Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2025:6947 ECLI:NL:RBMNE:2025:6947 AI generated

Court dismisses appeal against property tax assessment due to lack of specific grounds and rejects excessive delay claim.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2025:6947
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the appellant's appeal against the tax authority's property value assessments without a hearing, deeming the appeal clearly unfounded. The appellant failed to submit concrete, case-specific grounds challenging the valuation, leaving the court with no basis to question the authority's findings. Consequently, the court rejected the request for non-material damages, ruling that the total duration of the objection and appeal phases did not exceed the reasonable two-year limit.

Legislator headnote

AI generated

Article 8:54 of the General Administrative Law; Article 17, first paragraph, of the Constitution: Where an appellant fails to provide concrete grounds for challenging an administrative act, the court may dismiss the appeal as clearly unfounded; furthermore, a delay in proceedings is only excessive if the combined duration of objection and appeal phases exceeds two years.

Keywords

AI generated
administrative appeal dismissal property tax valuation lack of concrete grounds reasonable time limit non-material damages rejection clearly unfounded appeal tax assessment procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 8:54 of the General Administrative Law (Awb)
Article 17, first paragraph, of the Constitution
Article 6 of the European Convention on Human Rights
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk.
artikel 8:54 Awb
In gevallen waarin tussen partijen een geschil bestaat, kan de rechter de zaak afdoen met toepassing van artikel 8:54 Awb indien hij van oordeel is dat over de uitkomst van dat geschil in redelijkheid geen twijfel mogelijk is.

Cited Case Law

AI generated
Arrest of the Supreme Court of 24 May 2019, ECLI:NL:HR:2019:787
24 mei 2019 Nr. 18/02346 Arrest gewezen op het beroep in cassatie van [X] te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van de Rechtbank Gelderland van 16 april 2018, nr. AWB 17/4261, op het verzet van belanghebbende tegen een uitspraak van de Rechtbank betreffende een met toepassing van artikel 8:75a Awb gegeven beslissing op het verzoek van belanghebbende om vergoeding van proceskosten. De uitspraak van de Rechtbank is aan dit arrest gehecht.
Decision of this court of 18 April 2018, ECLI:NL:RBMNE:2018:1602
Decision of this court of 23 March 2023, ECLI:NL:RBMNE:2023:1259
Administrative court dismisses appeal on property tax valuation, awarding minor costs to taxpayer.
Decision of this court of 24 January 2024, ECLI:NL:RBMNE:2024:221
Administrative court dismissed appeal against tax assessment values for five properties and two non-residential buildings. The court rejected the claim that the tax authority failed to consider the impact of the pandemic and war on property values. The decision upholds the established tax assessment values for the 2021 tax year. The court found no error in the tax authority's valuation methods or failure to account for external economic factors. The appeal was dismissed because the tax authority acted within its legal discretion. The court determined that the evidence presented did not prove the values were incorrect. The ruling confirms the validity of the tax assessments for the specified properties. The decision emphasizes the finality of tax assessments unless proven otherwise. The court rejected arguments regarding immaterial damages and procedural delays. The outcome reinforces the stability of property tax valuations in administrative law.
Decision of the Court of Appeal The Hague of 22 February 2019, ECLI:NL:GHDHA:2019:672
GERECHTSHOF DEN HAAG Team Belastingrecht meervoudige kamer nummer BK-18/00829 Uitspraak van 22 februari 2019 in het geding tussen: [X] te [Z] , belanghebbende, en de directeur Burgerzaken en Belastingen van de gemeente Rotterdam, de heffingsambtenaar, op het hoger beroep van belanghebbende tegen de uitspraak van de Rechtbank Rotterdam van 27 juli 2018, nr. ROT 18/1072. Procesverloop 1.1. De heffingsambtenaar heeft bij beschikking als bedoeld in artikel 22 van de Wet waardering onroerende zaken de waarde van de onroerende zaak [Y] te [A] naar het prijspeil per 1 januari 2016 op € 808.000 vastgesteld en belanghebbende met betrekking tot de onroerende zaak voor het jaar 2017 een aanslag in de onroerendezaakbelastingen van de gemeente Rotterdam naar een heffingsmaatstaf van € 808.000 opgelegd. 1.2.
Decision of the Court of Appeal Amsterdam of 21 January 2025, ECLI:NL:GHAMS:2025:150
GERECHTSHOF AMSTERDAM kenmerk 23/862 21 januari 2025 uitspraak van de zevende enkelvoudige belastingkamer op het hoger beroep van [X] , wonende te [Z] , belanghebbende, (gemachtigde: mr.
Decision of the Court of Appeal 's-Hertogenbosch of 19 March 2025, ECLI:NL:GHSHE:2025:725
Decision of the Court of Appeal Arnhem-Leeuwarden of 24 June 2025, ECLI:NL:GHARL:2025:3894
GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN locatie Arnhem nummer BK-ARN 24/1406 t/m 24/1413 uitspraakdatum: 24 juni 2025 Uitspraak van de vijfde meervoudige belastingkamer op het hoger beroep van [belanghebbende] te [woonplaats] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland (hierna: de Rechtbank) van 13 juni 2024, nummers UTR 22/826 t/m 22/829 en 22/834 t/m 837, in het geding tussen belanghebbende en de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten en hoogheemraadschap Utrecht (hierna: de heffingsambtenaar) en de Staat der Nederlanden (de Minister van Justitie en Veiligheid; hierna: de Staat) 1Ontstaan en loop van het geding 1.1.
Decision of this court of 13 August 2024, ECLI:NL:RBMNE:2024:4903
Court dismisses appeal against property tax valuation, upholding tax authority's assessment of non-residential property value.
Decision of this court of 15 November 2024, ECLI:NL:RBMNE:2024:6529
Court dismisses appeal and damages claim due to procedural misconduct and lack of reasonable delay. The court rejects the appeal and damages claim due to procedural misconduct and lack of reasonable delay. The court dismisses the appeal and damages claim due to procedural misconduct and lack of reasonable delay.
Decision of this court of 8 August 2025, ECLI:NL:RBMNE:2025:4573
Court dismisses appeal against property tax valuation, rejecting claim for immaterial damages due to short procedure duration.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Bestuursrecht zaaknummer: UTR 25/49, UTR 25/4779, UTR 25/4781 t/m UTR 25/4786, UTR 25/4788 t/m 25/4797, UTR 25/4799 t/m 25/4816 & 25/6657 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 23 december 2025 in de zaak tussen [eiseres] B.V., uit [plaats] , eiseres (gemachtigde: mr. D.A.N. Bartels MRE), en de heffingsambtenaar van de gemeente [gemeente] , de heffingsambtenaar. (gemachtigde: J.M. Wormer) Inleiding 1. In de beschikking van 31 maart 2024 heeft de heffingsambtenaar op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) de waarde van diverse onroerende zaken in [plaats] voor het belastingjaar 2023 naar de waardepeildatum 1 januari 2022 als volgt vastgesteld:

Zaaknummer Object Vastgestelde waarde UTR 25/49 [adres 1] € 2.873.000,- UTR 25/4779 [adres 2] € 572.000,- UTR 25/4781 [adres 3] € 1.145.000,- UTR 25/4782 [adres 4] € 307.000,- UTR 25/4783 [adres 5] € 295.000,- UTR 25/4784 [adres 6] € 788.000,- UTR 25/4785 [adres 7] € 2.621.000,- UTR 25/4786 [adres 8] € 368.000,- UTR 25/4788 [adres 9] € 835.000,- UTR 25/4789 [adres 10] € 429.000,- UTR 25/4790 [adres 11] € 498.000,- UTR 25/4791 [adres 12] € 1.303.000,- UTR 25/4792 [adres 13] € 555.000,- UTR 25/4793 [adres 14] € 765.000,- UTR 25/4794 [adres 15] € 999.000,- UTR 25/4795 [adres 16] € 839.000,- UTR 25/4796 [adres 17] € 520.000,- UTR 25/4797 [adres 18] € 621.000,- UTR 25/4799 [adres 19] € 307.000,- UTR 25/4800 [adres 20] € 1.523.000,- UTR 25/4801 [adres 21] € 3.747.000,- UTR 25/4802 [adres 22] € 775.000,- UTR 25/4803 [adres 23] € 1.108.000,- UTR 25/4804 [adres 24] € 47.000,- UTR 25/4805 [adres 25] € 188.000,- UTR 25/4806 [adres 26] € 304.000,- UTR 25/4807 [adres 27] € 986.000,- UTR 25/4808 [adres 28] € 737.000,- UTR 25/4809 [adres 29] € 883.000,- UTR 25/4810 [adres 30] € 2.736.000,- UTR 25/4811 [adres 31] € 1.649.000,- UTR 25/4812 [adres 32] € 804.000,- UTR 25/4813 [adres 33] € 688.000,- UTR 25/4814 [adres 34] € 1.436.000,- UTR 25/4815 [adres 35] € 510.000,- UTR 25/4816 [adres 36] € 648.000,- UTR 25/6657 [adres 37] € 585.000,- Bij deze beschikking heeft de heffingsambtenaar aan eiseres ook één of meer aanslagen opgelegd, waarbij deze waarde als heffingsmaatstaf is gehanteerd.

2. Eiseres is tegen de beschikking in bezwaar gegaan. In de uitspraak op bezwaar van 27 december 2024 heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard en de WOZ-waarde van de onroerende zaken gehandhaafd.

3. Eiseres heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift met een taxatiematrix ingediend.

4. Omdat het beroep kennelijk ongegrond is, doet de rechtbank uitspraak zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. Beoordeling door de rechtbank 5. In gevallen waarin tussen partijen een geschil bestaat, kan de rechter de zaak afdoen met toepassing van artikel 8:54 Awb indien hij van oordeel is dat over de uitkomst van dat geschil in redelijkheid geen twijfel mogelijk is. De rechtbank zal hierna uitleggen waarom dat in deze zaak het geval is.

6. De gemachtigde van eiseres heeft beroep ingesteld. De gemachtigde van eiseres stuurt in elke procedure min of meer hetzelfde beroepschrift. In dat beroepschrift staan geen concrete gronden over de waardevaststelling. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift en taxatatierapport ingediend. De rechtbank heeft vervolgens een brief naar de gemachtigde van eiseres gestuurd waarin hij in de gelegenheid wordt gesteld om naar aanleiding van het verweerschrift een nader of gewijzigd standpunt in te nemen. In deze brief staat verder dat indien de rechtbank geen reactie ontvangt, de rechtbank ervan uitgaat dat de gemachtigde van eiseres geen behoefte heeft om naar aanleiding van het verweerschrift een nader of gewijzigd standpunt in te nemen. De gemachtigde van eiseres heeft hierop gereageerd met een zogenaamde ‘pinpointbrief’. In deze pinpointbrief staat wederom niets concreets over de waardevaststelling in deze zaak.

7. De rechtbank heeft een aangetekende brief naar de gemachtigde van eiseres gestuurd, waarin de rechtbank de gemachtigde van eiseres verzoekt in een A4 puntsgewijs zijn beroepsgronden zaakspecifiek te concretiseren en zo nodig te voorzien van controleerbaar bewijs. De rechtbank heeft hiervoor een termijn van vier weken gegeven. Daarnaast staat expliciet in deze brief dat als de rechtbank geen reactie ontvangt, de gemachtigde van eiseres het risico loopt dat de rechtbank uitspraak doet op het beroep zonder concrete gronden. De gemachtigde van eiseres heeft niet op deze brief gereageerd. De rechtbank zal dan ook uitspraak doen zonder concrete gronden van de kant van eiseres.

8. Dat de rechtbank niets kan met de algemene stellingen van de gemachtigde van eiseres, is voor de gemachtigde niet nieuw. In eerdere uitspraken heeft de rechtbank zich al uitgelaten over de min of meer gelijkluidende beroepschriften en pinpointbrieven in andere zaken. Daarin is regelmatig aangegeven dat de rechtbank hier niets mee kan, omdat ze vol staan met algemene, weinig inhoudelijke, onsamenhangende en inconsistente, fragmentarische en niet of nauwelijks onderbouwde op de onroerende zaak betrekking hebbende stellingen. Ook alle gerechtshoven hebben de gemachtigde hier op gewezen. De rechtbank heeft de gemachtigde van eiseres er bovendien meerdere keren op gewezen dat zijn werkwijze, door pas op zitting met concrete gronden te komen, in strijd is met de goede procesorde.

9. De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar met het verweerschrift en het taxatierapport aannemelijk heeft gemaakt dat bij de waardevaststelling niet uit is gegaan van te hoge waardes. Daartoe neemt de rechtbank in aanmerking dat de in het taxatierappport genoemde referentieobjecten voldoende vergelijkbaar zijn met de onderhavige objecten. De heffingsambtenaar maakt daarnaast aannemelijk dat bij de waardebepaling in voldoende mate rekening is gehouden met de waardebepalende verschillen. Verder valt de gehanteerde huurwaarde per m2 van de onderhavige de objecten binnen de bandbreedte van die van de referentieobjecten, enheeft de heffingsambtenaar de kapitalisatiefactor van de onderhavige objecten onderbouwd aan de hand van de bottom-up methode. Ook vergelijkt de heffingsambtenaar de onderhavige objecen met vier verkopen van winkels. Daarmee heeft de heffingsambtenaar aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waardes niet te hoog zijn vastgesteld.

10. Zoals hiervoor overwogen heeft de gemachtigde zich in het beroepschrift en zijn overige brieven beperkt tot opmerkingen met een algemene strekking die (nagenoeg) gelijkluidend zijn aan de opmerkingen in een groot aantal andere zaken van de gemachtigde. Uit die algemene opmerkingen kunnen geen concrete beroepsgronden worden afgeleid aan de hand waarvan kan worden beoordeeld of de waardevaststelling juist is. Nu de gemachtigde van eiseres geen concrete op de zaak toegespitste beroepsgronden heeft ingediend, kan de rechtbank tot geen andere conclusie komen dan dat eiseres de vastgestelde waardes niet gemotiveerd heeft betwist en dat het beroep ongegrond is.

Conclusie en gevolgen 11. De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de waardes van de onroerende zaken niet te hoog zijn vastgesteld. Nu eiseres geen concrete beroepsgronden heeft ingediend, heeft de rechtbank geen aanknopingspunten om te twijfelen aan de juistheid van de door de heffingsambtenaar vastgestelde waardes. Het beroep is kennelijk ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Het verzoek om immateriële schadevergoeding 12. Eiseres heeft verzocht om vergoeding van immateriële schade, omdat de procedure over haar belastingaanslag onredelijk lang heeft geduurd.

De rechtbank toetst het verzoek aan artikel 17, eerste lid, van de Grondwet en neemt daarbij artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de daarvan afgeleide rechtspraak als uitgangspunt.

13. De redelijke termijn is overschreden als de bezwaar- en beroepsfase samen langer dan 2 jaar hebben geduurd. Daarbij is een termijn van 6 maanden voor de behandeling van het bezwaar en een termijn van 1,5 jaar voor de behandeling van het beroep als uitgangspunt redelijk. In deze zaak zit minder dan 2 jaar tussen de ontvangst van het bezwaarschrift en deze uitspraak. Dit leidt tot de conclusie dat de redelijke termijn niet is overschreden en dat het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen. Beslissing De rechtbank: verklaart het beroep ongegrond; wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.W.A. Schimmel, rechter, in aanwezigheid van mr.D. Burggraaf, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 23 december 2025. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over verzet Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.

Arrest van de Hoge Raad van 24 mei 2019, ECLI:NL:HR:2019:787. Zie hiervoor onder andere de uitspraken van deze rechtbank van 18 april 2018, ECLI:NL:RBMNE:2018:1602, 23 maart 2023, ECLI:NL:RBMNE:2023:1259, en 24 januari 2024, ECLI:NL:RBMNE:2024:221. Zie de uitspraken van het Gerechtshof Den Haag van 22 februari 2019, ECLI:NL:GHDHA:2019:672, het Gerechtshof Amsterdam van 21 januari 2025, ECLI:NL:GHAMS:2025:150, het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 19 maart 2025, ECLI:NL:GHSHE:2025:725 en het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 24 juni 2025, ECLI:NL:GHARL:2025:3894.

Zie onder andere de uitspraken van deze rechtbank van 13 augustus 2024, ECLI:NL:RBMNE:2024:4903, 15 november 2024, ECLI:NL:RBMNE:2024:6529 en 8 augustus 2025, ECLI:NL:RBMNE:2025:4573.