Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2023:4722 ECLI:NL:RBMNE:2023:4722 AI generated

Court dismisses sewer charge appeal, ruling separate lots require separate charges regardless of shared drainage.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2023:4722
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's appeals against sewer charges for two separate lots in 2020 and 2021. Although the plaintiff argued that paying for both lots constituted double payment since they shared drainage infrastructure, the court found each lot to be a distinct property with its own entrance. The decision rests on the regulation requiring individual charges for every parcel, meaning the plaintiff's perception of double payment does not negate the legal obligation. Consequently, the appeals were declared unfounded and the court fees were not refunded.

Legislator headnote

AI generated

Verordening op de heffing en invordering van rioolheffing 2020; rioolheffing moet per perceel worden geheven; elke zelfstandig gebruikte onroerende zaak is aanslagplichtig ongeacht gedeelde afvoer.

Keywords

AI generated
sewer charge assessment separate property lots shared drainage infrastructure double payment defense municipal water regulation

Cited Legislation

AI generated
Verordening op de heffing en invordering van rioolheffing 2020 gemeente Utrecht
Zie de artikelen 1, 2, onder b, en 3 van de Verordening op de heffing en invordering van rioolheffing 2020 gemeente Utrecht.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummers: UTR 22/4102 en UTR 22/4184 proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 11 augustus 2023 in de zaak tussen [eiseres] , uit [vestigingsplaats] , eiseres (gemachtigde: O.H.M. van Ieperenburg), en de heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking gemeenten & hoogheemraadschap Utrecht, de heffingsambtenaar (gemachtigde: mr. W.G. Vos). Inleiding In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de twee beschikkingen van 30 november 2021 waarin de heffingsambtenaar aan eiseres als eigenaresse van het pand aan de [adres 1] [plaats] een aanslag rioolheffing voor het jaar 2021 heeft opgelegd van € 228,32 en een aanslag rioolheffing voor het jaar 2020 van € 221,89,- heeft opgelegd.

Met twee bestreden besluiten van 6 december 2021 op de bezwaren van eiseres is de heffingsambtenaar bij de besluiten gebleven. De heffingsambtenaar heeft op de beroepen gereageerd met een verweerschrift. De rechtbank heeft de beroepen op 11 augustus 2023 met behulp van een beeldverbinding op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiseres, H.M. van Ieperenburg en de gemachtigde van de heffingsambtenaar. Na afloop van de behandeling van de zaak ter zitting heeft de rechtbank onmiddellijk ter zitting uitspraak gedaan. Beslissing De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.

Overwegingen 1. De rechtbank is van oordeel dat de rioolheffing voor de jaren 2020 en 2021 terecht is opgelegd. Op grond van de Verordening kan de heffingsambtenaar een directe belasting (rioolheffing) heffen van degene die eigenaar is van een perceel, onder andere ter bestrijding van de kosten die voor de gemeente Utrecht verbonden zijn aan de inzameling van afvloeiend hemelwater en de verwerking van het ingezamelde hemelwater. Het perceel waar het om gaat, [adres 1] , is een onroerende zaak en een zelfstandig perceel zoals bedoeld in de Verordening.

Het perceel is blijkens de indeling bestemd om zelfstandig te worden gebruikt, onafhankelijk van [adres 2] en [adres 3] en heeft een eigen ingang. Op het perceel valt hemelwater dat indirect wordt afgevoerd via [adres 2] en [adres 3] . Het feit dat er geen water(aansluiting) of afvoer is in nummer [adres 1] , maakt voor het opleggen van de rioolheffing niet uit.

2. De rechtbank snapt dat het voor eiseres voelt alsof zij dubbel betaalt omdat zij ook voor [adres 2] en [adres 3] rioolheffing moet betalen. Uit de Verordening volgt echter dat bij elk perceel rioolheffing geheven moet worden. Daarom is het opleggen van rioolheffing voor [adres 1] en beide andere percelen volgens de beschrijving van de Verordening niet dubbel.

3. De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond. Eiseres krijgt daarom het griffierecht niet terug. Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 11 augustus 2023 door mr. J.J. Catsburg, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Wilpstra-Foppen, griffier. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Zie de artikelen 1, 2, onder b, en 3 van de Verordening op de heffing en invordering van rioolheffing 2020 gemeente Utrecht.