Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBMNE:2019:1739 ECLI:NL:RBMNE:2019:1739 AI generated

Request to disqualify judge dismissed because applicant failed to provide objective grounds for bias.

Case Number ECLI:NL:RBMNE:2019:1739
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court declared the applicant inadmissible for their request to disqualify the police judge. The applicant alleged personal vendetta and bias but appeared at no hearing to substantiate these claims. Consequently, the court found no objective grounds for the feared loss of judicial impartiality.

Legislator headnote

AI generated

Article 512 of the Code of Criminal Procedure; Article 513 of the Code of Criminal Procedure: A request for disqualification must be based on facts objectively justifying a fear of bias; mere assertions of personal grievance without evidence do not constitute valid grounds.

Keywords

AI generated
disqualification request judicial impartiality objective grounds personal vendetta Code of Criminal Procedure inadmissibility police judge

Cited Legislation

AI generated
Article 512 of the Code of Criminal Procedure
Article 513 of the Code of Criminal Procedure
artikel 512 van het Wetboek van Strafvordering
Artikel 512 Sv
Artikel 512 Sv bepaalt dat elk van de rechters die een zaak behandelen op verzoek van de verdachte of het openbaar ministerie kan worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.
artikel 513 van het Wetboek van Strafvordering
Ingevolge het bepaalde in artikel 513 van het Wetboek van Strafvordering moeten in een verzoek tot wraking de feiten en omstandigheden worden voorgedragen waardoor de rechterlijke onpartijdigheid volgens verzoeker schade zou kunnen leiden.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND WRAKINGSKAMER Locatie: Lelystad Zaaknummer/rekestnummer: 478195 / HA RK 19-94 Beslissing van de meervoudige kamer voor de behandeling van wrakingszaken van 19 april 2019 op het verzoek in de zin van artikel 512 van het Wetboek van Strafvordering (verder: Sv) van: [verzoeker] , wonende te [woonplaats] , (verder te noemen: verzoeker), 1De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: - het proces-verbaal van de terechtzitting van 29 maart 2019 in de zaak met parketnummers 05/180325-18, 05/011359-19 en 21/001592-17 (TUL), op welke terechtzitting verzoeker tegen de politierechter mr.

Y.M. Vanwersch (hierna: de rechter) een verzoek tot wraking heeft ingediend; - de schriftelijke reactie van de rechter. 1.2. Het wrakingsverzoek is op 5 april 2019 in het openbaar behandeld door de meervoudige kamer voor de behandeling van wrakingszaken (verder: de wrakingskamer). Bij de mondelinge behandeling is niemand verschenen. 1.3. De uitspraak is bepaald op heden. 2Het wrakingsverzoek 2.1. Onderstaand gedeelte uit het proces-verbaal van de zitting van 29 maart 2019 geeft de gang van zaken weer kort voor het wrakingsverzoek: “ De verdachte verklaart, voor zover van belang en zakelijk weergegeven:

Ik hoor u zeggen: “wat vindt u van de eis?” Deze is gegrond op een veronderstelling die in strijd is met de werkelijkheid. Ik probeer juist de regels te kennen. Ik hoor u weer vragen wat ik van de eis vind. U onderbreekt mij. Ik vind dat ik geen straf moet ontvangen. Ik ben al 15 jaar bezig om aanspraak te maken op fundamentele rechten en een effectief rechtsmiddel. Ik hoor u zeggen dat ik dit al heb verklaard. Ik vind dat u partijdig bent. Ik wil u niet zomaar wraken, maar dat ga ik wel doen. Ik wraak u. Bovendien wraak ik de officier van justitie ook. (…) De politierechter vraagt de verdachte of de voorgelezen tekst klopt.

De verdachte verklaart: Ik had u meer informatie kunnen geven en dan had ik hier niet hoeven staan.” 2.2. Mr. Vanwersch heeft niet berust in de wraking. In haar schriftelijke reactie stelt zij zich op het standpunt dat het haar niet duidelijk is waarom verzoeker haar gewraakt heeft. De zitting verliep naar haar mening ordentelijk. 3De beoordeling 3.1. Artikel 512 Sv bepaalt dat elk van de rechters die een zaak behandelen op verzoek van de verdachte of het openbaar ministerie kan worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. 3.2.

De wrakingskamer onderzoekt in een wrakingsprocedure of de onpartijdigheid van de rechter schade lijdt. Een rechter wordt geacht onpartijdig te zijn tot het tegendeel vaststaat. Van dat laatste kan sprake zijn indien uit zijn overtuiging of gedrag persoonlijke vooringenomenheid tegenover een procespartij blijkt. Daarnaast kan een procespartij de indruk krijgen dat de rechter vooringenomen is. Het gezichtspunt van de procespartij is hier van belang, maar speelt geen doorslaggevende rol. Beslissend is of de vrees voor partijdigheid objectief gerechtvaardigd is.

Komt vooringenomenheid of een gerechtvaardigd vermoeden daarvan vast te staan, dan lijdt de rechterlijke onpartijdigheid schade. 3.3. Ingevolge het bepaalde in artikel 513 van het Wetboek van Strafvordering moeten in een verzoek tot wraking de feiten en omstandigheden worden voorgedragen waardoor de rechterlijke onpartijdigheid volgens verzoeker schade zou kunnen leiden. Anders gezegd: het verzoek moet de gronden voor de verzochte wraking bevatten. 3.4. De wrakingskamer heeft geprobeerd na te gaan welke reden de verzoeker precies heeft gehad om de rechter te wraken.

Die reden kan de wrakingskamer niet afleiden uit de tekstpassage die hiervoor onder 2.1 genoemd is en waarin de verzoeker uitlegt waarom hij de rechter wraakt. Verzoeker is niet op de wrakingszitting verschenen zodat de wrakingskamer hem geen toelichting heeft kunnen vragen. De wrakingskamer concludeert dan ook dat verzoeker geen wrakingsgronden heeft aangedragen. Verzoeker wordt om deze reden niet ontvankelijk verklaard in het wrakingsverzoek.

4. De beslissing De wrakingskamer: 4.1. verklaart verzoeker niet ontvankelijk in het verzoek tot wraking; 4.2. draagt de griffier van de wrakingskamer op deze beslissing toe te zenden aan verzoeker, de gewraakte rechter, andere betrokken partijen, alsmede aan de voorzitter van de afdeling Strafrecht en de president van deze rechtbank; 4.3. bepaalt dat de procedure van verzoeker met parketnummers 05/180325-18, 05/011359-19 en 21/001592-17 (TUL) dient te worden voortgezet in de stand waarin deze zich bevond op het moment van de schorsing vanwege het wrakingsverzoek. Deze beslissing is gegeven door mr. G.L.M. Urbanus, voorzitter, en mr. D.J. van Maanen en mr. J.F. Haeck als leden van de wrakingskamer, bijgestaan door de griffier, en in het openbaar uitgesproken op 19 april 2019. de griffier de voorzitter Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.