gevraagde gegevens al eerder zijn overgelegd. 2.14. Bij brief van 1 maart 2007 heeft de behandelend ambtenaar wederom verzocht om de gevraagde gegevens als vermeld onder 2.14. Bij brief van 10 april 2007 heeft gemachtigde gereageerd en een kopie van de urenlijsten 2001 en 2002 verstrekt. 2.2. Het Hof voegt daaraan nog toe: 2.2.1. In de aangifte inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen 2002 van belanghebbende is onder vraag 10d “Te verrekenen Nederlandse loonheffing over inkomsten die onder de artiesten- of beroepssportersregeling vielen” € 1.347 vermeld. 3. Geschil in hoger beroep Tussen partijen is in geschil of belanghebbende in aanmerking komt voor de zelfstandigenaftrek, of -voor het geval de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord- de inspecteur voor de navorderingsaanslag beschikt over het daarvoor benodigde nieuwe feit, of, bij afwezigheid van een nieuw feit, de navordering toch mogelijk is in verband met kwade trouw van de zijde van belanghebbende Voor de standpunten van partijen verwijst het Hof naar de stukken van het geding. 4. Beoordeling van het geschil 4.1. De eerste vraag die moet worden beantwoord is of belanghebbende in 2002 voldeed aan de eisen die de wet stelt aan toepassing van de zelfstandigenaftrek. Daarbij is niet in geschil dat belanghebbende voor wat betreft haar dwarsfluitlessen en optredens in het onderhavige jaar een onderneming dreef. Het geschil spitst zich toe op de vraag of belanghebbende tenminste 1225 uren besteedde aan het feitelijk drijven van haar onderneming. 4.1.1. Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat de inkomsten genoten uit de dienstbetrekking bij de Stichting Muzieklycea te P moeten worden gerekend tot de winst uit onderneming en dientengevolge de aan deze dienstbetrekking bestede uren meetellen voor voornoemd urencriterium. 4.1.2. Voor het aldus aanmerken van loon uit dienstbetrekking als winst uit onderneming is vereist dat er een nauwe samenhang bestaat tussen de werkzaamheden verricht in dienstbetrekking en de werkzaamheden verricht als ondernemer en bovendien dat de werkzaamheden in dienstbetrekking in het geheel van de ondernemersactiviteiten een ondergeschikte plaats innemen. De activiteiten die belanghebbende als ondernemer verricht vertonen naar het oordeel van het Hof niet een zodanig nauwe samenhang met haar werkzaamheden als docent in dienstbetrekking, en evenmin zijn de activiteiten als ondernemer dermate overheersend, dat de uren gewerkt in loondienst moeten worden geacht als onderdeel van de onderneming daarin te zijn opgegaan. Ten aanzien van dit laatste is van belang dat de genoten looninkomsten beduidend meer bedragen dan de ondernemingswinst. Voorts kan uit de door belanghebbende overgelegde urenstaten niet worden afgeleid welke uren zijn besteed aan de dienstbetrekking en welke uren aan de onderneming. In dit licht kan niet worden gesproken van werkzaamheden die in het geheel van de ondernemersactiviteiten een ondergeschikte plaats innemen, noch in financiële zin, noch in de zin van tijdsbesteding per week. Een en ander leidt tot de conclusie dat de inkomsten uit de dienstbetrekking bij de Stichting Muzieklycea te P geen winst uit onderneming vormen en dientengevolge de uren die belanghebbende in deze dienstbetrekking heeft gewerkt buiten beschouwing gelaten dienen te worden bij de vaststelling van de uren welke besteed zijn aan het feitelijk drijven van de onderneming. 4.1.3. Tussen partijen is niet geschil dat indien de uren die belanghebbende heeft besteed aan haar dienstbetrekking bij de Stichting Muzieklycea te P niet meetellen voor het uren-criterium alsdan niet wordt voldaan aan dit urencriterium. Hieruit volgt dat belanghebbende geen recht heeft op de zelfstandigenaftrek. 4.2. Dan moet de vraag worden beantwoord of de inspecteur bij het opleggen van de navorderingsaanslag beschikte over het zogenaamde nieuwe feit dat voor navordering vereist is. 4.2.1. Het Hof stelt voorop dat de inspecteur in beginsel erop mag vertrouwen dat het voorwerp van belastingheffing in de aangifte op een juiste wijze is verantwoord. Dit uitgangspunt geldt in het bijzonder met betrekking tot aangiften die op het eerste gezicht een verzorgde indruk maken en zijn begeleid door een professionele gemachtigde. Aan deze voorwaarde beantwoordt de namens belanghebbende gedane aangifte. Niettemin kan ook een op het eerste gezicht verzorgde aangifte informatie bevatten die de inspecteur bij een behoorlijke vervulling van zijn aanslagregelende taak redelijkerwijs ertoe zou hebben moeten brengen daarover vragen te stellen. In de onderhavige situatie dient beoordeeld te worden of de inspecteur een ambtelijk verzuim beging door geen onderzoek in te stellen naar de juistheid van de aftrekpost "zelfstandigenaftrek", mede gelet op het onder de onder vraag 10d van de aangifte opnemen van € 1.347 aan te verrekenen Nederlandse loonheffing terwijl er geen bijbehorende inkomsten uit de artiesten- of beroepssportersregeling bij deze vraag worden verantwoord en hetzelfde bedrag wordt verantwoord in de bij de aangifte van belanghebbende gevoegde winstberekening maar dan in relatie tot de als netto omzet verantwoorde ‘Muzieklycea P’. 4.2.2. Het Hof acht deze vermeldingen op zichzelf en beoordeeld in samenhang met de aangifte in haar geheel niet zodanig kwestieus dat de inspecteur in het kader van de aanslagregeling een onderzoek naar die posten had behoren in te stellen. Het als omzet opnemen van inkomsten uit muzieklycea is op zichzelf niet zodanig ongewoon te achten dat de inspecteur reeds op grond van de vermelding elders in de aangifte van ‘te verrekenen Nederlandse loonheffing over inkomsten die onder de artiesten- of beroepssportersregeling’ een onderzoek had moeten verrichten. Het Hof neemt daarbij in aanmerking de toelichting door gemachtigde op zijn wijze van invullen van het aangiftebiljet, en de reactie daarop van de inspecteur. Gemachtigde heeft verklaard in zijn adviespraktijk veel cliënten te hebben die in vergelijkbare omstandigheden verkeren. In deze aangiften worden door hem eveneens in de bijgevoegde jaarrekeningen omzet uit onderneming verantwoord, waarbij de ingehouden loonheffing op overeenkomstige wijze onder vraag 10d van het biljet wordt vermeld. De inspecteur heeft daarop ter zitting verklaard, bekend te zijn met deze wijze van invullen van het aangiftebiljet. In geval van artiesten die losse optredens hebben waarvan de opbrengst door hen terecht als omzet uit onderneming wordt aangemerkt maar (desondanks) bij wetsfictie loonheffing plaatsvindt, is deze wijze van verwerking niet ongebruikelijk. In het onderhavige geval was dan ook bij de aanslagregeling geen aanleiding voor een nader onderzoek. Eerst bij het boekenonderzoek bleek dat niet bij wetsfictie bij belanghebbende loonheffing was ingehouden, maar op grond van een vast dienstverband, en dat de inkomsten van het muzieklyceum ten onrechte zijn aangemerkt als omzet uit onderneming. Door bij de aanslagregeling naar de litigieuze posten geen onderzoek in te stellen heeft de inspecteur dan ook geen ambtelijk verzuim begaan. Na de vaststelling van de definitieve aanslag vormde het door de controlemedewerker uitgevoerde onderzoek en de uitkomst daarvan voor de inspecteur het nieuwe feit dat de navordering rechtvaardigde. Nu sprake is van een nieuw feit kan buiten beschouwing blijven of er sprake was van kwade trouw van de zijde van belanghebbende. 4.3. De slotsom is dat het hoger beroep gegrond is. De uitspraak van de rechtbank dient te worden vernietigd. Doende wat de rechtbank had behoren te doen, zal het Hof het beroep van belanghebbende tegen de uitspraak op bezwaar ongegrond verklaren. 5. Kosten Het Hof acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de kosten op de voet van artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht. 6. Beslissing Het Hof : - vernietigt de uitspraak van de rechtbank, en - verklaart het bij de rechtbank ingestelde beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mrs. M.J. Leijdekker, voorzitter, A.M.J.G. van Amsterdam en M.J. Hamer, leden van de belastingkamer, in tegenwoordigheid van mr. M.H.A. Brands als griffier. De beslissing is op 14 mei 2009 in het openbaar uitgesproken. Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie worden ingesteld bij de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Daarbij moet het volgende in acht worden genomen: 1 - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd. 2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden: a. de naam en het adres van de indiener; b. een dagtekening; c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht; d. de gronden van het beroep in cassatie. Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.
ECLI:NL:HR:1999:BI6540
Aanslag, bezwaar en geding voor het Hof Aan belanghebbende is voor het jaar 1991 een aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen opgelegd, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is verminderd tot een aanslag naar een belastbaar inkomen van ƒ 407.865,--, waarvan een bedrag van ƒ 353.906,-- belast naar het tarief van artikel 57, lid 2, van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (tekst 1991; hierna: de Wet). Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij het Hof, dat deze uitspraak heeft vernietigd en de aanslag heeft verminderd tot een aanslag naar een belastbaar inkomen van ƒ 246.975,--, waarvan een bedrag van ƒ 193.016,-- belast naar het tarief van artikel 57, lid 2, van de Wet. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
ECLI:NL:GHARL:2017:5152
GERECHTSHOF ARNHEM - LEEUWARDEN Afdeling belastingrecht Zittingsplaats Leeuwarden nummer 16/00548 uitspraakdatum: 21 juni 2017 Uitspraak van de eerste meervoudige belastingkamer op het hoger beroep van de inspecteur van de Belastingdienst MKB/kantoor Leeuwarden (hierna: de Inspecteur) tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland van 19 april 2016, nummer LEE 14/2442, in het geding tussen de Inspecteur en [X] te [Z] (hierna: belanghebbende) 1Ontstaan en loop van het geding 1.1 Aan belanghebbende is voor het jaar 2010 een aanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (hierna:
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK NOORD-HOLLAND Zittingsplaats Haarlem Bestuursrecht zaaknummer: HAA 21/6701 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 29 november 2022 in de zaak tussen [eiser] , uit [woonplaats] , eiser (gemachtigde: mr. [gemachtigde] ), en de inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Utrecht MKB Midden, verweerder 1Procesverloop 1.1 In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de uitspraak op bezwaar van verweerder van 10 november 2021. 1.2 Verweerder heeft met dagtekening 17 april 2021 aan eiser voor het jaar 2017 een aanslag opgelegd in de inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 86.177 en een verzamelinkomen van € 86.304.

Tegelijk met dit besluit heeft verweerder bij beschikking een bedrag van € 1.130 aan belastingrente in rekening gebracht. 1.3 Verweerder heeft het bezwaar van eiser bij uitspraak op bezwaar ongegrond verklaard en de aanslag IB/PVV 2017 en de beschikking belastingrente gehandhaafd. 1.4 Eiser heeft op 9 december 2021 tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 1.5 Eiser heeft op 3 augustus 2022 een conclusie van repliek ingediend. Deze is in afschrift verstrekt aan verweerder. 1.6 Verweerder heeft op 26 oktober 2022 een nadere conclusie ingediend.

Deze is in afschrift verstrekt aan eiser. 1.7 De rechtbank heeft het beroep op 8 november 2022 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigden mr. [naam 3] en dr. [naam 2] . 2Overwegingen Feiten 2.1 Eiser is geboren op [geboortedatum] en woont in [woonplaats] . 2.2 Eiser is beroepsmatig actief als veldhockeyspeler en is van 2010 tot en met 2021 eerste elftal speler bij de [sportclub 1] . 2.3 Eiser heeft zich met ingang van 1 januari 2016 geregistreerd als ondernemer voor de omzetbelasting en heeft aangiften omzetbelasting gedaan.

In 2016 wordt € 91.914 aan omzet aangegeven, in 2017 € 105.621 en in 2018 € 91.033. 2.4 In mei 2012 is een overeenkomst van opdracht getekend tussen [naam 4] VOF, vertegenwoordigd door eiser, en [stichting] te [plaats] ( [stichting] ) voor de seizoenen 2012/2013 en 2013/2014. Tussen dezelfde partijen is in juni 2014 een overeenkomst van opdracht getekend voor de seizoenen 2014/2015 en 2015/2016, en op 10 januari 2016 voor de seizoenen 2016/2017 tot en met 2019/2020. In deze laatste overeenkomst is het volgende vermeld: “in aanmerking nemend dat - opdrachtgever en opdrachtnemer in juni 2014 een overeenkomst van opdracht zijn aangegaan voor de hockeyseizoenen 2014/2015 en 2015/2016; - opdrachtgever aan opdrachtnemer een nieuwe opdracht wenst te verstrekken om buiten dienstverband voor haar werkzaamheden te verrichten als veldhockeyspeler in het eerste team van [sportclub 1] ; - opdrachtnemer bereid is deze opdracht tegen na te noemen condities te aanvaarden: - de nieuwe opdracht gaat om een overeenkomst voor vier seizoenen gelet op de grote waarde van opdrachtnemer voor opdrachtgever en van opdrachtgever voor opdrachtnemer; - opdrachtnemer is zich bewust van de bijzondere aard van deze overeenkomst, ook blijkend uit de lange duur, aangezien er bijzondere, sportieve prestaties en een positie als boegbeeld en uithangbord binnen en buiten [sportclub 1] van hem worden verwacht, waarbij opdrachtnemer zich zal opstellen volgens de maatschappelijk geldende normen van sportiviteit en respect; - partijen de in het kader van deze overeenkomst van opdracht gemaakte afspraken schriftelijk wensen vast te leggen. zijn hierbij het navolgende overeengekomen:

Artikel 1: Aard en inhoud van de overeenkomst Opdrachtnemer verricht gedurende de hockeyseizoenen 2016/2017, 2017/2018, 2018/2019 en 2019/2020 werkzaamheden als Speler Heren 1. De inhoud van de werkzaamheden is beide partijen genoegzaam bekend en behoeft geen nadere omschrijving in deze overeenkomst. Artikel 2: Opdracht en uitvoering De inhoud van de in artikel 1 genoemde werkzaamheden wordt door opdrachtnemer na overleg met de opdrachtgever bepaald en geschiedt onder zijn eigen verantwoordelijkheid en inzicht. Opdrachtnemer zal de in artikel 1 genoemde werkzaamheden in beginsel door [naam 5] laten uitvoeren.

In overleg met opdrachtgever kunnen de werkzaamheden evenwel geheel of ten dele onder toezicht van of in samenwerking met opdrachtnemer worden uitgevoerd door een vervanger met gelijke kwaliteiten als die van [naam 5] . De werkzaamheden worden in de regel verricht op het adres van opdrachtgever aan de [adres] te [plaats] . Artikel 3: Duur van de overeenkomst Opdrachtnemer zal met ingang van 1 juli 2016 gedurende de hockeyseizoenen 2016/2017, 2017/2018, 2018/2019 en 2019/2020 de werkzaamheden verrichten. Het 4de seizoen eindigt voor de toepassing van deze overeenkomst op 30 juni 2020.

Iedere partij is vrij de overeenkomst tussentijds en met inachtneming van een termijn van één maand te beëindigen indien de andere partij de materiele verplichtingen opgenomen in deze overeenkomst niet of niet deugdelijk nakomt, en dat ook niet na daartoe in de gelegenheid te zijn gesteld binnen een redelijke termijn heeft hersteld, of de goede naam van de betreffende partij als gevolg van handelen of nalaten van de andere partij wordt geschaad. (…) Opdrachtnemer is vrij de overeenkomst tussentijds te beëindigen indien opdrachtnemer zijn actieve hockeycarriere staakt.

Indien opdrachtnemer een aanbod krijgt om zijn hockeycarriere in het buitenland voort te zetten en daarbij is sprake van kans op substantiële financiële verbetering, dan treden opdrachtgever en opdrachtnemer in overleg over eventuele mogelijkheid van tussentijdse beëindiging van deze overeenkomst en de voorwaarden daarvan. Artikel 4: Vergoeding, onkosten en facturering Honorarium Opdrachtnemer brengt voor zijn werkzaamheden in rekening een bedrag van totaal € 50.000,-- exclusief BTW en reiskosten per seizoen. Deze vergoeding zal niet verschuldigd zijn indien opdrachtnemer om welke reden dan ook, ziekte en vakantie daaronder begrepen, de overeengekomen werkzaamheden niet heeft verricht en ook geen vervanger de werkzaamheden heeft laten verrichten.

De vergoeding blijft gedurende de vier seizoenen ongewijzigd (en wordt dus ook niet geïndexeerd). Van enige bonus, ontslagvergoeding of andere financiele elementen is geen sprake, waarbij echter wel geldt dat in het geval een bonus voor een mogelijke landstitel in een contract met een hoofdsponsor zou worden opgenomen, opdrachtgever met opdrachtnemer een faire verdeelsleutel zal afspreken over de aanwending van een dergelijke bonus tussen het eerste team en de opdrachtgever, en binnen het eerste team tussen opdrachtnemer en andere bepalende spelers.

Opdrachtgever stelt aan opdrachtnemer een tankpas beschikbaar waarmee opdrachtnemer gebruikt maakt in het kader van wedstrijden en trainingen en overig zakelijk gebruik (en bijvoorbeeld niet voor vakanties). Facturering Opdrachtnemer factureert maandelijks en dus € 4.166,67 exclusief BTW per maand. Opdrachtgever is gehouden om binnen 15 dagen na factuurdatum het factuurbedrag over te maken op een door opdrachtnemer op te geven bankrekening.” 2.5 Hoewel de overeenkomst met [sportclub 1] is gesloten door [naam 4] VOF, heeft eiser deze bedragen op eigen naam aan [sportclub 1] gefactureerd. 2.6 Op 24 december 2016 is een overeenkomst gesloten tussen [bedrijf 1] ( [land 1] ) Private Limited te [stad] ( [bedrijf 1] ) en eiser ten behoeve van eisers deelname als speler aan de [competitie] in de periode van 10 januari 2017 tot en met 27 februari 2017.

Eiser heeft gespeeld bij de [sportclub 2] . In de overeenkomst van 24 december 2016, waarin [bedrijf 1] als Franchisee wordt aangeduid en eiser als Player is onder meer het volgende vermeld: “3 Appointment/Remuneration 3.1 The Franchisee hereby engages the Player as professional Hockey Player and shall provide to the Player the Player Fee and the other benefits set out in Schedule I. 3.2 The Player shall be engaged by the Franchisee for a period of 1 (one) Season of the League scheduled to be held from January 10, 2017 – February 27, 2017. 4Players Obligations 4.1 The Player shall during the term of this Agreement: a. report to the Franchisee at the start of the Season; b. play, if selected, in any Match whether in [land 1] or abroad during Season; c. attend any Match, if not selected, if so requested by the Franchisee during Season: (…) f.

Play Matches and train to the best of his ability and so doing, obey the lawful and reasonable directions of the captain of the Team and the Head Coach during Season; g. Comply fully with every reasonable instruction and direction given by or on behalf of HI or by any person authorized by Hockey [land 1] ; (…) j. Follow the instructions of the Franchisee to the extent the same are not in contradiction to the rules of the FIH; k. Submit promptly to such medical examinations as the Franchisee may reasonably require and will undergo such treatment as may be prescribed by the medical advisers of the Franchisee of the Franchisee’s insurers; and in case of serious injuries always in consultation with the medical staff of [sportclub 1] and/or the National Federations (…) u.

The Player shall follow the instructions of the Head Coach and the Franchisee and shall make himself available for all the practice match and other camps; (…) 18 Miscellaneous (…) 18.2 Nothing in this Agreement will be constructed as making one party as agent, partner, employee or representative of any other or making the parties joint ventures. 18.3 No Party will have any authority to bind the other and will not pledge the credit of the other party nor represent itself as being the other party’s partner, employee, agent or representative and will not hold itself out to any third party as such not as having any power or authority to incur obligation of any nature, express or implied, on behalf of the Party. (…) 18.5 This Agreement is personal to the Player and the Player may not assign, transfer or transfer any interest in it to any other person.” 2.7 In Schedule I bij deze overeenkomst zijn bepalingen opgenomen met betrekking tot de beloning en vergoedingen.

Eiser heeft op grond hiervan recht op betaling van $ 22.500, uit te keren in twee termijnen alsmede een prijzengeld van $ 5.514. Eiser heeft op 1 februari 2017 en 29 maart 2017 telkens een bedrag van $ 11.250 gefactureerd, en ook het prijzengeld van $ 5.514 in rekening gebracht. Deze bedragen zijn onder inhouding van [land 1] belasting aan hem uitgekeerd. 2.8 Eiser heeft sponsorcontracten met [bedrijf 2] , [bedrijf 3] en [bedrijf 4] gesloten . Aan [bedrijf 2] B.V. heeft eiser in 2017 € 17.563 gefactureerd, aan [bedrijf 3] B.V. € 12.500, en aan [bedrijf 4] S.A.

€ 1.500. 2.9 Voor de jaren 2012 tot en met 2014 zijn aan eiser op diens aanvraag VAR-WUO’s afgegeven. Op 7 november 2015 is de geldigheid van de afgegeven VAR-WUO verlengd voor 2015 en 2016, en op 5 april 2016 is aan eiser medegedeeld dat de VAR per 1 mei 2016 wordt afgeschaft. 2.10 In de aanvragen VAR voor het jaar 2012, gedagtekend 20 maart 2012, en voor het jaar 2014, gedagtekend 4 november 2013, heeft eiser als omschrijving van de werkzaamheden waarvoor een VAR-verklaring wordt aangevraagd het volgende vermeld: “Het op contractbasis vertegenwoordigen van bedrijven en instellingen bij sportevenementen en bedrijfsuitingen”. (…) Hoe veel uur verwacht u aan de VAR-werkzaamheden te besteden in het jaar waarvoor u de verklaring aanvraagt? 700 uur of meer (…) Kunt u de VAR-werkzaamheden meestal zonder toestemming van een opdrachtgever door iemand anders laten uitvoeren? Nee (…) Verwacht u de VAR-werkzaamheden meestal te verrichten voor opdrachtgevers waar dezelfde werkzaamheden ook in loondienst worden verricht? Nee (…) Wat zijn de geschatte jaarinkomsten voor de VAR-werkzaamheden in het jaar waarvoor u de verklaring aanvraagt? € 25.000 of meer (…) Bent u verplicht alle aanwijzingen van uw opdrachtgever(s) op te volgen bij de uitvoering van de VAR-werkzaamheden? Ja”. 3Het geschil 3.1 In geschil is of de arbeidsverhoudingen tussen [sportclub 1] en [bedrijf 1] enerzijds en eiser anderzijds als dienstbetrekking kwalificeren.

Indien dit zo is, is in geschil of eiser voor het jaar 2017 vertrouwen mag ontlenen aan de in het verleden afgegeven VAR-verklaringen, of aan de mededeling verlenging geldigheid VAR van 7 november 2015 dat daarvan desalniettemin sprake is. 3.2 Eiser stelt dat geen sprake is van een gezagsverhouding tussen hem en [sportclub 1] respectievelijk [bedrijf 1] , en dat hij bovendien niet gehouden is persoonlijk arbeid te verrichten omdat tijdens de wedstrijd spelers vervangen worden, hij bij blessures niet inzetbaar is en hij als aanvoerder ook mede de opstelling bepaalde.

Verder stelt eiser dat aan de afgegeven VAR-verklaringen vertrouwen ontleend mag worden nu de omstandigheden waaronder deze voor voorgaande jaren waren afgegeven in 2017 niet gewijzigd zijn. Eiser concludeert tot gegrondverklaring van het beroep, en om het belastbaar inkomen uit werk en woning vast te stellen overeenkomstig de aangifte. Verder verzoekt eiser om een integrale proceskostenvergoeding. 3.3 Verweerder heeft alle stellingen van eiser gemotiveerd weersproken en concludeert tot ongegrondverklaring van het beroep.

4Beoordeling door de rechtbank

Kwalificatie van de werkzaamheden 4.1 Artikel 2.14 van de Wet IB 2001 bevat een rangorderegeling waarin is bepaald dat een voordeel dat op grond van meerdere artikelen als belastbaar inkomen kan worden aangemerkt, dit voordeel uitsluitend op grond van het als eerste opgenomen hoofdstuk of de als eerste opgenomen afdeling of paragraaf wordt aangemerkt als bestanddeel van het belastbare inkomen. De belastbare winst is opgenomen in afdeling 3.2 en het belastbare loon is opgenomen in afdeling 3.3. Dit betekent dat in de eerste plaats moet worden beoordeeld of sprake is van winst uit onderneming. 4.2 Op grond van artikel 3.2 van de Wet IB 2001 is belastbare winst uit onderneming het gezamenlijke bedrag van de winst die de belastingplichtige als ondernemer geniet uit één of meer ondernemingen verminderd met de ondernemersaftrek.

Op grond van het bepaalde in artikel 3.5 van de Wet IB 2001 moet onder winst uit onderneming mede worden verstaan het zelfstandig uitgeoefend beroep. 4.3 Bij de beoordeling of sprake is van ondernemerschap voor de inkomstenbelasting dient onder andere te worden gekeken naar de mate van zelfstandigheid bij het verrichten van de werkzaamheden, de duurzaamheid en omvang van de werkzaamheden, het lopen van (ondernemers)risico, de winstverwachting, de beschikbare tijd, de bekendheid die naar buiten aan de werkzaamheden wordt gegeven, het aantal opdrachtgevers en het spraakgebruik.

De elementen moeten in onderlinge samenhang gewogen en beoordeeld worden. 4.4 Op eiser rust de last om feiten en omstandigheden aannemelijk te maken die de conclusie rechtvaardigen dat sprake is van een door hem gedreven onderneming zoals hiervoor is omschreven. 4.5 De rechtbank stelt als door verweerder gesteld en door eiser niet of onvoldoende weersproken vast dat eiser in 2017 en de jaren daarvoor en daarna beroepsmatig actief is als veldhockeyspeler en dat de vergoedingen die hij van [sportclub 1] en [bedrijf 1] in 2017 ontvangt het overgrote deel van zijn inkomsten uitmaken en dat hij in aansluiting daarop inkomsten uit sponsorcontracten ontvangt, en dat de uit die contracten voor hem voortvloeiende verplichtingen direct verband houden met en deels samen vallen met zijn kernactiviteit als veldhockeyspeler. 4.6 Op basis van de feiten en omstandigheden in het geheel bezien is de rechtbank van oordeel dat de activiteiten van eiser als veldhockeyspeler niet kwalificeren als onderneming.

Daarbij neemt de rechtbank het volgende in overweging. In zijn arrest van 6 november 2020, ECLI:NL:HR:2020:1746 heeft de Hoge Raad het volgende overwogen: “Art. 7:610 BW omschrijft de arbeidsovereenkomst als de overeenkomst waarbij de ene partij, de werknemer, zich verbindt in dienst van de andere partij, de werkgever, tegen loon gedurende zekere tijd arbeid te verrichten. Indien de inhoud van een overeenkomst voldoet aan deze omschrijving, moet de overeenkomst worden aangemerkt als een arbeidsovereenkomst. Niet van belang is of partijen ook daadwerkelijk de bedoeling hadden de overeenkomst onder de wettelijke regeling van de arbeidsovereenkomst te laten vallen.

Waar het om gaat, is of de overeengekomen rechten en verplichtingen voldoen aan de wettelijke omschrijving van de arbeidsovereenkomst. Anders dan uit het arrest Groen/Schoevers wel is afgeleid, speelt de bedoeling van partijen dus geen rol bij de bij de vraag of de overeenkomst moet worden aangemerkt als een arbeidsovereenkomst.” De overeenkomsten met [sportclub 1] en [bedrijf 1] houden naar het oordeel van de rechtbank in dat eiser tegen een overeengekomen beloning verplicht is gedurende een vastgestelde periode (het seizoen) persoonlijk arbeid te verrichten en dat hij zich daarbij dient te richten naar de aanwijzingen die hem door de werkgever worden gegeven zodat sprake is van gezagsverhouding.

Immers, veldhockey is een teamsport en het is een feit van algemene bekendheid dat de coach namens de werkgever de opstelling bepaalt, wissels toepast, tijdens het spel aanwijzingen aan de spelers geeft, en verder aanwijzingen geeft voor het aanwezig zijn bij en participeren aan wedstrijden en trainingen en dat de spelers deze aanwijzingen dienen op te volgen. Dat dit voor eiser niet zou gelden en dat er geen gezagsverhouding zou zijn is door hem niet aannemelijk gemaakt en gelet op de aard van de werkzaamheden ook niet waarschijnlijk. Wat betreft de overeenkomst met [bedrijf 1] volgt een en ander ook expliciet uit artikel 4 van de overeenkomst.

Ook heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat hij – hoewel dit wel is vermeld in de overeenkomst met [sportclub 1] – zich naar eigen keuze kon laten vervangen door een andere speler. Dit is naar het oordeel van de rechtbank gelet op de kwaliteit en positie als boegbeeld en uithangbord van eiser zoals ook omschreven in de preambule van de overeenkomst met [sportclub 1] feitelijk ook niet mogelijk. 4.7 Het vorenoverwogene betekent dat de inkomsten die eiser geniet van [sportclub 1] en [bedrijf 1] naar het oordeel van de rechtbank kwalificeren als loon uit dienstbetrekking.

Dat eiser en [sportclub 1] respectievelijk [bedrijf 1] in de overeenkomst hebben opgenomen dat zij niet beogen de werkzaamheden als een dienstbetrekking aan te merken maakt dit niet anders nu op grond van het hiervoor onder 4.6 weergegeven arrest sprake is van een dienstbetrekking indien de overeengekomen rechten en verplichtingen voldoen aan de wettelijke omschrijving van een arbeidsovereenkomst. Absorptie 4.8 De door eiser voor [bedrijf 2] , [bedrijf 3] en [bedrijf 4] verrichte werkzaamheden zijn door hem gekwalificeerd als ondernemingsactiviteiten en de in 2017 daaruit genoten inkomsten zijn door hem in zijn aangifte verantwoord als winst uit onderneming, hetgeen door verweerder ook is aanvaard.

Voor zover eiser betoogt dat het loon uit dienstbetrekking met [sportclub 1] en [bedrijf 1] is genoten in het kader van zijn winst uit onderneming is vereist dat er een nauwe samenhang bestaat tussen de werkzaamheden verricht in de dienstbetrekking en de werkzaamheden verricht als ondernemer en bovendien dat de werkzaamheden in de dienstbetrekking in het geheel van de ondernemersactiviteiten een ondergeschikte plaats innemen (vgl. Gerechtshof Amsterdam 14 mei 2009, ECLI:NL:GHAMS:2009:BJ1828). 4.9 Uit de hiervoor onder 2.4, 2.7 en 2.8 weergegeven feiten blijkt dat de werkzaamheden in dienstbetrekking ruim 60% van het totaal van zijn inkomsten uit werk en woning uitmaken.

Verder is ook niet gesteld, laat staan aannemelijk gemaakt, dat eiser meer tijd zou hebben besteed aan zijn werkzaamheden verricht als ondernemer dan aan zijn werkzaamheden in dienstbetrekking. Met inachtneming van deze feiten en omstandigheden voldoet eiser niet aan de voorwaarden om zijn loon uit dienstbetrekking in aanmerking te kunnen nemen (via absorptie) als winst uit onderneming. Opgewekt vertrouwen 4.10 Eiser beroept zich verder op de voor de jaren 2012 tot en met 2016 aan hem afgegeven VAR WUO’s. Nu de omstandigheden niet zijn gewijzigd mag hij er op vertrouwen ook voor het jaar 2017 als ondernemer te worden aangemerkt voor zijn inkomsten van [sportclub 1] en [bedrijf 1] .

Verweerder stelt dat eiser hier niet op mag vertrouwen nu voor het jaar 2017 geen VAR-WUO is afgegeven en eiser bovendien bij het aanvragen van de VAR-WUO onjuiste informatie heeft verstrekt. 4.11 In zijn arrest van 13 oktober 1999, ECLI:NL:HR:1999:BI6540 heeft de Hoge Raad beslist dat voor in rechte te beschermen vertrouwen meer is vereist dan de enkele omstandigheid dat de aangifte gedurende een aantal jaren bij het vaststellen van de aanslag is gevolgd. In de Memorie van Toelichting bij de Veegwet Wet IB 2001 is het volgende opgemerkt over het vertrouwen dat een belastingplichtige aan een VAR kan ontlenen (Kamerstukken II 2000/01, 27 466, nr. 3, p. 6-7):

“De beschikking heeft alleen gelding indien de feitelijke omstandigheden later overeenkomen met de feiten op basis waarvan de beschikking is afgegeven. Bij wijziging van de omstandigheden zal de belanghebbende dat moeten melden. Hij zal in dat geval kunnen verzoeken om herziening van de beschikking. Ook indien de fiscus achteraf constateert dat de omstandigheden niet overeenkomen met die waarvoor de beschikking is afgegeven, zonder dat de belastingplichtige dat heeft gemeld, is dat aanleiding om de beschikking te herzien. Dit kan ertoe leiden dat de fiscus tot een ander oordeel komt met betrekking tot de fiscale status van het genoten inkomen omdat in plaats van ondernemerschap bijvoorbeeld sprake blijkt te zijn van een fictieve dienstbetrekking.

Alsdan zal een correctie van de belastingheffing plaatsvinden bij de belanghebbende en niet bij zijn opdrachtgever, als laatstgenoemde te goeder trouw is. Het onderhavige wetsvoorstel voorziet in een wettelijke basis voor het afgeven van de beschikkingen.”. 4.12 In zijn uitspraak van 21 juni 2017, ECLI:NL:GHARL:2017:5152 heeft het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden het volgende overwogen: “4.3 Het Hof stelt voorop dat de automatische afgifte van de VAR-wuo voor het jaar 2010 zonder voorafgaand daaraan het aanvraagformulier te raadplegen, berust op een keuze door de Inspecteur.

De gevolgen van die keuze (automatische afgifte op basis van gegevens van voorafgaande jaren) dienen voor rekening en risico van de Inspecteur te komen. Belanghebbende kan zulks, naar het oordeel van het Hof, bij haar beroep op het vertrouwensbeginsel niet worden tegengeworpen. Ten aanzien van de stelling van de Inspecteur dat de massaliteit van het proces van afgifte van VAR’s, leidt tot een dermate beperkte toetsing dat aan de afgegeven VAR geen vertrouwen zou kunnen worden ontleend, overweegt het Hof dat ook die omstandigheid voor rekening en risico van de Inspecteur komt.

De door de Rechtbank aangehaalde totstandkomingsgeschiedenis van 3.156 van de Wet IB 2001 rechtvaardigt de conclusie dat een VAR die is afgegeven op basis van juiste informatie, de Inspecteur bindt. Dat is, naar het oordeel van het Hof, niet anders, indien de Belastingdienst ervoor kiest de VAR af te geven op basis van voor eerdere jaren verstrekte informatie, mits de feitelijke situatie in het desbetreffende jaar niet afwijkt van die in de jaren waarop de verstrekte informatie betrekking heeft. Dat de feitelijke situatie in 2010 zou afwijken van die in de jaren daarvoor, is gesteld, noch gebleken, althans dat heeft de Inspecteur niet aannemelijk gemaakt.

Belanghebbende kan dus aan de automatisch afgegeven VAR-wuo voor het jaar 2010 op dezelfde wijze vertrouwen ontlenen als aan de afgegeven VAR’s voor de daaraan voorafgaande jaren, mits de feitelijke situatie niet is gewijzigd, hetgeen is gesteld noch gebleken.” 4.13 Op eiser rust de last de feiten en omstandigheden te stellen op grond waarvan moet worden geoordeeld dat hij zich kan beroepen op het in rechte te beschermen vertrouwen. De rechtbank acht eiser daarin niet geslaagd, ook niet met zijn verwijzing naar de hiervoor onder 4.12 opgenomen uitspraak van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.

De rechtbank overweegt daartoe dat de aan eiser afgegeven VAR-WUO’s een bepaalde looptijd hebben, en dat de looptijd van de laatste VAR-WUO in 2016 geëindigd was. Voor het jaar 2017 is geen VAR-WUO afgegeven, en in de brief van 5 april 2016 heeft de belastingdienst aan eiser kenbaar gemaakt dat de VAR verdwijnt per 1 mei 2016. Alleen al op die grond kan aan voor eerdere jaren afgegeven VAR-WUO’s door eiser geen vertrouwen worden ontleend voor het jaar 2017. Dat de feiten en omstandigheden niet gewijzigd zouden zijn ten opzichte van de jaren waarvoor wel een VAR-WUO was afgegeven zoals eiser stelt en verweerder betwist doet daar niet aan af.

Voor het jaar 2017 is er namelijk geen geldige VAR-verklaring. Daarbij wijst de rechtbank er ook op dat artikel 3.156 van de Wet IB 2001 waarnaar eiser verwijst per 1 mei 2016 vervallen is. 4.14 Bovendien werkte eiser in de jaren waarvoor hij een VAR aanvraag heeft ingediend via een VOF die tot en met het jaar 2015 ook de facturen aan de wederpartij toestuurde, terwijl eiser in 2017 op eigen naam factureerde zodat ook de feiten en omstandigheden niet dezelfde waren als in de jaren waarvoor een VAR-WUO was aangevraagd en afgegeven. Eiser heeft in de aanvraag van de VAR-WUO voor de jaren 2012 en 2014 de werkzaamheden omschreven als “Het op contractbasis vertegenwoordigen van bedrijven en instellingen bij sportevenementen en bedrijfsuitingen”.

Het als professioneel hockeyer spelen op basis van een contract voor één of meer seizoenen bij hockeyclubs is hier naar het oordeel van de rechtbank redelijkerwijs niet onder te begrijpen. Daarnaast heeft eiser een indicatie van “€ 25.000 (of meer)” als geschat jaarinkomen vermeld hetgeen erop duidt dat dit slechts de sponsorinkomsten en niet de inkomsten als hockeyer betreffen, en heeft hij de vraag of dezelfde werkzaamheden als die eiser verricht ook in loondienst worden uitgevoerd met nee beantwoord, terwijl de overige veldhockey spelers van [sportclub 1] allen op de loonlijst stonden zoals verweerder ter zitting onweersproken heeft gesteld.

De VAR-aanvragen bevatten – voor zover die bedoeld waren ook de inkomsten als veldhockey speler te omvatten – dus op essentiële onderdelen onjuiste of onvolledige informatie. Ook op die grond kan eiser, als hij voor het jaar 2017 al een beroep zou kunnen doen op een afgegeven VAR-verklaring, hetgeen naar het oordeel van de rechtbank op grond van hetgeen onder 4.13 is opgenomen dus niet zo is, voor de werkzaamheden als veldhockey speler geen vertrouwen ontlenen aan de voor eerdere jaren afgegeven VAR-WUO’s. 4.15 Eisers beroep op het vertrouwensbeginsel faalt mitsdien.

5Conclusie en gevolgen

Het beroep is ongegrond. Eiser heeft verzocht om een integrale proceskostenvergoeding zonder dit verzoek nader te onderbouwen. Nu het beroep ongegrond wordt verklaard ziet de rechtbank alleen op die grond al geen reden voor toewijzing van dit verzoek. Ook overigens ziet de rechtbank voor een proceskostenvergoeding geen aanleiding. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. G.H. de Soeten, rechter, in aanwezigheid van mr. W.G. van Gastelen, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 29 november 2022. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Amsterdam (belastingkamer), Postbus 1312, 1000 BH Amsterdam. Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:

1. bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.

2. het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden: a. de naam en het adres van de indiener; b. een dagtekening; c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld; d. de gronden van het hoger beroep.