Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2023:7078 ECLI:NL:RBMNE:2023:7078 AI generated

Administrative court dismisses appeal as inadmissible due to lack of procedural interest in property tax valuation case.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2023:7078
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court declared the plaintiff's appeal against the property tax assessment inadmissible because the property value was no longer disputed. Although the plaintiff argued he was forced to appeal due to the tax authority's late submission of the valuation matrix, the court found no procedural interest in the substantive review. Consequently, the appeal was rejected, and the request for cost reimbursement was denied as the authority had already proven the value from the start.

Legislator headnote

AI generated

Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ); Algemene wet bestuursrecht (Awb) art. 7:4: When the subject matter of an administrative appeal is no longer in dispute, the appeal is inadmissible due to lack of procedural interest, and the authority is not required to provide cost compensation for the appeal.

Keywords

AI generated
administrative appeal inadmissibility lack of procedural interest property tax valuation cost reimbursement refusal WOZ valuation matrix

Cited Legislation

AI generated
Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ)
Procesverloop Verweerder heeft in zijn beschikking op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) de waarde van de onroerende zaak op het adres [adres] te [plaats 2] (de woning) voor het belastingjaar 2022 vastgesteld op € 546.000,- naar waardepeildatum 1 januari 2021.
Algemene wet bestuursrecht (Awb) art. 7:4, tweede lid
Algemene wet bestuursrecht (Awb) art. 8:75a
artikel 7:4 van de Awb
Er is geen sprake van strijd met artikel 7:4 van de Awb.
artikel 8:75a van de Awb
Een tegemoetkoming aan eiser door verweerder als bedoeld in artikel 8:75a van de Awb speelt hier ook niet.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 22/5740 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 26 september 2023 in de zaak tussen [eiser] , te [plaats 1] , eiser, (gemachtigde mr. R.W.B van Middelaar)\ en de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten & hoogheemraadschap [gemeente] , verweerder (gemachtigde: M.F.M. Boerlage). Procesverloop Verweerder heeft in zijn beschikking op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) de waarde van de onroerende zaak op het adres [adres] te [plaats 2] (de woning) voor het belastingjaar 2022 vastgesteld op € 546.000,- naar waardepeildatum 1 januari 2021.

Bij deze beschikking heeft verweerder aan eiser als eigenaar van deze woning ook een aanslag onroerendezaakbelasting opgelegd, waarbij deze waarde als heffingsmaatstaf is gehanteerd. In de uitspraak op bezwaar van 16 november 2022 heeft verweerder het bezwaar van eiser ongegrond verklaard. Eiser heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift en een taxatiematrix ingediend. De rechtbank heeft het beroep op 27 juli 2023 via Teams op een zitting behandeld. Eiser is vertegenwoordigd door zijn gemachtigde en door J.

Hollander. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde, vergezeld door [taxateur] , taxateur. Overwegingen 1. De woning is een in 1978 gebouwde twee-onder-één-kap-woning met een tuinhuis en een berging. De woning heeft een gebruiksoppervlakte van 179 m2 en een kaveloppervlakte van 422 m2.

2. De WOZ-waarde van de woning is in beroep niet langer in geschil. Eiser heeft in zijn schriftelijke reactie op het verweerschrift en de taxatiematrix en op de zitting aangegeven dat hij van mening is dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Dit betekent dat een gegrondverklaring van het beroep niet tot een voor eiser gunstiger resultaat kan leiden. Eiser heeft daarom geen procesbelang meer bij de inhoudelijke beoordeling van zijn beroep. Het beroep zal daarom niet-ontvankelijk worden verklaard.

3. Eiser stelt zich op het standpunt dat verweerder de door eiser gemaakte proceskosten nog wel moet vergoeden, omdat eiser gedwongen was om beroep in te stellen. Verweerder heeft de waarde van de woning pas in de beroepsfase aannemelijk weten te maken door het aanleveren van de taxatiematrix. Verweerder heeft, volgens eiser, een onwenselijke situatie gecreëerd door dit stuk niet al in de bezwaarfase aan te leveren. Eiser verwijst naar de Memorie van Toelichting bij artikel 7:4, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en naar een uitspraak van het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 9 november 2022, ECLI:NL:GHSHE:2022:3914. Als in de bezwaarfase de juiste onderbouwing was aangeleverd, had het huidige beroep voorkomen kunnen worden.

4. De rechtbank ziet geen aanleiding voor toekenning van de gevraagde proceskostenveroordeling. Eiser en verweerder zijn het immers met elkaar eens dat verweerder de van aanvang af door hem gestelde waarde van de woning aannemelijk heeft gemaakt. Om die reden is het beroep niet-ontvankelijk. Van een gedwongen (handhaving van zijn) beroep door eiser is geen sprake. Het staat de heffingsambtenaar vrij staat om in elk stadium van de procedure de waarde opnieuw te onderbouwen. Er geldt een vrije bewijsleer. De heffingsambtenaar mag in beroep dus een nieuwe waardematrix opmaken, nieuwe vergelijkingsobjecten aanvoeren en de waarde onderbouwen met andere gegevens. Er is geen sprake van strijd met artikel 7:4 van de Awb. Een tegemoetkoming aan eiser door verweerder als bedoeld in artikel 8:75a van de Awb speelt hier ook niet. De rechtbank wijst daarom het verzoek om vergoeding van de proceskosten en het griffierecht van eiser af.

5. Het beroep is niet-ontvankelijk. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Beslissing De rechtbank: verklaart het beroep niet-ontvankelijk; wijst het verzoek om een proceskostenvergoeding af. Deze uitspraak is gedaan door mr. N.M. Spelt, rechter, in aanwezigheid van mr. E. Mulder, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 26 september 2023. griffier rechter Afschrift verzonden aan partijen op: Bent u het niet eens met deze uitspraak? Als u het niet eens bent met deze uitspraak kunt u binnen zes weken na de dag waarop de uitspraak is verzonden hoger beroep instellen bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. Deze uitspraak is verzonden op de stempeldatum die hierboven staat.