Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2026:1989 ECLI:NL:RBMNE:2026:1989 AI generated

Court dismisses appeal against parking fine, ruling immediate loading does not justify prolonged parking duration.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2026:1989
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court declared the appeal against a parking fine inadmissible, upholding the tax officer's decision. The appellant argued that moving goods into a vehicle constituted immediate loading, yet the vehicle remained parked for several minutes. The court held that the burden of proof for immediate loading lies with the appellant, who failed to demonstrate that the duration was strictly necessary for such activity.

Legislator headnote

AI generated

Article 225, paragraph 2 of the Municipalities Act; Article 10 of the General Administrative Law Act: Prolonged parking is not justified by loading or unloading unless the duration is strictly necessary and proven by the taxpayer.

Keywords

AI generated
parking fine enforcement immediate loading exception burden of proof taxpayer prolonged parking duration administrative appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Article 225, paragraph 2 of the Municipalities Act
Article 10 of the General Administrative Law Act

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 24/8142 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 8 april 2026 in de zaak tussen [eiser] , uit [plaats] , eiser, en de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten en hoogheemraadschap Utrecht, verweerder (gemachtigden: mr. W.G. Vos en S. Moenesar). Procesverloop 1.1 In de beschikking van 2 oktober 2024 heeft de heffingsambtenaar aan eiser een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd. Eiser heeft tegen deze naheffingsaanslag bezwaar gemaakt. 1.2 Met de uitspraak op bezwaar van 20 november 2024 heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van eiser ongegrond verklaard. 1.3 Eiser heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld.

De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift ingediend. 1.4 De zaak is behandeld op de zitting van 30 maart 2026. De gemachtigden van de heffingsambtenaar hebben deelgenomen aan de zitting. Eiser is niet verschenen, zonder bericht van verhindering. Overwegingen 2. Op 17 september 2024 stond het voertuig van eiser met kenteken [kenteken] geparkeerd op de Nolenstraat in Utrecht, zonder dat de verschuldigde parkeerbelasting was voldaan. Naar aanleiding hiervan is de naheffingsaanslag met aanslagnummer [nummer] om 12:49 uur opgelegd.

3. Eiser voert aan dat hij niet geparkeerd heeft. Wellicht was het toen niet mogelijk om direct voor de deur te parkeren. Daardoor moest hij een aantal keer een stuk lopen met goederen naar de auto. De afstand tussen de woning en de auto was dusdanig groot dat het volgens eiser onveilig was de portieren van de auto open te laten. Daarnaast heeft de woning twee voordeuren, pas na de tweede voordeur betreedt men de woning. Daardoor is het volgens eiser redelijk waarschijnlijk dat het laden niet te zien is op de foto’s. Er is op slechts één moment gefotografeerd. Er is volgens eiser door de heffingsambtenaar iets geconcludeerd op grond van een onvolledige waarneming (gezien vanaf slechts één punt in ruimte en tijd). Gezien de loopafstand heeft het 3 á 6 minuten geduurd om alle goederen in te laden. Dat is hoe kort de auto er heeft gestaan.

4. De heffingsambtenaar geeft aan dat in artikel 225, lid 2, van de Gemeentewet staat dat onder parkeren wordt verstaan: “Het gedurende een aaneengesloten periode doen of laten staan van een voertuig waarbij onder parkeren wordt verstaan het gedurende een aaneengesloten periode doen of laten staan van een voertuig, anders dan gedurende de tijd die nodig is voor en gebruikt wordt tot het onmiddellijk in- en uitstappen van personen dan wel het onmiddellijk laden of lossen van zaken, op de binnen de gemeente gelegen voor het openbaar verkeer openstaande terreinen of weggedeelten, waarop dit doen of laten staan niet ingevolge een wettelijk voorschrift is verboden.” Volgens vaste rechtspraak moet het bij “onmiddellijk laden of lossen van zaken” gaan om het bij voortduring inladen of uitladen van zaken van enige omvang of enig gewicht, onmiddellijk nadat het voertuig tot stilstand is gebracht en gedurende de tijd die daarvoor nodig is.

Voor de vraag of er sprake is van “het onmiddellijk laden of lossen” rust de bewijslast op eiser. De heffingsambtenaar stelt zich op het standpunt dat daarvan geen sprake was althans dat dit niet aannemelijk is gemaakt door eiser. De rechtbank kan de heffingsambtenaar hierin volgen. De beroepsgronden slagen niet. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. ing. A. Rademaker, rechter, in aanwezigheid van P.W. Hogenbirk, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 8 april 2026. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. ECLI:NL:HR:2026:234.