ECLI:NL:RBMNE:2016:6637 · Rechtbank Midden-Nederland

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Verschoningskamer zaaknummer: 428119 / HA RK 16-289 beslissing van de meervoudige kamer voor de behandeling van verschoningszaken van 6 december 2016 op het verzoek in de zin van artikel 8:19 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) van: mr. R.J. Praamstra, bestuursrechter, (verzoekster). Procedure Verzoekster heeft op 1 december 2016 een verzoek tot verschoning ingediend. De verschoningskamer heeft de uitspraak bepaald op heden. Verschoningsverzoek Het verzoek tot verschoning is ingediend in de zaken met zaaknummers UTR 16/3326 en UTR 16/4199.

Verzoekster heeft het volgende ten grondslag gelegd aan haar verschoningsverzoek. Tijdens de voorbereiding van bovengenoemde zaken, kwam verzoekster tot de ontdekking dat de zaken kort gezegd betreffen de besluiten tot afwijzing van de verzoeken om handhavend op te treden tegen de verwerking van medische persoonsgegevens door zorgverzekeraars en de verwerking van medische persoonsgegevens in de databank DIS. Omdat het bedrijf van haar partner zich bezighoudt met de verwerking van medische persoonsgegevens in die zin, zal de rechterlijke onpartijdigheid schade kunnen lijden.

Beoordeling 1. Artikel 8:19 Awb bepaalt dat elk van de rechters die een zaak behandelen, kan verzoeken zich te mogen verschonen op grond van feiten of omstandigheden als bedoeld in artikel 8:15 Awb. Artikel 8:15 Awb bepaalt dat elk van de rechters die een zaak behandelen op verzoek van een partij kan worden gewraakt op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.

2. Verschoning is een middel ter verzekering van de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechter. Voorop dient te staan dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die zwaarwegende aanwijzingen opleveren voor het oordeel dat een rechter jegens een partij een vooringenomenheid koestert, althans dat de vrees dat daarvan sprake is objectief gerechtvaardigd is.

3. Van de schijn van partijdigheid kan, geheel los van de persoonlijke instelling van de betrokken rechter, ook sprake zijn indien bepaalde feiten of omstandigheden grond geven te vrezen dat het een rechter in dat specifieke geval aan onpartijdigheid ontbreekt. Alsdan dient de rechter zich van een beslissing van de hoofdzaak te onthouden. Rechtzoekenden moeten immers vertrouwen kunnen stellen in het rechterlijk apparaat. Daarom valt onder omstandigheden ook rekening te houden met de uiterlijke schijn van partijdigheid of vooringenomenheid.

4. Uit het verzoek van mr. Praamstra blijkt dat er sprake is van een zodanige omstandigheid dat zij zich niet meer voldoende vrij voelt om in onderhavige zaak te beslissen. De verschoningskamer ziet hierin, in aanmerking genomen de motivering van het verzoek, een genoegzame grond voor verschoning gelegen. Het verzoek zal derhalve gegrond worden verklaard. Beslissing De verschoningskamer: verklaart het verzoek tot verschoning gegrond; draagt de griffier van de verschoningskamer op deze beslissing toe te zenden aan verzoekster, andere betrokken partijen, alsmede aan de voorzitter van de afdeling Civiel- en bestuursrecht en de president van deze rechtbank. Deze beslissing is gegeven door mr. S.M. van Lieshout, voorzitter, en mrs. S.C. Hagedoorn en H.A. Brouwer als leden van de verschoningskamer, bijgestaan door mr. A.L. de Gier, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 6 december 2016. de griffier de voorzitter Rechtsmiddel Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open.