Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBGEL:2022:5768 ECLI:NL:RBGEL:2022:5768 AI generated

ECLI:NL:RBGEL:2022:5768 · Rechtbank Gelderland

Case Number ECLI:NL:RBGEL:2022:5768
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

RECHTBANK GELDERLAND Zittingsplaats Arnhem Belastingrecht zaaknummers: AWB 21/3563 tot en met AWB 21/3566 en AWB 21/5405 uitspraak van de meervoudige belastingkamer van in de zaken tussen [eiser] , te [plaatsnaam] , eiser (gemachtigde: [gemachtigde] ), en de inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Den Haag, verweerder. Procesverloop Verweerder heeft aan eiser voor de onderhavige jaren aanslagen inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (IB/PVV) en beschikkingen belastingrente opgelegd: jaar dagtekening van de aanslag en beschikking belastingrente belastbaar inkomen uit werk en woning (box 1) belastbaar inkomen aanmerkelijk belang (box 2) belastbaar inkomen uit sparen en beleggen (box 3) belastingrente 2012 22 juli 2016 € 111.351 nihil nihil € 5 2013 23 november 2016 € 131.498 nihil nihil € 2.856 2015 11 oktober 2019 € 128.979 € 200.000 nihil € 4.081 2016 25 september 2020 € 223.482 nihil nihil € 3.663 2017 27 juli 2021 € 70.168 nihil nihil € 3.107 Verweerder heeft bij uitspraak op bezwaar van 8 juni 2021 de aanslagen en de beschikkingen belastingrente over 2012, 2013, 2015 en 2016 gehandhaafd.

Legislator headnote

AI generated

ECLI:NL:RBGEL:2022:5768 · Rechtbank Gelderland: Verweerder is - kort weergegeven - primair van mening dat de paardenbak met stallen niet is aan te merken als aanhorigheid in de zin van artikel 3.111, eerste lid, van de Wet IB 2001 en subsidiair dat de weidegronden niet zijn aan te merken als aanhorigheid. Hij ziet in hetgeen eiser heeft aangevoerd geen reden de belastingrente over 2016 te verminderen. Beoordeling van het geschil 20. De aftrekbare kosten met betrekking tot de eigen woning zijn het gezamenlijke bedrag van de renten van schulden, kosten van geldleningen daaronder begrepen, die behoren tot de eigenwoningschuld. Daarbij rust op eiser de last om aannemelijk te maken dat voldaan is aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de door hem in de aangiften geclaimde aftrek kosten eigen woning.

Keywords

AI generated
deduction for property maintenance costs property tax rent deduction in supplementary benefits building lease rent housing costs user fee

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:GHARL:2018:1895
bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd; 2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden: a.
ECLI:NL:HR:1993:ZC5412
Aanslag, bezwaar en geding voor het Hof Aan belanghebbende is voor het jaar 1989 een aanslag in de inkomstenbelasting opgelegd naar een belastbaar inkomen van f 45.322, -- , welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is gehandhaafd. Belanghebbende is van de uitspraak van de Inspecteur in beroep gekomen bij het Hof. Het Hof heeft de uitspraak vernietigd en de aanslag verminderd tot een naar een belastbaar inkomen van f 37.677, --. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
ECLI:NL:GHSHE:2020:4057
GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH Team belastingrecht Meervoudige Belastingkamer Nummer: 19/00732 Uitspraak op het hoger beroep van [belanghebbende] , wonend te [woonplaats] , hierna: belanghebbende, en het incidentele hoger beroep van de inspecteur van de Belastingdienst, hierna: de inspecteur, tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant te Breda (hierna: de rechtbank) van 7 november 2019, nummer BRE 18/3016, in het geding tussen belanghebbende, en de inspecteur. 1Ontstaan en loop van het geding 1.1. De inspecteur heeft aan belanghebbende de aanslag inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen 2015 (hierna: IB/PVV 2015) opgelegd. Tevens is bij beschikking belastingrente in rekening gebracht. 1.2. Belanghebbende heeft bezwaar gemaakt. 1.3. De inspecteur heeft uitspraak op bezwaar gedaan en het bezwaar gegrond verklaard. 1.4. Belanghebbende heeft tegen deze uitspraak beroep ingesteld bij de rechtbank. De rechtbank heeft het beroep gegrond verklaard. 1.5. Belanghebbende heeft tegen deze uitspraak hoger beroep ingesteld bij het hof. De inspecteur heeft een verweerschrift ingediend. 1.6. De inspecteur heeft incidenteel hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank. Belanghebbende heeft schriftelijk gereageerd op het incidentele hoger beroep. 1.7. De zitting heeft plaatsgevonden op 24 september 2020 in ’s-Hertogenbosch. Daar zijn verschenen belanghebbende en zijn gemachtigden, [gemachtigde 1] en [gemachtigde 2] , en, namens de inspecteur, [inspecteur] . 1.8. Belanghebbende heeft tijdens de zitting een pleitnota voorgelezen en exemplaren daarvan overgelegd aan het hof en aan de andere partij. De inspecteur heeft verklaard geen bezwaar te hebben tegen overlegging van de acht foto’s die als bijlagen bij deze pleitnota zijn gevoegd. 1.9. Het hof heeft aan het einde van de zitting het onderzoek gesloten. 2Feiten 2.1. Belanghebbende is eigenaar van de volgende onroerende zaken: a. een woonhuis met erf, tuin, cultuurgrond en verdere aanhorigheden aan [adres] [nummer] te [woonplaats] , [postcode] , kadastraal bekend als gemeente [gemeente 1] , sectie O, nummer 157, groot 1 ha, 42 a en 55 ca. Deze onroerende zaak, hierna aan te duiden als het woonperceel, is op 9 november 1990 in eigendom verkregen; b. een perceel weiland aan [adres] te [woonplaats] , kadastraal bekend als gemeente [gemeente 2] , sectie C, nummer 63, groot 4 ha, 35 ca. Belanghebbende heeft dit perceel, hierna aan te duiden als perceel C63, op 10 oktober 2003 in eigendom verkregen; c. een perceel weiland aan [adres] te [woonplaats] , kadastraal bekend als gemeente [gemeente 2] , sectie C, nummer 64, groot 2 ha, 34 a en 70 ca. Deze onroerende zaak, hierna aan te duiden als perceel C64, is op 31 december 2008 in eigendom verkregen. 2.2. Het woonhuis waarin belanghebbende woont, biedt uitzicht op de percelen C63 en C64. Belanghebbende heeft de percelen aangekocht met als doel het vrije uitzicht, door hem de ‘unverbaubarer blick’ genoemd, te garanderen. Het woonperceel is van de percelen C63 en C64 gescheiden door een doorgaande openbare weg, alsmede door een niet-dempbare sloot. Vanaf de openbare weg wordt toegang geboden tot de percelen C63 en C64. De toegangen – passages over de sloot – zitten enkele tientallen meters naar links en rechts vanaf de woning gezien. In de betreffende percelen C63 en C64 bevinden zich meerdere sloten waardoor niet is te zien waar de perceelgrens loopt. De percelen C63 en C64 zijn daardoor afzonderlijk niet als zodanig herkenbaar. 2.3. Voor de onder 2.1 genoemde onroerende zaken tezamen heeft de gemeente [woonplaats] in het kader van de Wet Waardering Onroerende Zaken (hierna: Wet WOZ) per 1 januari 2014 bij beschikking een waarde vastgesteld van € 440.000. 2.4. De onder 2.1 genoemde onroerende zaken zijn onder de naam ‘ [naam] ’ gerangschikt onder de Natuurschoonwet (hierna: NSW). Deze rangschikking heeft plaatsgevonden bij besluit van 28 september 2009 van de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. 2.5. Belanghebbende heeft de onder 2.1 genoemde onroerende zaken gefinancierd door middel van leningen bij [bedrijf 1] B.V., een B.V. waarin belanghebbende een aanmerkelijk belang houdt. De leningen zijn in 2003 overgedragen aan [bedrijf 2] B.V., een 100% dochtervennootschap van [bedrijf 1] B.V. In 2013 is [bedrijf 2] B.V. geliquideerd en zijn de leningen terug overgedragen aan [bedrijf 1] B.V. In 2015 bedraagt het geleende bedrag in totaal € 612.713 en kan als volgt worden onderverdeeld: - € 308.905 ten behoeve van het woonperceel; - € 177.655 ten behoeve van perceel C63; - € 126.153 ten behoeve van perceel C64. 2.6. Bij de beoordeling van de aangiften IB/PVV over de jaren 2003 en 2004 heeft de inspecteur vragen gesteld aan belanghebbende. Geen van de partijen beschikt nog over de vragenbrieven of afschriften daarvan. Belanghebbende heeft in eerste aanleg afschriften in geding gebracht van de antwoordbrieven met dagtekening 10 februari 2006 en 21 september 2006 op de verzoeken om informatie van de inspecteur. 2.7. In de overgelegde brief van 10 februari 2006 is namens belanghebbende op het verzoek om informatie geantwoord: ‘Per brief van 31 januari jl. hebt u ons verzocht om nadere informatie betreffende de aangifte inkomstenbelasting 2003 van de heer [belanghebbende] . In het vervolg hierop treft u bijgaand een specificatie van de schulden van de heer [belanghebbende] aan zoals deze zijn opgenomen in zijn aangifte inkomstenbelasting 2003. Met betrekking tot de schulden van de heer [belanghebbende] aan [bedrijf 1] B.V. kunnen wij u berichten dat nagenoeg alle corresponderende vorderingen in 2003 zijn overgedragen door [bedrijf 1] B.V. aan [bedrijf 2] B.V., een 100% dochtervennootschap van [bedrijf 1] B.V. (…) Aflossing van de schuld heeft derhalve niet plaatsgevonden, althans niet tot nihil. Voor het overige verwijzen u naar bijgevoegde specificatie.’ 2.8. Bij de brief van 10 februari 2006 is een specificatie gevoegd, waarin onder meer het volgende is opgenomen: ‘SPECIFICATIE VERMOGEN 2003 VAN [belanghebbende] in euro’s SCHULDEN BOX 1 31-12-2003 01-01-2003 Eigen woning Lening I [bedrijf 1] B.V. 0 148.386 Lening II [bedrijf 1] B.V. 0 268.411 Lening [bedrijf 2] B.V. 416.797 0 Lening [bedrijf 2] B.V. 21.345 0 -------- --------- 438.142 416.797’ 2.9. De aangifte IB/PVV 2003 heeft daarna geleid tot de definitieve aanslag IB/PVV 2003 zonder dat daarbij is afgeweken van de aangifte. 2.10. In de overgelegde brief van 21 september 2006 is namens belanghebbende op het verzoek van de inspecteur om informatie geantwoord: ‘In uw brief de dato 7 september 2006 verzoekt u ons nadere informatie te verschaffen inzake de aangifte inkomstenbelasting 2004 ten name van de heer [belanghebbende] . Wij vragen uw aandacht voor het navolgende. Inkomen uit werk en woning (box 1) Schuld eigen woning Op uw verzoek treft u bijgaand aan de akten van geldlening en rekeningcourantkrediet met betrekking tot de eigen woning (zie Bijlage A 3 stuks). In totaal heeft [belanghebbende] een bedrag van € 416.797 (€ 90.756 + € 177.655 + € 148.386) geleend ten behoeve van de eigen woning. Rente eigen woning 2002 In het jaar 2002 is de totale rente eigen woning € 15.014 volledig verrekend in rekening-courant met [bedrijf 1] B.V. (zie Bijlage B mutatieoverzicht). Rente eigen woning 2003 Op 16 januari 2003 zijn de leningen met betrekking tot de eigen woning van € 416.797 overgedragen van [bedrijf 1] B.V. naar [bedrijf 2] B.V. In rekening-courant met [bedrijf 1] B.V. is een bedrag van totaal € 978,58 aan rente eigen woning verrekend (zie Bijlage C: mutatieoverzicht). Via [bedrijf 2] B.V. wordt de rente eigen woning voor het jaar 2003 (eenmalig) verrekend door middel van het bijschrijven van de rente op de oorspronkelijke lening eigen woning (zie Bijlage C toelichting op de balans per 31 december 2003). De totale rente eigen woning betaald via [bedrijf 2] B.V. bedraagt € 21.345. Hoofdsom Rente Totaal € 148.386 € 8.513 € 156.899 € 268.411 € 12.832 € 281.243 ----------- ---------- ----------- € 416.797 € 21.345 € 438.142 ======= ====== ======= Rente eigen woning 2004 In het jaar 2004 is de rente eigen woning ad € 16.672 volledig verrekend in rekening-courant tussen [belanghebbende] en [bedrijf 2] B.V. (zie bijlage D mutatieoverzicht). W.O.Z.-waarde Bij het berekenen van het eigenwoningforfait zijn we uitgegaan van de W.O.Z.-waarde zoals deze vermeld staat op het aanslagbiljet gemeentelijke belastingen 2001 met dagtekening 30 september 2002. Een kopie van deze aanslag voegen wij als bijlage bij (Bijlage E).’ 2.11. De aangifte IB/PVV 2004 heeft daarna geleid tot de definitieve aanslag IB/PV 2004 zonder dat daarbij is afgeweken van de aangifte. 2.12. De inspecteur heeft bij het vaststellen van de aanslag IB/PVV 2015 de percelen C63 en C64 niet als aanhorigheid van de eigen woning aangemerkt en de rentekosten die op de financiering van deze percelen betrekking hebben, niet in aftrek toegestaan. Het gaat om een bedrag van € 12.647 aan rentekosten. 2.13. De aanslag is vastgesteld naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 67.157 en een belastbaar inkomen uit aanmerkelijk belang van € 340.329. Tevens is bij beschikking € 391 belastingrente in rekening gebracht. De inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar de aanslag verminderd tot naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 66.227 en een belastbaar inkomen uit aanmerkelijk belang van € 340.329 en de rentebeschikking evenredig verminderd. De rechtbank heeft de aanslag verminderd tot naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 60.329 en een belastbaar inkomen uit aanmerkelijk belang van € 340.329 en de rentebeschikking evenredig verminderd. 3Geschil en conclusies van partijen 3.1. Het geschil betreft het antwoord op de volgende vragen: 1. Zijn de percelen C63 en C64 een aanhorigheid van de eigen woning in de zin van artikel 3.111, lid 1, Wet inkomstenbelasting 2001 (hierna: Wet IB 2001)? 2. Indien het antwoord op de eerste vraag ontkennend is, heeft de inspecteur het vertrouwensbeginsel geschonden? 3.2. Belanghebbende concludeert tot vermindering van de aanslag tot naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van € 54.510 en een belastbaar inkomen uit aanmerkelijk belang van € 340.329 en immateriële schadevergoeding wegens termijnoverschrijding. De inspecteur concludeert tot ongegrondverklaring van het beroep. 4Gronden Ten aanzien van het geschil Ten aanzien van de eerste vraag 4.1. Artikel 3.111, lid 1, Wet IB 2001 bepaalt dat als eigen woning (onder meer) wordt aangemerkt een gebouw, of een gedeelte van een gebouw, met de daartoe behorende aanhorigheden, voor zover dat de belastingplichtige of personen die behoren tot zijn huishouden, anders dan tijdelijk, als hoofdverblijf ter beschikking staat. Voor beantwoording van de vraag of sprake is van een aanhorigheid is van belang of de aangekochte percelen weiland behoren bij de eigen woning, daarbij in gebruik zijn en daaraan dienstbaar zijn. Alleen als aan deze drie eisen is voldaan, is sprake van een aanhorigheid in de zin van artikel 3.111, lid 1, Wet IB 2001. Tussen partijen is niet in geschil dat het woonperceel (zie 2.1, onder a) als eigen woning in de zin van artikel 3.111, lid 1, Wet IB 2001 kan worden aangemerkt en dat de percelen C63 en C64 bij die eigen woning in gebruik zijn. Ten aanzien van de eerste vraag spitst het geschil zich derhalve toe op het antwoord op de vraag of de percelen C63 en C64 behoren bij de eigen woning en daaraan dienstbaar zijn. 4.2. Belanghebbende heeft gesteld dat de percelen C63 en C64 behoren bij de eigen woning omdat zij samen met het woonperceel als landgoed in de zin van de Natuurschoonwet 1928 zijn aangemerkt, de percelen op beperkte afstand van de eigen woning zijn gelegen en vanaf de eigen woning eenvoudig te bereiken zijn. Daarnaast heeft belanghebbende gesteld dat de percelen C63 en C64 dienstbaar zijn aan de eigen woning omdat die percelen het vrije uitzicht vanuit de eigen woning garanderen (de zogenoemde ‘unverbaubarer blick’) en dat vrije uitzicht een verhoging van de waarde van de woning en van het woongenot met zich meebrengt. 4.3. De inspecteur stelt dat de percelen C63 en C64 niet tot de eigen woning behoren omdat die percelen van de eigen woning worden gescheiden door een openbare weg en zich tussen die weg en de percelen een niet te dempen sloot bevindt. Daarnaast stelt de inspecteur dat een vrij uitzicht weliswaar het woongenot kan verhogen en een meerwaarde van de eigen woning met zich mee kan brengen, maar dat een vrij uitzicht onvoldoende is voor de conclusie dat de percelen C63 en C64 dienstbaar zijn aan de eigen woning. 4.4. Het hof zal allereerst de vraag beantwoorden of de percelen C63 en C64 functioneel dienstbaar zijn aan de eigen woning. Het hof beantwoordt die vraag ontkennend. Tot de functies van de eigen woning behoren niet alleen het bieden van beschermde gelegenheid tot het slapen, eten/drinken en verblijf, maar ook het bieden van de mogelijkheid om één of meer auto’s te stallen, het bieden van algemene opslagruimte en het bieden van gelegenheid tot het uitoefenen van hobby’s. Belanghebbende heeft geen feiten en omstandigheden aangevoerd op grond waarvan aannemelijk is geworden dat de percelen C63 en C64 verband houden met de functies van de eigen woning. De enkele omstandigheid dat die percelen het vrije uitzicht vanuit de eigen woning garanderen en dat dit vrije uitzicht het woongenot van belanghebbende verhoogt, is daarvoor onvoldoende. De verhoging van belanghebbendes woongenot is een subjectieve omstandigheid. Die omstandigheid betekent niet dat de percelen in objectieve zin functioneel dienstbaar zijn aan de eigen woning. 4.5. Op grond van het voorgaande kunnen de percelen C63 en C64 niet als aanhorigheden van de eigen woning in de zin van artikel 3.111, lid 1, Wet IB 2001 worden aangemerkt. De vraag of de percelen behoren bij de eigen woning hoeft niet meer beantwoord te worden. Ten aanzien van de tweede vraag 4.6. Belanghebbende heeft het standpunt ingenomen dat bij hem door de inspecteur het gerechtvaardigde vertrouwen is gewekt dat de rente die verband houdt met de lening voor de aanschaf van het perceel C63 als aftrekbare kosten met betrekking tot de eigen woning in de zin van artikel 3.120, lid 1, Wet IB 2001 kan worden aangemerkt. Belanghebbende leidt dit af uit de specifieke, op de financiering van de eigen woning gerichte, vraagstelling door de inspecteur ten behoeve van de aanslagregeling voor de jaren 2003 en 2004 en uit de omstandigheid dat de inspecteur de aanslagen IB/PVV over die jaren en de jaren daarna conform de ingediende aangiften heeft opgelegd. Daarnaast heeft belanghebbende gesteld dat bij de inspecteur het nodige inzicht heeft bestaan – althans behoorde te bestaan – omtrent de besteding van de door belanghebbende van [bedrijf 1] B.V. verkregen geldlening van € 177.655 omdat de onderhandse akte van die geldlening als bijlage bij de brief van 21 september 2006 moet zijn gevoegd. 4.7. De inspecteur stelt dat de behandeling van de aangiften over de jaren 2003 en 2004 bij belanghebbende niet de indruk heeft kunnen wekken dat ten aanzien van het perceel C63 sprake is van een aanhorigheid in de zin van artikel 3.111, lid 1, Wet IB 2001 omdat hij met de verzoeken om informatie ten aanzien van de aangiften IB/PVV over de jaren 2003 en 2004 geen enkele uitlating heeft gedaan over de fiscale duiding van perceel C63 en dat de verwerving van dat perceel tijdens de aanslagregeling voor die jaren op geen enkele wijze door hem aan de orde is gesteld. Daarnaast heeft belanghebbende met de brieven van 10 februari 2006 en 21 september 2006 geen inzage gegeven in de besteding van de door hem geleende gelden bij [bedrijf 1] B.V., anders dan een duiding als eigen woningschulden of schulden behorende tot de grondslag van box 3 in de vorm van cijfermatige opstellingen, aldus de inspecteur. 4.8. Voor het in rechte te beschermen vertrouwen is meer vereist dan de enkele omstandigheid dat de inspecteur gedurende een aantal jaren bij het regelen van de aanslag op een bepaald punt de aangifte heeft gevolgd. De gerechtvaardigdheid van het vertrouwen hangt af van de waardering van omstandigheden die bij de belastingplichtige de indruk hebben kunnen wekken dat een door de inspecteur gedurende een aantal jaren betreffende dezelfde aangelegenheid gevolgde gedragslijn berust op een bewuste standpuntbepaling. Die omstandigheden kunnen onder meer zijn gelegen in de vaststelling van een aanslag in overeenstemming met een aangifte waarin de belastingplichtige de voor die aanslag van belang zijnde aangelegenheid uitdrukkelijk en gemotiveerd aan de orde had gesteld, in de vaststelling van een aanslag na raadpleging van bewijsstukken, na gehouden besprekingen of gevoerde correspondentie, dan wel in overeenstemming met eerder verstrekte, voor de toen op te leggen aanslag van belang zijnde inlichtingen, of in de tegemoetkoming aan een bezwaar betreffende dezelfde, zich onveranderd voordoende, aangelegenheid. 4.9. Tot Bijlage A van de brief van 21 september 2006 behoort de onderhandse akte van geldlening met dagtekening 14 oktober 2003 waarin de geldlening van € 177.655 is vastgelegd. In de considerans van die tot de gedingstukken behorende akte is onder de aanhef en punt c het volgende opgenomen: ‘In aanmerking nemende dat [bedrijf 1] B.V. aan Schuldenaar in 2002 (…) aanvullend een bedrag heeft verstrekt ter grootte van € 177.655, dat diende ter financiering van de aankoop van een perceel grond gelegen aan [adres] te [woonplaats] .’ Uit de akte van geldlening van 14 oktober 2003 leidt het hof af dat daarin niet wordt aangeduid dat de desbetreffende geldlening diende ter financiering van de aankoop van het perceel C63. Daaruit volgt dat de inspecteur uit de door belanghebbende bij de brief van 21 september 2006 overgelegde akte van geldlening van 14 oktober 2003 niet kon afleiden dat die akte betrekking had op de geldlening voor de aanschaf van het perceel C63 en dat de verwerving en de financiering van dat perceel in de brief van 21 september 2006 niet uitdrukkelijk en gemotiveerd aan de orde is gesteld. Bovendien stelt het hof vast dat de verwerving en de financiering van perceel C63 ook overigens niet tijdens de aanslagregeling voor de jaren 2003 en 2004 uitdrukkelijk en gemotiveerd aan de orde is gesteld. Naar het oordeel van het hof hebben deze feiten en omstandigheden bij belanghebbende niet de indruk kunnen wekken dat de inspecteur een weloverwogen standpunt heeft ingenomen omtrent de kwalificatie van de rente die verband houdt met de lening voor de aanschaf van het perceel C63. 4.10. Op grond van 4.8 en 4.9 is het hof van oordeel dat door de inspecteur bij belanghebbende niet het gerechtvaardigde vertrouwen is gewekt dat de rente die verband houdt met de lening voor de aanschaf van het perceel C63 als aftrekbare kosten met betrekking tot de eigen woning in de zin van artikel 3.120, lid 1, Wet IB 2001 kan worden aangemerkt. Het hof beantwoordt de tweede vraag ontkennend. Tussenconclusie 4.11. De slotsom is dat het principale hoger beroep ongegrond is en dat het incidentele hoger beroep gegrond is. Ten aanzien van het verzoek om immateriële schadevergoeding 4.12. Belanghebbende heeft het hof verzocht om toekenning van een vergoeding van immateriële schade wegens de overschrijding van de redelijke termijn voor berechting van dit belastinggeschil. 4.13. Bij de beoordeling van de vraag of de redelijke termijn voor beslechting van een belastinggeschil is overtreden gelden de volgende uitgangspunten. De in aanmerking te nemen termijn begint op het moment waarop het bestuursorgaan het bezwaarschrift ontvangt. Als uitgangspunt geldt dat de redelijke termijn is overschreden indien de rechtbank niet binnen twee jaar na die datum uitspraak doet. Voor de berechting van de zaak in hoger beroep heeft als uitgangspunt te gelden dat het hof uitspraak doet binnen twee jaar nadat het hoger beroepschrift door het hof is ontvangen. 4.14. Het hof stelt vast dat de redelijke termijn in deze procedure niet is overschreden. 4.15. Op grond van het voorgaande wijst het hof het verzoek van belanghebbende om immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn af. Ten aanzien van het griffierecht 4.16. Het hof ziet geen aanleiding om het griffierecht aan belanghebbende te laten vergoeden omdat de uitspraak van de rechtbank uitsluitend wordt vernietigd op grond van het door de inspecteur ingestelde incidentele hoger beroep. Ten aanzien van de proceskosten 4.17. Het hof acht geen reden aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 8:75 Awb. 5Beslissing Het hof: - verklaart het principale hoger beroep ongegrond; - verklaart het incidentele hoger beroep gegrond; - vernietigt de uitspraak van de rechtbank; - verklaart het tegen de uitspraak op bezwaar bij de rechtbank ingestelde beroep ongegrond; - wijst het verzoek om immateriële schadevergoeding af. De uitspraak is gedaan door M.M. de Werd, voorzitter, P.C. van der Vegt en H.J. Cosijn, in tegenwoordigheid van P.A. Flutsch als griffier. De uitspraak is alleen door de voorzitter ondertekend aangezien de griffier is verhinderd deze te ondertekenen. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 31 december 2020 en afschriften van de uitspraak zijn op 12 januari 2021 aangetekend aan partijen verzonden. Het aanwenden van een rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl. Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl). Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen: Bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd. (Alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn; Het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden: de naam en het adres van de indiener; de dagtekening; een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht; e gronden van het beroep in cassatie. Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de andere partij te veroordelen in de proceskosten. Hoge Raad 16 juli 1993, ECLI:NL:HR:1993:ZC5412. Zie bijvoorbeeld Rechtbank Arnhem 24 februari 2011, ECLI:NL:RBARN:2011:BP5624. Hoge Raad 13 december 1989, ECLI:NL:HR:1989:ZC4179. Hoge Raad 19 februari 2016, ECLI:NL:HR:2016:252. Hoge Raad 15 april 2011, ECLI:NL:HR:2011:BP6600.
ECLI:NL:HR:2016:252
19 februari 2016 nr. 14/03907 Arrest gewezen op het beroep in cassatie van de erfgenaam van [A] te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het Gerechtshof Den Haag van 1 juli 2014, nr. BK-13/00675, op het hoger beroep van belanghebbende tegen een uitspraak van de Rechtbank Den Haag (nr. AWB 10/2071‑isv) betreffende het verzoek van belanghebbende om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK GELDERLAND Zittingsplaats Arnhem Belastingrecht zaaknummers: AWB 21/3563 tot en met AWB 21/3566 en AWB 21/5405 uitspraak van de meervoudige belastingkamer van in de zaken tussen [eiser] , te [plaatsnaam] , eiser (gemachtigde: [gemachtigde] ), en de inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Den Haag, verweerder. Procesverloop Verweerder heeft aan eiser voor de onderhavige jaren aanslagen inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (IB/PVV) en beschikkingen belastingrente opgelegd: jaar dagtekening van de aanslag en beschikking belastingrente belastbaar inkomen uit werk en woning (box 1) belastbaar inkomen aanmerkelijk belang (box 2) belastbaar inkomen uit sparen en beleggen (box 3) belastingrente 2012 22 juli 2016 € 111.351 nihil nihil € 5 2013 23 november 2016 € 131.498 nihil nihil € 2.856 2015 11 oktober 2019 € 128.979 € 200.000 nihil € 4.081 2016 25 september 2020 € 223.482 nihil nihil € 3.663 2017 27 juli 2021 € 70.168 nihil nihil € 3.107 Verweerder heeft bij uitspraak op bezwaar van 8 juni 2021 de aanslagen en de beschikkingen belastingrente over 2012, 2013, 2015 en 2016 gehandhaafd.

Eiser heeft daartegen bij brief van 16 juli 2021 beroep ingesteld. Verweerder heeft bij uitspraak op bezwaar van 8 oktober 2021 de aanslag 2017 en de beschikking belastingrente 2017 gehandhaafd. Eiser heeft daartegen bij brief van 27 oktober 2021 beroep ingesteld. Verweerder heeft de op de zaken betrekking hebbende stukken overgelegd en voor elk jaar een verweerschrift ingediend. Beide partijen hebben voorafgaande aan de zitting een nader stuk ingediend. De rechtbank heeft deze stukken doorgezonden naar de respectieve wederpartij. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 13 juli 2022.

Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Namens verweerder zijn verschenen [persoon A] en [persoon B] . Eiser heeft ter zitting een pleitnota met bijlagen overgelegd aan de rechtbank en aan de wederpartij. Overwegingen Feiten 1. Eiser is sinds 1986 eigenaar van een woning gelegen aan de [adresgegevens] . Gedurende de jaren 2012 tot en met 2017 wordt de woning bewoond door eiser, zijn echtgenote en zijn volwassen dochter. De echtgenote is paardenliefhebster. De dochter is actief in de landelijke paardensport.

2. Het perceel waar de woning op staat had oorspronkelijk een oppervlakte van 6.500 m2. In 2008 heeft eiser naast en achter de woning percelen bijgekocht met een oppervlakte van in totaal 13.365 m2. De aankoopkosten van deze bijgekochte percelen bedroegen € 250.000. In de periode 2008 tot 2010 is op de percelen een accommodatie voor het houden van paarden gebouwd. Deze accommodatie omvat een binnenbak met 13 stallen, een keuken met zitgelegenheid, een buitenbak, een stapmolen, diverse paddocks, een longeerbaan, een wasbak (samen: de paardenbak met stallen) en zes weides (de weidegronden).

De paardenbak met stallen ligt achter de woning en is enerzijds bereikbaar via een oprit die voert langs de voortuin, de woning en de achtertuin en anderzijds via een oprit naast de woning die loopt tot aan de buitenbak, die achter de binnenbak ligt. Aan het begin van de laatstgenoemde oprit ligt een parkeerplaats. De binnenbak ligt op 29 meter afstand van de woning. Vanuit de woning en de tuin is direct zicht op de paardenbak met stallen. De paardenbak met stallen heeft geen eigen aansluiting op de nutsvoorzieningen en geen eigen aansluiting op het riool.

Het gehele complex is omheind. De paardenbak met stallen is gebouwd in eenzelfde stijl als de woning.

3. De aankoop van de percelen en de bouw van de paardenbak met stallen heeft samen € 1.088.477 gekost. Ten behoeve van de bouw daarvan heeft eiser een hypothecaire lening verkregen van de [bank] (de lening).

4. Vóór de bouw van de paardenbak met stallen had eiser het plan de paardenbak met stallen op beperkte schaal bedrijfsmatig te gaan exploiteren in die zin dat gelegenheid zou worden geboden tot stalling en training van paarden van derden. In het kader van de verkrijging van de voor de bouw vereiste omgevingsvergunning heeft [bedrijf] een haalbaarheidsonderzoek verricht. Daaruit kwam naar voren dat voor een levensvatbare onderneming minimaal 50 stallen moesten worden gerealiseerd.

5. Verweerder heeft bij eiser een boekenonderzoek ingesteld. Dit onderzoek heeft plaatsgevonden op 4 oktober 2011. Onderzocht is onder meer de aanvaardbaarheid van de aangiften IB/PVV 2007 tot en met 2010 van eiser. In het boekenonderzoek is de bouw van de paardenbak met stalling betrokken. Van dit boekenonderzoek is op 26 september 2013 een rapport (het Rapport) opgemaakt. In het Rapport is, voor zover hier van belang, het volgende vermeld: “6.1 Bouw manege (…) Volgens plan van de heer [eiser] was het de bedoeling dat zijn echtgenote en zijn dochter in de manege paarden gaan fokken en trainen.

De dochter van de heer [eiser] is op landelijk niveau actief in de paardensport. Zij en haar moeder, mevrouw [persoon C] , zijn meerdere dagen in de week actief met paarden. Voorafgaand aan de bouw van de manege is, volgens verklaring van de heer [eiser] , geen haalbaarheidsonderzoek gedaan of de gemoeide investering van de grond € 250.000 en de manege € 838.447 samen € 1.088.477 kan renderen. (…) Omzetbelasting (…) Dochter is met haar paard activiteiten niet in betekende mate buiten de familiesfeer getreden. Feitelijk heeft dochter haar paardenhobby, gefinancierd door de ouders, voortgezet.

Aangaande de vraag of de bouw van de manege en de daaropvolgende verhuur aan de dochter een OB-onderneming vormt, menen wij dat de ouders ook niet voldoen aan het criterium "deelname economisch verkeer" nu de dochter feitelijk alleen voor haar eigen hobby de manege gebruikt. (…) Omgevingsvergunning Bij de [gemeente] hebben wij naar de omgevingsvergunning (bouwvergunning) een onderzoek ingesteld. De [gemeente] heeft als eis gesteld dat bij de bouwaanvraag een ondernemingsplan moest worden ingediend. Uit het ondernemingsplan (haalbaarheidsonderzoek) dd. 17 juni 2008 is vast komen te staan dat voor de levensvatbaarheid minimaal 50 boxen zijn benodigd.

Uiteindelijk zijn slechts 13 box gerealiseerd in de overdekte rijbak. (…) Er is (…) een haalbaarheidsonderzoek gedaan, uitgevoerd door [bedrijf] , vestiging [plaatsnaam] , mevrouw [persoon D] , bedrijfsadviseur paardenhouderij. (…) Inkomstenbelasting Voor de heffing van de inkomstenbelasting sluiten wij aan bij het standpunt van de omzetbelasting dat geen sprake is van ondernemerschap, ergo geen bron van inkomen omdat geen deelneming plaats vindt in het economisch verkeer. Ook merken wij op dat redelijkerwijs geen voordeel kan worden verwacht mede gelet op de hoogte van de investering. (…) De manege vormt naar onze mening geen onderdeel van de eigen woning.

De manege beschikt over een eigen inrit met parkeerruimte voor meerdere auto's. De manege heeft eigen aansluitingen op de nutsvoorzieningen. De bouwstijl van de manege verschilt sterk van het woonhuis en is veel groter dan het woonhuis. De manege kan daarom niet als aanhorigheid bij het woonhuis worden aangemerkt. Hierdoor vormt de manege een zelfstandige onroerende zaak welke voor de heffing van de inkomstenbelasting wordt geplaatst in box 3. In aangiften inkomstenbelasting 2008, 2009 en 2010 is rente van schulden, verband houdend met de bouw van de manege, in aftrek gebracht als aftrekbare hypotheekrente.

Zie hierna onder hypotheek. Wij zijn dus van mening dat de grond en de manege met bijbehorende financiering belast moeten worden in box 3. Wij stellen voor om gedurende de bouwfase per saldo (bezitting minus schuld) geen correctie aan te brengen. Voor het eerst in 2011 moet aangifte worden gedaan: - waarde grond € 250.000 en waarde opstal € 1.000.000 - schuld hypotheek € 709.000 en lening bij B.V. € 400.000 (…) Standpunt adviseur De adviseur is het eens met ons standpunt dat voor de heffing van de inkomstenbelasting geen sprake is van een onderneming.

Hij is wel van mening dat de manege een aanhorigheid vormt van de eigen woning en dat daardoor recht blijft bestaan op aftrek van hypotheekrente. Alleen met betrekking tot dit onderdeel van de controle bestaat dus geen overeenstemming. (…)” 6. In de aangiften IB/PVV 2011 tot en met 2017 heeft eiser de rente van hypothecaire schulden verband houdende met de bouw van de paardenbak met stallen in aftrek op zijn inkomen uit werk en woning (box I) gebracht als kosten eigen woning.

7. Op 30 april 2014 heeft eiser de aangifte 2012 ingediend, waarin onder meer het volgende is aangegeven: Eigenwoningschuld per 31 december € 1.670.000 WOZ-waarde eigen woning € 730.000 Totale inkomsten eigen woning (eigenwoningforfait) € 4.380 Totale aftrekpost eigen woning (aftrekbare eigenwoningrente) € 89.660 Saldo inkomsten en aftrekposten eigen woning - € 85.280 Aandeel eiser inkomsten en aftrekposten eigen woning - € 76.172 8. Op 1 augustus 2014 heeft eiser de aangifte 2013 ingediend, waarin onder meer het volgende is aangegeven:

Eigenwoningschuld per 31 december € 1.664.557 WOZ-waarde eigen woning € 707.000 Totale inkomsten eigen woning (eigenwoningforfait) € 4.242 Totale aftrekpost eigen woning (aftrekbare eigenwoningrente) € 89.608 Saldo inkomsten en aftrekposten eigen woning - € 85.366 Aandeel eiser inkomsten en aftrekposten eigen woning - € 85.366 9. Op 24 april 2017 heeft eiser de aangifte 2015 ingediend, waarin onder meer het volgende is aangegeven: Eigenwoningschuld per 31 december € 1.753.049 WOZ-waarde eigen woning € 643.000 Totale inkomsten eigen woning (eigenwoningforfait) € 4.822 Totale aftrekpost eigen woning (aftrekbare eigenwoningrente) € 89.624 Saldo inkomsten en aftrekposten eigen woning - € 84.802 Aandeel eiser inkomsten en aftrekposten eigen woning - € 84.802 10.

Op 22 januari 2018 heeft eiser de aangifte 2016 ingediend, waarin het volgende is aangegeven: Eigenwoningschuld per 31 december € 1.705.753 WOZ-waarde eigen woning € 644.000 Totale inkomsten eigen woning (eigenwoningforfait) € 4.980 Totale aftrekpost eigen woning (aftrekbare eigenwoningrente) € 90.235 Saldo inkomsten en aftrekposten eigen woning - € 85.255 Aandeel eiser inkomsten en aftrekposten eigen woning - € 85.255 11. Op 10 april 2019 heeft eiser de aangifte 2017 ingediend, waarin het volgende is aangegeven: Eigenwoningschuld per 31 december € 1.693.055 WOZ-waarde eigen woning € 664.000 Totale inkomsten eigen woning (eigenwoningforfait) € 4.980 Totale aftrekpost eigen woning (aftrekbare eigenwoningrente) € 92.665 Saldo inkomsten en aftrekposten eigen woning - € 87.685 Aandeel eiser inkomsten en aftrekposten eigen woning - € 87.685 12.

Verweerder is van de aangiften afgeweken. Bij het opleggen van de aanslagen 2012, 2013, 2015, 2016 en 2017 (de aanslagen) heeft verweerder de onderstaande correcties doorgevoerd: jaar correctie saldo inkomsten en aftrekpost eigenwoning (kosten eigen woning) correctie eigenwoningschuld 2012 -/- € 54.860 -/- € 1.070.000 2013 -/- € 54.682 -/- € 1.064.000 2015 -/- € 58.949 -/- € 1.153.000 2016 -/- € 58.494 -/- € 1.105.753 2017 -/- € 59.599 -/- € 1.093.055 13. Eiser heeft tegen de opgelegde aanslagen bezwaar gemaakt. De bezwaren die zien op de aanslagen 2012 en 2013 zijn in overleg met eiser door verweerder aangehouden, omdat tijdens de bezwaarfase (nog) een beroepsprocedure liep bij de rechtbank en later een hogerberoepsprocedure bij Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden over de jaren 2008, 2009 en 2010.

Over de jaren 2008, 2009 en 2010 heeft de rechtbank op 28 maart 2017 en het hof op 27 februari 2018uitspraak gedaan.

14. Op 11 januari 2019 heeft verweerder een informatieverzoek eigenwoningschuld aan eiser verzonden. Op 20 februari 2019 heeft eiser daarop gereageerd.

15. Op 26 maart 2021 heeft verweerder de vooraankondiging uitspraken op bezwaar 2011, 2012, 2013, 2015 en 2016 verzonden. Naar aanleiding van deze vooraankondiging heeft eiser verzocht om een hoorgesprek. Op 23 april 2021 heeft het hoorgesprek plaatsgevonden.

16. Gedurende de periode 2016 tot en met medio 2022 bestond een vrij toegankelijke website die voornamelijk weergaf welke activiteiten de dochter met betrekking tot paarden ontplooide (de website). Op de website was vermeld dat de dochter actief was in de paardensport en dat op het woonadres van eiser trainingen en clinics werden gegeven. Ook werd op de website vermeld dat er paarden werden gefokt en verkocht. Geschil 17. Voor alle onderhavige jaren is in geschil of verweerder de aftrek kosten eigen woning terecht heeft gecorrigeerd. In het bijzonder is in geschil of de paardenbak met stallen en de weidegronden zijn aan te merken als ‘aanhorigheid’ in de zin van artikel 3.111, eerste lid, van de Wet IB 2001. Daarnaast is de hoogte van de in rekening gebrachte belastingrente voor het jaar 2016 in geschil.

18. Eiser is - kort weergegeven - primair van mening dat de paardenbak met stallen een aanhorigheid van de eigen woning is. Als de rechtbank van oordeel is dat de paardenbak met stalling geen aanhorigheid in de zin van artikel 3.111, eerste lid van de Wet IB 2001 is, is eiser subsidiair van mening dat de weidegronden als aanhorigheid moeten worden aangemerkt. Daarnaast vindt eiser dat de belastingrente over 2016 te hoog is vastgesteld, omdat de behandeling in bezwaarfase regelmatig langere tijd heeft stil gelegen door toedoen van verweerder. Eiser verzoekt de rechtbank de aanslagen conform de aangiften vast te stellen en de belastingrechte over 2016 te verminderen. Ook heeft hij verzocht om een proceskostenvergoeding in bezwaar en beroep. Daarnaast heeft eiser de rechtbank in zijn pleitnota verzocht een immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn (imsv) in bezwaar aan hem toe te kennen.

19. Verweerder is - kort weergegeven - primair van mening dat de paardenbak met stallen niet is aan te merken als aanhorigheid in de zin van artikel 3.111, eerste lid, van de Wet IB 2001 en subsidiair dat de weidegronden niet zijn aan te merken als aanhorigheid. Hij ziet in hetgeen eiser heeft aangevoerd geen reden de belastingrente over 2016 te verminderen. Beoordeling van het geschil 20. De aftrekbare kosten met betrekking tot de eigen woning zijn het gezamenlijke bedrag van de renten van schulden, kosten van geldleningen daaronder begrepen, die behoren tot de eigenwoningschuld. Daarbij rust op eiser de last om aannemelijk te maken dat voldaan is aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de door hem in de aangiften geclaimde aftrek kosten eigen woning.

21. Ingevolge artikel 3.111, eerste lid, en onder a, van de Wet IB 2001 is een eigen woning, in de zin van afdeling 3.6 van de Wet IB 2001, voor zover hier van belang, een gebouw, of een gedeelte van een gebouw, met de daartoe behorende aanhorigheden, voor zover dat de belastingplichtige of personen die behoren tot zijn huishouden, anders dan tijdelijk, als hoofdverblijf ter beschikking staat op grond van eigendom.

22. De term ‘aanhorigheden’ wordt niet in de Wet IB 2001 gedefinieerd. De Hoge Raad heeft in een arrest van 16 juli 1993 onder meer overwogen: “(…) Voor de beantwoording van de vraag of sprake is van een dergelijke aanhorigheid is van belang of de stal behoort bij de als woning in gebruik zijnde boerderij, daarbij in gebruik is, en daaraan dienstbaar is. Of de stal behoort bij deze woning hangt daarbij weer af van diverse omstandigheden, zoals de afstand tussen de stal en de woning, de bouwkundige situatie, en de bereikbaarheid van de stal vanuit de woning of vanaf de daarbij behorende grond.(…)”.

23. Volgens de Hoge Raad is dus sprake van een aanhorigheid indien een gebouw behoort bij (eerste vereiste), in gebruik is bij (tweede vereiste) en naar de omstandigheden beoordeeld dienstbaar is aan de woning (derde vereiste). Of in een bepaald geval sprake is van een aanhorigheid, moet aan de hand van de feiten en omstandigheden worden beoordeeld. Paardenbak met stallen 24. Eiser is van mening dat aan alle drie hiervoor genoemde vereisten is voldaan. Met betrekking tot het eerste vereiste wijst eiser op de ligging van de paardenbak met stallen ten opzichte van de woning, de goede bereikbaarheid van de paardenbak met stallen vanuit de woning, de vergelijkbare bouwstijl van de paardenbak met stallen en de woning en het feit dat de paardenbak met stallen geen eigen aansluiting op de nutsvoorzieningen en geen eigen rioolaansluiting heeft.

Met betrekking tot het tweede vereiste heeft eiser naar voren gebracht dat de paardenbak met stallen enkel hobbymatig wordt gebruikt door zijn echtgenote en dochter, dat zij hun eigen paarden houden, verzorgen en trainen in de paardenbak met stallen en dat de paardenbak met stallen niet ter beschikking staat van derden. Er is geen sprake van commercieel gebruik. Met betrekking tot het derde vereiste heeft eiser aangevoerd dat de functie van de paardenbak met stallen ten opzichte van de functie van de woning van ondergeschikte betekenis is en dat het hobbymatige gebruik met zich meebrengt dat de paardenbak met stallen dienstbaar is aan de woning.

25. De rechtbank is van oordeel dat de paardenbak met stallen behoort bij de woning. Eiser heeft aannemelijk gemaakt dat de paardenbak met stallen als één geheel met de woning is gebouwd. De paardenbak met stallen is in dezelfde bouwstijl als de woning opgetrokken en bevindt zich in de directe nabijheid van de woning en is vanaf de woning direct bereikbaar. De afstand tussen de paardenbak met stallen en de woning is gering. Dat de paardenbak met stallen groter is dan de woning (met tuin) en een eigen oprit heeft, vindt de rechtbank van onvoldoende gewicht om anders te oordelen. Aan het eerste vereiste is dus voldaan.

26. De paardenbak met stallen is ook in gebruik bij de woning. Er worden immers enkel paarden gehouden, verzorgd en getraind door de bewoners van de woning. In zoverre wijkt de situatie ook af van die in de jaren 2008, 2009 en 2010, aangezien de dochter tot 19 maart 2011 eigen woonruimte had. Daarmee is ook voldaan aan het tweede vereiste.

27. Met betrekking tot het derde vereiste, namelijk dat het gebouw dienstbaar is aan de woning, overweegt de rechtbank het volgende. Wil sprake zijn van een aanhorigheid, dan dient de paardenbak met stallen in overwegende mate ondergeschikt en dienstbaar te zijn aan de woning. Tot de functies van een woning behoren niet alleen het bieden van beschermde gelegenheid tot het slapen, eten/drinken en verblijf, maar ook onder meer het bieden van gelegenheid tot het uitoefenen van hobby’s.

28. Naar het oordeel van de rechtbank is de paardenbak met stallen dienstbaar aan de woning. Eiser heeft aannemelijk gemaakt dat de paardenbak met stallen gedurende de jaren 2012 tot en met 2017 enkel hobbymatig werd gebruikt door zijn echtgenote en zijn dochter en dat in die jaren geen sprake is geweest van commerciële activiteiten. Uit het Rapport volgt dat de Belastingdienst voor de omzetbelasting heeft geconcludeerd dat geen sprake is van ondernemerschap. Voor de heffing van de IB/PVV is hierbij aangesloten: er is geen sprake van een bron van inkomen, omdat geen deelneming plaatsvindt in het economische verkeer en redelijkerwijs geen voordeel kan worden verwacht gelet op de hoogte van de investering.

Dat vooropgesteld, heeft verweerder onvoldoende onderbouwd dat voor de jaren 2012 tot en met 2017 sprake is van commerciële activiteiten. Verweerder baseert zijn standpunt slechts op de informatie die in 2016 op de website stond, maar uit die informatie kan niet zonder meer worden geconcludeerd dat in de onderhavige jaren sprake is geweest van commerciële activiteiten. Gelet op de geloofwaardige verklaring van eiser ter zitting acht de rechtbank aannemelijk dat de website alleen is opgetuigd met het doel de dochter in ‘de paardenwereld’ te profileren, zodat zij serieus genomen zou worden als relatieve nieuwkomer, en dat de activiteiten die op de website stonden in werkelijkheid niet als zodanig plaatsvonden.

Verweerder heeft dit, met uitzondering van de verkoop, niet weersproken. Dat er in de loop der jaren enkele paarden door de echtgenote zijn verkocht (waaronder een veulen in 2016) maakt niet zonder meer dat sprake is van commerciële activiteiten. Daarbij is met name van belang dat in het haalbaarheidsonderzoek, dat eiser voorafgaande aan de bouw van de paardenbak met stallen heeft laten uitvoeren, is vastgesteld dat voor de levensvatbaarheid van een onderneming minimaal 50 boxen waren benodigd. Gelet op het aantal gerealiseerde stallen (13) was er objectief geen voordeel te verwachten.

Ook hieruit volgt dat de activiteiten in de hobbymatige sfeer zijn gebleven. De conclusie is dat ook aan het derde vereiste is voldaan.

29. De rechtbank oordeelt dat gelet op het voorgaande verweerder de paardenbak met stallen voor de onderhavige jaren ten onrechte niet als aanhorigheid van de woning heeft aangemerkt. Weidegronden 30. De rechtbank is van oordeel dat ook de weidegronden bij de woning behoren, omdat ze zowel optisch als voor wat betreft de absolute afstand relatief dicht bij de woning zijn gelegen. De weidegronden worden, zo heeft eiser desgevraagd ter zitting verklaard, ook gebruikt voor de paarden die hij houdt. De paarden hebben op de weidegronden de mogelijkheid in de buitenlucht te lopen en te grazen. Dit is niet weersproken door verweerder. Dit gebruik brengt mee dat de weidegronden - in het verlengde van de paardenbak met stallen - behoren bij, in gebruik zijn bij en dienstbaar zijn aan de woning. Daaruit volgt dat verweerder ook de weidegronden ten onrechte niet als aanhorigheid van de woning heeft aangemerkt.

31. Gelet op het voorgaande dienen de beroepen gegrond te worden verklaard. Belastingrente 32. Omdat de beroepen gegrond worden verklaard, dienen ook de beroepen tegen de beschikkingen belastingrente gegrond te worden verklaard. De separate beroepsgrond met betrekking tot de in rekening gebrachte belastingrente voor het jaar 2016 behoeft hiermee geen behandeling meer. Imsv wegens overschrijding van de redelijke termijn 33. Eiser heeft in de pleitnota een opmerking gemaakt over de enorm lange doorlooptijd van de onderhavige dossiers. De rechtbank verstaat deze opmerking als de stelling dat eiser door die lange doorlooptijd schade heeft geleden en vat dit op als een verzoek om toekenning van vergoeding van geleden immateriële schade.

34. De rechtbank gaat bij de beoordeling van het verzoek om toekenning van een imsv uit van de regels die de Hoge Raad hiervoor heeft gegeven in het overzichtsarrest van 19 februari 2016. De redelijke termijn bedraagt in principe twee jaar voor de behandeling van het bezwaar en het beroep samen. Als de totale procedure langer heeft geduurd, geldt dat de bezwaarfase onredelijk lang heeft geduurd voor zover die langer dan zes maanden heeft geduurd en de beroepsfase voor zover deze meer dan 18 maanden heeft geduurd. Vervolgens wordt als uitgangspunt voor de schadevergoeding een tarief gehanteerd van € 500 per halfjaar dat de procedure langer dan de redelijke termijn heeft geduurd, waarbij het totaal van de overschrijding naar boven wordt afgerond.

Wanneer sprake is van samenhangende zaken, wordt in de regel volstaan met toekenning van één vergoeding, waarbij de periode waarover recht bestaat op een vergoeding begint te lopen op het moment van indienen van het eerste bezwaarschrift. Omdat de beroepen allen gaan over in de kern dezelfde vraag is de rechtbank van oordeel dat sprake is samenhang.

35. Verweerder heeft het eerste bezwaarschrift van eiser, dat betrekking heeft op de aanslag 2012, ontvangen op 22 augustus 2016. De periode tussen deze datum en de uitspraak van de rechtbank is afgerond 50 maanden langer dan twee jaar. De rechtbank ziet geen redenen om de redelijke termijn in dit geval langer of korter vast te stellen dan twee jaar. De redelijke termijn is dus met 50 maanden overschreden. Dat is afgerond 9 keer een half jaar. Dit betekent dat recht bestaat op een schadevergoeding van € 4.500. De uitspraak op bezwaar van verweerder dateert van 8 juni 2021.

Dit is (naar boven afgerond) 52 maanden langer dan de termijn van zes maanden die geldt voor verweerder. Verweerder moet daarom de totale schadevergoeding betalen. Proceskostenvergoeding 36. Omdat de beroepen gegrond zijn, bestaat aanleiding verweerder te veroordelen in de kosten die eiser in verband met de behandeling van de bezwaren en de beroepen redelijkerwijs heeft moeten maken. De rechtbank zal de vergoeding vaststellen op de voet van het Besluit proceskosten bestuursrecht (het Besluit). Deze kosten zijn op de voet van het Besluit voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vastgesteld op € 3.084 (1 punt voor het indienen van het bezwaar, 1 punt voor de hoorzitting met een waarde per punt van € 269, 1 punt voor het indienen van het beroep, 1 punt voor het verschijnen op de zitting, met een waarde per punt van € 759, wegingsfactor 1 en factor 1,5 vanwege meer dan vier samenhangende zaken).

Beslissing De rechtbank: verklaart de beroepen gegrond; vernietigt de uitspraken op bezwaar van 8 juni 2021; vernietigt de uitspraak op bezwaar van 8 oktober 2021; vermindert de aanslag IB/PVV 2012 tot een bedrag rekening houdend met een aftrek kosten eigen woning van € 76.172; vermindert de aanslag IB/PVV 2013 tot een bedrag rekening houdend met een aftrek kosten eigen woning van € 85.366; vermindert de aanslag IB/PVV 2015 tot een bedrag rekening houdend met een aftrek kosten eigen woning van € 84.802; vermindert de aanslag IB/PVV 2016 tot een bedrag rekening houdend met een aftrek kosten eigen woning van € 85.255; vermindert de aanslag IB/PVV 2017 tot een bedrag rekening houdend met een aftrek kosten eigen woning van € 87.685; vermindert de beschikkingen belastingrente 2012, 2013, 2015, 2016 en 2017 dienovereenkomstig; bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van de vernietigde uitspraken op bezwaar van 8 juni 2021 en 8 oktober 2021; veroordeelt verweerder tot vergoeding van de aan de bezwaarfase toerekenbare immateriële schade, vastgesteld op € 4.500; veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser ten bedrage van € 3.084; gelast dat verweerder het door eiser betaalde griffierecht van € 98 vergoedt.

Deze uitspraak is gedaan door mr. W.W. Monteiro, voorzitter, mr. R.A. Eskes en mr. A.P. Vaatstra, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L.A. Aalbersberg, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op: griffier voorzitter Afschrift verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer). Als het een Rijksbelastingzaak betreft (dat is een zaak waarbij de Belastingdienst partij is), kunt u digitaal beroep instellen via www.rechtspraak.nl.

Daar klikt u op “Formulieren en inloggen”. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds per brief op de hierna vermelde wijze. Betreft het een andere belastingzaak (bijvoorbeeld een zaak waarbij een heffingsambtenaar van een gemeente of een samenwerkingsverband partij is), dan kan het hoger beroep uitsluitend worden ingesteld door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Postbus 9030, 6800 EM Arnhem. Bij het instellen van het hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:

1. bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd; 2 - het hogerberoepschrift moet, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend zijn. Verder moet het ten minste het volgende vermelden: a. de naam en het adres van de indiener; b. de datum van verzending; c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld; d. de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep). Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 27 februari 2018, ECLI:NL:GHARL:2018:1895. Artikel 3.120, onder a, van de Wet inkomstenbelasting 2001. ECLI:NL:HR:1993:ZC5412. Vgl. Gerechtshof ’s-Hertogenbosch 31 december 2020, ECLI:NL:GHSHE:2020:4057, r.o. 4.4. Hoge Raad 19 februari 2016, ECLI:NL:HR:2016:252.