Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2025:965 ECLI:NL:RBMNE:2025:965 AI generated

Defendant ordered to pay outstanding invoice plus interest and costs after failing to prove mounting expenses.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2025:965
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the plaintiff, ordering the defendant to pay the outstanding invoice amount of €7,402.50 along with legal interest and collection costs. Although the defendant argued for a deduction of mounting expenses, the court rejected this claim because the plaintiff had not proven the delivered products differed from the approved drawings. Consequently, the defendant must pay the full sum plus statutory interest starting from 11 April 2024.

Legislator headnote

AI generated

Article 6:119a BW; Article 6:119a BW: Where a defendant fails to prove that delivered goods differ from agreed specifications, they must pay the full outstanding invoice amount without deduction for alleged mounting costs.

Keywords

AI generated
outstanding invoice payment mounting expense deduction statutory interest calculation collection costs recovery contractual performance breach burden of proof failure enforceable judgment

Cited Legislation

AI generated
Article 6:119a paragraph 1 of the Civil Code
Article 6:119a paragraph 2 sub a of the Civil Code
artikel 6:119a BW
Artikel 6:119a lid 1 van het Burgerlijk Wetboek
Artikel 6:119a lid 1 van het Burgerlijk Wetboek Artikel 6:119a lid 2 sub a van het Burgerlijk Wetboek
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Civiel recht Kantonrechter Zittingsplaats Utrecht Zaaknummer: 11308205 \ UC EXPL 24-6261 Vonnis van 12 maart 2025 in de zaak van de besloten vennootschap [eiseres] B.V., gevestigd in [vestigingsplaats 1] , eisende partij, hierna te noemen: [eiseres] , gemachtigde: de heer [gemachtigde] , tegen de besloten vennootschap [gedaagde] B.V., gevestigd in [vestigingsplaats 2] , gedaagde partij, hierna te noemen: [gedaagde] , procederend in persoon. 1De procedure 1.1 Het dossier bevat de volgende stukken: - de dagvaarding van [eiseres] van 2 september 2024 met producties 1-8; - de conclusie van antwoord van [gedaagde] van 15 oktober 2024 met één productie; - de e-mail van [eiseres] van 30 januari 2025 met als bijlage e-mailwisselingen en screenshots van WhatsApp; - de e-mail van [gedaagde] van 9 februari 2025 met als bijlage foto’s; - de detailtekening en de e-mailwisseling die door [eiseres] tijdens de mondelinge behandeling zijn ingediend; - de detailtekening die door [gedaagde] tijdens de mondelinge behandeling is ingediend; - de zittingsaantekeningen van de mondelinge behandeling van 11 februari 2025. 1.2 Aan het einde van de mondelinge behandeling heeft de kantonrechter bepaald dat een uitspraak zal worden gedaan. 2De kern van de zaak 2.1 [eiseres] heeft aan [gedaagde] aluminium kozijnen en bijbehorende producten verkocht en geleverd (hierna: de producten). [eiseres] wil dat [gedaagde] het openstaande bedrag van haar factuur betaalt.

De kantonrechter oordeelt dat [gedaagde] dat bedrag moet betalen. 3De beoordeling [gedaagde] moet een bedrag van € 7.402,50 betalen 3.1 [eiseres] vordert op basis van de overeenkomst tussen partijen het openstaande factuurbedrag van € 7.402,50. De kantonrechter wijst de vordering toe. Dit betekent dat [gedaagde] het gevorderde bedrag aan [eiseres] moet betalen. [gedaagde] heeft namelijk niet ontkend dat dit bedrag nog openstaat. En het verweer van [gedaagde] dat zij een tegenvordering heeft die met het openstaande bedrag verrekend kan worden, slaagt niet.

Dit laatste wordt hierna toegelicht. De extra kosten van [gedaagde] komen niet voor rekening van [eiseres] 3.2 [gedaagde] heeft aangevoerd dat zij extra kosten heeft moeten maken om de producten te kunnen monteren in de woning van haar klant. Deze kosten bestaan uit arbeidsuren en materiaalkosten. Het totaalbedrag van de kosten is volgens [gedaagde] € 2.200,-. [gedaagde] meent dat deze kosten in mindering moeten worden gebracht op het openstaande factuurbedrag. 3.3 Het verweer slaagt niet. De extra kosten van [gedaagde] komen niet voor rekening van [eiseres] .

Voor het in rekening kunnen brengen van deze kosten is nodig dat vaststaat dat de producten die [eiseres] heeft geleverd niet waren zoals partijen hadden afgesproken. Maar dat staat niet vast. [eiseres] heeft namelijk aangevoerd dat zij na het toesturen van een offerte de opdracht van [gedaagde] heeft gekregen om van de producten een detailtekening te maken. Deze detailtekening heeft zij vervolgens ter goedkeuring voorgelegd aan [gedaagde] . Volgens [eiseres] heeft zij na het verkrijgen van de goedkeuring op basis van de detailtekening de producten gemaakt en aan [gedaagde] geleverd. [gedaagde] heeft niet weersproken dat zij de detailtekening heeft goedgekeurd.

En [gedaagde] heeft niet toegelicht en onderbouwd dat de door [eiseres] geleverde producten anders waren dan op de detailtekening. [gedaagde] moet vanaf 11 april 2024 wettelijke handelsrente betalen 3.4 [eiseres] vordert wettelijke handelsrente over het openstaande factuurbedrag. De rechtbank wijst deze vordering toe. Het uitgangspunt is dat rente betaald moet worden vanaf de dag die volgt op de dag die is overeengekomen als uiterste betaaldatum. In dit geval staat echter niet vast dat partijen over de uiterste betaaldatum een afspraak hebben gemaakt. [eiseres] heeft hierover namelijk geen standpunt ingenomen en zij heeft ook geen overeenkomst overgelegd waaruit zo’n afspraak volgt.

En als er niets is afgesproken, dan regelt de wet dat de rente betaald moet worden vanaf 30 dagen na ontvangst van de factuur. De factuur is door [gedaagde] ontvangen op 12 maart 2024 en dat betekent dat zij de rente moet betalen vanaf 11 april 2024. [gedaagde] moet buitengerechtelijke incassokosten betalen 3.5 [eiseres] vordert een bedrag van € 745,13 aan buitengerechtelijke incassokosten. De kantonrechter wijst de vordering toe. [eiseres] heeft voldoende toegelicht en onderbouwd dat zij en haar gemachtigde werkzaamheden hebben verricht om de factuur betaald te krijgen (buitengerechtelijke incassowerkzaamheden).

Verder is het gevorderde bedrag gelijk aan het tarief dat volgt uit het toepasselijke ‘Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten’. Dat betekent dat [gedaagde] het bedrag aan [eiseres] moet betalen. [gedaagde] moet de proceskosten betalen 3.6 [gedaagde] is in het ongelijk gesteld. Zij moet daarom de proceskosten van [eiseres] betalen. Deze proceskosten worden begroot op: Kosten dagvaarding € 112,37 Griffierecht € 524,00 Salaris gemachtigde € 339,00 Nakosten € 135,00 (plus verhoging zoals vermeld in de beslissing) Totaal € 1.110,37 Het vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard 3.7 De kantonrechter verklaart het vonnis uitvoerbaar bij voorraad, zoals is gevorderd.

Dat betekent dat de beslissing moet worden gevolgd, ook als één van partijen hoger beroep instelt tegen de beslissing. De beslissing van de kantonrechter geldt in dat geval totdat het gerechtshof een andere beslissing neemt.

4De beslissing

De kantonrechter 4.1 veroordeelt [gedaagde] om aan [eiseres] een bedrag te betalen van € 7.402,50, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente als bedoeld in artikel 6:119a BW vanaf 11 april 2024 tot de dag van volledige betaling; 4.2 veroordeelt [gedaagde] om aan [eiseres] de buitengerechtelijke incassokosten van € 745,13 te betalen; 4.3 veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 1.110,37, te betalen aan [eiseres] binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend; 4.4 verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad. Dit vonnis is gewezen door mr. R.W. Nederveen en in het openbaar uitgesproken op 12 maart 2025. Artikel 6:119a lid 1 van het Burgerlijk Wetboek Artikel 6:119a lid 2 sub a van het Burgerlijk Wetboek