Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2025:938 ECLI:NL:RBMNE:2025:938 AI generated

Plaintiff's claim dismissed due to lack of evidence for hours worked and failure to notify settlement.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2025:938
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for the remaining balance of €1,918.40 against the defendant. Although a settlement was allegedly reached, the plaintiff failed to notify the defendant or the court in time, and the defendant withdrew the settlement offer. The plaintiff also lacked sufficient evidence to substantiate the specific number of hours worked, leading to the rejection of the claim and an order for the plaintiff to pay the defendant's travel expenses.

Legislator headnote

AI generated

s. 1:100 BW; s. 1:230 BW: A claim fails when the plaintiff cannot substantiate the facts alleged, and a settlement offer is ineffective if not communicated to the opposing party and the court before the hearing.

Keywords

AI generated
substantiation of facts failure to notify settlement burden of proof travel expenses dismissal of claim

Cited Legislation

AI generated
s. 1:100 BW
s. 1:230 BW
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Civiel recht Kantonrechter Zittingsplaats Utrecht Zaaknummer: 11353858 \ UC EXPL 24-6929 RJ/58605 Vonnis van 12 maart 2025 in de zaak van [eiser] handelend onder de naam [handelsnaam 1] mede handelende onder de naam [handelsnaam 2] , wonende te [woonplaats 1] , eisende partij, hierna te noemen: [eiser] , gemachtigde: [A] (Juristu) rolgemachtigde: De Ruijter & Willemsen gerechtsdeurwaarders en incasso B.V. tegen [gedaagde] , wonende te [woonplaats 2] , gedaagde partij, hierna te noemen: [gedaagde] , procederend in persoon. 1De procedure 1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding van 19 september 2024 met producties 1 tot en met 11;- de conclusie van antwoord van 21 oktober 2024 met bijlagen. 1.2. Op 12 februari 2025 is de zaak besproken tijdens een mondelinge behandeling, waarvan de griffier aantekeningen heeft gemaakt. Daarbij is van de zijde van [eiser] niemand verschenen. [gedaagde] was wel aanwezig, samen met zijn partner, [B] . 1.3. De kantonrechter heeft bepaald dat het vonnis in deze zaak vandaag wordt uitgesproken. 2De kern van de zaak 2.1. [eiser] heeft stucwerkzaamheden uitgevoerd in het huis van [gedaagde] en vordert nog een restantbedrag van € 1.918,40 van [gedaagde] . [gedaagde] wil dit restantbedrag niet betalen, omdat de urenberekening volgens [gedaagde] niet klopt en hij heeft betaald voor de uren die zijn gewerkt.

De kantonrechter geeft [gedaagde] gelijk en wijst de vordering af.

3De beoordeling

De gang van zaken tijdens de zitting 3.1. Op het tijdstip dat de mondelinge behandeling had moeten beginnen, heeft de griffier telefonisch contact opgenomen met de rolgemachtigde om te vragen of de heer [eiser] op de mondelinge behandeling zou verschijnen. Even later werd er tijdens de zitting teruggebeld door de rolgemachtigde en later door de gemachtigde van [eiser] , de heer [A] van Juristu, die beiden aangaven dat er een schikking was bereikt. [A] heeft daarbij aangegeven dat [eiser] akkoord was met het schikkingsvoorstel van [gedaagde] , maar dat dat niet op tijd aan [gedaagde] en de kantonrechter is doorgegeven. [gedaagde] vertelde hierna dat hij een laatste voorstel aan Juristu had gestuurd, hier na twee weken nog geen reactie op had gekregen, en vervolgens op maandag 10 februari nog eens heeft gemaild dat hij voor 17:00 reactie wenste. [gedaagde] heeft echter geen reactie gekregen, waardoor [gedaagde] zich heeft voorbereid op de behandeling van de zaak en hij zijn schikkingsvoorstel niet meer handhaaft.

De vordering van [eiser] wordt afgewezen 3.2. De vordering van [eiser] tot betaling van het restantbedrag van € 1.918,40 wordt afgewezen. [gedaagde] heeft gemotiveerd betwist dat er 117 uur is gewerkt (volgens de berekening van [gedaagde] is er 85 uur gewerkt) en [eiser] heeft zijn stelling dat er wel 117 uur gewerkt is en het restantbedrag van € 1.918,40 daarom nog betaald moet worden, vervolgens niet onderbouwd. De kantonrechter ziet bijvoorbeeld geen berekening of overzicht van de gewerkte uren door [eiser] . Daardoor komt niet vast te staan dat er 117 uur is gewerkt en [gedaagde] het restantbedrag van € 1.918,40 nog zou moeten betalen. 3.3.

Omdat de vordering van [eiser] wordt afgewezen, wordt ook de gevorderde wettelijke (handels)rente hierover afgewezen. [eiser] moet de proceskosten betalen 3.4. [eiser] krijgt ongelijk en moet daarom de proceskosten betalen. [gedaagde] procedeert in persoon en heeft daarom geen recht op vergoeding voor het salaris van een gemachtigde. Hij is wel op de mondelinge behandeling verschenen. Daarom kent de kantonrechter hem een door [eiser] te vergoeden forfaitair bedrag toe van € 50,00 aan reis-, verblijf- en verletkosten. De nakosten worden toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

4De beslissing

De kantonrechter: 4.1. wijst de vorderingen van [eiser] af, 4.2. veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 50,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend. Dit vonnis is gewezen door mr. I.L. Rijnbout en in het openbaar uitgesproken op 12 maart 2025.