Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2025:6490 ECLI:NL:RBMNE:2025:6490 AI generated

Administrative court dismisses appeal against tax officer's cancellation of parking fee due to lack of procedural interest.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2025:6490
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the taxpayer's appeal against the tax officer's decision to cancel a late parking fee assessment. The officer voluntarily cancelled the fee in the appeal phase after the taxpayer provided evidence of having paid for a different vehicle, whereas this evidence was not submitted during the objection phase. The court ruled that the taxpayer had no procedural interest in the appeal because the officer's cancellation was based on the taxpayer's new evidence, not on the officer's own fault, thus negating the need for a separate appeal procedure.

Legislator headnote

AI generated

Articles 8:75 and 3:2 of the General Administrative Law (Awb); A taxpayer has no procedural interest in an appeal against the revocation of a late fee assessment if the revocation was based on evidence submitted only in the appeal phase, as the taxpayer could not have obtained the same result earlier.

Keywords

AI generated
procedural interest late fee assessment administrative appeal tax officer discretion parking fee cancellation evidence submission timing costs of objection

Cited Legislation

AI generated
article 6:19, first paragraph, of the General Administrative Law (Awb)
article 8:75 of the Awb
article 3:2 of the Awb
article 4:2, second paragraph, of the Awb
artikel 8:75 van de Awb
Zie artikel 8:75 van de Awb.
artikel 3:2 van de Awb
Zie artikel 3:2 van de Awb.

Cited Case Law

AI generated
High Court, 11 April 2014, ECLI:NL:HR:2014:878
11 april 2014 nr. 13/01903 Arrest gewezen op het beroep in cassatie van [X] B.V. te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 5 maart 2013, nrs. 12/00371 tot en met 12/00374, betreffende een aanslag in de vennootschapsbelasting. Aan belanghebbende is voor het jaar 2004 een aanslag in de vennootschapsbelasting opgelegd, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is verminderd. De Rechtbank te Arnhem (nrs. AWB 10/4214 en 10/4215) heeft het tegen die uitspraak ingestelde beroep gegrond verklaard, de uitspraak van de Inspecteur vernietigd, de aanslag verminderd tot nihil en een verlies van het jaar 2004 vastgesteld. Zowel belanghebbende als de Inspecteur heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld bij het Hof. Het Hof heeft de uitspraak van de Rechtbank bevestigd. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
ECLI:NL:HR:2014:878
11 april 2014 nr. 13/01903 Arrest gewezen op het beroep in cassatie van [X] B.V. te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 5 maart 2013, nrs. 12/00371 tot en met 12/00374, betreffende een aanslag in de vennootschapsbelasting. Aan belanghebbende is voor het jaar 2004 een aanslag in de vennootschapsbelasting opgelegd, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is verminderd. De Rechtbank te Arnhem (nrs. AWB 10/4214 en 10/4215) heeft het tegen die uitspraak ingestelde beroep gegrond verklaard, de uitspraak van de Inspecteur vernietigd, de aanslag verminderd tot nihil en een verlies van het jaar 2004 vastgesteld. Zowel belanghebbende als de Inspecteur heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld bij het Hof. Het Hof heeft de uitspraak van de Rechtbank bevestigd. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 24/2121 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 16 oktober 2025 in de zaak tussen [eiser] , uit [woonplaats] , eiser, (gemachtigde: mr. I.N.D.J. Rissema) en de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten en hoogheemraadschap Utrecht, verweerder (gemachtigde: mr. M.F.M. Boerlage). Inleiding 1.1. De heffingsambtenaar heeft op 2 augustus 2023 aan eiser een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd met aanslagnummer [aanslagnummer] . Eiser heeft hiertegen bezwaar gemaakt. 1.2.

De heffingsambtenaar heeft met de uitspraak op bezwaar van 2 februari 2024 het bezwaar van eiser ongegrond verklaard. De heffingsambtenaar heeft daarbij de naheffingsaanslag gehandhaafd. Eiser heeft hiertegen beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift ingediend. De heffingsambtenaar heeft daarin de naheffingsaanslag parkeerbelasting vernietigd en het verzoek om vergoeding van de proceskosten in bezwaar afgewezen. 1.3. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 4 september 2025. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiser en namens verweerder is zijn gemachtigde verschenen.

Overwegingen De feiten 2. De naheffingsaanslag is aan eiser opgelegd omdat zijn auto met het kenteken [kenteken 1] op 22 juli 2023 om 17:00 uur aan de [straat] in [plaats] stond geparkeerd zonder dat de verschuldigde parkeerbelasting was betaald. In de parkeerverordening is deze plaats aangewezen als een plaats waar alleen tegen betaling van parkeerbelasting mag worden geparkeerd. De gronden van beroep 3. Eiser heeft zich op het standpunt gesteld dat hij wel parkeerbelasting heeft betaald op 22 juli 2023 om 17:00 uur, maar dat hij per abuis het verkeerde kenteken heeft ingevoerd.

Ter onderbouwing van zijn standpunt heeft eiser na de uitspraak op bezwaar een betaaloverzicht overgelegd. Uit dit overzicht blijkt dat op 22 juli tussen 16:40 uur en 17:49 uur parkeerbelasting is betaald in de omgeving [wijk] voor een auto met kenteken [kenteken 2] . 3.1 De heffingsambtenaar gaat in beroep mee met eiser en vernietigt in het verweerschrift uit coulance de naheffingsaanslag. De heffingsambtenaar heeft daarnaast het verzoek om proceskosten in bezwaarvergoeding afgewezen, omdat de naheffingsaanslag niet is herroepen wegens een aan het bestuursorgaan te wijten onrechtmatigheid.

4. Omdat de heffingsambtenaar de naheffingsaanslag heeft vernietigd, ziet de rechtbank zich voor de vraag gesteld of eiser nog een procesbelang heeft bij de beoordeling van zijn beroep tegen de vernietigde uitspraak op bezwaar. 4.1 Eiser stelt zich op het standpunt dat nog wel sprake is van procesbelang, omdat de heffingsambtenaar pas na de uitspraak op bezwaar aan zijn bezwaar tegemoet is gekomen en de naheffingsaanslag heeft herroepen en dat hij daarom recht heeft op een proceskostenvergoeding in beroep. De rechtbank volgt eiser in zijn stelling dat er sprake is van procesbelang.

Dit ontbreekt alleen als een procedure eiser niet in een betere positie kan brengen met betrekking tot het bestreden besluit en eventuele bijkomende (rechterlijke) beslissingen zoals die met betrekking tot proceskosten en griffierecht. Als eisers betoog slaagt, heeft hij recht op een proceskostenvergoeding en daarmee heeft hij een belang bij de beoordeling van zijn beroep tegen de vernietigde uitspraak op bezwaar. 4.2 Eiser voert aan dat de heffingsambtenaar in de bezwaarfase de naheffingsaanslag al had moeten vernietigen. Het had op de weg van de heffingsambtenaar gelegen om actief de nodige kennis omtrent de relevante feiten te vergaren.

Als de heffingsambtenaar dat in de bestuurlijke fase al had gedaan, was de naheffingsaanslag eerder al vernietigd en had eiser geen beroep hoeven instellen. 4.3 De rechtbank overweegt daarover het volgende. De reden waarom de heffingsambtenaar de naheffing vernietigd heeft, is omdat eiser in beroep aannemelijk heeft gemaakt dat hij weliswaar parkeerbelasting heeft betaald, maar niet voor de juiste auto. Hoewel juridisch niet verplicht (er was immers geen parkeerbelasting betaald voor het geparkeerde voertuig), heeft de heffingsambtenaar daarom uit coulance toch de naheffingsaanslag vernietigd.

In bezwaar heeft de gemachtigde van eiser ditzelfde standpunt ingenomen, maar in bezwaar is dit niet met stukken onderbouwd. Voor de heffingsambtenaar was dit daarom niet (eerder) controleerbaar en geen reden om uit coulance de naheffingsaanslag te vernietigen. Pas in beroep wordt dit standpunt onderbouwd met een betaaloverzicht. De gemachtigde van eiser heeft op zitting toegelicht dat hij in de bezwaarfase het betaalbewijs nog niet had gekregen van eiser. Het ligt echter op de weg van eiser om stukken, waarmee hij zijn stelling aannemelijk kan maken, over te leggen.

Als eiser zijn standpunt eerder met stukken onderbouwd had, was de naheffingsaanslag al eerder vernietigd en was een beroepsprocedure niet nodig geweest. De rechtbank ziet daarom geen reden om de heffingsambtenaar te veroordelen in de proceskosten voor de beroepsprocedure. Conclusie en gevolgen 5. Het beroep is ongegrond. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Wolbrink, rechter, in aanwezigheid van mr. M.A. Barmentlo, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 16 oktober 2025. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Verordening op de heffing en invordering van Parkeerbelastingen 2023 gemeente Utrecht. Het beroep van eiser is niet mede tegen dit besluit gericht op grond van artikel 6:19, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), omdat er geen belang is bij een beroep tegen het intrekkingsbesluit. Eiser heeft met het intrekkingsbesluit namelijk gekregen wat hij wilde en het verzoek om een proceskostenvergoeding in bezwaar is door (de gemachtigde van) eiser op de zitting ingetrokken.

Zie artikel 8:75 van de Awb. Hoge Raad, 11 april 2014, ECLI:NL:HR:2014:878, rechtsoverweging 3.4.2. Zie artikel 3:2 van de Awb. Zie artikel 4:2, tweede lid, van de Awb.