Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2025:755 ECLI:NL:RBMNE:2025:755 AI generated

Court dismisses request to extend compulsory mental health measure due to lack of cost-effectiveness.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2025:755
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the prosecutor's request to extend a compulsory mental health measure for three weeks. Although the patient suffers from complex PTSD and a high suicide risk, the medical experts argued that forced hospitalization escalates stress rather than helping. Consequently, the court ruled that compulsory care is not cost-effective given the patient's personality disorder and the worsening effects of the current setting.

Legislator headnote

AI generated

Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg; Art. 1:2 sub a; The court may refuse to extend a compulsory measure if the treatment is not deemed cost-effective or if the forced setting exacerbates the patient's condition.

Keywords

AI generated
compulsory mental health measure cost-effectiveness requirement personality disorder suicide risk assessment procedural dismissal forced hospitalization GGz Centraal

Cited Legislation

AI generated
Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg
Er is niet voldaan aan de voorwaarden uit de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Familie- en Jeugdrecht Locatie Utrecht Zaaknummer: C/16/589047 / FV RK 25-442 Datum uitspraak: 21 februari 2025 Beschikking voortzetting crisismaatregel op het verzoek van de officier van justitie voor [betrokkene] , geboren op [geboortedatum] 1996 in [geboorteplaats] , hierna: betrokkene, wonende in [woonplaats] , verblijvende bij GGz Centraal, [locatie] in [verblijfplaats] , advocaat: mr. C. Simmelink. 1Het verloop van de procedure 1.1. De rechtbank heeft het verzoekschrift met bijlagen op 20 februari 2025 ontvangen en neemt deze mee in haar beoordeling. 1.2.

De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 21 februari 2025. Daarbij zijn gehoord: - betrokkene, bijgestaan door haar advocaat; - [A] , psychiater; - [B] , arts i.o. 2Wat vaststaat 2.1. Betrokkene verblijft met een crisismaatregel bij GGz Centraal, [locatie] in [verblijfplaats] . De burgemeester van [plaats] heeft de crisismaatregel op 19 februari 2025 afgegeven. 3Het verzoek 3.1. De officier van justitie verzoekt de rechtbank een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel voor de duur van drie weken te verlenen. 4De beoordeling 4.1.

De rechtbank wijst de gevraagde machtiging af. Er is niet voldaan aan de voorwaarden uit de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg. Hierna wordt uitgelegd waarom dat zo is. 4.2. De arts heeft ter zitting uitgelegd dat er sprake is van een complexe PTTS in combinatie met een vermijdende persoonlijkheidsstoornis. Betrokkene heeft de afgelopen jaren alle mogelijke behandelingen voor de PTSS doorlopen, maar helaas zonder het gewenste resultaat. Hij legt uit dat er momenteel nog steeds sprake is van een verhoogd suïciderisico, waarvoor een voortzetting crisismaatregel is aangevraagd.

Echter, hij zegt daarbij dat er twijfels zijn over de doelmatigheid, vooral gelet op de persoonlijkheidsstoornis. De gedwongen klinische setting heeft een escalerend effect, doordat de spanningen bij betrokkene dan juist erg hoog oplopen. Hij geeft aan dat Intensive Home Treatment een goede optie kan zijn voor betrokkene, ondanks dat er sprake is van gevaarlijk gedrag in een complexe situatie. De psychiater sluit zich hierbij aan. 4.3. De advocaat pleit voor afwijzing van het verzoek, vanwege het ontbreken van de doelmatigheid. 4.4. Gelet op het voorgaande zal de rechtbank het verzoek tot voortzetting van de crisismaatregel afwijzen, omdat zij op grond van de verklaringen van de gehoorde personen tot de overtuiging is gekomen dat een gedwongen kader met verplichte zorg niet doelmatig en effectief is.

Hoewel er sprake is van een zeer zorgelijke en ernstige situatie, zal verplichte zorg de situatie naar verwachting verergeren in plaats van verbeteren. Verplichte zorg is daarom niet doelmatig.

5De beslissing

De rechtbank: 5.1. wijst het verzoek af. Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 21 februari 2025 door mr. T. Dopheide, rechter, in aanwezigheid van R. Staal, griffier en op schrift gesteld op 25 februari 2025. Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.