Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2023:2317 ECLI:NL:RBMNE:2023:2317 AI generated

Administrative court allows appeal against delayed child care allowance decision, ordering agency to decide by July 2024.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2023:2317
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The administrative court declared the plaintiff's appeal against the tax authority's failure to decide on child care allowance grounds admissible and well-founded. Although the authority argued the plaintiff's demand for a decision was premature, the court found the authority had already acknowledged the delay and imposed a maximum penalty, negating the timeliness objection. Consequently, the court ordered the authority to issue a new decision by July 1, 2024, and awarded the plaintiff legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Articles 8:7, second paragraph; Article 8:54 of the General Administrative Law (Awb); An appeal against a failure to decide within the statutory period is admissible if the authority acknowledges the delay or imposes a penalty, and the court orders the authority to decide within a new timeframe.

Keywords

AI generated
failure to decide child care allowance administrative delay premature demand general administrative law statutory deadline penalty imposition

Cited Legislation

AI generated
Article 8:7, second paragraph, of the General Administrative Law (Awb)
Article 8:54 of the General Administrative Law (Awb)
Article 6:2, first paragraph, letter b, in conjunction with Article 7:1, first paragraph, letter f, of the Awb
Article 6:12, second paragraph, of the Awb
Article 8:55d, first paragraph, of the Awb
Article 8:55d, third paragraph, of the Awb
Article 8:55d, second paragraph, of the Awb
Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht
Artikel 8:7, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 22/5204 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 22 mei 2023 in de zaak tussen [eiseres] , uit [woonplaats] (België), eiseres (gemachtigde: mr. L.L. Ross), en Belastingdienst/Toeslagen, verweerder (gemachtigde: mr. [A] ). Inleiding Deze uitspraak gaat over het beroep dat eiseres heeft ingesteld, omdat verweerder volgens haar niet op tijd heeft beslist op haar aanvraag van 27 januari 2021 om herbeoordeling van de kinderopvangtoeslag. Op 21 november 2022 heeft verweerder een verweerschrift ingediend. Eiseres heeft een reactie gegeven op het verweerschrift. Overwegingen 1. Het beroep is ingediend bij de rechtbank Limburg, die het vervolgens heeft doorgestuurd naar de rechtbank Midden-Nederland. Deze laatste rechtbank is namelijk de bevoegde rechtbank om op het beroep van eiseres te beslissen.

2. De rechtbank nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat dat in deze zaak niet nodig is.

3. De rechtbank stelt vast dat verweerder geen stukken, maar wel een verweerschrift heeft ingediend. De rechtbank doet uitspraak op grond van de stukken die eiseres heeft ingediend en het verweerschrift.

4. Tegen het niet tijdig nemen van een besluit kan beroep worden ingesteld. Het beroepschrift kan worden ingediend zodra het bestuursorgaan in gebreke is om op tijd een besluit te nemen en twee weken zijn verstreken nadat een schriftelijke ingebrekestelling door het bestuursorgaan is ontvangen.

5. Verweerder stelt zich op het standpunt dat de ingebrekestelling prematuur is gedaan. De beslistermijn eindigde op 27 januari 2022 en de ingebrekestelling is door verweerder ontvangen op 26 januari 2022, dus voor het einde van de beslistermijn.

6. De rechtbank volgt verweerder hierin niet om de volgende reden. Verweerder heeft eiseres bij brief van 29 december 2021 bericht dat het hem niet gaat lukken om voor 27 januari 2022 op haar aanvraag te beslissen en dat zij hem in gebreke kan stellen. Eiseres heeft dit vervolgens ook gedaan. Verweerder was zich op dat moment al bewust van het feit dat hij te laat zou zijn met beslissen. In zijn brief van 29 december 2021 heeft verweerder eiseres er ook niet op gewezen dat de ingebrekestelling pas gedaan kon worden na het verstrijken van de beslistermijn. Daarnaast heeft verweerder bij besluit van 10 mei 2022 de maximale dwangsom toegekend. Onder deze omstandigheden kan eiseres niet worden tegengeworpen dat zij de ingebrekestelling 1 dag “te vroeg” heeft gedaan. De rechtbank ziet hierin dan ook geen aanleiding om het beroep niet-ontvankelijk te verklaren.

7. Tussen partijen is niet in geschil dat de beslistermijn is overschreden. Bij brief, ontvangen door verweerder op 26 januari 2022, is verweerder in gebreke gesteld. Eiseres heeft meer dan twee weken daarna, te weten bij brief van 7 november 2022, beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op haar verzoek.

8. Het beroep is kennelijk gegrond.Verweerder moet alsnog een besluit nemen 9. Omdat verweerder nog geen (nieuw) besluit heeft genomen, bepaalt de rechtbank dat verweerder dit alsnog moet doen. Het bestuursorgaan moet dit in principe doen binnen twee weken na het verzenden van de uitspraak. In bijzondere gevallen kan de bestuursrechter een andere termijn bepalen.

10. Op 14 april 2023 heeft de meervoudige kamer van deze rechtbank uitspraak gedaan over de termijn waarop verweerder alsnog een besluit bekend moet maken in dit soort zaken. In deze uitspraak heeft de rechtbank uiteen gezet dat zij voortaan als uitgangspunt hanteert dat verweerder een nadere beslistermijn krijgt tot 1 juli 2024. In deze zaak ziet de rechtbank geen aanleiding om van dat uitgangspunt af te wijken. Zij verwijst naar de uitspraak van 14 april 2023 voor de daaraan ten grondslag liggende overwegingen.

11. De rechtbank bepaalt dat verweerder een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde beslistermijn overschrijdt. Daarbij geldt wel een maximum van € 15.000,-. Dit is het uitgangspunt voor dit soort zaken en de rechtbank ziet geen reden om hier in dit geval van af te wijken. Proceskosten en griffierecht 12. Omdat het beroep gegrond is, krijgt eiseres een vergoeding voor de proceskosten die zij heeft gemaakt. Verweerder moet die vergoeding betalen. De vergoeding wordt met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. De bijstand door een gemachtigde levert 1 punt op (1 punt voor het indienen van het beroepschrift met een waarde per punt van € 837,-), bij een wegingsfactor 0,5. Toegekend wordt € 418,50.

12. Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, moet verweerder aan eiseres het door haar betaalde griffierecht vergoeden. Beslissing De rechtbank: - verklaart het beroep gegrond; - vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit; - draagt verweerder op uiterlijk 1 juli 2024 alsnog een besluit bekend te maken; - bepaalt dat verweerder aan eiseres een dwangsom van € 100,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,-; - veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 418,50;- draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 50,- aan eiseres te vergoeden.

Deze uitspraak is gedaan door mr. O. Veldman, rechter, in aanwezigheid van mr. D. van Grootel, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 22 mei 2023. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Bent u het niet eens met deze uitspraak? Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.

U ziet deze datum hierboven. Als u graag een zitting wilt waarin u uw verzetschrift kunt toelichten, kunt u dit in uw verzetschrift vermelden. Oorspronkelijk zaaknummer ROE 22/2622. Artikel 8:7, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Artikel 6:2, aanhef en onder b, in samenhang met artikel 7:1, eerste lid, aanhef en onder f, van de Awb. Artikel 6:12, tweede lid, van de Awb. Artikel 8:55d, eerste lid, van de Awb. Artikel 8:55d, derde lid, van de Awb. ECLI:NL:RBMNE:2023:1702. Artikel 8:55d, tweede lid, van de Awb.