Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2026:3461 ECLI:NL:RBMNE:2026:3461 AI generated

Administrative appeal dismissed for non-admissibility due to failure to pay court fees and lack of financial exemption grounds.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2026:3461
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The court declared the administrative appeal inadmissible because the appellant failed to pay the required court fees within the statutory deadline. Although the appellant requested a fee waiver based on financial hardship, the court rejected this request as the appellant did not substantiate that their net income fell below 95% of the maximum social assistance allowance. Consequently, the court did not examine the merits of the appeal, leaving the original administrative decision regarding the environmental permit application in force.

Legislator headnote

AI generated

Article 8:41, first paragraph, of the Administrative Jurisdiction Act; An administrative appeal is inadmissible if the appellant fails to pay the court fees or fails to obtain a fee waiver on sufficient grounds.

Keywords

AI generated
administrative appeal court fees fee waiver financial hardship non-admissibility procedural requirement administrative law

Cited Legislation

AI generated
Article 8:41, first paragraph, of the Administrative Jurisdiction Act
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 25/1605 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 9 juni 2026 in de zaak tussen [eiser] , uit [plaats] , eiser en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht (het college), verweerder (gemachtigde: mr. M.J. W. Gorissen). Samenvatting 1. Deze uitspraak gaat over het beroep van eiser tegen het besluit van het college van 14 januari 2025. 1.1. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep niet aan de door de wet gestelde vereisten voldoet om het beroep in behandeling te kunnen nemen. Dat betekent dat het beroep niet-ontvankelijk is. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft. Procesverloop 2. Eiser heeft op 13 juli 2023 een aanvraag om een omgevingsvergunning ingediend. Met het besluit van 21 september 2023 heeft het college de aanvraag buiten behandeling gesteld, omdat de aanvraag niet voldoet aan de voorschriften voor het in behandeling nemen van een aanvraag om een omgevingsvergunning.

3. Met het besluit van 14 januari 2025 (het bestreden besluit ) heeft het college het bezwaar van eiser tegen het besluit van 21 september 2023 ongegrond verklaard.

4. Eiser heeft vervolgens beroep ingesteld. et collegeHet college heeft een verweerschrift ingediend.

5. De rechtbank heeft het beroep op 19 maart 2026, tegelijkertijd met een ander beroep van eiser, op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser en de gemachtigde van het college, bijgestaan door mr. R. Verstappen. Beoordeling door de rechtbank 6. Van de indiener van het beroepschrift wordt door de griffier van de rechtbank griffierecht geheven. De griffier deelt de indiener van het beroepschrift mede dat het griffierecht binnen vier weken na verzending van de nota dient te zijn betaald. Indien het bedrag niet tijdig is betaald, is het beroep in beginsel niet-ontvankelijk. De niet-ontvankelijkverklaring blijft achterwege als redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest.

7. Eiser is per brief van 27 februari 2025 medegedeeld dat het griffierecht binnen vier weken na dagtekening van de brief dient te zijn betaald. Eiser heeft per e-mail van 24 maart 2025 een beroep gedaan op betalingsonmacht en verzocht om vrijstelling voor het betalen van het griffierecht. Het verzoek van eiser is bij brief van 29 augustus 2025 voorlopig toegewezen. In deze brief is eiser erop gewezen dat de rechter die het beroep behandelt definitief beslist of eiser griffierecht kan betalen. Op de zitting heeft de rechtbank op basis van de door eiser aangeleverde gegevens het verzoek om vrijstelling voor het betalen van het griffierecht afgewezen, omdat eiser onvoldoende heeft onderbouwd dat zijn netto-inkomen lager is dan 95% van de maximale bijstandsuitkering van een alleenstaande en hij ook geen vermogen heeft waaruit hij het griffierecht kan betalen. Eiser is op de zitting meegedeeld dat een nota griffierecht zal worden verzonden waarin hem een termijn van vier weken wordt gegeven om het griffierecht alsnog te betalen.

8. De rechtbank heeft eiser op 20 maart 2026 (nogmaals) een griffierechtnota gestuurd. Omdat eiser niet binnen de gestelde termijn van vier weken het griffierecht heeft betaald is hem op 20 april 2026 aangetekend een herinnering verstuurd. Eiser heeft het griffierecht toen weer niet betaald. Er is geen verontschuldiging voor dit verzuim gebleken. Conclusie en gevolgen 9. Het beroep is niet-ontvankelijk. Dat betekent dat de rechtbank het beroep niet inhoudelijk beoordeelt en dat het bestreden besluit in stand blijft. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk. Deze uitspraak is gedaan door mr. ing. A. Rademaker, rechter, in aanwezigheid van mr. G.M.T.M. Sips, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 9 juni 2026. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak.

Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Artikel 8:41, eerste lid, van de Awb.