Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2025:3980 ECLI:NL:RBMNE:2025:3980 AI generated

Administrative court dismisses late appeal due to lack of demand notice but orders delayed decision within two weeks.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2025:3980
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court declared the administrative appeal admissible but grounded on the applicant's failure to issue a formal demand notice before filing. Although the defendant missed the statutory deadline for a decision, the court found the applicant's delay reasonable given their ongoing contact and the defendant's backlog. Consequently, the court ordered the defendant to issue a decision within two weeks and imposed a daily penalty for further delays.

Legislator headnote

AI generated

Articles 6:2, 6:12, and 7:1 of the General Administrative Law; A late administrative decision requires a prior demand notice, but an appeal filed after such notice is not unreasonably late if the applicant acted diligently and the authority faced significant backlogs.

Keywords

AI generated
administrative appeal demand notice requirement unreasonable delay statutory deadline penalty for delay administrative procedure good faith conduct

Cited Legislation

AI generated
Article 6:2 of the General Administrative Law
Article 6:12 of the General Administrative Law
Article 7:1 of the General Administrative Law
Article 8:55d of the General Administrative Law
Article 8:57 of the General Administrative Law
artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht
De rechtbank heeft met toepassing van artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bepaald dat het onderzoek ter zitting achterwege blijft, nu partijen, desgevraagd, niet hebben aangegeven gebruik te willen maken van hun recht ter zitting te worden gehoord.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 25/1455 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 4 juni 2025 in de zaak tussen Stichting voor Onderwijs op Islamitische Grondslag in Midden- en Oost-Nederland, te Leusden, eiseres, (gemachtigde: C.I. Nouse), en de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, verweerder, (gemachtigde: J. van Dalfsen). Procesverloop Deze uitspraak gaat over het beroep van eiseres omdat verweerder niet op tijd heeft beslist op haar verzoek om herbeoordeling van werknemer [A] .

De rechtbank heeft met toepassing van artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bepaald dat het onderzoek ter zitting achterwege blijft, nu partijen, desgevraagd, niet hebben aangegeven gebruik te willen maken van hun recht ter zitting te worden gehoord. De rechtbank heeft op 15 april 2025 het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. Als een bestuursorgaan niet op tijd beslist op een aanvraag of bezwaarschrift kan de betrokkene daartegen in beroep gaan. Wel moet de betrokkene dan eerst een ‘ingebrekestelling’ aan het bestuursorgaan sturen.

Dat wil zeggen dat de betrokkene per brief aan het bestuursorgaan moet laten weten dat er binnen twee weken alsnog beslist moet worden op haar verzoek. Dit staat (onder andere) in de artikelen 6:2, 6:12 en 7:1 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

2. Eiseres heeft haar verzoek om herbeoordeling ingediend op 28 november 2022. Niet in geschil is dat verweerder te laat is met het nemen van een beslissing op het verzoek om herbeoordeling. De rechtbank stelt vast dat verweerder de ingebrekestelling 3 november 2023 heeft ontvangen en sindsdien twee weken zijn verstreken. Eiseres heeft 20 februari 2025 beroep ingesteld.

3. Eiseres heeft desgevraagd gemotiveerd wat de reden is van de late indiening van haar beroepschrift. Zij geeft -kort samengevat- aan dat zij regelmatig contact heeft onderhouden met verweerder. Dit wordt doorgaans niet formeel geregistreerd omdat verweerder vaak slechts bevestigd dat er geen voortgang is geboekt. Eiseres heeft verder toegelicht dat zij verweerder bewust meer tijd heeft gegeven om op het verzoek te beslissen voordat juridische stappen werden ondernomen. Het is de rechtbank duidelijk geworden dat eiseres niet stil heeft gezeten. De rechtbank is er daarnaast ambtshalve mee bekend dat verweerder te maken heeft met grote achterstanden. Gelet hierop begrijpt de rechtbank de coulante houding van eiseres richting verweerder en is er naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van een onredelijk laat ingesteld beroep.

4. Omdat verweerder nog geen besluit heeft genomen bepaalt de rechtbank dat verweerder dit alsnog moet doen. Het wettelijke uitgangspunt is op grond van het bepaalde in artikel 8:55d, eerste lid van de Awb een termijn van twee weken. In bijzondere gevallen kan de rechtbank een andere termijn bepalen of een andere voorziening treffen. Het is vaste rechtspraak dat die andere termijn niet onnodig lang, maar ook niet onrealistisch kort moet zijn.

5. Verweerder geeft in zijn verweerschrift van 13 maart 2025 aan dat hij door een tekort aan verzekeringsartsen tot op heden nog niet in staat is geweest om het verzoek binnen de gestelde termijn af te handelen. De rechtbank ziet hier aanleiding om de beslistermijn vast te stellen op twee weken omdat er een hoorzitting is geweest op 11 april 2025. De rechtbank ziet geen aanleiding om in dit geval af te wijken van deze termijn. Dit betekent dat verweerder binnen twee weken na het verzenden van deze uitspraak een beslissing moet nemen.

6. De rechtbank bepaalt verder dat verweerder een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee de beslistermijn nu nog wordt overschreden door verweerder. Daarbij geldt wel een maximum van € 15.000,-. Conclusie 7. Het beroep is gegrond. Het Uwv moet binnen een termijn van twee weken na verzending van deze uitspraak een beslissing nemen op het verzoek van eiseres.

8. Dat betekent ook dat eiseres een vergoeding krijgt voor de proceskosten die zij heeft gemaakt. Verweerder moet dit betalen. Volgens het Besluit proceskosten bestuursrecht is dit een vast bedrag omdat eiseres een professionele (juridische) hulpverlener heeft ingeschakeld om voor haar een beroepschrift in te dienen. Omdat de zaak alleen gaat over de vraag of de beslistermijn is overschreden wordt een lager bedrag toegekend (wegingsfactor 0,5). Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden. Toegekend wordt € 453,50,-.

9. Omdat het beroep gegrond is moet verweerder het griffierecht van € 385,- aan eiseres betalen. Beslissing De rechtbank: - verklaart het beroep gegrond; - vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit; - draagt verweerder op binnen twee weken na de dag van verzending van deze uitspraak alsnog een besluit bekend te maken; - bepaalt dat verweerder aan eiseres een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,-; - bepaalt dat verweerder het griffierecht dat eiseres heeft betaald moet betalen; - veroordeelt verweerder tot betaling van € 453,50 aan proceskosten.

Verweerder moet dit bedrag betalen aan eiseres. Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Wolbrink, rechter, in aanwezigheid van O. Asafiati, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 4 juni 2025. de griffier de rechter Afschrift verzonden of digitaal ter beschikking gesteld aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Conform de uitspraak van de Afdeling van bijvoorbeeld 2 mei 2024, ECLI:NL:RVS:2024:1796.