Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2023:6093 ECLI:NL:RBMNE:2023:6093 AI generated

Court allows confiscation order based on accomplice testimony despite defense request to exclude the trial transcript.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2023:6093
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court granted the prosecutor's request to confiscate €720 from the defendant, who was convicted of robbery and extortion. The defense argued that a shortened trial transcript from a co-defendant's case should be excluded as evidence, claiming this would necessitate acquittal. The court rejected this argument, ruling that the transcript remains admissible for calculating the illicit gain derived from the defendant's own crimes.

Legislator headnote

AI generated

Art. 36e lid 2 WvSr; The court may calculate illicit gain based on evidence from related proceedings where the defendant's participation is established, even if a co-defendant's trial transcript is used as the evidentiary basis.

Keywords

AI generated
confiscation order illicit gain calculation accomplice testimony evidence exclusion joint criminal enterprise

Cited Legislation

AI generated
Art. 36e lid 2 WvSr
artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht
4TOEGEPAST WETSARTIKEL De op te leggen maatregel is gegrond op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Strafrecht Zittingsplaats Utrecht Parketnummer: 16/254293-22 (ontneming) Vonnis van de meervoudige kamer op de vordering van de officier van justitie tot ontneming in de zaak tegen [veroordeelde] geboren op [geboortedatum] 1999 in [geboorteplaats] , wonende te [adres] ( [postcode] ) in [woonplaats] , hierna te noemen: veroordeelde. 1ONDERZOEK TER TERECHTZITTING De vordering is inhoudelijk behandeld op de terechtzitting van 27 juni 2023. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en standpunten van officier van justitie mr.

N. Schapendonk en van hetgeen verdachte en zijn raadsman, mr. J. Bredius, advocaat te Zeist, naar voren hebben gebracht. 2VORDERING 2.1 Het standpunt van de officier van justitie De vordering van de officier van justitie strekt ertoe dat de rechtbank het bedrag vaststelt waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat en veroordeelde de verplichting oplegt tot betaling aan de Staat van het geschatte voordeel, door de officier van justitie geschat op € 720,-. De officier van justitie baseert zich hierbij op de verklaring van [mededader 1] ter terechtzitting van 14 december 2021. 2.2 Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft ter terechtzitting bepleit dat verdachte integraal vrij moet worden gesproken van de ten laste gelegde feiten.

Het verkorte proces-verbaal van de terechtzitting van 14 december 2021 tegen [mededader 1] moet worden uitgesloten van het bewijs. Bij bewijsuitsluiting van dit proces-verbaal moet vrijspraak volgen en moet dus de vordering tot ontneming worden afgewezen. 3BEOORDELING VAN DE VORDERING 3.1 De grondslag van de vordering De veroordeelde is bij vonnis van deze rechtbank, voor zover van belang, veroordeeld voor de volgende strafbare feiten: feit 1 en 2: de voortgezette handeling van afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen en diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels.

Gepleegd op 20 oktober 2020. De grondslag voor de ontnemingsvordering is een veroordeling voor een strafbaar feit. Voor de ontnemingsvordering betekent dit, dat bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel kan worden gelet op voordeel afkomstig uit de strafbare feiten die de veroordeelde heeft begaan en strafbare feiten waarvan aannemelijk is dat veroordeelde deze heeft begaan (artikel 36e, lid 2 Wetboek van Strafrecht). 3.2 Beoordeling en berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel Voor de berekening van de opbrengsten en kosten neemt de rechtbank - voor zover niet anders wordt vermeld - tot uitgangspunt wat is opgenomen in voornoemd verkort proces-verbaal van de zitting van 14 december 2021.

De rechtbank heeft in het gelijktijdig uitgesproken vonnis in de stafzaak uiteengezet waarom het verkorte proces-verbaal van 14 december 2021 bruikbaar is voor het bewijs. De rechtbank oordeelt dat het verkorte proces-verbaal van 14 december 2021 om dezelfde redenen gebruikt kan worden als grondslag voor de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel en verwijst voor de onderbouwing naar het vonnis in de strafzaak. 3.2.1. Bruto opbrengst Op 20 oktober 2020 is door veroordeelde en zijn mededaders een bedrag van € 2.200,-, toebehorende aan [benadeelde] , verkregen. [benadeelde] heeft € 200,- (contant geld), zijn pinpas en bijbehorende pincode aan veroordeelde en zijn mededaders afgegeven (feit 1).

Met de verkregen pinpas en pincode is er een bedrag van € 2.000,- gepind (feit 2). [mededader 1] heeft op de zitting van 14 december 2021 verklaard dat hij en zijn mededaders, te weten veroordeelde en [mededader 2] , het bedrag van € 2.200,- hebben verdeeld. Hij heeft verklaard dat veroordeelde een bedrag van € 720,- heeft meegenomen. 3.2.2. Kosten Er is de rechtbank niet gebleken van enige gemaakte kosten. 3.2.3. Het wederrechtelijk verkregen voordeel Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 720,-. 3.4 Betalingsverplichting De rechtbank stelt het bedrag dat door veroordeelde dient te worden betaald aan de staat, vast op € 720,-. 4TOEGEPAST WETSARTIKEL De op te leggen maatregel is gegrond op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht. 5BESLISSING De rechtbank: - stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 720,-; - legt de veroordeelde de verplichting op tot betaling van € 720,- aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel; - bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd op 28 dagen.

Dit vonnis is gewezen door mr. S.D. Groen , voorzitter, mrs. L.E. Verschoor-Bergsma en G. Schnitzler, rechters, in tegenwoordigheid van mr. N.W. Hekker, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van 11 juli 2023. De oudste rechter en jongste rechter zijn buiten staat het vonnis mede te ondertekenen. Een (verkort) proces-verbaal ter terechtzitting van 14 december 2021 in de zaak tegen [mededader 1] , pagina 3.