Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2025:2780 ECLI:NL:RBMNE:2025:2780 AI generated

Administrative court dismisses appeal regarding delayed child care allowance decision due to lack of new application.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2025:2780
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court declared the plaintiff's appeal inadmissible because the defendant had already decided on the request for a comprehensive reassessment of child care benefits. Although the plaintiff argued the 2023 decision was incomplete regarding years 2018-2020, the court ruled this constituted a ground for objection rather than a new application. Consequently, the plaintiff could not claim a right to a decision on a non-existent new request.

Legislator headnote

AI generated

Article 8:54 of the General Administrative Law (Awb); Article 6:2, first paragraph, in conjunction with Article 7:1, first paragraph, of the Awb: An appeal against a failure to decide in time is inadmissible if the applicant has already submitted a request for comprehensive reassessment, as subsequent objections regarding specific years do not constitute a new application.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal comprehensive reassessment child care allowance failure to decide administrative law new application objection grounds

Cited Legislation

AI generated
Article 8:54 of the General Administrative Law (Awb)
Article 6:2, first paragraph, in conjunction with Article 7:1, first paragraph, of the Awb
Article 6:12, second paragraph, of the Awb
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 25/1280 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 27 mei 2025 in de zaak tussen [eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres, (gemachtigde: mr. R. Grijpstra), en Dienst Toeslagen, verweerder,(gemachtigde: mr. [gemachtigde] ). Inleiding Deze uitspraak gaat over het beroep dat eiseres heeft ingesteld, omdat verweerder volgens haar niet op tijd heeft beslist op haar aanvraag van 28 mei 2024 om herbeoordeling van de kinderopvangtoeslag. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. Eiseres heeft hierop nader gereageerd. De rechtbank nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat dat in deze zaak niet nodig is. Overwegingen 1. Tegen het niet tijdig nemen van een besluit kan beroep worden ingesteld. Het beroepschrift kan worden ingediend zodra het bestuursorgaan in gebreke is om op tijd een besluit te nemen en twee weken zijn verstreken nadat een schriftelijke ingebrekestelling door het bestuursorgaan is ontvangen.

2. Verweerder stelt zich op het standpunt dat in dit geval geen sprake is van niet-tijdig beslissen op de aanvraag, zoals eiseres stelt. Eiseres heeft namelijk op 31 maart 2021 een aanvraag om herbeoordeling gedaan, waarop verweerder met het besluit van 2 juni 2023 al heeft beslist. In dit laatste besluit is het recht op kinderopvangtoeslag over de jaren 2015, 2016 en 2017 beoordeeld. Eiseres heeft tegen het besluit van 2 juni 2023 bezwaar gemaakt. Zij heeft verweerder op 28 mei 2024 weliswaar verzocht om ook het recht op kinderopvangtoeslag over de jaren 2018 tot en met 2020 te beoordelen, maar dit moet worden gezien als een grond waarom eiseres zich niet kan vinden in het besluit van 2 juni 2023 en kan niet worden aangemerkt als een nieuwe aanvraag om integrale herbeoordeling.

3. De rechtbank geeft verweerder hierin gelijk. Het systeem van de integrale herbeoordeling is erop gericht om de herbeoordeling van de toeslagjaren zoveel mogelijk te concentreren en doelmatig te laten plaatsvinden in één procedure. Eiseres hoeft dus niet meerdere aanvragen te doen voor de verschillende toeslagjaren, maar kan volstaan met één aanvraag om herbeoordeling. In de reactie van 7 april 2025 onderschrijft eiseres dat standpunt zelf ook door toe te lichten dat haar aanvraag ook zag op de toeslagjaren 2018 tot en met 2020 en dat verweerder dit zelf niet goed heeft onderkend.

4. De rechtbank stelt vast dat op de aanvraag om herbeoordeling van eiseres met het besluit van 2 juni 2023 is beslist. Het standpunt van eiseres dat dit besluit niet volledig is, omdat daarin alleen is ingegaan op de jaren 2015 tot en met 2017, moet worden gezien als een grond van bezwaar en heeft niet tot gevolg dat er een nieuwe aanvraag is gedaan waarop verweerder nog niet heeft beslist. Eiseres kan dus ook geen beroep tegen het uitblijven van een beslissing op haar aanvraag indienen.

5. Het beroep van eiseres is daarom niet-ontvankelijk. Zij heeft dus ook geen recht op een bestuurlijke dwangsom wegens het niet tijdig beslissen.

6. Omdat het beroep niet-ontvankelijk is, krijgt eiseres geen vergoeding voor de proceskosten die zij heeft gemaakt en hoeft verweerder ook het betaalde griffierecht niet te vergoeden. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk. Deze uitspraak is gedaan door mr. I. Helmich, rechter, in aanwezigheid van mr. M.E.C. Bakker, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 27 mei 2025. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Bent u het niet eens met deze uitspraak? Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent.

Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. Als u graag een zitting wilt waarin u uw verzetschrift kunt toelichten, kunt u dit in uw verzetschrift vermelden. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Artikel 6:2, aanhef en onder b, in samenhang met artikel 7:1, eerste lid, aanhef en onder f, van de Awb. Artikel 6:12, tweede lid, van de Awb. Vgl. de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 17 april 2013, ECLI:NL:RVS:2013:BZ7733.