Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2025:2171 ECLI:NL:RBMNE:2025:2171 AI generated

Administrative court dismisses appeal as untimely due to premature demand letter sent before statutory deadline.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2025:2171
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The administrative court declared the plaintiff's appeal inadmissible because a demand letter was sent before the legally required decision period expired. The court found no statutory deadline for the defendant to decide on the maintenance request, applying the general reasonable period of eight weeks instead. Consequently, the demand letter was deemed premature and could not trigger the procedural requirements for a timely appeal under the General Administrative Law.

Legislator headnote

AI generated

Article 4:17, first paragraph, first sentence of the General Administrative Law; Article 6:12 of the General Administrative Law: A demand letter sent before the expiration of the applicable decision period cannot be considered a valid demand for performance under Article 4:17, thereby rendering the subsequent appeal untimely.

Keywords

AI generated
untimely appeal premature demand letter decision period general administrative law inadmissible procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 4:17, first paragraph, first sentence of the General Administrative Law
Article 6:12 of the General Administrative Law
artikel 6:12 van de Awb
Om die reden voldoet het beroep niet-tijdig niet aan de wettelijke vereisten uit artikel 6:12 van de Awb.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 24/4036 proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 16 januari 2025 in de zaak tussen [eiser] , uit [plaats] , eiser en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht, verweerder (gemachtigde: mr. J. Hillenaar). Inleiding 1. Eiser woont aan de [adres] in [plaats] . Hij huurt deze woning van woningcorporatie Mitros. Bij besluit van 23 september 2011 is aan Mitros een omgevingsvergunning verleend voor het verwijderen van asbesthoudende materialen en het vervangen en veranderen van gevelkozijn en dakkapellen bij woningen aan de [straat] en aangrenzende straten. De woning van eiser valt ook onder dit renovatieproject.

2. Bij brief van 1 april 2024 is door eiser een handhavingsverzoek ingediend dat verband houdt met voormeld renovatieproject. Eiser heeft op 27 mei 2024 een ingebrekestelling gestuurd aan het college wegens het uitblijven van een beslissing op zijn verzoek. Vanwege het niet tijdig beslissen op zijn verzoek is vervolgens door hem beroep aangetekend.

3. De rechtbank heeft het beroep op 16 januari 2025 op zitting behandeld. Eiser is in persoon verschenen. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

4. Na afloop van de zitting heeft de rechtbank onmiddellijk mondeling uitspraak gedaan. Beslissing 5. De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk. Overwegingen 6. De rechtbank geeft hiervoor de volgende motivering.

7. De rechtbank stelt vast dat niet in geschil is dat pas op 14 juni 2024 alsnog een besluit is genomen op het handhavingsverzoek van eiser. De eerdere beslissing van het college van 29 mei 2024 is namelijk door het college naar een onjuist adres gestuurd en om die reden niet op de juiste wijze bekendgemaakt.

8. Tussen partijen is wel in geschil of de ingebrekestelling van 27 mei 2024 prematuur was, wat het geval is wanneer een ingebrekestelling wordt verstuurd wanneer de beslistermijn nog niet is verstreken.

9. Omdat er geen wettelijke beslistermijn bestaat voor het beslissen op een verzoek om handhaving hanteert het college de algemene redelijke termijn van 8 weken na ontvangst van het verzoek om te beslissen op een verzoek om handhaving.

10. Uitgaande van deze termijn van 8 weken, welke gaat lopen de dag na ontvangst van het verzoek, liep de beslistermijn nog toen eiser zijn ingebrekestelling stuurde aan het college op 27 mei 2024. Volgens vaste rechtspraak betekent dit dat de ingebrekestelling niet als een ingebrekestelling in de zin van artikel 4:17, eerste lid, eerste volzin, van de Awb kan worden aangemerkt. Om die reden voldoet het beroep niet-tijdig niet aan de wettelijke vereisten uit artikel 6:12 van de Awb.

11. Voorgaande betekent dat het beroep van eiser tegen het niet-tijdig beslissen door verweerder niet-ontvankelijk is. Er zijn geen dwangsommen verbeurd. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Ook krijgt eiser het betaalde griffierecht niet terug.

12. De rechtbank stelt vast dat eiser bezwaren heeft ingediend tegen het besluit van 14 juni 2024. Verweerder dient deze bezwaren zelf te behandelen in een bezwaarprocedure.

13. Op de zitting is gewezen op de mogelijkheid om tegen deze uitspraak in hoger beroep te gaan op de manier zoals onderaan dit proces-verbaal staat omschreven. Deze uitspraak is gedaan door mr. V.E.H.G. Visser, rechter, in aanwezigheid van mr. T. Mennen, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 16 januari 2025. griffier rechter Een afschrift van dit proces-verbaal is verzonden aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak.

Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen. Artikel 4:13, lid 2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Zie de uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State van 9 februari 2011: ECLI:NL:RVS:2011:BP3711.