Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2025:6427 ECLI:NL:RBMNE:2025:6427 AI generated

Administrative court dismisses appeal when objection targets private property rights rather than public law acts.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2025:6427
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The administrative court dismissed the appellant's appeal against the municipality's decision to declare the objection inadmissible. The appellant argued for a public law permit for a driveway, but the court found the matter concerned only private property rights between the landowner and the municipality. Consequently, the objection was correctly rejected as it did not challenge a public law act under the General Administrative Law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1:3, first paragraph, General Administrative Law; Art. 5:1, first paragraph, letter a, Environmental Management Act; The objection is inadmissible if it targets a private law legal consequence rather than a public law legal act.

Keywords

AI generated
administrative objection inadmissibility private law act public law act driveway permit property rights omgevingswet

Cited Legislation

AI generated
Art. 1:3, first paragraph, General Administrative Law
Art. 5:1, first paragraph, letter a, Environmental Management Act
Art. 8:57, General Administrative Law
artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht
Op grond van artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Bestuursrecht zaaknummer: UTR 24/6666 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 18 november 2025 in de zaak tussen [eiser] , uit [plaats] , eiser (gemachtigde: mr. E.D. van Tellingen), en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Almere, verweerder (gemachtigde: B.M.E. Kunst). Procesverloop Verweerder heeft met het besluit van 15 juli 2024 het verzoek van eiser tot aanleggen van een inrit afgewezen. Eiser heeft hiertegen bezwaar gemaakt. Met de beslissing op bezwaar van 17 september 2024 (het bestreden besluit) heeft verweerder dit bezwaar niet-ontvankelijk verklaard, omdat het bezwaar niet tegen een publiekrechtelijke handeling was gericht.

Eiser heeft op 25 oktober 2024 beroep ingesteld tegen de beslissing op bezwaar. Op 11 november 2024 zijn de beroepsgronden van eiser ontvangen. Verweerder heeft op 12 december 2024 laten weten niet met een verweerschrift te zullen reageren. Hij verwijst naar de beslissing op bezwaar van 17 september 2024. Partijen zijn bij brief van 16 juli 2025 gevraagd of zij nog mondeling op een zitting willen worden gehoord. Bij uitblijven van een reactie heeft de rechtbank afgezien van een zitting en het onderzoek gesloten. Beoordeling door de rechtbank 1.Het college van burgermeester en wethouders van de gemeente Almere (verweerder) heeft het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard, omdat het bezwaar niet tegen een publiekrechtelijke handeling is gericht.

De rechtbank beoordeelt of verweerder het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard.

2. De rechtbank stelt vast dat op grond van artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) onder een besluit wordt verstaan: een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan, inhoudende een publiekrechtelijke rechtshandeling.

3. De rechtbank is van oordeel dat verweerder het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. De brief van 15 juli 2024 is niet op een publiekrechtelijk rechtsgevolg gericht, maar op een privaatrechtelijk rechtsgevolg. Het realiseren van een inrit/uitrit is in de gemeente Almere niet onderworpen aan een vergunningsvereiste. Voor de realisatie van een inrit/uitrit is toestemming nodig van de eigenaar van de openbare ruimte. In dit geval is de eigenaar de gemeente als grondeigenaar en dat maakt dit een privaatrechtelijke rechtshandeling. Anders dan eiser stelt is geen sprake van een omgevingsplanactiviteit als bedoeld in artikel 5.1, eerste lid en onder a, van de Omgevingswet, noch van een vergunningsplicht op grond van de Wabo.

4. Omdat verweerder het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard, hoefde eiser in bezwaar om die reden ook niet gehoord te worden. Wat eiser heeft aangevoerd is geen reden om hier anders over te denken. Conclusie en gevolgen 5. Het beroep is ongegrond en het bestreden besluit blijft in stand. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. R.C. Stijnen, rechter, in aanwezigheid van S.N. Lekatompessij, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2025. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Op grond van artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Zie ook ECLI:NL:RVS:2000:AA6717.