Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2023:5433 ECLI:NL:RBMNE:2023:5433 AI generated

Court convicts defendant of five thefts and one traffic offense based on confession and documentary evidence.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2023:5433
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court found the defendant guilty of five counts of theft and one count of driving with false license plates. The prosecution presented a confession, witness statements, and surveillance footage, while the defense offered no plea for acquittal. Consequently, the court ruled that the evidence was sufficient to prove the criminal acts beyond reasonable doubt.

Legislator headnote

AI generated

Wetboek van Strafrecht, artikel 263; Wegenverkeerswet 1994, artikel 36 en 37: A confession combined with corroborating documentary evidence and surveillance footage constitutes sufficient proof for conviction in theft and traffic violation cases.

Keywords

AI generated
theft of fuel false license plates criminal confession corroborating evidence prosecution standing traffic violation guilty verdict

Cited Legislation

AI generated
Wetboek van Strafrecht, artikel 263
Wegenverkeerswet 1994, artikel 36
Wegenverkeerswet 1994, artikel 37
artikel 67a lid 3 Wetboek van Strafvordering
De raadsman verwijst hierbij naar de beslissing van de raadkamer van 22 december 2022 waarbij de voorlopige hechtenis van verdachte is opgeheven op grond van artikel 67a lid 3 Wetboek van Strafvordering.
artikel 63 Wetboek van Strafrecht
De raadsman heeft de rechtbank daarnaast verzocht om rekening te houden met het bepaalde in artikel 63 Wetboek van Strafrecht.
artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht
De rechtbank heeft op grond van artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht de voorschriften toegepast die gelden voor de situatie waarin verdachte een straf zou zijn opgelegd voor alle feiten tegelijk.

Cited Case Law

AI generated
Gerechtshof Amsterdam 28 februari 2019, ECLI:NL:GHAMS:2019:1893
subsidiair: hij op 20 maart 2017 te Amsterdam met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen 36 liter benzine, toebehorende aan BP filiaal Nieuwe Hemweg; 2 subsidiair: hij op 3 april 2017 te Amsterdam met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen 34 liter benzine, toebehorende aan BP filiaal Nieuwe Hemweg; 3 subsidiair: hij op 27 maart 2017 te Amsterdam met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen 29 liter benzine, toebehorende aan Shell Westpoort. Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen.
Gerechtshof Amsterdam 3 april 2019, ECLI:NL:GHAMS:2019:1159
afdeling strafrecht parketnummer: 23-004177-17 datum uitspraak: 3 april 2019 TEGENSPRAAK (bepaaldelijk gemachtigd raadsman) Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 23 november 2017 in de strafzaak onder parketnummer 15-159068-17 tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1957, adres: [adres]. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 20 maart 2019 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte hoger beroep ingesteld. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de raadsman naar voren is gebracht. Vonnis waarvan beroep Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen behalve ten aanzien van de strafoplegging - in zoverre zal het vonnis worden vernietigd - en met dien verstande dat het hof het onder 1 bewezen verklaarde verbeterd leest, inhoudende dat in het onder 1 bewezen verklaarde in plaats van “61,58 liter” wordt gelezen “€76,91”. Oplegging van straf De politierechter in de rechtbank Noord-Holland heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1, 2 en 3 bewezen verklaarde veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 80 uren, bij het niet of niet naar behoren verrichten te vervangen door 40 dagen hechtenis. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal bevestigen. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan diefstal van kentekenplaten en meerdere keren aan diefstal van brandstof. De verdachte heeft blijk gegeven geen respect te hebben gehad voor het eigendomsrecht van de gedupeerde tankstations. Diefstal is een ergerlijk feit waarbij, naast eventuele schade, in de regel veel hinder en overlast wordt veroorzaakt. In het rapport van de reclassering van 12 oktober 2018 staat dat de verdachte lijdt aan zowel lichamelijke als psychische klachten. De verdachte overziet - aldus het rapport - onvoldoende de consequenties van zijn handelen en kan zijn problemen niet goed zelfstandig oplossen. Positief te vermelden is dat de verdachte tijdelijke woonruimte heeft en meewerkt aan een schuldsaneringstraject. Ook wordt de verdachte gesteund door zijn zus. De reclassering benadrukt het belang van het vergroten van het sociale netwerk van de verdachte en het hebben van perspectief in zijn leven. In het voordeel van de verdachte weegt het hof mee dat de verdachte na het onder 1, 2 en 3 bewezen verklaarde geen nieuwe strafbare feiten meer heeft gepleegd. Vanwege de ontbrekende financiële draagkracht van de verdachte acht het hof het niet opportuun een geldboete op te leggen. Gelet op de psychische en lichamelijke klachten van de verdachte en de positieve ontwikkelingen in zijn leven, acht het hof een gevangenisstraf evenmin opportuun. Voorts acht het hof het - mede gelet op de ter terechtzitting door de raadsman van de verdachte voorgehouden persoonlijke omstandigheden van de verdachte - niet passend en geboden een geheel onvoorwaardelijke taakstraf op te leggen. Die omstandigheden brengen echter niet mee dat voor het opleggen van een onvoorwaardelijke taakstraf geen plaats is, temeer niet nu blijkens het rapport de reclassering zorg zal kunnen dragen voor een passende taakstraf die voor de verdachte uitvoerbaar is. Het hof acht, alles afwegende, een taakstraf voor de duur van 80 uren, te vervangen door 40 dagen hechtenis, waarvan 40 uren voorwaardelijk, te vervangen door 20 dagen hechtenis, passend en geboden. Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57, 63 en 310 van het Wetboek van Strafrecht. Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezen verklaarde. BESLISSING Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de strafoplegging en doet in zoverre opnieuw recht. Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 80 (tachtig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 40 (veertig) dagen hechtenis. Bepaalt dat een gedeelte van de taakstraf, groot 40 (veertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 (twintig) dagen hechtenis, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene. Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. S. Clement, mr. A.D.R.M. Boumans en mr. M.R. Cox, in tegenwoordigheid van mr. R.L. Vermeulen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 3 april 2019. mr. M.R. Cox is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen. ========================================================================= […]
Gerechtshof Amsterdam 25 april 2018, ECLI:NL:GHAMS:2018:1446
afdeling strafrecht parketnummer: 23-002650-17 datum uitspraak: 26 april 2018 TEGENSPRAAK Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 14 juli 2017 in de strafzaak onder parketnummer 13-160193-16 tegen [naam] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1988, adres: thans zonder bekende woon- of verblijfplaats. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 13 april 2018 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. Tegen voormeld vonnis is door de verdachte hoger beroep ingesteld. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de raadsman naar voren is gebracht. Vonnis waarvan beroep Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen behalve ten aanzien van de strafoplegging en de beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde] ) – in zoverre zal het vonnis worden vernietigd – met aanpassing van de strafmotivering. Oplegging van straf De politierechter in de rechtbank Amsterdam heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezen verklaarde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 weken. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot dezelfde straf als door de rechter in eerste aanleg opgelegd. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich meermalen schuldig gemaakt aan diefstal van benzine. De verdachte heeft blijk gegeven geen respect te hebben gehad voor het eigendomsrecht van de gedupeerde tankstations. Diefstal is een ergerlijk feit waarbij, naast eventuele schade, in de regel veel hinder en overlast wordt veroorzaakt. Ten nadele van de verdachte weegt het hof mee dat de verdachte zich in een kort tijdsbestek, namelijk twee maanden, schuldig heeft gemaakt aan vijf diefstallen. Bovendien blijkt uit een de verdachte betreffend uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 29 maart 2018 dat hij eerder onherroepelijk is veroordeeld ter zake van winkeldiefstallen. De verdachte heeft in eerdere gevallen een voorwaardelijke straf opgelegd gekregen. In die zin was hij meermalen een gewaarschuwd mens. Kennelijk heeft dit de verdachte er niet van weerhouden zich opnieuw schuldig te maken aan dergelijke feiten. Het hof is van oordeel dat de vordering van de advocaat-generaal geen recht doet aan de ernst van het feit en acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van vijf weken passend en geboden. Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 57, 63 en 310 van het Wetboek van Strafrecht. Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezen verklaarde. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde] De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 55,15. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen. Uit het onderzoek ter terechtzitting is voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het primair bewezen verklaarde handelen van de verdachte rechtstreeks schade heeft geleden. De verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering zal worden toegewezen. Anders dan de rechter in eerste aanleg zal de wettelijke rente worden bepaald vanaf de dag dat het bewezenverklaarde feit werd gepleegd te weten op 23 juli 2015. Voorts zal het hof niet de schadevergoedingsmaatregel opleggen nu de benadeelde partij geacht wordt in staat te zijn deze zelf te incasseren. BESLISSING Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de opgelegde straf en de beslissing op de vordering van de benadeelde partij en de motivering ervan en doet in zoverre opnieuw recht. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 (vijf) weken. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde] ter zake van het primair bewezen verklaarde tot het bedrag van € 55,15 (vijfenvijftig euro en vijftien cent) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 23 juli 2015. Verwijst de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene. Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. N.A. Schimmel, mr. R. Kuiper en mr. P.B.C.D.F. van Sasse van Ysselt, in tegenwoordigheid van R. L. Vermeulen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 26 april 2018. De oudste raadsheer en de jongste raadsheer zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen. ========================================================================= […]
Rechtbank Midden-Nederland (zittingsplaats Lelystad) 19 juli 2022, ECLI: NL:RBMNE:2022:2829
Gerechtshof Amsterdam 28 februari 2019, ECLI:NL:GHAMS:2019:1893; Gerechtshof Amsterdam 3 april 2019, ECLI:NL:GHAMS:2019:1159; Gerechtshof Amsterdam 25 april 2018, ECLI:NL:GHAMS:2018:1446; Rechtbank Midden-Nederland (zittingsplaats Lelystad) 19 juli 2022, ECLI: NL:RBMNE:2022:2829.
ECLI:NL:GHAMS:2019:1893
subsidiair: hij op 20 maart 2017 te Amsterdam met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen 36 liter benzine, toebehorende aan BP filiaal Nieuwe Hemweg; 2 subsidiair: hij op 3 april 2017 te Amsterdam met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen 34 liter benzine, toebehorende aan BP filiaal Nieuwe Hemweg; 3 subsidiair: hij op 27 maart 2017 te Amsterdam met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen 29 liter benzine, toebehorende aan Shell Westpoort. Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen.
ECLI:NL:GHAMS:2019:1159
afdeling strafrecht parketnummer: 23-004177-17 datum uitspraak: 3 april 2019 TEGENSPRAAK (bepaaldelijk gemachtigd raadsman) Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 23 november 2017 in de strafzaak onder parketnummer 15-159068-17 tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1957, adres: [adres]. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 20 maart 2019 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. Tegen voormeld vonnis is namens de verdachte hoger beroep ingesteld. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de raadsman naar voren is gebracht. Vonnis waarvan beroep Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen behalve ten aanzien van de strafoplegging - in zoverre zal het vonnis worden vernietigd - en met dien verstande dat het hof het onder 1 bewezen verklaarde verbeterd leest, inhoudende dat in het onder 1 bewezen verklaarde in plaats van “61,58 liter” wordt gelezen “€76,91”. Oplegging van straf De politierechter in de rechtbank Noord-Holland heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1, 2 en 3 bewezen verklaarde veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 80 uren, bij het niet of niet naar behoren verrichten te vervangen door 40 dagen hechtenis. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal bevestigen. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan diefstal van kentekenplaten en meerdere keren aan diefstal van brandstof. De verdachte heeft blijk gegeven geen respect te hebben gehad voor het eigendomsrecht van de gedupeerde tankstations. Diefstal is een ergerlijk feit waarbij, naast eventuele schade, in de regel veel hinder en overlast wordt veroorzaakt. In het rapport van de reclassering van 12 oktober 2018 staat dat de verdachte lijdt aan zowel lichamelijke als psychische klachten. De verdachte overziet - aldus het rapport - onvoldoende de consequenties van zijn handelen en kan zijn problemen niet goed zelfstandig oplossen. Positief te vermelden is dat de verdachte tijdelijke woonruimte heeft en meewerkt aan een schuldsaneringstraject. Ook wordt de verdachte gesteund door zijn zus. De reclassering benadrukt het belang van het vergroten van het sociale netwerk van de verdachte en het hebben van perspectief in zijn leven. In het voordeel van de verdachte weegt het hof mee dat de verdachte na het onder 1, 2 en 3 bewezen verklaarde geen nieuwe strafbare feiten meer heeft gepleegd. Vanwege de ontbrekende financiële draagkracht van de verdachte acht het hof het niet opportuun een geldboete op te leggen. Gelet op de psychische en lichamelijke klachten van de verdachte en de positieve ontwikkelingen in zijn leven, acht het hof een gevangenisstraf evenmin opportuun. Voorts acht het hof het - mede gelet op de ter terechtzitting door de raadsman van de verdachte voorgehouden persoonlijke omstandigheden van de verdachte - niet passend en geboden een geheel onvoorwaardelijke taakstraf op te leggen. Die omstandigheden brengen echter niet mee dat voor het opleggen van een onvoorwaardelijke taakstraf geen plaats is, temeer niet nu blijkens het rapport de reclassering zorg zal kunnen dragen voor een passende taakstraf die voor de verdachte uitvoerbaar is. Het hof acht, alles afwegende, een taakstraf voor de duur van 80 uren, te vervangen door 40 dagen hechtenis, waarvan 40 uren voorwaardelijk, te vervangen door 20 dagen hechtenis, passend en geboden. Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57, 63 en 310 van het Wetboek van Strafrecht. Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezen verklaarde. BESLISSING Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de strafoplegging en doet in zoverre opnieuw recht. Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 80 (tachtig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 40 (veertig) dagen hechtenis. Bepaalt dat een gedeelte van de taakstraf, groot 40 (veertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 (twintig) dagen hechtenis, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene. Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. S. Clement, mr. A.D.R.M. Boumans en mr. M.R. Cox, in tegenwoordigheid van mr. R.L. Vermeulen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 3 april 2019. mr. M.R. Cox is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen. ========================================================================= […]
ECLI:NL:GHAMS:2018:1446
afdeling strafrecht parketnummer: 23-002650-17 datum uitspraak: 26 april 2018 TEGENSPRAAK Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 14 juli 2017 in de strafzaak onder parketnummer 13-160193-16 tegen [naam] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1988, adres: thans zonder bekende woon- of verblijfplaats. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 13 april 2018 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. Tegen voormeld vonnis is door de verdachte hoger beroep ingesteld. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de raadsman naar voren is gebracht. Vonnis waarvan beroep Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen behalve ten aanzien van de strafoplegging en de beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde] ) – in zoverre zal het vonnis worden vernietigd – met aanpassing van de strafmotivering. Oplegging van straf De politierechter in de rechtbank Amsterdam heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezen verklaarde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 weken. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot dezelfde straf als door de rechter in eerste aanleg opgelegd. Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich meermalen schuldig gemaakt aan diefstal van benzine. De verdachte heeft blijk gegeven geen respect te hebben gehad voor het eigendomsrecht van de gedupeerde tankstations. Diefstal is een ergerlijk feit waarbij, naast eventuele schade, in de regel veel hinder en overlast wordt veroorzaakt. Ten nadele van de verdachte weegt het hof mee dat de verdachte zich in een kort tijdsbestek, namelijk twee maanden, schuldig heeft gemaakt aan vijf diefstallen. Bovendien blijkt uit een de verdachte betreffend uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 29 maart 2018 dat hij eerder onherroepelijk is veroordeeld ter zake van winkeldiefstallen. De verdachte heeft in eerdere gevallen een voorwaardelijke straf opgelegd gekregen. In die zin was hij meermalen een gewaarschuwd mens. Kennelijk heeft dit de verdachte er niet van weerhouden zich opnieuw schuldig te maken aan dergelijke feiten. Het hof is van oordeel dat de vordering van de advocaat-generaal geen recht doet aan de ernst van het feit en acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van vijf weken passend en geboden. Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 57, 63 en 310 van het Wetboek van Strafrecht. Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezen verklaarde. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde] De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 55,15. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen. Uit het onderzoek ter terechtzitting is voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het primair bewezen verklaarde handelen van de verdachte rechtstreeks schade heeft geleden. De verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering zal worden toegewezen. Anders dan de rechter in eerste aanleg zal de wettelijke rente worden bepaald vanaf de dag dat het bewezenverklaarde feit werd gepleegd te weten op 23 juli 2015. Voorts zal het hof niet de schadevergoedingsmaatregel opleggen nu de benadeelde partij geacht wordt in staat te zijn deze zelf te incasseren. BESLISSING Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de opgelegde straf en de beslissing op de vordering van de benadeelde partij en de motivering ervan en doet in zoverre opnieuw recht. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 (vijf) weken. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde] ter zake van het primair bewezen verklaarde tot het bedrag van € 55,15 (vijfenvijftig euro en vijftien cent) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 23 juli 2015. Verwijst de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil. Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene. Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. N.A. Schimmel, mr. R. Kuiper en mr. P.B.C.D.F. van Sasse van Ysselt, in tegenwoordigheid van R. L. Vermeulen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 26 april 2018. De oudste raadsheer en de jongste raadsheer zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen. ========================================================================= […]
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Strafrecht Zittingsplaats Utrecht Parketnummer: 16/293796-22 (P) Vonnis van de meervoudige kamer van 13 oktober 2023 in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren op [1989] te [geboorteplaats] (Portugal), wonende aan de [adres 1] [.....] [woonplaats] (Portugal), hierna: verdachte. 1ONDERZOEK TER TERECHTZITTING Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting van 6 september 2023 en 29 september 2023. Op laatstgenoemde datum is de zaak inhoudelijk behandeld. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en standpunten van officier van justitie mr.

M.M. Klappe en van hetgeen mr. J.C. Duin, advocaat te Alkmaar, namens verdachte, naar voren heeft gebracht. 2TENLASTELEGGING De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte: feit 1: op 10 november 2022 te Breukelen brandstof heeft gestolen van [onderneming 1] ; feit 2: op 10 november 2022 te Landsmeer brandstof heeft gestolen van [onderneming 2] ; feit 3: op 10 november 20 te Purmerend een motorrijtuig met valse of onjuiste kentekenplaten heeft laten staan of daarmee heeft gereden; feit 4: op 10 november 2022 te Asch brandstof heeft gestolen van [onderneming 3] ; feit 5: op 10 november 2022 te Culemborg brandstof heeft gestolen van [onderneming 4] . 3VOORVRAGEN De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van het ten laste gelegde, de officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging van verdachte en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging. 4WAARDERING VAN HET BEWIJS 4.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie acht het ten laste gelegde wettig en overtuigend te bewijzen. 4.2 Het standpunt van de verdediging De raadsman refereert zich aan het oordeel van de rechtbank. 4.3 Het oordeel van de rechtbank Bewijsmiddelen ten aanzien van feit 1 Het feit is door verdachte begaan.

Verdachte heeft het onder 1 ten laste gelegde feit bekend. De raadsman heeft geen vrijspraak voor dit feit bepleit. De rechtbank volstaat onder deze omstandigheden met een opsomming van de volgende bewijsmiddelen: een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van verhoor van verdachte van de raadkamer van de rechtbank Midden-Nederland van 22 december 2022, houdende de bekennende verklaring van verdachte; een geschrift als bedoeld in artikel 344, eerste lid, aanhef en onder 5 Wetboek van Strafvordering, te weten een niet ondertekend proces-verbaal van aangifte van [A] namens [onderneming 1] van 11 november 2022, genummerd PL0900-2022335611-2, doorgenummerde pagina 65-67; een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van uitkijken camerabeelden van 12 november 2022, genummerd PL0900-2022335611-3, opgemaakt door verbalisant [verbalisant 1] , werkzaam bij de Landelijke Eenheid van de politie, doorgenummerde pagina 71-72.

Bewijsmiddelen ten aanzien van feit 2 Het feit is door verdachte begaan. Verdachte heeft het onder 2 ten laste gelegde feit bekend. De raadsman heeft geen vrijspraak voor dit feit bepleit. De rechtbank volstaat onder deze omstandigheden met een opsomming van de volgende bewijsmiddelen: een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van verhoor van verdachte van de raadkamer van de rechtbank Midden-Nederland van 22 december 2022, houdende de bekennende verklaring van verdachte; een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van 10 november 2022, genummerd PL1100-2022235801-2, opgemaakt door verbalisant [verbalisant 2] , werkzaam bij de politie Noord-Holland, houdende de aangifte van [C] namens [onderneming 2] , doorgenummerde pagina 80-81.

Bewijsmiddelen ten aanzien van feit 3 Het proces-verbaal van bevindingen van verbalisanten [verbalisant 3] en [verbalisant 4] Op 10 november 2022 hoorden wij dat er getankt was zonder te betalen bij [.] tankstation, genaamd [onderneming 1] , gelegen langs de rijksweg [rijksweg 1] , door de bestuurder van een zwartgekleurde Renault Espace met kenteken [kenteken 2] . Wij hoorden dat collega's mogelijk zicht hadden gekregen op het verdachte voertuig dat over de rijksweg [rijksweg 2] rechts zou rijden. Wij hoorden dat de verdachte zijn voertuig aan [straat] te [plaats 1] had stilgezet en vervolgens zelf het weiland was in gerend.

Hij bleek te zijn: [verdachte] . Het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 5] Ik stond bij het betrokken voertuig met Spaans kenteken [kenteken 2] . Ik hoorde één van de brandweermannen tegen mij zeggen dat hij twee Nederlandse kentekenplaten zag liggen achter in het voertuig, rechts naast de IBC waar de diesel uit werd gepompt. Ik zag dat het ging om het Nederlandse kenteken [kenteken 1] . Ik bevroeg het kenteken in de politiesystemen en ik zag dat er een Renault Espace bij het kenteken hoorde voorzien van chassisnummer [chassisnummer] .

Ik zag dat het voertuig was voorzien van voornoemd chassisnummer. Ik nam vervolgens telefonisch contact op met het real time intelligence center en ik hoorde de collega zeggen dat het Spaanse gevoerde kenteken [kenteken 2] niet bij het betrokken voertuig met chassisnummer [chassisnummer] hoorde. Het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 1] Ik heb een onderzoek ingesteld naar de in beslag genomen telefoon van verdachte [verdachte] . User account Whatsapp: [user account Whastapp] , Account name: [account name] Op de telefoon is een whatsapp gesprek gevonden.

Ik zag dat [account name] (owner) op 6 oktober een foto deelt van een zwarte Renault Espace met kenteken [kenteken 1] . Bewijsoverweging Uit de bewijsmiddelen van dit feit in samenhang bezien met de bewijsmiddelen van de feiten 1, 2, 4 en 5 volgt dat verdachte de bestuurder is geweest van de Renault Espace waarop kentekenplaten met het kenteken [kenteken 2] waren geplaatst en dat hij met die auto meerdere brandstofdiefstallen heeft gepleegd. In die auto zijn de oorspronkelijke kentekenplaten met kenteken [kenteken 1] gevonden. Uit het onderzoek naar de telefoon van verdachte blijkt dat op 6 oktober 2022 vanuit het useraccount van de telefoon een foto wordt verstuurd van een zwarte Renault Espace voorzien van het kenteken [kenteken 1] .

De rechtbank leidt daaruit af dat verdachte moet hebben geweten dat op de Renault Espace het Nederlandse kenteken [kenteken 1] hoorde te zitten en dat er op 10 november 2022 een ander (Spaans) kenteken op het voertuig werd gevoerd. De juiste (Nederlandse) kentekenplaten lagen bovendien in het zicht en naast de IBC tank waarin de door verdachte weggenomen brandstof is getankt. Het kan niet anders dan dat verdachte dit heeft gezien en hierdoor op de hoogte was van het feit dat de bij het voertuig horende kentekenplaten niet op het voertuig waren bevestigd.

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte wist dat de kentekenplaten met kentekennummer [kenteken 2] valselijk op het door hem gebruikte voertuig werden gevoerd. Bewijsmiddelen ten aanzien van feit 4 Het feit is door verdachte begaan. Verdachte heeft het onder 4 ten laste gelegde feit bekend. De raadsman heeft geen vrijspraak voor dit feit bepleit. De rechtbank volstaat onder deze omstandigheden met een opsomming van de volgende bewijsmiddelen: een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van verhoor van verdachte van de raadkamer van de rechtbank Midden-Nederland van 22 december 2022, houdende de bekennende verklaring van verdachte; een geschrift als bedoeld in artikel 344, eerste lid, aanhef en onder 5 Wetboek van Strafvordering, te weten een niet ondertekend proces-verbaal van aangifte van [B] namens [onderneming 3] van 14 november 2022, genummerd PL0600-2022530271-2, doorgenummerde pagina 100-102; een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van uitkijken camerabeelden van 14 november 2022, genummerd PL0600-2022530271-3, opgemaakt door verbalisant [verbalisant 1] , werkzaam bij de Landelijke Eenheid van de politie, doorgenummerde pagina 105-106.

Bewijsmiddelen ten aanzien van feit 5 Het feit is door verdachte begaan. Verdachte heeft het onder 5 ten laste gelegde feit bekend. De raadsman heeft geen vrijspraak voor dit feit bepleit. De rechtbank volstaat onder deze omstandigheden met een opsomming van de volgende bewijsmiddelen: een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van verhoor van verdachte van de raadkamer van de rechtbank Midden-Nederland van 22 december 2022, houdende de bekennende verklaring van verdachte; een geschrift als bedoeld in artikel 344, eerste lid, aanhef en onder 5 Wetboek van Strafvordering, te weten een niet ondertekend proces-verbaal van aangifte van [onderneming 4] B.V. van 17 november 2022, genummerd PL0600-2022535957-2, doorgenummerde pagina 113-115; een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van bevindingen over de herkenning van verdachte op de printscreens van de camerabeelden van de diefstal van 21 november 2022, genummerd PL0600-2022535957-3, opgemaakt door verbalisant [verbalisant 1] , werkzaam bij de Landelijke Eenheid van de politie, doorgenummerde pagina 116. 5BEWEZENVERKLARING De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte: feit 1 op 10 november 2022 te [plaats 2] , gemeente [gemeente 2] , brandstof die geheel aan [onderneming 1] , toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen; feit 2 op 10 november 2022 te [plaats 3] brandstof die geheel aan [onderneming 2] toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen; feit 3 op 10 november 2022 te [plaats 4] , op de weg, de Rijksweg [rijksweg 1] en de Rijksweg [rijksweg 2] als houder een motorrijtuig, een Renault Espace, heeft laten staan en/of daarmee over die weg heeft gereden, terwijl hij wist dat op dat motorrijtuig tekens, te weten Spaanse kentekenplaten met kenteken [kenteken 2] waren aangebracht die, niet zijnde een ingevolge artikel 36 van de Wegenverkeerswet 1994 aan de eigenaar of houder voor dat motorrijtuig opgegeven kenteken konden doorgaan voor een overeenkomstig de daarvoor geldende voorschriften opgegeven buitenlands kenteken; feit 4 op 10 november 2022 te [plaats 5] , gemeente [gemeente 1] , brandstof die geheel aan het [onderneming 3] toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen; feit 5 op 10 november 2022 te [plaats 6] brandstof die geheel aan de [onderneming 4] toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Voor zover in het bewezen verklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad. Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. Verdachte wordt hiervan vrijgesproken. 6STRAFBAARHEID VAN DE FEITEN Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het bewezen verklaarde levert volgens de wet de volgende strafbare feiten op: feit 1, feit 2, feit 4 en feit 5, telkens: diefstal; feit 3: overtreding van artikel 41, eerste lid, aanhef en onder d van de Wegenverkeerswet 1994. 7STRAFBAARHEID VAN VERDACHTE Er is geen omstandigheid gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Verdachte is dan ook strafbaar. 8OPLEGGING VAN STRAF 8.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd verdachte ter zake van het door de officier van justitie bewezen geachte te veroordelen tot een gevangenisstraf van drie maanden, met aftrek van het voorarrest. 8.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft de rechtbank verzocht om aan verdachte een gevangenisstraf op te leggen voor de duur van 4 weken met aftrek van voorarrest. Verdachte heeft 48 dagen in voorarrest gezeten, wat betekent dat de straf lager zou zijn dan het voorarrest.

De raadsman verwijst hierbij naar de beslissing van de raadkamer van 22 december 2022 waarbij de voorlopige hechtenis van verdachte is opgeheven op grond van artikel 67a lid 3 Wetboek van Strafvordering. De raadsman heeft naar een aantal zaken verwezen waarbij ook een diefstal van brandstof aan de orde was. De raadsman heeft de rechtbank daarnaast verzocht om rekening te houden met het bepaalde in artikel 63 Wetboek van Strafrecht. 8.3 Het oordeel van de rechtbank Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van het bewezen verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals ter terechtzitting is gebleken.

De ernst van de feiten Verdachte heeft op één dag vier keer grote hoeveelheden brandstof getankt bij verschillende tankstations zonder te betalen. Verdachte heeft hierbij gebruik gemaakt van een geprepareerde auto met een systeem dat ervoor is gemaakt om een zo groot mogelijke hoeveelheid brandstof weg te nemen. Daarnaast heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan het voeren van valse kentekenplaten op die auto, kennelijk om de opsporing te bemoeilijken. De rechtbank neemt het verdachte kwalijk dat hij geen oog heeft gehad voor de gevolgen van zijn handelen en zijn eigen financieel gewin voorop heeft gesteld.

De persoon van verdachte De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf acht geslagen op het strafblad van verdachte van 26 september 2023, waaruit blijkt dat hij voorafgaand aan de verdenking in deze zaak niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke vermogensdelicten. Dat betekent dat de rechtbank het strafblad van verdachte niet strafverzwarend meeweegt. De straf De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf gekeken naar de straffen die in vergelijkbare zaken zijn opgelegd binnen de rechtspraak. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

De door verdachte gepleegde brandstofdiefstallen waren professioneel opgezet en verdachte heeft in korte tijd een grote hoeveelheid van in totaal 576,63 liter brandstof weggenomen bij verschillende tankstations. Gelet op de hoeveelheid bewezenverklaarde feiten en de aard hiervan kan niet worden volstaan met een straf die geen vrijheidsbeneming met zich brengt. De rechtbank houdt rekening met het feit dat verdachte na het plegen van het bewezenverklaarde op 7 juli 2023 is veroordeeld tot een geldboete van 200 euro voor winkeldiefstal. De rechtbank heeft op grond van artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht de voorschriften toegepast die gelden voor de situatie waarin verdachte een straf zou zijn opgelegd voor alle feiten tegelijk.

Gezien het feit dat verdachte de feiten in deze zaak kennelijk heeft gepleegd uit winstoogmerk en hij inmiddels ook is veroordeeld voor een winkeldiefstal acht de rechtbank het passend om een deel van de gevangenisstraf in voorwaardelijke vorm aan verdachte op te leggen met als doel om hem te weerhouden nogmaals strafbare feiten te plegen. Alles overwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 12 weken waarvan 6 weken voorwaardelijk, met aftrek van het voorarrest en met een proeftijd van 2 jaren, passend en geboden onder de algemene voorwaarde dat verdachte zich gedurende de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit. 9BENADEELDE PARTIJEN [onderneming 5] heeft zich als benadeelde partij in het geding gevoegd en vordert een bedrag van € 491,28.

Dit bedrag bestaat uit materiële schade, ten gevolge van het aan verdachte onder 1 ten laste gelegde feit. [onderneming 6] BV. heeft zich als benadeelde partij in het geding gevoegd en vordert een bedrag van € 384,12. Dit bedrag bestaat uit materiële schade, ten gevolge van het aan verdachte onder 4 ten laste gelegde feit. [onderneming 4] bv. heeft zich als benadeelde partij in het geding gevoegd en vordert een bedrag van € 330,65. Dit bedrag bestaat uit materiële schade, ten gevolge van het aan verdachte onder 5 ten laste gelegde feit. 9.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat zowel de vordering van benadeelde partij [onderneming 5] en van [onderneming 6] BV. moeten worden afgewezen, nu de vorderingen niet compleet zijn.

De officier van justitie heeft zich verder op het standpunt gesteld dat de vordering van [onderneming 4] bv. volledig kan worden toegewezen met toepassing van de wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregel. 9.2 Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft zich eveneens op het standpunt gesteld dat zowel de vordering van benadeelde partij [onderneming 5] en van [onderneming 6] BV. moeten worden afgewezen, nu er niet vastgesteld kan worden dat er een direct causaal verband is tussen de ten laste gelegde feiten en de geleden schade. Ten aanzien van de vordering van [onderneming 4] bv. refereert de raadsman zich aan het oordeel van de rechtbank. 9.3 Het oordeel van de rechtbank [onderneming 5] De rechtbank zal de benadeelde partij [onderneming 5] niet-ontvankelijk verklaren in de vordering nu niet, althans onvoldoende, is gebleken van een direct verband tussen de gestelde schade en het onder feit 1 bewezen verklaarde feit.

De rechtbank kan uit de vordering en uit het dossier niet afleiden wat de (rechts)verhouding is tussen [onderneming 5] en het slachtoffer [onderneming 1] , omdat bij de vordering geen uittreksel van de Kamer van Koophandel is gevoegd. De benadeelde partij kan de vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen. Nu de benadeelde partij niet-ontvankelijk wordt verklaard in haar vordering, zal de benadeelde partij in de kosten van verdachte worden veroordeeld voor zover deze betrekking hebben op het verweer tegen de vordering. Deze kosten worden tot op dit moment begroot op nihil. [onderneming 6] BV.

De rechtbank zal de benadeelde partij [onderneming 6] BV. niet-ontvankelijk verklaren in de vordering nu niet, althans onvoldoende is gebleken van een direct verband tussen de gestelde schade en het onder feit 4 bewezen verklaarde feit. De rechtbank kan uit de vordering en uit het dossier niet afleiden dat [onderneming 6] BV. een vestiging heeft gelegen aan de [adres 2] te [plaats 5] . De benadeelde partij kan de vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen. Nu de benadeelde partij niet-ontvankelijk wordt verklaard in haar vordering, zal de benadeelde partij in de kosten van verdachte worden veroordeeld voor zover deze betrekking hebben op het verweer tegen de vordering.

Deze kosten worden tot op dit moment begroot op nihil. [onderneming 4] bv. Vaststaat dat de benadeelde partij [onderneming 6] BV. als gevolg van het hiervoor onder 5 bewezen verklaarde feit rechtstreeks schade heeft geleden. De rechtbank waardeert deze schade op € 330,65 en zal de vordering tot dat bedrag toewijzen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 10 november 2022 tot de dag van volledige betaling. Verdachte zal ook worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.

Deze kosten worden tot op dit moment begroot op nihil. Als extra waarborg voor betaling zal de rechtbank ten behoeve van [onderneming 4] bv. aan verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van het bedrag van € 330,65, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 10 november 2022 tot de dag van volledige betaling. Als door verdachte niet wordt betaald, zal deze verplichting worden aangevuld met 6 dagen gijzeling, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft. De betaling die is gedaan aan de Staat wordt op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij [onderneming 4] bv. in mindering gebracht.

Dit geldt andersom ook indien betaling is gedaan aan de benadeelde partij. 10TOEPASSELIJKE WETTELIJKE VOORSCHRIFTEN De beslissing berust op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 57, 63 en 310 van het Wetboek van Strafrecht en 41 en 176 van de Wegenverkeerswet 1994; zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde. 11BESLISSING De rechtbank: Bewezenverklaring - verklaart het ten laste gelegde bewezen zoals hiervoor in rubriek 5 is vermeld; - verklaart het meer of anders ten laste gelegde niet bewezen en spreekt verdachte daarvan vrij;

Strafbaarheid - verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in rubriek 6 is vermeld; - verklaart verdachte strafbaar; Oplegging straf - veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 12 weken; - bepaalt dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht; - bepaalt dat van de gevangenisstraf een gedeelte van 6 weken, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast op grond van het feit dat verdachte de hierna te melden algemene voorwaarde niet heeft nageleefd; - stelt daarbij een proeftijd van twee (2) jaren vast; - als voorwaarde geldt dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

Benadeelde [onderneming 5] - verklaart [onderneming 5] niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter; - veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte gemaakt, tot op heden begroot op nihil; [onderneming 6] BV. - verklaart [onderneming 6] BV. niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter; - veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door de verdachte gemaakt, tot op heden begroot op nihil; Benadeelde partij [onderneming 4] bv. wijst de vordering van [onderneming 4] bv. toe tot een bedrag van € 330,65; veroordeelt verdachte tot betaling aan [onderneming 4] bv. van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 10 november 2022 tot de dag van volledige betaling; - veroordeelt verdachte ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil; - legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [onderneming 4] bv. aan de Staat € 330,65 te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 10 november 2022 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling aan te vullen met 6 dagen gijzeling; - bepaalt dat verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed;

Dit vonnis is gewezen door S.D. Groen, voorzitter, mrs. C. van de Lustgraaf en N.M.H. van Ek, rechters, in tegenwoordigheid van mrs. R.I. van Balkom en I.J.A. Barends, griffiers, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van 13 oktober 2023. Bijlage: de tenlastelegging Aan verdachte wordt ten laste gelegd dat: feit 1:hij op of omstreeks 10 november 2022 te Breukelen, gemeente Stichtse Vecht, althans in Nederland, brandstof, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan de [onderneming 1] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen; feit 2:hij op of omstreeks 10 november 2022 te Landsmeer, althans in Nederland, brandstof, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan de [onderneming 2] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen; feit 3:hij op of omstreeks 10 november 2022 te Purmerend, op de weg, de Rijksweg [rijksweg 1] , de Rijksweg [rijksweg 2] en/of de Rijksweg [rijksweg 3] als eigenaar of houder een motorrijtuig, een Renault Espace, heeft laten staan of daarmee over die weg heeft laten rijden, terwijl hij wist of redelijkerwijs kon vermoeden dat op dat motorrijtuig (een) teken(s), te weten een (Spaans) kentekenplaat met kenteken [kenteken 2] was/waren aangebracht dat/die, niet zijnde het/een ingevolge artikel 36 van de Wegenverkeerswet 1994 aan de eigenaar of houder voor dat motorrijtuig opgegeven kenteken, door kon(den) gaan voor een zodanig kenteken, of dat/die teken(s) te doen doorgaan voor een overeenkomstig de daarvoor geldende voorschriften opgegeven buitenlands kenteken, of voor een met toepassing van artikel 37, derde lid, opgegeven (handelaars)kenteken; feit 4:hij op of omstreeks 10 november 2022 te Asch, gemeente Buren, althans in Nederland, brandstof, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan het [onderneming 3] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen; feit 5:hij op of omstreeks 10 november 2022 te Culemborg, althans in Nederland, brandstof, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan de [onderneming 4] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

Wanneer hierna wordt verwezen naar paginanummers betreft dit pagina’s van op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal. Deze processen-verbaal zijn als bijlagen opgenomen bij het in de wettelijke vorm opgemaakte proces-verbaal van 3 januari 2023, genummerd PL1100-2022235774, opgemaakt door de Landelijke Eenheid van de politie, doorgenummerd 1 tot en met 201. Tenzij anders vermeld, zijn dit processen-verbaal in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren. Het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 3] en [verbalisant 4] , p. 11-12.

Het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 5] , p.

18. Het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 1] , p. 150. Gerechtshof Amsterdam 28 februari 2019, ECLI:NL:GHAMS:2019:1893; Gerechtshof Amsterdam 3 april 2019, ECLI:NL:GHAMS:2019:1159; Gerechtshof Amsterdam 25 april 2018, ECLI:NL:GHAMS:2018:1446; Rechtbank Midden-Nederland (zittingsplaats Lelystad) 19 juli 2022, ECLI: NL:RBMNE:2022:2829.