Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2024:5634 ECLI:NL:RBMNE:2024:5634 AI generated

Court dismissed loan claim due to lack of evidence but ordered return of specific items held by defendant.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2024:5634
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for €13,500 because she failed to prove a loan agreement existed. While the defendant denied owing money and disputed ownership of most items, the judge found the defendant possessed specific goods like a camera and a painting. Consequently, the court ordered the return of those specific items based on an agreement made during the hearing, while rejecting claims for other clothing.

Legislator headnote

AI generated

Art. 7:129 lid 1 BW; A plaintiff must prove the existence of a loan agreement and the defendant's possession of specific items to succeed in a restitution claim; failure to do so results in dismissal of monetary claims but may lead to an order for return of provenly held goods.

Keywords

AI generated
loan agreement burden of proof restitution of goods possession of items civil procedure evidence standard return of property

Cited Legislation

AI generated
Art. 7:129 lid 1 BW
Artikel 7:129 lid 1 van het Burgerlijk wetboek
Artikel 7:129 lid 1 van het Burgerlijk wetboek.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Civiel recht Kantonrechter Zittingsplaats Amersfoort Zaaknummer: 11034940 \ AC EXPL 24-857 WMB/61313 Vonnis van 2 oktober 2024 in de zaak van [eiseres] , wonend in [woonplaats 1] , eisende partij, hierna te noemen: [eiseres] , gemachtigde: mr. H. Hulshof, tegen [gedaagde] , wonend in [woonplaats 2] , gedaagde partij, hierna te noemen: [gedaagde] , gemachtigde: mr. M.G. van Westrenen. 1De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding van 26 maart 2024 met producties;- de conclusie van antwoord; - de akte aanvullende producties van [eiseres] ; - de usb-stick met opnames van [eiseres] . 1.2.

Op 27 augustus 2024 is er een mondelinge behandeling gehouden, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt. [eiseres] is daarbij verschenen, samen met haar gemachtigde, mr. Hulshof. De heer [A] was ook bij de zitting aanwezig ter ondersteuning van [eiseres] . [gedaagde] is op de zitting verschenen, bijgestaan door mr. Van Westrenen. Aan het begin van de zitting werd duidelijk dat [gedaagde] (dacht dat hij) niet over alle stukken beschikte die door [eiseres] in de procedure zijn ingebracht. In overleg met partijen heeft de kantonrechter daarom de zitting aangehouden en is de mondelinge behandeling voortgezet op 2 september 2024, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt en waarbij dezelfde personen aanwezig waren. 1.3.

Aan het eind van de zitting heeft de kantonrechter bepaald dat er een vonnis zal worden gewezen. 2De kern van de zaak 2.1. Partijen hebben samen een affectieve relatie gehad, die in [2023] is geëindigd. [eiseres] stelt dat [gedaagde] tijdens de relatie in totaal € 13.500,00 van haar heeft geleend en dat hij nog spullen van haar in zijn bezit heeft. [eiseres] wil dat [gedaagde] het geld terugbetaalt en dat hij de spullen teruggeeft, en is daarom deze procedure gestart. [gedaagde] ontkent dat hij geld van [eiseres] zou hebben geleend en weigert daarom te betalen.

Van een deel van de spullen zegt [gedaagde] dat hij ze niet terug kan geven, omdat hij ze volgens hem niet in zijn bezit heeft. De kantonrechter zal de vorderingen van [eiseres] grotendeels afwijzen. Hierna wordt uitgelegd waarom.

3De beoordeling

Het is niet vast komen te staan dat [gedaagde] geld van [eiseres] heeft geleend 3.1. De kantonrechter zal de vordering van [eiseres] tot betaling van € 13.500,00 afwijzen, omdat het niet vast is komen te staan dat [gedaagde] dat bedrag van haar heeft geleend. [gedaagde] hoeft dat bedrag dus niet aan [eiseres] te betalen. 3.2. [eiseres] beroept zich in deze procedure op een leningsovereenkomst, waarvan zij stelt dat zij die met [gedaagde] heeft gesloten tijdens hun relatie. Daarom is het ook aan haar om te onderbouwen dat [gedaagde] geld van haar heeft gekregen én dat zij hebben afgesproken dat hij dat geld aan haar zou terugbetalen.

Dat heeft zij niet voldoende gedaan. 3.3. [gedaagde] heeft namelijk ontkend dat hij met [eiseres] heeft afgesproken dat hij haar geld zou terugbetalen, en [eiseres] heeft vervolgens onvoldoende onderbouwd dat partijen dat wel hebben afgesproken. Uit de stukken die [eiseres] heeft overgelegd blijkt dat namelijk niet. In de lijst met bij- en afschrijvingen die [eiseres] heeft overgelegd, is alleen te zien dat er verschillende bedragen naar [gedaagde] zijn overgemaakt, maar niet welke afspraken daarover zijn gemaakt. Uit de berichten die [eiseres] heeft overgelegd, volgt evenmin dat [gedaagde] geld aan [eiseres] zou moeten terugbetalen. [gedaagde] heeft namelijk aangegeven dat hij een deel van de berichten niet herkent en zegt dat dat deel van de berichten niet door hem is verstuurd.

Zelfs als alle berichten wel van [gedaagde] afkomstig zouden zijn, dan volgt daaruit bovendien alleen dat [gedaagde] geld aan [eiseres] wilde betalen voor een tegenprestatie, en dus niet vanwege een eerder overeengekomen lening. In de berichten wordt namelijk gezegd dat er eerst “6 kilo terug” zou moeten, voordat [eiseres] daarvoor “12” zou krijgen. Uit het geheel van de overgelegde berichten wordt duidelijk dat het daarin gaat om een nog te sluiten overeenkomst voor een (vermoedelijk illegale) transactie en niet om de terugbetaling van een overeengekomen lening. [gedaagde] moet een deel van de spullen teruggeven, voor zover hij dat nog niet heeft gedaan 3.4. [eiseres] stelt dat [gedaagde] nog verschillende spullen van haar in zijn bezit heeft die zij van hem terug wil hebben, namelijk: een fotocamera van het merk Nikon D3200; een portrettekening van [eiseres] , gemaakt door [B] met het bijbehorende boek ‘ [.] ’; kleding, waaronder een grijze trui van het merk America Today en een zwarte legging van de Hema. 3.5.

Tijdens de zitting heeft [gedaagde] aangegeven dat hij de fotocamera, de portrettekening met het bijbehorende boek en de trui van America Today inderdaad in zijn bezit heeft en dat hij die spullen terug zal geven. Op de zitting hebben partijen daarom afgesproken dat [gedaagde] die spullen binnen twee weken na de zitting zou afgeven bij het kantoor van mr. Van Westrenen, zodat [eiseres] ze daar kon (laten) ophalen. De kantonrechter zal [gedaagde] op grond van die afspraak veroordelen om die spullen af te geven bij het kantoor van mr. Van Westrenen.

Voor zover hij dat nog niet heeft gedaan, zal [gedaagde] die spullen dus alsnog moeten afgeven. 3.6. De kantonrechter zal de vordering tot afgifte van de (overige) kleding afwijzen. Volgens [gedaagde] heeft hij (behalve de eerder genoemde trui) geen kleding van [eiseres] , ook niet de door haar genoemde legging. [eiseres] heeft vervolgens niet onderbouwd dat [gedaagde] wel kleding van haar in zijn bezit heeft en om welke kleding het precies gaat en dat had zij wel moeten doen. De proceskosten worden tussen partijen gecompenseerd 3.7. Gelet op de relatie tussen partijen zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

4De beslissing

De kantonrechter 4.1. veroordeelt [gedaagde] om uiterlijk op 16 september 2024 de spullen als bedoeld in rechtsoverweging 3.5. af te geven bij het kantoor van zijn gemachtigde, mr. Van Westrenen, 4.2. compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, zodat iedere partij de eigen kosten draagt, 4.3. verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad, 4.4. wijst het meer of anders gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mr. V.E.J.A. Boots en in het openbaar uitgesproken op 2 oktober 2024. Artikel 7:129 lid 1 van het Burgerlijk wetboek.