Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2023:7753 ECLI:NL:RBMNE:2023:7753 AI generated

Court grants permission to reject negative estate for UK minors under Brussels II-ter Art. 16(3).

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2023:7753
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court granted the request to authorize the rejection of the deceased's estate on behalf of two UK-based minors. The applicants provided bank statements proving the estate was negative, demonstrating that rejection served the children's best interests. Consequently, the judge ruled that the Dutch court had jurisdiction under Article 16(3) of the Brussels II-ter Regulation and approved the rejection.

Legislator headnote

AI generated

Article 16(3) of the Brussels II-ter Regulation; where a non-member state is not bound by the Regulation but a member state court requires approval for a child's inheritance action, the member state court may grant such approval if the action takes place within its territory and is in the child's best interests.

Keywords

AI generated
Brussels II-ter Regulation Article 16 paragraph 3 estate rejection authorization best interests of the child non-member state jurisdiction negative estate procedure UK minors inheritance

Cited Legislation

AI generated
Verordening (EU) 2019/1111 van 25 juni 2019 (Brussel II-ter), artikel 16 lid 3
Haags Kinderbeschermingsverdrag 1996
Ten overvloede merkt de kantonrechter op dat aan het Haags Kinderbeschermingsverdrag 1996, waarbij het Verenigd Koninkrijk wel partij is, geen rechtsmacht van de Nederlandse rechter kan worden ontleend.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Kantonrechter locatie Utrecht zaaknummer: 10479423 UT VERZ 23-6252 MC Beschikking d.d. 10 augustus 2023 Inzake het verzoek van [vezoeker] , en [verzoekster] , beiden wonende te [adres] , [postcode] [woonplaats] , Verenigd Koninkrijk, verder te noemen: verzoekers. Verzoekers hebben het verzoek gedaan in hun hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordigers van: [minderjarige 1] , geboren te [geboorteplaats 1] , Verenigd Koninkrijk, op [geboortedatum 1] 2013, en [minderjarige 2] , geboren te [geboorteplaats 1] , Verenigd Koninkrijk, op [geboortedatum 2] 2020, beiden eveneens wonende te [adres] , [postcode] [woonplaats] , Verenigd Koninkrijk, hierna te noemen: de minderjarigen. 1Het verzoek en de beoordeling 1.1.

Op 19 april 2023 is ter griffie ingekomen een verzoek strekkende tot machtiging voor de verwerping van de nalatenschap van [erflaatster] , geboren te [geboorteplaats 2] op [geboortedatum 3] 1957, overleden te [plaats 1] op [overlijdensdatum] 2023, laatst gewoond hebbende te [plaats 2] , hierna te noemen: erflaatster. Rechtsmacht van de Nederlandse rechter 1.2. De minderjarigen hebben hun gewone verblijfplaats in het Verenigd Koninkrijk. De kantonrechter moet daarom eerst beoordelen of zij bevoegd is om van het verzoek kennis te nemen en hierop te beslissen.

Nu het verzoek een zaak van ouderlijke verantwoordelijkheid betreft, dient de rechtsmacht in beginsel te worden beoordeeld aan de hand van de Verordening (EU) 2019/1111 van 25 juni 2019 (Brussel II-ter, hierna: de Verordening). 1.3. Het Verenigd Koninkrijk is als niet-lidstaat niet gebonden aan de Verordening. Artikel 16 lid 3 van de Verordening bepaalt echter dat indien de geldigheid van een voor rekening van een kind verrichte of te verrichten rechtshandeling in een erfenisprocedure voor een gerecht in een lidstaat de toestemming of goedkeuring van een gerecht vereist, een gerecht in die lidstaat kan beslissen een dergelijke rechtshandeling goed te keuren of toe te staan, ook indien het krachtens de Verordening niet bevoegd is. 1.4.

Met uitzondering van artikel 16 lid 3 van de Verordening geeft de Verordening geen gronden voor bevoegdheid van de Nederlandse rechter. Nu de laatste woonplaats van erflaatster in Nederland gelegen is en de procedure betreffende de afwikkeling van de nalatenschap derhalve in Nederland plaatsvindt, zal de kantonrechter haar bevoegdheid vaststellen op grond van artikel 16 lid 3 van de Verordening. 1.5. Ten overvloede merkt de kantonrechter op dat aan het Haags Kinderbeschermingsverdrag 1996, waarbij het Verenigd Koninkrijk wel partij is, geen rechtsmacht van de Nederlandse rechter kan worden ontleend.

Inhoudelijke beoordeling 1.6. Ter onderbouwing van het verzoek hebben verzoekers bankafschriften en schuldenlijsten van erflaatster overgelegd. De kantonrechter is van oordeel dat verzoekers voldoende aannemelijk hebben gemaakt dat de nalatenschap van erflaatster negatief is en dat verwerping in het belang van de minderjarigen is. Daarom zal de kantonrechter het verzoek toewijzen.

2De beslissing

De kantonrechter: 2.1. verklaart zich bevoegd om van het verzoek kennis te nemen en hierop te beslissen; 2.2. verleent de gevraagde machtiging om de nalatenschap van erflaatster namens de minderjarigen te verwerpen. Deze beschikking is gegeven door mr. M.J. Smit, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 10 augustus 2023, in tegenwoordigheid van de griffier. Tegen deze beslissing kan binnen drie maanden na de dag van de uitspraak hoger beroep worden ingesteld bij het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem. Het beroepschrift kan uitsluitend door een advocaat worden ingediend..