Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2025:2979 ECLI:NL:RBMNE:2025:2979 AI generated

Court dismisses appeal against parking fine, ruling immediate loading/unloading does not constitute parking without proof.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2025:2979
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's appeal against a parking fine, upholding the tax officer's decision to collect back taxes. The plaintiff argued that his vehicle was only stationary for the immediate loading and unloading of goods, which exempts one from paying parking fees under Article 225 of the Municipalities Act. However, the court found the plaintiff failed to prove that loading and unloading occurred continuously and immediately after the vehicle stopped, noting that no people or goods were visible in the photographs provided by the tax officer. Consequently, the court determined that the vehicle was parked without a valid exemption, resulting in the fine being upheld and the plaintiff receiving no cost reimbursement.

Legislator headnote

AI generated

Article 225, second paragraph, Municipalities Act; Article 1, Parking Fee Ordinance: Immediate loading or unloading of goods constitutes an exception to the obligation to pay parking fees only if it occurs continuously and immediately after the vehicle comes to a standstill, a burden of proof resting on the vehicle owner.

Keywords

AI generated
parking fee liability loading and unloading exception burden of proof Municipalities Act administrative appeal

Cited Legislation

AI generated
Article 225, second paragraph, Municipalities Act
Article 1, Parking Fee Ordinance 2023

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 23/4514 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 19 juni 2025 in de zaak tussen [eiser] , uit [plaats] , eiser, en de heffingsambtenaar van de gemeente Gooise Meren, verweerder (gemachtigde: M. Hol). Procesverloop 1.1. De heffingsambtenaar heeft op 7 augustus 2023 aan eiser een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd met aanslagnummer [nummer] ter hoogte van € 74,50. Eiser heeft hier bezwaar tegen gemaakt. 1.2. De heffingsambtenaar heeft met de uitspraak op bezwaar van 25 augustus 2023 het bezwaar van eiser ongegrond verklaard.

De heffingsambtenaar heeft daarbij de naheffingsaanslag gehandhaafd. Eiser heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift ingediend. 1.3. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 8 mei 2025. Eiser is niet verschenen. De heffingsambtenaar heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigden, M. Hol en I.K.C. Burgers. Overwegingen 2. De naheffingsaanslag is aan eiser opgelegd omdat zijn auto met het kenteken [kenteken] op 8 juli 2023 om 10:33 uur aan de [straat] in Bussum ( [nummer] ) stond geparkeerd zonder dat de verschuldigde parkeerbelasting was betaald.

In de Verordening op de heffing en invordering van parkeerbelastingen 2023 (Verordening) is deze plaats aangewezen als een plaats waar alleen tegen betaling van parkeerbelasting mag worden geparkeerd.

3. Eiser heeft geen parkeerbelasting betaald. Daar zijn partijen het over eens. Ter discussie staat of eiser parkeerbelasting moest betalen. Volgens eiser is dat niet het geval, omdat er geen sprake was van parkeren. Eiser was namelijk bezig met het onmiddellijk laden en lossen.

4. De hoofdregel is dat degene die zijn auto parkeert op een betaald parkeren plaats, parkeerbelasting is verschuldigd. Het onmiddellijk laden en lossen van zaken vormt hierop een uitzondering. Dit volgt uit artikel 225, tweede lid, van de Gemeentewet. Dat volgt ook uit artikel 1 van de Verordening. In dat artikel wordt onder ‘parkeren’ verstaan ‘het gedurende een aaneengesloten periode doen of laten staan van een voertuig, anders dan gedurende de tijd die nodig is voor en gebruikt wordt tot het onmiddellijk in- of uitstappen van personen dan wel het onmiddellijk laden of lossen van zaken, op binnen de gemeente gelegen voor het openbaar verkeer openstaande terreinen of weggedeelten, waarop dit doen of laten staan niet ingevolge een wettelijk voorschrift is verboden’. Het is vaste rechtspraak dat van laden en lossen sprake is als er, meteen nadat het voertuig tot stilstand is gebracht, bij voortduring spullen in- en uitgeladen worden.

5. Eiser voert aan dat hij spullen aan het in- en uitladen was voor de grote poffertjeskraam op het plein. Naar het oordeel van de rechtbank rust op hem de last aannemelijk te maken dat de auto uitsluitend heeft stilgestaan zo lang als nodig was voor het bij voortduring inladen van die spullen, onmiddellijk nadat de auto tot stilstand was gebracht en gedurende de tijd die redelijkerwijs noodzakelijk was om de spullen naar de poffertjeskraam te brengen.

6. Volgens de heffingsambtenaar hebben de parkeercontroleurs op het moment van uitschrijven van de naheffingsaanslag al even bij de auto gestaan. In deze tijd zijn er geen los- en/of laadactiviteiten waargenomen. De parkeercontroleurs hebben ter plaatse ook geen personen in de omgeving van het voertuig gezien. Daarbij is enige wachttijd in acht genomen.

7. Het is aan eiser om de met foto’s onderbouwde stelling van de heffingsambtenaar dat geen sprake was van laden en lossen voldoende gemotiveerd te betwisten. De rechtbank vindt dat eiser daarin niet is geslaagd. Op de overgelegde foto’s van de parkeercontroleurs is niet te zien dat eiser bezig was met het laden en lossen. Zo zijn er geen mensen of spullen bij de auto te zien, staan er geen lampen aan en staan de deuren van de auto niet open. De enkele stelling van eiser dat hij met zijn auto en de mobiele poffertjeskraam slechts twintig meter verwijderd stond van de grote poffertjeskraam is onvoldoende om aan te nemen dat eiser aan het in- en uitladen was.

Naar het oordeel van de rechtbank is de heffingsambtenaar dus terecht over gegaan tot het naheffen van de verschuldigde parkeerbelasting. Het beroep is ongegrond. Conclusie en gevolgen 8. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Wolbrink, rechter, in aanwezigheid van mr. M.A. Barmentlo, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 19 juni 2025. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Digitaal beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.

Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Zie bijvoorbeeld de uitspraken van de Hoge Raad van 12 mei 1999, ECLI:NL:HR:1999:AA2760 en 7 maart 2014, ECLI:NL:HR:2014:445.