Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2025:1763 ECLI:NL:RBMNE:2025:1763 AI generated

Plaintiffs withdrawn short proceedings case ordered to pay defendant's legal costs due to lack of valid withdrawal reason.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2025:1763
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiffs' request to stop proceedings and instead ordered them to pay the defendants' legal costs. Although the plaintiffs withdrew the case due to their lawyer's absence, the court found they had withdrawn their claims rather than being forced to stop. Consequently, the plaintiffs were held as the losing party and ordered to pay the defendants' fees.

Legislator headnote

AI generated

Article 237 of the Code of Civil Procedure; Article 3 paragraph 1 of the Judicial Costs Act: A party withdrawing a short proceedings case without a valid reason is deemed the losing party and must bear the opponent's costs.

Keywords

AI generated
short proceedings withdrawal judicial costs allocation losing party determination legal representation absence procedural costs order

Cited Legislation

AI generated
Article 237 of the Code of Civil Procedure
Article 3 paragraph 1 of the Judicial Costs Act

Cited Case Law

AI generated
HR 3 juni 2016, ECLI:NL:HR:2016:1087
Zijn de art. 125-127 Rv respectievelijk 249-250 Rv van (overeenkomstige) toepassing in kort geding? 2. Hoe verhouden die bepalingen zich in dat geval tot elkaar? 3. Hoe moet in kort geding art. 249 lid 2 Rv worden toegepast? 4. Maakt het verschil of het gaat om art. 1019h Rv? 5. Is griffierecht verschuldigd? 6. Gelding van art. 9 Procesreglement kort gedingen rechtbanken handel/familie (hierna: Procesreglement); is overgangsrecht nodig? Ad 1. Zijn de art. 125-127 Rv respectievelijk 249-250 Rv van (overeenkomstige) toepassing in kort geding? 3.3.1 Art. 78 Rv bepaalt dat de tweede titel van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van toepassing is op alle zaken waarop niet ingevolge art. 261 Rv de derde titel van toepassing is, en voor zover daarop niet een andere, bijzondere wettelijke regeling van toepassing is.
ECLI:NL:HR:2016:1087
Zijn de art. 125-127 Rv respectievelijk 249-250 Rv van (overeenkomstige) toepassing in kort geding? 2. Hoe verhouden die bepalingen zich in dat geval tot elkaar? 3. Hoe moet in kort geding art. 249 lid 2 Rv worden toegepast? 4. Maakt het verschil of het gaat om art. 1019h Rv? 5. Is griffierecht verschuldigd? 6. Gelding van art. 9 Procesreglement kort gedingen rechtbanken handel/familie (hierna: Procesreglement); is overgangsrecht nodig? Ad 1. Zijn de art. 125-127 Rv respectievelijk 249-250 Rv van (overeenkomstige) toepassing in kort geding? 3.3.1 Art. 78 Rv bepaalt dat de tweede titel van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van toepassing is op alle zaken waarop niet ingevolge art. 261 Rv de derde titel van toepassing is, en voor zover daarop niet een andere, bijzondere wettelijke regeling van toepassing is.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Civiel recht, kantonrechter Zittingsplaats Utrecht Zaaknummer: 11603416 \ UV EXPL 25-76 WMB/61313 Vonnis in kort geding van 16 april 2025 in de zaak van 1 [eiser] , 2. [eiseres], beiden wonend in [woonplaats] , eisende partijen, hierna samen te noemen: [eiser] en [eiseres] , gemachtigde aanvankelijk: de heer [A] , thans beiden procederend in persoon, tegen 1 [gedaagde sub 1] B.V., 2. [gedaagde sub 2] B.V., beiden gevestigd in [vestigingsplaats] , gedaagde partijen, hierna samen te noemen: [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] , gemachtigde: mr.

M.L. Cohen. 1De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding van 28 maart 2025 met producties; - de e-mail van 29 maart 2025 van [eiser] en [eiseres] met aanvullende producties; - de e-mail van 31 maart 2025 van [eiser] en [eiseres] met aanvullende producties; - de e-mail van 2 april 2025 van [eiser] en [eiseres] met aanvullende producties; - de conclusie van antwoord met producties; - de e-mails van 4 april 2025 van [eiser] en [eiseres] met aanvullende producties; - de e-mail van 4 april 2025 van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] met een aanvullende productie. 1.2.

De mondelinge behandeling zou plaatsvinden op 7 april 2025. Op zondag 6 april 2025 hebben [eiser] en [eiseres] een e-mail gestuurd met daarin het verzoek om de zaak van de rol te halen en de verdere behandeling van de zaak stop te zetten. De zitting is daarom niet doorgegaan. Op 9 april 2025 heeft mr. Cohen namens [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] verzocht om [eiser] en [eiseres] te veroordelen in de proceskosten. De kantonrechter acht het niet nodig om het geschil over de proceskosten ter zitting te behandelen. [eiser] en [eiseres] zijn in de gelegenheid gesteld om te reageren op het verzoek van mr.

Cohen. Van die gelegenheid hebben zij op 14 april 2025 gebruikgemaakt. 1.3. Hierna heeft de kantonrechter bepaald dat er een vonnis zal worden gewezen.

2. De beoordeling 2.1. Uit de rechtspraak van de Hoge Raad volgt dat een door de eiser ingetrokken zaak in kort geding aanhangig blijft op het moment dat de gedaagde aan de eiser en de kantonrechter mededeelt dat hij een beslissing over de proceskosten verlangt. Die mededeling moet de gedaagde doen binnen veertien dagen na de datum waartegen hij was opgeroepen. 2.2. In deze zaak is de mededeling van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] dat zij vergoeding van hun kosten vorderen, op tijd gedaan. De kantonrechter zal daarom een beslissing nemen over de proceskosten. 2.3.

Omdat door de voorzieningenrechter op een geschil over de proceskosten wordt beslist, zijn [eiser] en [eiseres] op grond van artikel 3 lid 1 WGBZ (alsnog) griffierecht verschuldigd. 2.4. Om tot een veroordeling van [eiser] en [eiseres] in de proceskosten te kunnen komen zoals door [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] is verzocht, moet de kantonrechter beoordelen wie van partijen als de in het ongelijk gestelde partijen gelden. Om dat vast te kunnen stellen, moet er worden nagegaan om welke reden(en) de intrekking heeft plaatsgevonden. 2.5. [eiser] en [eiseres] hebben geen reden gegeven voor de intrekking, anders dan het feit dat de gemachtigde die hen bijstond (de heer [A] ) zich had teruggetrokken en zij geen andere gemachtigde konden aanwijzen.

Uit hun bericht tot intrekking van de zaak blijkt echter dat zij zelf de procesmachtiging voor de heer [A] kort voor de zitting hebben ingetrokken. Het feit dat [eiser] en [eiseres] geen andere gemachtigde konden aanwijzen, maakt bovendien niet dat het daardoor onmogelijk was voor hen om de zaak door te laten gaan. Zij hadden namelijk ook in persoon op de zitting kunnen verschijnen. De kantonrechter gaat er daarom vanuit dat [eiser] en [eiseres] de zaak hebben ingetrokken omdat zij hun vorderingen niet langer handhaven. 2.6. De kantonrechter merkt [eiser] en [eiseres] om die reden aan als de in het ongelijk gestelde partijen en zal hen, mede gelet op het feit dat de zaak kort voor de zitting is ingetrokken en mr.

Cohen al namens [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] had geconcludeerd, hoofdelijk veroordelen in de proceskosten. De proceskosten van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] worden begroot op: - salaris gemachtigde € 543,00 - nakosten € 135,00 (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) Totaal € 678,00 3De beslissing De kantonrechter: 3.1. veroordeelt [eiser] en [eiseres] hoofdelijk in de proceskosten van € 678,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als zij niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend, 3.2. verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. H.A.M. Pinckaers en in het openbaar uitgesproken op 16 april 2025. HR 3 juni 2016, ECLI:NL:HR:2016:1087. In de zin van artikel 237 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.