Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2023:3287 ECLI:NL:RBMNE:2023:3287 AI generated

Administrative court dismisses appeal against delayed child care allowance decision, ordering agency to act by July 2024.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2023:3287
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court declared the administrative appeal admissible and well-founded because the Tax Agency failed to issue a decision on the child care allowance review within the statutory timeframe. The agency had been formally notified of its delay in March 2022, yet no decision was rendered until April 2023. Consequently, the court annulled the procedural failure and ordered the agency to issue a new decision by July 1, 2024, while imposing daily penalties for further delays.

Legislator headnote

AI generated

Articles 6:2, sub b and 7:1, sub f of the Administrative Justice Act; Article 8:55d of the Administrative Justice Act: An administrative body must issue a decision within the prescribed period; failure to do so renders the non-decision void, obligating the body to issue a new decision within a set deadline and subjecting it to daily penalties.

Keywords

AI generated
administrative delay child care allowance statutory deadline administrative penalty void non-decision tax agency procedural failure

Cited Legislation

AI generated
Article 6:2, sub b of the Administrative Justice Act
Article 7:1, sub f of the Administrative Justice Act
Article 8:55d, sub 1 of the Administrative Justice Act
Article 8:55d, sub 3 of the Administrative Justice Act
Article 8:55d, sub 2 of the Administrative Justice Act

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 23/434 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 28 juni 2023 in de zaak tussen [eiser] , uit [woonplaats] , eiser, en Belastingdienst/Toeslagen, verweerder (gemachtigde: mr. [A] ). Inleiding Deze uitspraak gaat over het beroep dat eiser heeft ingesteld, omdat verweerder volgens hem niet op tijd heeft beslist op zijn aanvraag van 12 januari 2021 om herbeoordeling van de kinderopvangtoeslag. Op 17 februari 2023 heeft verweerder een verweerschrift ingediend. Partijen zijn gevraagd of zij gehoord willen worden op een zitting. Geen van partijen heeft verklaard gebruik te willen maken van dit recht. Daarop heeft de rechtbank het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. Tegen het niet tijdig nemen van een besluit kan beroep worden ingesteld. Het beroepschrift kan worden ingediend zodra het bestuursorgaan in gebreke is om op tijd een besluit te nemen en twee weken zijn verstreken nadat een schriftelijke ingebrekestelling door het bestuursorgaan is ontvangen.

2. Tussen partijen is niet in geschil dat de beslistermijn is overschreden. Bij brief van 21 maart 2022, ontvangen door verweerder op 25 maart 2022, is verweerder in gebreke gesteld. Eiser heeft meer dan twee weken daarna, te weten bij brief van 28 januari 2023, beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op zijn verzoek.

3. Het beroep is kennelijk gegrond.Verweerder moet alsnog een besluit nemen 4. Omdat verweerder nog geen (nieuw) besluit heeft genomen, bepaalt de rechtbank dat verweerder dit alsnog moet doen. Het bestuursorgaan moet dit in principe doen binnen twee weken na het verzenden van de uitspraak. In bijzondere gevallen kan de bestuursrechter een andere termijn bepalen.

5. Op 14 april 2023 heeft de meervoudige kamer van deze rechtbank uitspraak gedaan over de termijn waarop verweerder alsnog een besluit bekend moet maken in dit soort zaken. In deze uitspraak heeft de rechtbank uiteen gezet dat zij voortaan als uitgangspunt hanteert dat verweerder een nadere beslistermijn krijgt tot 1 juli 2024. In deze zaak ziet de rechtbank geen aanleiding om van dat uitgangspunt af te wijken. Zij verwijst naar de uitspraak van 14 april 2023 voor de daaraan ten grondslag liggende overwegingen.

6. De rechtbank bepaalt dat verweerder een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde beslistermijn overschrijdt. Daarbij geldt wel een maximum van € 15.000,-. Dit is het uitgangspunt voor dit soort zaken en de rechtbank ziet geen reden om hier in dit geval van af te wijken.Proceskosten en griffierecht 7. Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, moet verweerder aan eiser het door hem betaalde griffierecht vergoeden. Er zijn verder geen proceskosten die voor vergoeding in aanmerking komen. Beslissing De rechtbank: - verklaart het beroep gegrond; - vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit; - draagt verweerder op uiterlijk 1 juli 2024 alsnog een besluit bekend te maken; - bepaalt dat verweerder aan eiser een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,-;- draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 50,- aan eiser te vergoeden.

Deze uitspraak is gedaan door mr. B. Fijnheer, rechter, in aanwezigheid van mr. S.C. Hak, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 28 juni 2023. (De griffier is verhinderd de uitspraak mede te ondertekenen). griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Bent u het niet eens met deze uitspraak? Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift.

U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven. Artikel 6:2, aanhef en onder b, in samenhang met artikel 7:1, eerste lid, aanhef en onder f, van de Awb. Artikel 6:12, tweede lid, van de Awb. Artikel 8:55d, eerste lid, van de Awb. Artikel 8:55d, derde lid, van de Awb. ECLI:NL:RBMNE:2023:1702. Artikel 8:55d, tweede lid, van de Awb.