Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2023:3941 ECLI:NL:RBMNE:2023:3941 AI generated

Court allows partial enforcement of a rent judgment due to a deliberate legal error regarding expired claims.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2023:3941
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court initially ordered a rent judgment to be executed but suspended enforcement for the majority of the claim due to a deliberate legal error by the lower judge. The plaintiff argued that awarding interest on rejected rent claims violated the Civil Code, while the defendant contended the error was intentional and thus not correctable. The court ruled that because the error was motivated and not a clerical mistake, the judgment could not be restored, but enforcement must be halted for the erroneous portion to prevent injustice.

Legislator headnote

AI generated

Articles 3:312 and 3:13 Civil Code; where a lower court judgment contains a deliberate legal error rather than a clerical mistake, the judgment cannot be restored, but enforcement must be suspended for the affected portion to prevent injustice.

Keywords

AI generated
deliberate legal error suspension of enforcement Civil Code Article 3:312 judicial misjudgment partial execution suspension clerical error distinction enforcement remedy

Cited Legislation

AI generated
Article 3:312 Civil Code
Article 3:13 Civil Code
Article 6:119a Civil Code
Article 29a Code of Civil Procedure
artikel 438 lid 1 Rv
In artikel 438 lid 1 Rv staat dat een dergelijke zaak door de kantonrechter behandeld moet worden.
artikel 6:119a BW
artikel 6:119 BW
artikel 3:312 BW
In artikel 3:312 BW staat dat een rentevordering niet later kan verjaren dan de hoofdvordering.
Artikel 3:13 BW
Artikel 3:13 BW Zie HR 22 april 1983, ECLI:NL:HR:1983:AG4575 ( [naam] / [naam] ), r.o.

Cited Case Law

AI generated
HR 22 april 1983, ECLI:NL:HR:1983:AG4575
Het geding in feitelijke instanties [eisers] hebben bij exploot van 18 augustus 1981 [woonplaats] gedagvaard voor de President van de Rechtbank te Maastricht en gevorderd dat [woonplaats] zal worden bevolen te staken de ontruiming van het pand Huyn van [a-straat 1] te [woonplaats] als tenuitvoerlegging van het vonnis van de Kantonrechter te [woonplaats] van 12 juni 1981. Nadat [woonplaats] tegen die vordering verweer had gevoerd, heeft de President bij vonnis van 31 augustus 1981 de vordering afgewezen. Tegen dit vonnis hebben [eisers] hoger beroep ingesteld bij het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch. Bij arrest van 22 december 1981 heeft het Hof het vonnis van de President bekrachtigd. Het arrest van het Hof is aan dit arrest gehecht.
HR 20 december 2019, ECLI:NL:HR:2019:2026
Procesverloop Voor het verloop van het geding in feitelijke instantie verwijst de Hoge Raad naar: het vonnis in de zaak C/17/157358/ KG ZA 17-253 van de voorzieningenrechter van de rechtbank Noord-Nederland van 18 oktober 2017; het arrest in de zaak 200.226.993/01 van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 8 mei 2018. De man heeft tegen het arrest van het hof beroep in cassatie ingesteld. De vrouw heeft een verweerschrift tot verwerping ingediend. De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten. De conclusie van de Advocaat-Generaal M.L.C.C. Lückers strekt tot vernietiging van het arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 8 mei 2018 en tot verwijzing.
ECLI:NL:HR:1983:AG4575
Het geding in feitelijke instanties [eisers] hebben bij exploot van 18 augustus 1981 [woonplaats] gedagvaard voor de President van de Rechtbank te Maastricht en gevorderd dat [woonplaats] zal worden bevolen te staken de ontruiming van het pand Huyn van [a-straat 1] te [woonplaats] als tenuitvoerlegging van het vonnis van de Kantonrechter te [woonplaats] van 12 juni 1981. Nadat [woonplaats] tegen die vordering verweer had gevoerd, heeft de President bij vonnis van 31 augustus 1981 de vordering afgewezen. Tegen dit vonnis hebben [eisers] hoger beroep ingesteld bij het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch. Bij arrest van 22 december 1981 heeft het Hof het vonnis van de President bekrachtigd. Het arrest van het Hof is aan dit arrest gehecht.
ECLI:NL:HR:2019:2026
Procesverloop Voor het verloop van het geding in feitelijke instantie verwijst de Hoge Raad naar: het vonnis in de zaak C/17/157358/ KG ZA 17-253 van de voorzieningenrechter van de rechtbank Noord-Nederland van 18 oktober 2017; het arrest in de zaak 200.226.993/01 van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 8 mei 2018. De man heeft tegen het arrest van het hof beroep in cassatie ingesteld. De vrouw heeft een verweerschrift tot verwerping ingediend. De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten. De conclusie van de Advocaat-Generaal M.L.C.C. Lückers strekt tot vernietiging van het arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 8 mei 2018 en tot verwijzing.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Civiel recht kantonrechter locatie Utrecht zaaknummer: 10623581 UV EXPL 23-169 (eerst: C/16/559337 / KG ZA 23-367) proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van 21 juli 2023 in de zaak van de besloten vennootschap [eisende partij] B.V., gevestigd in [vestigingsplaats] , verder ook te noemen [eisende partij] , eisende partij, gemachtigde: mr. R.E. Jonen, tegen:

1. de besloten vennootschap [gedaagde sub 1] B.V., gevestigd in [vestigingsplaats] 2. de besloten vennootschap [gedaagde sub 2] B.V., gevestigd in [vestigingsplaats] , verder ook te noemen gedaagden, gedaagde partijen, gemachtigde: mr. W.J.R. Okx. 1De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: de dagvaarding met als bijlagen producties 1 tot en met 7; de akte inbreng producties en eis in reconventie met als bijlagen producties 1 tot en met 7; de namens [eisende partij] overgelegde producties 8 tot en met 11. 1.2. Op 21 juli 2023 heeft mr.

A.A.T. van Rens, voorzieningenrechter/kantonrechter, bijgestaan door mr. F.G.T. Russcher-Jansen, griffier, een mondelinge behandeling gehouden in bovengenoemde zaak. Hierbij was namens [eisende partij] de heer [A] met zijn advocaat aanwezig. Namens gedaagden zijn mr. W.J.R. Okx en mevrouw [B] verschenen. Namens beide partijen zijn pleitaantekeningen overgelegd. Van deze zitting heeft de griffier aantekeningen gemaakt. 1.3. De zaak is aangebracht als handelskort-geding (met zaaknummer C/16/559337 / KG ZA 23-367). De zaak gaat over een executiegeschil naar aanleiding van een vonnis van de kantonrechter.

In artikel 438 lid 1 Rv staat dat een dergelijke zaak door de kantonrechter behandeld moet worden. De voorzieningenrechter heeft daarom beslist dat de zaak alsnog als kantonzaak moet worden aangemerkt en zal als kantonrechter vonnis wijzen. Na de zitting is de zaak daarom alsnog als kantonkort-geding ingeschreven (met zaaknummer 10623581 UV EXPL 23-169). 1.4. Na afloop van de zitting heeft de kantonrechter met toepassing van artikel 29a van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering mondeling uitspraak gedaan. De beslissing en de motivering van de beslissing zijn hierna onder 3 en 4 weergegeven.

Voor de duidelijkheid is in dit proces-verbaal onder 2 toegevoegd waar de zaak over gaat. 2Waar gaat deze zaak over? 2.1. Op 2 november 2022 heeft de kantonrechter van deze rechtbank een vonnis (hierna: het vonnis) gewezen in een huurgeschil tussen [eisende partij] en [onderneming] B.V. (hierna: [onderneming] ) In dit vonnis heeft de kantonrechter, beslist, voor zover van belang: “De kantonrechter: 3.1 veroordeelt [eisende partij] om aan [onderneming] tegen bewijs van kwijting te betalen: € 138,61, vermeerderd met de wettelijke handelsrente zoals bedoeld in artikel 6:119a BW daarover vanaf 6 mei 2015 tot de betaling; de wettelijke handelsrente zoals bedoeld in artikel 6:119a BW berekend over € 5.991,87 vanaf 10 januari 2015 tot de betaling,” De vorderingen tot betaling van achterstallige huur zijn afgewezen omdat deze verjaard zijn. 2.2. [eisende partij] was van mening dat het onderdeel waar de wettelijke handelsrente over € 5.991,87 is toegewezen een kennelijke verschrijving betreft.

Zij heeft de kantonrechter daarom verzocht het vonnis op dit punt te herstellen. De kantonrechter heeft dit verzoek bij vonnis van 14 december 2022 afgewezen. [eisende partij] is niet in hoger beroep gegaan van het vonnis omdat bleek dat [onderneming] Vastgoed was geliquideerd. Inmiddels hebben gedaagden [eisende partij] aangeschreven om te voldoen aan het vonnis. [onderneming] Vastgoed heeft de vordering namelijk gecedeerd aan [onderneming] Beheer B.V., die daarop de vordering heeft gecedeerd aan gedaagden. 2.3. [eisende partij] is van mening dat het vonnis op een juridische misslag berust aangezien er rente is toegewezen over een geldbedrag dat zij niet hoeft betalen vanwege verjaring.

Het vonnis is daardoor niet te executeren. Zij vordert daarom in kort geding dat de executie van het vonnis wordt gestaakt op straffe van een dwangsom en veroordeling van gedaagden in de proces- en nakosten, te vermeerderen met de wettelijke rente. 2.4. Gedaagden hebben gevraagd de vordering af te wijzen. Zij stellen zich op het standpunt dat [eisende partij] hoger beroep in had moeten stellen. [eisende partij] kan zich daarom nu niet meer beroepen op misbruik van bevoegdheid. Gedaagden vorderen in reconventie betaling van de werkelijk gemaakte proceskosten van in totaal € 4.625,- en betaling van de proces- en nakosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.

3De beslissing

De kantonrechter: in conventie 3.1. beveelt ieder van de gedaagden om na betekening van dit vonnis de executie van het vonnis van de kantonrechter van 2 november 2022 te staken en gestaakt te houden, met uitzondering van de beslissing onder 3.1, eerste gedachtestreepje, waar [eisende partij] is veroordeeld tot betaling van € 138,61, vermeerderd met de wettelijke handelsrente zoals bedoeld in artikel 6:119a BW vanaf 6 mei 2015 tot de betaling; 3.2. veroordeelt de gedaagden hoofdelijk om aan [eisende partij] een dwangsom te betalen van € 500,- per dag of gedeelte van een dag dat zij niet aan de hoofdveroordeling voldoen, tot een maximum van € 20.000,- is bereikt; 3.3. veroordeelt gedaagden hoofdelijk in de proceskosten, aan de zijde van [eisende partij] tot dit vonnis vastgesteld op € 1.134,46, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over dit bedrag met ingang van de vijftiende dag na betekening van deze uitspraak tot de dag van volledige betaling; 3.4. veroordeelt gedaagden hoofdelijk in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op: - € 132,00 aan salaris gemachtigde, - te vermeerderen met de explootkosten als gedaagden niet binnen veertien dagen na aanschrijving aan het vonnis hebben voldaan en er vervolgens betekening van de uitspraak heeft plaatsgevonden, - en te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de nakosten met ingang van de vijftiende dag na betekening van deze uitspraak tot de dag van volledige betaling; 3.5. verklaart dit vonnis in conventie tot zover uitvoerbaar bij voorraad; in reconventie 3.6. wijst de vordering af; 3.7. veroordeelt gedaagden hoofdelijk in de proceskosten, aan de zijde van [eisende partij] tot op heden begroot op € 396,50; 3.8. verklaart dit vonnis wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

4De beoordeling

Spoedeisendheid 4.1. [eisende partij] heeft een spoedeisend belang. Hoewel op dit moment nog geen concrete executie is gestart, hebben gedaagden wel duidelijk gemaakt dat zij dat willen gaan doen. Zij stellen zich op het standpunt dat er een vonnis is dat ten uitvoer gelegd kan worden. Voor de spoedeisendheid is het niet nodig dat er daadwerkelijk al gestart is met de executie door bijvoorbeeld het leggen van beslag. Toetsingskader 4.2. De kantonrechter kan de executie van het vonnis verbieden als gedaagden geen redelijk te respecteren belang hebben bij de tenuitvoerlegging van het vonnis.

Zij maken dan misbruik van hun recht om te executeren. Dat kan onder andere zo zijn als het vonnis klaarblijkelijk op een juridische of feitelijke misslag berust. Er is niet snel misbruik van recht. Is er sprake van juridische misslag? 4.3. De kantonrechter heeft het bedrag van € 138,61 toegewezen omdat voor dat deel van de vordering van [onderneming] Vastgoed de verjaring bij brief van 8 januari 2020 is gestuit. Die stuitingsbrief heeft de verjaring van vorderingen van [onderneming] Vastgoed op of ná 8 januari 2015 gestuit. De enige vordering die die overbleef was die van € 138,61.

Dat bedrag is daarom toegewezen. Alle andere vorderingen zijn niet op tijd gestuit en dus verjaard volgens de kantonrechter. Er is dus ook geen huurtermijn van € 5.991,87 toegewezen. Wel is er beslist dat de wettelijke rente over één maand huur van € 5.991,87 opeisbaar was en dat is toegewezen. Dat is een juridische misslag. 4.4. In artikel 3:312 BW staat dat een rentevordering niet later kan verjaren dan de hoofdvordering. Dat betekent dat in dit geval de wettelijke rente over de afgewezen huurvorderingen niet toegewezen had kunnen worden.

Dit is wel gebeurd. Behalve dat het juridisch niet mogelijk is, leidt deze beslissing ook tot executieproblemen. In het dictum staat dat de wettelijke handelsrente wordt toegewezen over € 5.991,87 vanaf 10 januari 2015 tot de betaling. Maar die betaling komt niet, want die huurtermijn hoeft niet betaald te worden. Dat zou anders zijn geweest als [eisende partij] wel was veroordeeld tot betaling van een huurtermijn, maar uit de overwegingen kan niet worden afgeleid dat daarvoor reden was. De kantonrechter overweegt uitdrukkelijk dat alleen de vordering van € 138,61 niet is verjaard.

Deze beslissing is in strijd is met artikel 3:312 BW en is daarmee een juridische misslag. 4.5. [eisende partij] heeft verzocht om herstel van het vonnis. Dit verzoek is afgewezen omdat geen sprake was van een kennelijke verschrijving. Deze kennelijke misslag is gemotiveerd in het vonnis. Hoewel het juridisch onjuist is, heeft de kantonrechter dit bewust gewild. Daarom was herstel van het vonnis geen mogelijkheid. [eisende partij] had hoger beroep in kunnen stellen, maar heeft dit niet gedaan. Dat betekent niet dat haar in deze procedure geen recht toekomt om een beroep te doen op misbruik van recht.

Dat betekent dat de tenuitvoerlegging van het vonnis, met uitzondering van de veroordeling tot betaling van € 138,61 en de wettelijke rente daarover, gestaakt moet worden en gestaakt moet blijven. De vordering van [eisende partij] wordt daarom voor het grootste gedeelte toegewezen. Dwangsom 4.6. De dwangsom is toegewezen zoals gevorderd, waarbij de dwangsom is gemaximeerd tot € 20.000,-. Proceskosten in conventie 4.7. Omdat gedaagden in conventie ongelijk krijgen moeten zij de proceskosten van [eisende partij] betalen. Die kosten worden begroot op: - dagvaarding € 213,46 - griffierecht € 128,00 - salaris gemachtigde € 793,00 Totaal € 1.134,46 De gevorderde nakosten en de wettelijke rente over de proces- en nakosten worden ook toegewezen.

Reconventie 4.8. De vordering in reconventie wordt afgewezen. [eisende partij] had voldoende reden om deze procedure te starten. Dat blijkt uit het feit dat haar vordering wordt toegewezen. Er is daarom geen reden om [eisende partij] te veroordelen tot betaling van de door gedaagden werkelijk gemaakte proceskosten. Proceskosten in reconventie 4.9. Omdat gedaagden in reconventie ongelijk krijgen moeten zij de proceskosten van [eisende partij] betalen. Die kosten worden begroot op € 396,50 aan salaris gemachtigde. Hoofdelijkheid 4.10. De dwangsom en de proces- en nakostenveroordeling wordt hoofdelijk uitgesproken.

Dat betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen. Deze mondelinge uitspraak is gedaan door mr. A.A.T. van Rens, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken in de aanwezigheid van de griffier, mr. F.G.T. Russcher-Jansen, waarvan dit proces-verbaal is opgemaakt op 26 juli 2023. Artikel 3:13 BW Zie HR 22 april 1983, ECLI:NL:HR:1983:AG4575 ( [naam] / [naam] ), r.o. 3.2 en HR 20 december 2019, ECLI:NL:HR:2019:2026 (Zeester), r.o. 5.7.1)