Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBDHA:2024:16107 ECLI:NL:RBDHA:2024:16107 AI generated

ECLI:NL:RBDHA:2024:16107 · Rechtbank Den Haag

Case Number ECLI:NL:RBDHA:2024:16107
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Rechtbank DEN HAAG Strafrecht Meervoudige kamer Parketnummer: 09/216546-23 Datum uitspraak: 8 oktober 2024 Tegenspraak (Promisvonnis) De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte: [de verdachte] , geboren op [geboortedag] 2001 te [geboorteplaats] , op dit moment gedetineerd in de penitentiaire inrichting [plaats] .

Legislator headnote

AI generated

artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht, artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering, artikel 38z Sr; ECLI:NL:RBDHA:2024:16107 · Rechtbank Den Haag: De politie merkt op dat er – afgezien van één ander voertuig met andere uiterlijke kenmerken dan de Kia Niro,– geen andere auto’s of personen direct voor en direct na het schietincident te zien zijn komende vanaf of gaande naar de incidentlocatie Orlandostraat te Den Haag. Deze andere auto is bovendien direct nadat hij de Orlandostraat in kwam rijden, linksaf geslagen en de daar aanwezige doorgang naar een afgesloten parkeerplaats ingereden. De politie heeft verder onderzoek gedaan naar diverse geluidsfragmenten waarop de schoten te horen waren en waarop ook te horen was dat er na de schoten iets werd geroepen.

Keywords

AI generated
criminal charge crime of aggression murder attempted manslaughter testimony of victim homicide investigation

Cited Legislation

AI generated
artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht
Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd om aan de verdachte een maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.
artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering
Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.
artikel 38z Sr
Maatregel De rechtbank ziet voorts aanleiding om een maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z Sr op te leggen.

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:RBDHA:2024:1322
Rechtbank DEN HAAG Strafrecht Meervoudige kamer Parketnummer: 09/036063-23 Datum uitspraak: 8 februari 2024 Tegenspraak De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte: [verdachte] , geboren op [geboortedag] 1991 te [geboorteplaats] , zonder bekende woon- of verblijfplaats hier te lande, op dit moment gedetineerd in de penitentiaire inrichting te Vught.
ECLI:NL:GHAMS:2023:2457
afdeling strafrecht parketnummer: 23-003413-22 datum uitspraak: 23 oktober 2023 TEGENSPRAAK Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 16 december 2022 in de strafzaak onder parketnummer 13-343475-21 tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 2000, thans gedetineerd in [detentieadres] . Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 28 september 2023 en 23 oktober 2023 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg. De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsman en de advocaat van de nabestaanden naar voren hebben gebracht. Tenlastelegging Aan de verdachte is tenlastegelegd dat: hij op of omstreeks 22 december 2021 te Amstelveen, in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met (een) ander(en), althans alleen, opzettelijk, en al dan niet met voorbedachten rade, [slachtoffer] van het leven heeft beroofd door, al dan niet na kalm beraad en rustig overleg, met één of meerdere vuurwapen(s) één of meerdere malen in de richting van en/of op het (boven)lichaam en/of het been van [slachtoffer] te schieten, ten gevolge waarvan voornoemde [slachtoffer] is overleden. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad. Vonnis waarvan beroep Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof - mede gelet op in hoger beroep gevoerde verweren - een andere bewijsconstructie hanteert en voorts tot andere beslissingen komt dan de rechtbank ten aanzien van de strafoplegging, het beslag en de vorderingen van de benadeelde partijen. Bewijsoverweging Standpunt van de verdediging De raadsman heeft verzocht de verdachte van het tenlastegelegde vrij te spreken. Daartoe heeft hij aangevoerd dat de bijdrage van de verdachte aan de liquidatie van onvoldoende gewicht is geweest om te kunnen spreken van medeplegen. De verdachte was louter chauffeur en hij had verder enkel een ondersteunende rol. Andere uitvoeringshandelingen, zoals het plaatsen van het baken, zijn volgens de raadsman telkens uitgevoerd door de schutter. Omdat slechts medeplegen en niet medeplichtigheid ten laste is gelegd, dient dit tot vrijspraak te leiden, aldus de raadsman. Standpunt van de advocaat-generaal Volgens de advocaat-generaal is uit de bewijsmiddelen zonder meer de conclusie te trekken dat de verdachte als medepleger is betrokken bij de tenlastegelegde moord. Oordeel van het hof De feiten en omstandigheden Op grond van de gebezigde bewijsmiddelen neemt het hof het volgende als vaststaand aan. Op 22 december 2021 rond 10:45 uur zijn bij de politie Amsterdam meerdere meldingen binnengekomen van een schietincident in de Wieringerstraat in Amstelveen. Het slachtoffer is de 56-jarige [slachtoffer] . Uit onderzoek blijkt dat zeven maal met een vuurwapen in de richting van [slachtoffer] is geschoten, waarvan drie kogels hem (dodelijk) hebben geraakt. Het hof heeft bij arrest van 23 oktober 2023 geconcludeerd dat het [medeverdachte] is geweest die op 22 december 2021 de dodelijke schoten op [slachtoffer] heeft afgevuurd. Onderzoek heeft uitgewezen dat onder de auto van het slachtoffer een peilbaken was geplaatst. De historische telecomgegevens van dit baken hebben een dag na het schietincident naar de verdachte geleid, waarop hij is aangehouden. De verdachte heeft op 18 juli 2022 een verklaring afgelegd over zijn betrokkenheid bij de moord. Hij heeft verklaard dat hij enkele dagen voor 22 december 2021 via Snapchat door ‘ [naam 1] ’ is benaderd om tegen betaling een moord uit te voeren, maar dat hij heeft aangegeven alleen te willen rijden en niet de trekker over te willen halen. Hij heeft onder andere een gehuurde Volkswagen Golf bestuurd en de schutter naar verschillende locaties gereden, waaronder de woning van het slachtoffer in [plaats] , teneinde een voorverkenning te kunnen doen. Hij heeft het onder de auto van het slachtoffer geplaatste peilbaken geactiveerd en het baken gemonitord. Het vuurwapen heeft hij samen met de schutter opgehaald in de buurt van het hem opgegeven adres [adres 1] en daarna hebben ze gezamenlijk ‘proefgeschoten’. Op de dag van de moord heeft hij vlak bij de plaats van het delict gewacht op de schutter. Na het schietincident zijn ze samen weggevlucht in een auto die de verdachte wederom bestuurde. Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte aanvullend verklaard dat hij samen met de mededader naar zijn woning is gereden en dat zij daar samen nog in de kelderbox behorend bij de woning zijn geweest, waar [medeverdachte] zich nog heeft omgekleed. Uit het dossier en het onderzoek ter terechtzitting blijkt daarnaast met betrekking tot de betrokkenheid van de verdachte bij het tenlastegelegde nog het volgende. Het hof zal dit chronologisch uiteenzetten, te beginnen zeven dagen voor de moord. 15 december 2021 In de telefoon die de verdachte bij zijn aanhouding bij zich had is een foto aangetroffen van het slachtoffer. Het gaat om een schermafbeelding van een andere telefoon. Op de bovenzijde van de schermafdeling is een datum en tijd zichtbaar: “15 december 2021 00:54 uur”. Rond 01:03 uur heeft de verdachte een bericht naar het nummer van [medeverdachte] gestuurd met de tekst: 'Kijk snap'. Het hof begrijpt dat de verdachte [medeverdachte] (de medeverdachte en latere schutter) er op heeft gewezen dat die naar zijn Snapchat moet kijken. Verder zijn foto's aangetroffen met de tijdstippen 01:08, 13:36 en 13:41 uur. Het zijn foto's van het scherm van een andere telefoon. Op de foto's staan chats tussen ' [naam 1] ' en de NN-gebruiker van het gefotografeerde toestel. In de chats wordt ‘ [naam 2] ’ genoemd, dat straattaal is om [plaats] aan te duiden. [plaats] is de woonplaats van het slachtoffer. NN- [naam 1] zegt dat hij morgen ("tamara") met "iets" komt. In het vervolg van de chat in het begin van de middag noemt NN- [naam 1] een "p" en het adres " [adres 1] ". 16 december 2021 Rond 19:42-19:44 uur zijn met de telefoon van de verdachte een aantal video's gemaakt in het Bijlmerpark. Op deze beelden is te zien dat [medeverdachte] en de verdachte proberen een vuurwapen af te schieten. Uiteindelijk hebben ze allebei in de lucht geschoten. De verdachte heeft vanaf 16 december 2021 22:00 uur tot 17 december 2021 11:30 uur via [bedrijf 1] een Volkswagen Polo gehuurd. 17 december 2021 Uit de voertuigregistraties van de door de verdachte gehuurde Volkswagen Polo blijkt dat deze in de vroege ochtend van 17 december 2021 is verplaatst vanaf een parkeerplaats nabij de woning van de verdachte in Amsterdam naar de directe nabijheid van de woning van het slachtoffer in [plaats] . Uit vergelijking van de voertuigregistraties met de historische verkeersgegevens van de telefoonnummers van de verdachte en [medeverdachte] blijkt dat zij zich meebewegen met de VW Polo. Om 07:26 uur blijkt dat het voertuig weer verplaatst is naar Amsterdam, nabij de woning van de verdachte. 20 december 2021 De verdachte heeft van 20 december 2021 tot 23 december 2021 via [bedrijf 1] een Volkswagen Golf gehuurd. Omstreeks 01.58 uur is het beltegoed van het telefoonnummer behorend bij het baken (telefoonnummer * [telefoonnummer 1] ) opgewaardeerd met opwaardeercode [code] . De opwaardeerbon met deze opwaardeercode is in de woning van de verdachte aangetroffen. De foto van het baken, die om 02:03 uur is gemaakt, is op de telefoon van de verdachte aangetroffen. De aan het baken gekoppelde telefoon heeft tussen 02:58 uur en 03:07 uur meerdere registraties die erop duiden dat het baken zich bevindt in de straten gelegen nabij de woning van het slachtoffer in [plaats] . Uit de historische verkeersgegevens van het telefoonnummer van de verdachte (eindigend op * [telefoonnummer 2] ) en de GPS-gegevens van de Volkswagen Golf blijkt het navolgende. Om 01:32 uur heeft de verdachte naar het telefoonnummer van [medeverdachte] gebeld. Tussen 01:34 - 01:36 uur was de verdachte bij het [adres 2] , waar [medeverdachte] woont. Tussen 02:17 en 03:09 uur zijn vanaf verdachtes telefoon meerdere SMS-berichten verstuurd en ontvangen van het telefoonnummer dat hoort bij het baken. Vanaf 02:44 uur heeft de verdachte zich richting [plaats] verplaatst. Om 03:05 uur heeft de verdachte gedurende 54 seconden naar [medeverdachte] gebeld. Beide nummers hebben een cell-id aan de [adres 3] gebruikt. Op camerabeelden is tussen 03:03 en 03:05 uur zichtbaar dat een persoon richting het voertuig van het slachtoffer loopt dat staat geparkeerd voor zijn woning in [plaats] . De persoon (het hof concludeert: [medeverdachte] ) knielt aan de rechterzijde van het voertuig en staat na enige tijd op en loopt weg. DNA-sporen van zowel de verdachte als [medeverdachte] zijn aangetroffen aan de buiten- én binnenkant van het baken en op de invoeropening van de simkaart. Om 03:09 uur heeft verdachtes telefoon meerdere SMS berichten (instructies) naar het baken gestuurd. De verdachte is teruggereden naar [adres 2] alwaar hij om 03:24 uur wederom op het [adres 2] was. Om 13:40 uur is de verdachte opnieuw bij de woning van [medeverdachte] waarna hij om 13:49 uur richting [plaats] is gegaan. Tussen 14:00 en 16:00 uur zijn de Volkswagen Golf en de telefoon van de verdachte actief in de directe omgeving van de woning van het slachtoffer. Om 16:25 uur is de Volkswagen Golf terug in Amsterdam. Na 17:01 uur is de verdachte opnieuw richting [plaats] gereden en is hij door de [straat] , in de directe omgeving van de woning van het slachtoffer, gereden. Om 17:20 uur heeft de telefoon van de verdachte contact met de telefoon van [medeverdachte] . Op de camerabeelden van de woning van het slachtoffer is te zien dat een persoon - die soortgelijke kleding draagt als de persoon die het baken de nacht ervoor onder het voertuig van het slachtoffer heeft geplakt – (het hof concludeert: [medeverdachte] ) tweemaal langs de woning van het slachtoffer loopt. 21 december De verdachte heeft om 11:28 uur, 14:54 uur, 15:23 uur en 17:19 uur de locatiegegevens van het baken ontvangen. 22 december 2021 Tussen 08:08 uur en 08:26 uur heeft de telefoon van de verdachte meerdere keren contact gezocht met de telefoon van [medeverdachte] . Rond 08:36 uur heeft de verdachte als locatiegegeven van het baken de woning van het slachtoffer ontvangen. Rond 09:05 uur heeft de Volkswagen Golf een registratie op het adres [adres 4] . Op camerabeelden is geregistreerd dat een man tussen 09:09 uur en 09:20 uur meerdere malen door de straat van het slachtoffer is gelopen en telkens keek in de richting van de woning van het slachtoffer. Omstreeks 09:33 uur is het slachtoffer vanuit zijn woning in een BMW gestapt en weggereden. Op dat moment heeft een man de BMW lopend gepasseerd. Tussen 09:37 - 09:58 uur heeft de verdachte meerdere berichten over de locatie van het peilbaken ontvangen waarbij zichtbaar is dat het baken zich verplaatste vanaf de woning van het slachtoffer naar de [adres 5] te Amstelveen . In deze periode hebben de telefoon van de verdachte en de Volkswagen Golf nog registraties in de omgeving van de woning van het slachtoffer. Rond 10:04 uur ontving de verdachte de locatiegegevens: [adres 5] . Rond 10:23 uur is voor het laatst contact gelegd met het baken, waarbij de verdachte opnieuw de locatiegegevens [adres 5] heeft ontvangen. Het telefoonnummer van de verdachte maakte gebruik van cell-id Buitenplein te Amstelveen , in de directe omgeving van de latere plaats delict. Uit de zich in het dossier bevindende camerabeelden volgt het navolgende. Om 10.09 uur is te zien dat het slachtoffer naar een tandartspraktijk op de [adres 5] te Amstelveen loopt. Rond 10:28 uur is de latere schutter (het hof concludeert: [medeverdachte] ) in de [adres 5] te Amstelveen te zien. Rond 10:48 uur verlaat het slachtoffer de tandartspraktijk en loopt richting zijn geparkeerde BMW. Als het slachtoffer uit het beeld loopt, komt de schutter aanrennen met een donker vuurwapen in zijn rechterhand. Uit het zicht van de camerabeelden wordt het slachtoffer neergeschoten. Direct na de schietpartij is de schutter terug de woonwijk in gerend. Rond 10:49 uur is een zwarte Volkswagen Golf vanaf de Flevolaan te Amstelveen de Markerstraat te Amstelveen ingereden. Op het moment dat de Volkswagen Golf langzamer reed en stopte kwam vanuit de richting van de Flevolaan een persoon de Markerstraat in rennen. Omstreeks 11:05 uur heeft de Volkswagen Golf een registratie op [adres 6] te Amsterdam . Twee minuten later maakt de telefoon van de verdachte gebruik van cell-id [adres 7] te Amsterdam . Tussen 11:37 -11:46 uur maakt de telefoon van [medeverdachte] ook gebruik van cell-id [adres 7] te Amsterdam . Dat zijn de eerste registraties van dat nummer sinds 08:26 uur in de ochtend. In een vuilniszak in de kelderbox van de verdachte zijn op 23 december 2021 door de schutter gedragen kledingstukken aangetroffen. Vanaf 17:38 uur heeft de verdachte gebruik gemaakt van een nieuw telefoonnummer (eindigend op * [telefoonnummer 3] ). Rond 20:44 uur is met dit telefoonnummer tweemaal contact gezocht met het telefoonnummer van het baken. Rond 21:24 uur heeft de verdachte een bericht gestuurd aan ' [naam 3] ': 'Een Device dat geplakt is onder een waggie erafhalen en terug nemen' en 'Ik vergoed ook uber en al'. Rond 23:05 uur en 23:13 uur zijn met de telefoon van de verdachte twee berichten verstuurd aan ' [naam 4] ' respectievelijk: 'Dus geen waggie met Kentekent [kenteken] ' en ' [adres 8] ’. Conclusie medeplegen Uit de inhoud van de bewijsmiddelen en het hiervoor overwogene, in onderlinge samenhang bezien, leidt het hof ten aanzien van zijn rol af dat: de verdachte in direct contact stond met opdrachtgever “ [naam 1] ”, door wie hij werd benaderd om de moord tegen betaling te plegen en die hem op 15 december 2021 heeft voorzien van een foto van het slachtoffer en (later ook) andere relevante informatie en instructies om de moord ten uitvoer te kunnen brengen; de verdachte verschillende auto’s heeft gehuurd. Een huurauto werd gebruikt om naar de woning van het slachtoffer te rijden om een peilbaken onder zijn auto aan te brengen dat is gebruikt om het slachtoffer te volgen. Verder werd de huurauto gebruikt om de schutter mee af te zetten en om mee te vluchten na de moord; de verdachte samen met [medeverdachte] het vuurwapen heeft opgehaald op een door [naam 1] aangegeven adres; de verdachte samen met [medeverdachte] op 16 december 2021 is gaan “proefschieten” met dat vuurwapen; de verdachte in de nacht van 19 op 20 december 2021 het peilbaken heeft geactiveerd en getest en het baken ook in handen heeft gehad en dat hij daarna steeds de controle heeft gehad over het peilbaken en dit heeft gemonitord doordat het contact maakte met zijn telefoon. Die controle blijkt ook uit het gegeven dat hij na de moord een (mislukte) opdracht heeft gegeven om het baken van de auto van het slachtoffer te verwijderen; de verdachte en [medeverdachte] op 20 december 2021 tussen 14:00 en 16:00 en opnieuw na 17:00 uur in de nabijheid van de woning van het slachtoffer in [plaats] hebben gepost; de verdachte [medeverdachte] na de moord heeft meegenomen naar zijn kelderbox aan de [adres 9] , waar hij hem gelegenheid heeft gegeven zich om te kleden. Uit de hiervoor weergegeven feitelijke gang van zaken volgt dat de verdachte een veel belangrijkere rol heeft gehad dan, zoals door de verdediging is gesteld, alleen het optreden als chauffeur en/of een ondersteunende rol. Weliswaar heeft hij niet geschoten, en daarmee zelf geen uitvoeringshandelingen verricht voor de moord, maar de intensiteit van de samenwerking en zijn bijdrage aan het bewezenverklaarde delict in de vorm van verscheidene gedragingen voorafgaand, tijdens en na het bewezenverklaarde feit zijn van voldoende gewicht voor de conclusie dat sprake is geweest van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en zijn mededader. De bewuste en nauwe samenwerking vindt daarbij niet alleen steun in het gelijktijdig ter plaatse zijn en het weer gezamenlijk vertrekken, maar ook in het vooraf samen optrekken, het heen en weer rijden naar de woning van het slachtoffer, het plaatsen van een baken onder de auto van het slachtoffer, het gezamenlijk oprijden naar de [adres 5] , het daar wachten totdat op het slachtoffer was geschoten en het daarna gezamenlijk wegrijden naar de woning van de verdachte. De verdachte is van het begin af aan betrokken bij de planvorming en uitvoering van de moord. Het ontvangen van een foto van het slachtoffer op zijn telefoon, het huren van auto’s en het houden van controle over het peilbaken waren daarin zeer belangrijke elementen en ook het bieden van een gelegenheid aan [medeverdachte] om zich om te kleden in zijn kelderbox heeft daaraan bijgedragen. De verdachte kan hiermee zonder meer als medepleger worden aangemerkt van het delict. Bewezenverklaring Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat: hij op 22 december 2021 te Amstelveen, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, opzettelijk en met voorbedachten rade, [slachtoffer] van het leven heeft beroofd door na kalm beraad en rustig overleg, met een vuurwapen meerdere malen in de richting van het bovenlichaam van [slachtoffer] te schieten, ten gevolge waarvan voornoemde [slachtoffer] is overleden. Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken. Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest. Strafbaarheid van het bewezenverklaarde Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het bewezenverklaarde levert op: medeplegen van moord. Strafbaarheid van de verdachte De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het bewezenverklaarde uitsluit. Oplegging van straf Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen. De verdachte heeft zich samen met zijn mededader schuldig gemaakt aan de moord op de 56-jarige [slachtoffer] . Nadat het slachtoffer de tandarts had bezocht, is hij door de mededader onder vuur genomen, waarbij zeven keer is geschoten en hij drie keer werd geraakt. Hoewel de verdachte niet de schutter was, heeft hij wel een zeer belangrijke rol gehad bij de planning en uitvoering van de moord, zodanig dat hij als medepleger kan worden beschouwd. Ook al is de aanleiding voor de moord niet ondubbelzinnig komen vast te staan, deze vertoont onmiskenbaar trekken van een liquidatie: een in georganiseerd verband, zorgvuldig voorbereid en op bestelling gepleegde moord. Een moord is een buitengewoon ernstig misdrijf en een moord in de vorm van een liquidatie benadrukt nog het totale gebrek aan respect voor het leven van een ander. Door hun handelen hebben de verdachte en zijn mededader het slachtoffer het meest fundamentele recht ontnomen waarover een mens beschikt, te weten het recht op leven. Ook hebben zij onherstelbaar en onbeschrijflijk leed en verdriet toegebracht aan zijn nabestaanden, familie en vrienden. Uit de slachtofferverklaring die door één van de drie dochters van [slachtoffer] ter zitting in hoger beroep is voorgedragen blijkt indringend welk verdriet het plotselinge en gewelddadige verlies heeft veroorzaakt bij de nabestaanden. Daar komt bij dat deze moord op klaarlichte dag op straat is gepleegd in het bijzijn van meerdere getuigen. Dit moet zeer beangstigend voor hen zijn geweest. De mededader heeft het vuur geopend op straat en heeft daarbij in de richting van een speelveldje geschoten waar op dat moment kinderen aan het spelen waren. Ook is een van de kogels door een raam van een woning gegaan waar op dat moment iemand zat te werken. Dat hierbij niemand anders is geraakt, is een gelukkige omstandigheid die niet aan de verdachten te danken is. De verdachten hebben er geen blijk van gegeven stil te hebben gestaan bij deze gevolgen. Het was hen alleen om het geld en volgens de verdachte ook om de status binnen het criminele milieu te doen. Het is zorgelijk dat de verdachte zo diep kon zinken. Het toe te passen sanctiestelsel De rechtbank heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde medeplegen van moord veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 20 jaren, met aftrek van voorarrest. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot dezelfde straf als door de rechter in eerste aanleg opgelegd. De raadsman van de verdachte heeft bepleit dat in het geval van strafoplegging toepassing moet worden gegeven aan het bepaalde in artikel 77c van het Wetboek van Strafrecht (Sr). De raadsman heeft ter terechtzitting in hoger beroep overeenkomstig zijn pleitaantekeningen naar voren gebracht dat er voldoende aanknopingspunten zijn in de persoon van de verdachte en de omstandigheden waaronder het feit is gepleegd om toepassing te geven aan het jeugdstrafrecht, zoals ook is geadviseerd in het op verzoek van de verdediging door [naam 5] opgemaakte reclasseringsrapport. De raadsman heeft ook aangevoerd dat door de deskundigen onvoldoende is onderbouwd waarom de verdachte niet meer pedagogisch beïnvloedbaar zou zijn. Ook is het volgens de raadsman de vraag of de verdachte niet toch een stoornis heeft. Subsidiair heeft de raadsman verzocht de op te leggen gevangenisstraf te matigen tot een gevangenisstraf tussen de 12 en 15 jaar, omwille van de bekennende verklaring van verdachte, zijn geringere aandeel in het feit en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, waaronder zijn jonge leeftijd. Het hof overweegt als volgt. De verdachte was ten tijde van het plegen van het strafbare feit op een paar dagen na éénentwintig jaar oud, zodat in beginsel het volwassenenstrafrecht van toepassing is. De wet biedt de mogelijkheid om jongvolwassenen van 18 tot 23 jaar te veroordelen volgens het jeugdstrafrecht. In artikel 77c Sr is bepaald dat de rechter, indien hij daartoe grond vindt in de persoonlijkheid van een jongvolwassen dader of de omstandigheden waaronder het feit is begaan, het jeugdstrafrecht kan toepassen. Dit is een uitzondering op de regel en daarvoor dienen dus goede gronden te bestaan. Om te komen tot een zorgvuldige afweging over de vraag of een uitzondering op de regel moet worden gemaakt is advisering van de rechter door deskundigen over de persoon en persoonlijkheid van de verdachte op basis van ‘het wegingskader ASR 18- tot 23-jarigen’ gebruikelijk en wenselijk. Dit wegingskader is opgebouwd uit een aantal onderwerpen (waaronder pedagogische beïnvloedbaarheid van de verdachte) die als indicatie of contra-indicatie voor de toepassing van het jeugdstrafrecht kunnen gelden. De keuze voor het toepasselijke recht moet daarnaast recht doen aan de ernst van het feit en de gevolgen daarvan voor eventuele slachtoffers en de maatschappij als geheel, de omstandigheden van het geval en het moet tevens in overeenstemming zijn met het (de) meest passende strafdoel(en). Voor wat betreft de persoon van de verdachte heeft het hof kennis genomen van de navolgende stukken die reeds in eerste aanleg in het dossier waren opgenomen, te weten: het psychologisch Pro Justitia rapport, opgesteld door [psycholoog 1] , GZ-psycholoog, op 2 juni 2022; het aanvullend psychologisch Pro Justitia rapport, opgesteld door [psycholoog 1] , GZ-psycholoog, op 2 november 2022; de rapporten van Reclassering Nederland, opgemaakt op 28 maart 2022 en 9 augustus 2022. In aanvulling op voornoemde stukken heeft het hof in hoger beroep kennis genomen van: het psychologisch Pro Justitia rapport, opgesteld door [psycholoog 2] , GZ-psycholoog, op 28 juli 2023; het psychiatrisch Pro Justitia rapport, opgesteld door [psychiater] , psychiater, op 7 augustus 2023; het reclasseringsrapport van Mijnreclassering, opgesteld door [naam 5] , psycholoog, op 21 maart 2023; een uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 21 juni 2023 waaruit volgt dat de verdachte op 13 september 2019 door de kinderrechter is veroordeeld tot een deels voorwaardelijke werkstraf in verband met wapenbezit, handelen in harddrugs en het uitgeven van valse bankbiljetten. De deskundige psycholoog [psycholoog 1] komt in beide rapporten tot de conclusie dat bij de verdachte geen sprake is van een psychische stoornis of verstandelijke handicap. De verdachte is niet cognitief beperkt en komt leeftijdsadequaat over. In zijn functioneren zijn geen aanwijzingen voor opvallend impulsief of onnadenkend gedrag. Hij kan zijn gedrag in het algemeen redelijk organiseren. Er is geen noodzaak tot een pedagogische aanpak. In het verlengde daarvan is er evenmin een speciale reden waarom hij gebaat zou zijn bij een groepsgericht leefklimaat. De psycholoog ziet – kortom – onvoldoende argumenten om te adviseren tot toepassing van het jeugdstrafrecht. De deskundige psycholoog [psycholoog 2] heeft eveneens geadviseerd dat toepassing van het meerderjarigenstrafrecht passend is. De verdachte functioneert goed binnen de PI, heeft passend contact met leeftijdsgenoten en van kwetsbaarheid lijkt geen sprake te zijn. Ook Reclassering Nederland heeft in beide rapporten geadviseerd het meerderjarigenstrafrecht toe te passen. Tot slot heeft ook psychiater [psychiater] aangegeven dat er geen argumenten lijken te zijn om het jeugdstrafrecht toe te passen, waarbij wordt opmerkt dat de verdachte niet heeft meegewerkt aan het psychiatrisch onderzoek en dat de psychiater zijn onderzoek op het justitiële en diagnostische dossier heeft gebaseerd. Het hof is van oordeel dat de rapporten van de psychologen eenduidig zijn in hun conclusie dat toepassing van het jeugdstrafrecht niet in de rede ligt. Ook de psychiater heeft zich hierachter geschaard. Het hof is van oordeel dat de adviezen deugdelijk zijn onderbouwd, ook ten aanzien van het punt van de pedagogische beïnvloedbaarheid. De rapporten geven geen enkele aanleiding af te wijken van de hoofdregel. Het op verzoek van de verdediging door [naam 5] opgemaakte reclasseringsrapport legt onvoldoende gewicht in de schaal om hierover anders te oordelen. Ook de omstandigheden waaronder het feit is gepleegd zijn geen reden het jeugdstrafrecht toe te passen. Gelet op al het voorgaande ziet het hof geen aanleiding om van het uitgangspunt dat de verdachte volgens het volwassenenstrafrecht wordt veroordeeld af te wijken. Het hof zal dus geen toepassing geven aan artikel 77c Sr en zal het volwassenenstrafrecht toepassen. De op te leggen straf Het hof acht met het oog op de ernst van het feit enkel het opleggen van een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend. Een gevangenisstraf voor de duur van twintig jaar zoals door de rechtbank is opgelegd en door de advocaat-generaal is gevorderd, is bij een moord die is te typeren als een liquidatie een gebruikelijk uitgangspunt. Het hof ziet in de jeugdige leeftijd van de verdachte echter aanleiding om daarvan enigszins af te wijken. Het hof acht, alles afwegende, de oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 18 jaren passend en geboden. Een (nog) lagere straf, zoals door de raadsman bepleit, zou onvoldoende recht doen aan de ernst van het bewezenverklaarde. Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is. Beslag Onder verdachte zijn de volgende voorwerpen in beslag genomen: a- 1 STK Baken met tape (omschrijving: PL1300-2021262750-G6134455, zwart, merk: Apple iPhone); b- 1 STK GSM (omschrijving: PL1300-2021262750-G6134922, Apple iPhone); c- 1 STK Trui (omschrijving: PL1300-2021262750-G6136564, wit, merk: Dior); d- 1 STK Jas (omschrijving: PL1300-2021262750-G6137539, Moncler); e- 1 STK Zendapparatuur (omschrijving: PL1300-2021262750-G6137545, Baken) f- 1 STK (simkaarthouder) Simkaart van zaktelefoon (omschrijving: PL1300-2021262750-G6136570); g- 1 STK Computer (omschrijving: PL1300-2021262750-G6135003, zilverkleurig, merk: Apple Imac). De advocaat-generaal heeft gevorderd de onder a, b en f genoemde goederen verbeurd te verklaren. Deze goederen zijn gebruikt bij de uitvoering van het feit. De onder c genoemde trui kan verbeurd worden verklaard omdat deze uit baten van het misdrijf is verkregen. Het onder e genoemde baken dat in de gehuurde Volkswagen Golf is aangetroffen dient te worden geretourneerd aan de rechthebbende. De onder d genoemde jas en de onder g genoemde computer kunnen volgens de advocaat-generaal worden geretourneerd aan de verdachte. De raadsman van de verdachte heeft bepleit dat het onder a genoemde baken, de GSM (onder b) en de simkaarthouder (onder f) verbeurd verklaard kunnen worden. De kleding en computer dienen aan verdachte te worden geretourneerd, nu deze goederen niet gebruikt zijn bij het plegen van het strafbare feit, noch een direct gevolg daarvan zijn. Het baken dat in de gehuurde Volkswagen Golf is aangetroffen kan worden geretourneerd aan de rechthebbende. Het hof is, met de raadsman en de advocaat-generaal, van oordeel dat het baken met tape, de iPhone en de simkaarthouder (onder a, b en f) verbeurd dienen te worden verklaard, nu deze goederen zijn gebruikt bij het plegen van het feit. Ten aanzien van het onder e genoemde baken, aangetroffen in de Volkswagen Golf, overweegt het hof dat dit baken op basis van het dossier niet zonder meer herleid kan worden naar het gepleegde feit of naar verdachte. Waarschijnlijker is dat het onderdeel was van de huurauto om zo de locatie van de huurauto te kunnen volgen. Derhalve dient dit baken te worden bewaard ten behoeve van de rechtmatige eigenaar. Tot slot overweegt het hof dat tussen het misdrijf, de Dior trui, de Moncler jas en de Imac (onder c, d en g) onvoldoende verband kan worden aangetoond. Derhalve dienen deze goederen aan de verdachte te worden geretourneerd. Vorderingen benadeelde partij Als benadeelde partijen hebben zich gesteld [benadeelde 1] , [benadeelde 2] , [benadeelde 3] en [benadeelde 4] , respectievelijk de partner en de drie dochters van het slachtoffer. Hierna volgen eerst enkele algemene overwegingen die ten aanzien van elk van hun vorderingen gelden, waarna de afzonderlijke vorderingen zullen worden besproken. Verplichting tot schadevergoeding Zoals uit het voorgaande reeds volgt, staat naar het oordeel van het hof vast dat de verdachte het tenlastegelegde feit (medeplegen van moord) heeft begaan. Hij heeft daarmee onrechtmatig gehandeld als bedoeld in artikel 6:162 van het Burgerlijk Wetboek (BW) en is jegens de benadeelde partijen gehouden tot vergoeding van de daaruit rechtstreeks voortvloeiende schade, zulks voor zover de wet – in het bijzonder de artikelen 6:106, 6:107 en 6:108 BW – jegens hen een plicht tot schadevergoeding in het leven roept. Affectieschade Op grond van artikel 6:108 lid 3 BW is, wanneer iemand overlijdt door een gebeurtenis waarvoor een ander jegens hem aansprakelijk is, die ander gehouden tot vergoeding van affectieschade aan de in lid 4 van dat artikel genoemde naasten, waaronder de levensgezel en kinderen van de overledene. Vergoeding van affectieschade ziet bij overleden slachtoffers op het leed en verdriet dat nabestaanden is aangedaan. De omvang van deze schade vloeit rechtstreeks voort uit het Besluit Vergoeding Affectieschade, waarin per categorie naasten vaste normbedragen zijn vastgesteld. Schokschade Volgens vaste jurisprudentie van de Hoge Raad is toekenning van zogenoemde schok- of shockschade mogelijk (o.a. Hoge Raad 28 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:958). Het recht op vergoeding van schade bestaat als door het waarnemen van het strafbare feit of door de directe confrontatie met de ernstige gevolgen ervan, een hevige emotionele schok bij de benadeelde partij is teweeggebracht, waaruit geestelijk letsel voortvloeit, hetgeen zich met name zal kunnen voordoen indien iemand tot wie de aldus getroffene in een nauwe affectieve relatie staat, bij het ten laste gelegde is gedood of gewond. Het recht op vergoeding van schade is beperkt tot de schade die volgt uit door die laatste onrechtmatige daad veroorzaakt geestelijk letsel. Voor de toewijzing van schadevergoeding ter zake van dat geestelijk letsel is vereist dat het bestaan van dat geestelijk letsel naar objectieve maatstaven is vastgesteld. In de rechtspraak over schokschade is in dat verband steeds overwogen dat dit in het algemeen slechts het geval zal zijn indien sprake is van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld Daarmee is beoogd tot uitdrukking te brengen dat die emotionele schok moet hebben geleid tot geestelijk letsel dat gelet op aard, duur en/of gevolgen ernstig is, en in voldoende mate objectiveerbaar. Dit brengt mee dat als de rechter op grond van een rapportage van een ter zake bevoegde en bekwame deskundige – waarbij gedacht kan worden aan een ter zake bevoegde en bekwame psychiater, huisarts of psycholoog – tot het oordeel komt dat sprake is van geestelijk letsel in de hiervoor bedoelde zin, hij tot toewijzing van schadevergoeding kan overgaan, ook als in die rapportage geen diagnose van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld wordt gesteld. Als sprake is van geestelijk letsel als hier bedoeld, komt zowel de materiële als de immateriële schade die daarvan het gevolg is voor vergoeding in aanmerking. Gezichtspunten die een rol spelen bij de beoordeling van de onrechtmatigheid jegens degene bij wie een hevige emotionele schok is teweeggebracht zijn onder meer: De aard, de toedracht en de gevolgen van de jegens het primaire slachtoffer gepleegde onrechtmatige daad, waaronder de intentie van de dader en de aard en ernst van het aan het primaire slachtoffer toegebrachte leed. De wijze waarop het secundaire slachtoffer wordt geconfronteerd met de jegens het primaire slachtoffer gepleegde onrechtmatige daad en de ernst van de gevolgen daarvan. Daarbij kan onder meer worden betrokken of hij door fysieke aanwezigheid of anderszins onmiddellijk kennis kreeg van het onrechtmatige handelen jegens het primaire slachtoffer, of dat hij nadien met de gevolgen van dit handelen werd geconfronteerd. Bij een latere confrontatie kan een rol spelen in hoeverre zij onverhoeds was. Bij het aan dit gezichtspunt toe te kennen gewicht kan meewegen of het secundaire slachtoffer beroepsmatig of anderszins bedacht moest zijn op een dergelijke schokkende gebeurtenis. De aard en hechtheid van de relatie tussen het primaire slachtoffer en het secundaire slachtoffer. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 1] De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 245.273,47, bestaande uit € 205.273,47 aan materiële schade en € 40.000,00 aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 december 2021, alsmede € 17.437,00 aan proceskosten. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 20.000,00 voor affectieschade, € 6.917,47 voor materiële schade en € 5.047,00 voor proceskosten. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering, met dien verstande dat de advocaat van de benadeelde partij in hoger beroep op basis van aanvullende stukken heeft gesteld dat de post immateriële schade, niet zijnde affectieschade, - anders dan in eerste aanleg – ziet op schokschade, nu bij de benadeelde partij inmiddels door een deskundige geestelijk letsel is vastgesteld. Ter terechtzitting heeft de advocaat van de benadeelde partij de vordering van de benadeelde partij ook voor het overige mondeling toegelicht. De gestelde materiële schade bestaat uit: € 198.356 schade door derven levensonderhoud; € 4.969,90 kosten uitvaart; € 1.815,00 kosten opstellen expertiserapport Laumen; € 132,57 reiskosten. De gestelde immateriële schade bestaat uit: € 20.000,00 wegens affectieschade; € 20.000,00 wegens schokschade. De advocaat-generaal heeft gevorderd de vordering ten aanzien van de immateriële schade beperkt toe te wijzen tot een bedrag van € 20.000,00 ter vergoeding van affectieschade. Ten aanzien van de gevorderde schokschade stelt de advocaat-generaal zich op het standpunt dat niet is voldaan aan het confrontatievereiste, zoals dat voortvloeit uit de jurisprudentie. Ten aanzien van de gevorderde materiële schade heeft de advocaat-generaal gevorderd de kosten van de uitvaart, de kosten van het opstellen van een expertiserapport door Laumen en de schade van het derven van levensonderhoud geheel toe te wijzen. Ten aanzien van de reiskosten voor het bezoeken van zittingen heeft de advocaat-generaal gevorderd deze af te wijzen. De raadsvrouw van de verdachte heeft de vordering niet betwist ten aanzien van de gevorderde affectieschade, de kosten van de uitvaart, de kosten van het opstellen van een expertiserapport door Laumen en de reiskosten. Ten aanzien van de proceskosten heeft de raadsvrouw bepleit om het oordeel van de rechtbank daarin te volgen en deze toe te wijzen aan de hand van het liquidatietarief. Ten aanzien van de schokschade heeft de raadsvrouw bepleit deze post niet-ontvankelijk te verklaren, omdat onvoldoende is onderbouwd dat het geestelijk letsel is veroorzaakt door de directe confrontatie met het strafbare feit. Ten aanzien van de kosten van het gederfde levensonderhoud heeft de raadsvrouw bepleit dat deze post een onevenredige belasting oplevert voor het strafproces. Het hof overweegt als volgt. Immateriële schade Affectieschade Op grond van artikel 6:108 lid 3 BW, in combinatie met de bedragen genoemd in het Besluit vergoeding affectieschade, heeft de benadeelde partij recht op vergoeding van € 20.000,00 aan affectieschade. Het hof wijst dit deel van de vordering – dat door de verdediging ook niet is betwist – dan ook geheel toe. Schokschade Zoals hiervoor is overwogen kan de aanspraak voor de vergoeding van schokschade bestaan indien degene die een ander doodt ook onrechtmatig heeft gehandeld jegens degene bij wie de confrontatie met die onrechtmatige daad of de gevolgen daarvan een hevige emotionele schok teweeg brengt. Hoewel het hof niet wil afdoen aan de hevige emoties die het verlies van haar partner door het handelen van de verdachte voor haar teweeg moet hebben gebracht, komt het hof niet tot toekenning van de gevorderde schokschade. Aannemelijk is dat het slachtoffer in een nauwe relatie met de benadeelde partij stond. Ook het bewezenverklaarde handelen, het opzettelijk doden van het slachtoffer waarbij fors geweld is toegepast, staat niet aan toekenning van het gevorderde in de weg. Uit hetgeen nu bekend is, blijkt echter onvoldoende dat de benadeelde partij met het lichaam van het slachtoffer is geconfronteerd op zo een wijze en onder zulke omstandigheden dat deze confrontatie onverhoeds was en dat moet worden geoordeeld dat de verdachte ook jegens de benadeelde partij onrechtmatig heeft gehandeld. Immers de benadeelde partij was niet fysiek aanwezig bij het dodelijk geweld tegen haar partner, dan wel direct daarna ter plaatse. Zij heeft het strafbare feit zelf dus niet waargenomen. Het slachtoffer is met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht en is aldaar korte tijd na aankomst overleden. Op enig moment na het overlijden in het ziekenhuis heeft de benadeelde partij het lichaam van haar overleden partner (met het letsel) gezien. Ook de omstandigheid dat de benadeelde partij door de beelden en de foto’s in het dossier en de media is geconfronteerd met details omtrent de dood van haar partner maken niet dat reeds daarom sprake is van een onverhoedse confrontatie. Een nadere beoordeling van deze kostenpost levert een onevenredige belasting van het strafgeding op. De benadeelde partij zal voor dit deel niet-ontvankelijk worden verklaard in haar vordering. In zoverre kan de benadeelde partij daarom thans niet in haar vordering worden ontvangen en kan zij haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen. Materiële schade Kosten uitvaart De benadeelde partij heeft € 4.969,90 gevorderd voor de kosten van de uitvaart en het overbrengen van het lichaam van haar partner naar Israël. De vordering is op dit punt niet betwist. De gevorderde schadevergoeding komt het hof ten aanzien van dit deel van de vordering niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal daarom worden toegewezen. Schade door het derven van levensonderhoud Door de benadeelde partij is een bedrag van € 198.356,00 gevorderd voor het derven van levensonderhoud. Deze schadepost wordt onderbouwd door middel van een omvangrijk expertiserapport opgemaakt door rekenkundig adviesbureau Laumen. De hoogte van het gevorderde bedrag en de omvang van het expertiserapport zijn op zichzelf geen redenen om te oordelen dat de vordering op dit onderdeel een onevenredige belasting van het strafproces vormt, maar ze zijn dat wel in samenhang met de complexiteit van de berekeningen en de onzekerheden en aannames die aan de cijfers ten grondslag liggen. Bij dit oordeel speelt een belangrijke rol dat [slachtoffer] niet in loondienst was, maar een eigen bedrijf (in de vorm van een BV) had. Een groot deel van de toekomstige inkomsten zou hierdoor bestaan uit mogelijk, vanaf 2029, uit te keren dividend. Hoe hoog dat uit te keren dividend zou kunnen zijn, hangt af van het resultaat in de voorgaande jaren, waarbij verliezen in het verleden nog een rol spelen. Namens de benadeelde partij is weliswaar aangevoerd dat de recente inkomsten van de onderneming een structureel karakter hadden, omdat er twee doorlopende contracten van opdracht waren. Daar staat echter tegenover dat dergelijke overeenkomsten van opdracht over het algemeen niet voor onbepaalde tijd gelden. Uit het contract met [bedrijf 2] BV blijkt bovendien dat de overeenkomst een looptijd had van vijf jaren, ingaande op 1 januari 2021. Door de verdediging is de vordering voorts uitvoerig betwist. Gelet op onder meer voornoemde geschetste moeilijkheden is het hof van oordeel dat de beoordeling van de schadeberekening een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert. In zoverre kan de benadeelde partij daarom thans in de vordering niet worden ontvangen en kan haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht. Kosten expertiserapport Laumen De benadeelde partij heeft € 1.815,00 gevorderd voor de kosten van het opstellen van het rapport van Laumen ten behoeve van het vaststellen van het gederfde levensonderhoud. De vordering is op dit punt niet betwist. De gevorderde schadevergoeding komt het hof ten aanzien van dit deel van de vordering niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal daarom worden toegewezen. Reiskosten Ten aanzien van de gevorderde reiskosten ten behoeve van het bijwonen van de zittingen overweegt het hof dat deze niet zijn aan te merken als schade die rechtstreeks is geleden door het strafbare feit zoals bedoeld in artikel 51f, eerste lid, Sv. Ook zijn deze niet aan te merken als te vergoeden proceskosten in de zin van artikel 532 Sv. De civiele proceskostenregeling, die is vastgelegd in de artikelen 237 tot en met 240 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv), geeft een (in beginsel) exclusieve en limitatieve regeling voor de proceskostenvergoeding. Deze regeling is volgens vaste jurisprudentie van de Hoge Raad van overeenkomstige toepassing op de vordering van de benadeelde partij in het strafgeding. Uit artikel 238 Rv volgt dat (alleen) een in persoon procederende partij reis- en aanverwante kosten, gemaakt voor het bijwonen van de zitting, als proceskosten vergoed kan krijgen. In deze procedure heeft de benadeelde partij telkens geprocedeerd met bijstand van een gemachtigde en dus niet in persoon. Bijzondere omstandigheden op grond waarvan in dit geval een uitzondering zou moeten worden gemaakt, zijn gesteld noch gebleken. Anders dan de rechtbank zal het hof deze reiskosten dan ook afwijzen. Proceskosten De benadeelde partij heeft € 17.710,47 aan proceskosten gevorderd. Evenals de rechtbank overweegt het hof ten aanzien van de gevorderde proceskosten dat redelijke uitleg van artikel 532 Sv meebrengt dat bij de begroting daarvan dezelfde maatstaf wordt gehanteerd als in civiele procedures. Daarin wordt bij de vordering als hier aan de orde doorgaans het 'Liquidatietarief rechtbanken en hoven' gehanteerd. Het hof ziet geen aanleiding daarvan in deze zaak af te wijken. Voor de berekening van het te vergoeden bedrag ten aanzien van de procedure in eerste aanleg gaat het hof uit van het per 1 februari 2021 geldende liquidatietarief III van € 721,00 per punt, behorend bij de hoogte van de vordering zoals het hof die zal toewijzen. Voor de behandeling in hoger beroep neemt het hof het per 1 februari 2023 geldende tarief III als uitgangspunt, te weten € 766,00 per punt. Bij de berekening gaat het hof uit van zeven punten voor de behandeling in eerste aanleg, te weten vijf punten voor het bijwonen van de (pro forma) zittingen, één punt voor het indienen van de vordering en één punt voor het toelichten van de vordering op zitting. Bij de behandeling in hoger beroep gaat het hof uit van drie punten voor het bijwonen van de zittingen en één punt voor het toelichten van de vordering op zitting. Het hof begroot de kosten van de rechtsbijstand daarom op (721 x 7 + 766 x 4 =) € 6.579,00. Het hof zal gegeven het hiervoor is overwogen de vordering van [benadeelde 1] tot de volgende bedragen toewijzen: een bedrag van € 20.000,00 voor affectieschade; een bedrag van € 6.784,90 voor materiële schade; een bedrag van € 6.579,00 voor proceskosten. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 2] De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 35.885,65, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 december 2021, alsmede € 5.047,00 aan proceskosten. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 17.500,00 voor affectieschade, € 885,65 voor materiële schade en € 3.378,00 voor proceskosten. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering, met dien verstande dat de advocaat van de benadeelde partij in hoger beroep op basis van aanvullende stukken heeft gesteld dat de post immateriële schade, niet zijnde affectieschade, - anders dan in eerste aanleg – ziet op schokschade. De advocaat heeft verzocht om deze post niet-ontvankelijk te verklaren zodat de benadeelde partij de mogelijkheid heeft om op een later moment in een civiele procedure schokschade te vorderen, wanneer zij met behandeling is gestart en bij haar geestelijk letsel is vastgesteld. Ter terechtzitting heeft de advocaat van de benadeelde partij de vordering van de benadeelde partij ook voor het overige mondeling toegelicht. De gestelde materiële schade bestaat uit: - € 885,65 € 885,65 notariskosten. De gestelde immateriële schade bestaat uit: € 17.500,00 wegens affectieschade; € 17.500,00 wegens schokschade. De advocaat-generaal heeft gevorderd de vordering ten aanzien van de immateriële schade ten aanzien van de immateriële schade beperkt toe te wijzen tot een bedrag van € 17.500,00 ter vergoeding van affectieschade. Ten aanzien van de gevorderde schokschade stelt de advocaat-generaal zich op het standpunt dat niet is voldaan aan het confrontatievereiste, zoals dat voortvloeit uit de jurisprudentie. Ten aanzien van de materiële schade heeft de advocaat-generaal gevorderd deze toe te wijzen. De raadsvrouw van de verdachte heeft de vordering niet betwist ten aanzien van de gevorderde affectieschade en de notariskosten. Ten aanzien van de proceskosten heeft de raadsvrouw bepleit om het oordeel van de rechtbank daarin te volgen en deze toe te wijzen aan de hand van het liquidatietarief. Ten aanzien van de schokschade heeft de raadsvrouw bepleit deze post af te wijzen. Het hof overweegt als volgt. Immateriële schade Affectieschade Op grond van artikel 6:108 lid 3 BW, in combinatie met de bedragen genoemd in het Besluit vergoeding affectieschade, heeft de benadeelde partij recht op vergoeding van € 17.500,00 aan affectieschade. Het hof wijst dit deel van de vordering – dat door de verdediging ook niet is betwist – dan ook toe. Schokschade Zoals hiervoor is overwogen kan de aanspraak voor de vergoeding van schokschade bestaan indien degene die een ander doodt ook onrechtmatig heeft gehandeld jegens degene bij wie de confrontatie met die onrechtmatige daad of de gevolgen daarvan een hevige emotionele schok teweeg brengt. Hoewel het hof niet wil afdoen aan de hevige emoties die het verlies van haar vader door het handelen van verdachte voor haar teweeg moet hebben gebracht, komt het hof niet tot toekenning van de gevorderde schokschade. Aannemelijk is dat het slachtoffer in een nauwe relatie met de benadeelde partij stond. Ook het bewezenverklaarde handelen, het opzettelijk doden van het slachtoffer waarbij fors geweld is toegepast, staat niet aan toekenning van het gevorderde in de weg. Uit hetgeen nu bekend is, blijkt echter onvoldoende dat de benadeelde partij met het lichaam van het slachtoffer is geconfronteerd op zo een wijze en onder zulke omstandigheden dat deze confrontatie onverhoeds was en dat moet worden geoordeeld dat de verdachte ook jegens de benadeelde partij onrechtmatig heeft gehandeld. Immers de benadeelde partij was niet fysiek aanwezig bij het dodelijk geweld tegen haar vader, dan wel direct daarna ter plaatse. Zij heeft het strafbare feit zelf dus niet waargenomen. Het slachtoffer is met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht en is aldaar korte tijd na aankomst overleden. Op enig moment na het overlijden in het ziekenhuis heeft de benadeelde partij het lichaam van haar overleden vader (met het letsel) gezien. Ook de omstandigheid dat de benadeelde partij door de beelden en de foto’s in het dossier en de media is geconfronteerd met details omtrent de dood van haar vader maken niet dat reeds daarom sprake is van een onverhoedse confrontatie. Een nadere beoordeling van deze kostenpost levert een onevenredige belasting van het strafgeding op. De benadeelde partij zal voor dit deel niet-ontvankelijk worden verklaard in haar vordering. In zoverre kan de benadeelde partij daarom thans niet in haar vordering worden ontvangen en kan zij haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen. Materiële schade Kosten notaris De benadeelde partij heeft € 885,65 gevorderd aan kosten voor de notaris ten behoeve van het afwikkelen van de nalatenschap. De vordering is op dit punt niet betwist. De gevorderde schadevergoeding komt het hof ten aanzien van dit deel van de vordering niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal daarom worden toegewezen. Proceskosten De benadeelde partij heeft € 5.047,00 aan proceskosten gevorderd. Evenals de rechtbank overweegt het hof ten aanzien van de gevorderde proceskosten dat redelijke uitleg van artikel 532 Sv meebrengt dat bij de begroting daarvan dezelfde maatstaf wordt gehanteerd als in civiele procedures. Daarin wordt bij de vordering als hier aan de orde doorgaans het 'Liquidatietarief rechtbanken en hoven' gehanteerd. Het hof ziet geen aanleiding daar in deze zaak van af te wijken. Voor de berekening van het te vergoeden bedrag ten aanzien van de procedure in eerste aanleg gaat het hof uit van het per 1 februari 2021 geldende liquidatietarief II van € 563,00 per punt, behorend bij de hoogte van de vordering zoals het hof die zal toewijzen. Voor de behandeling in hoger beroep neemt het hof het per 1 februari 2023 geldende tarief II als uitgangspunt, te weten € 598,00 per punt. Bij de berekening gaat het hof uit van het maximum van zes toe te kennen punten voor de behandeling in eerste aanleg, voor het bijwonen van de (pro forma) zittingen, het indienen van de vordering en voor het toelichten van de vordering op zitting. Bij de behandeling in hoger beroep gaat het hof uit van drie punten voor het bijwonen van zittingen en één punt voor het toelichten van de vordering op zitting. Nu het gevorderde bedrag de begroting volgens het liquidatietarief niet te boven gaat zal het hof de proceskosten toewijzen zoals gevorderd. Het hof zal gegeven het hiervoor is overwogen de vordering van [benadeelde 2] tot de volgende bedragen toewijzen: een bedrag van € 17.500,00 voor affectieschade; een bedrag van € 885,65 voor materiële schade; een bedrag van € 5.047,00 voor proceskosten. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 3] De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 41.372,06, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 december 2021, alsmede € 7.798,00 aan proceskosten. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 17.500,00 voor affectieschade en € 3.378,00 voor proceskosten. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering, met dien verstande dat de advocaat van de benadeelde partij in hoger beroep op basis van aanvullende stukken heeft gesteld dat de post immateriële schade, niet zijnde affectieschade, - anders dan in eerste aanleg – ziet op schokschade. Ter terechtzitting heeft de advocaat van de benadeelde partij de vordering van de benadeelde partij ook voor het overige mondeling toegelicht. De gestelde materiële schade bestaat uit: - € 6.372,06 € 6.372,06 verlies aan inkomen. De gestelde immateriële schade bestaat uit: € 17.500,00 wegens affectieschade; € 17.500,00 wegens schokschade. De advocaat-generaal heeft gevorderd de vordering ten aanzien van de immateriële schade ten aanzien van de immateriële schade beperkt toe te wijzen tot een bedrag van € 17.500,00 ter vergoeding van affectieschade. Ten aanzien van de gevorderde schokschade stelt de advocaat-generaal zich op het standpunt dat niet is voldaan aan het confrontatievereiste, zoals dat voortvloeit uit de jurisprudentie. Ten aanzien van de materiële schade heeft de advocaat-generaal gevorderd deze af te wijzen, overeenkomstig de beslissing van de rechtbank. De raadsvrouw van de verdachte heeft de vordering niet betwist ten aanzien van de gevorderde affectieschade. Ten aanzien van de proceskosten heeft de raadsvrouw bepleit om het oordeel van de rechtbank daarin te volgen en deze toe te wijzen aan de hand van het liquidatietarief. Ten aanzien van de schokschade heeft de raadsvrouw bepleit deze post niet-ontvankelijk te verklaren, evenals de daarmee samenhangende post ‘verlies aan inkomsten’. Het hof overweegt als volgt. Immateriële schade Affectieschade Op grond van artikel 6:108 lid 3 BW, in combinatie met de bedragen genoemd in het Besluit vergoeding affectieschade, heeft de benadeelde partij recht op vergoeding van € 17.500,00 aan affectieschade. Het hof wijst dit deel van de vordering – dat door de verdediging ook niet is betwist – dan ook toe. Schokschade Het hof verwijst naar hetgeen is overwogen bij de vordering van de benadeelde partij [benadeelde 2] . Het hof zal de vordering op dit punt niet-ontvankelijk verklaren. Materiële schade Verlies van inkomen De benadeelde partij heeft € 6.372,06 aan materiële schadevergoeding gevorderd in de vorm van het verlies van inkomen op basis van artikel 6:96 BW. Artikel 6:108 geeft een regeling voor materiële kosten die nabestaanden kunnen vorderen als gevolg van het overlijden van iemand ten gevolge van een gebeurtenis waarvoor een ander jegens hen aansprakelijk is. Nu het verlies van inkomen hier niet onder valt bestaat er geen wettelijke basis om de gevorderde schade te vergoeden. De vordering zal op dit punt daarom worden afgewezen. Proceskosten De benadeelde partij heeft € 7.798,00 aan proceskosten gevorderd. Evenals de rechtbank overweegt het hof ten aanzien van de gevorderde proceskosten dat redelijke uitleg van artikel 532 Sv meebrengt dat bij de begroting daarvan dezelfde maatstaf wordt gehanteerd als in civiele procedures. Daarin wordt bij de vordering als hier aan de orde doorgaans het 'Liquidatietarief rechtbanken en hoven' gehanteerd. Het hof ziet geen aanleiding daar in deze zaak van af te wijken. Voor de berekening van het te vergoeden bedrag ten aanzien van de procedure in eerste aanleg gaat het hof uit van het per 1 februari 2021 geldende liquidatietarief II van € 563,00 per punt, behorend bij de hoogte van de vordering zoals het hof die zal toewijzen. Voor de behandeling in hoger beroep neemt het hof het per 1 februari 2023 geldende tarief II als uitgangspunt, te weten € 598,00 per punt. Bij de berekening gaat het hof uit van het maximum van zes toe te kennen punten voor de behandeling in eerste aanleg, voor het bijwonen van de (pro forma) zittingen, het indienen van de vordering en voor het toelichten van de vordering op zitting. Bij de behandeling in hoger beroep gaat het hof uit van drie punten voor het bijwonen van zittingen en één punt voor het toelichten van de vordering op zitting. Het hof begroot de kosten van de rechtsbijstand daarom op (563 x 6 + 598 x 4 =) € 5.770,00. Het hof zal gegeven het hiervoor is overwogen de vordering van [benadeelde 3] tot de volgende bedragen toewijzen: een bedrag van € 17.500,00 voor affectieschade; een bedrag van € 5.770,00 voor proceskosten. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 4] De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 50.072,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 december 2021, alsmede € 7.798,00 aan proceskosten. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 17.500,00 voor affectieschade en € 3.378,00 voor proceskosten. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering, met dien verstande dat de advocaat van de benadeelde partij in hoger beroep middels aanvullende stukken heeft gesteld dat de post immateriële schade, niet zijnde affectieschade, - anders dan in eerste aanleg – ziet op schokschade. De advocaat heeft verzocht om deze post niet-ontvankelijk te verklaren zodat de benadeelde partij de mogelijkheid heeft om op een later moment in een civiele procedure schokschade te vorderen, wanneer zij met behandeling is gestart en er bij haar geestelijk letsel is vastgesteld. Ter terechtzitting heeft de advocaat van de benadeelde partij de vordering van de benadeelde partij ook voor het overige mondeling toegelicht. De gestelde materiële schade bestaat uit: - € 15.072,00 € 15.072,00 verlies aan inkomen. De gestelde immateriële schade bestaat uit: € 17.500,00 wegens affectieschade; € 17.500,00 wegens schokschade. De advocaat-generaal heeft gevorderd de vordering ten aanzien van de immateriële schade ten aanzien van de immateriële schade beperkt toe te wijzen tot een bedrag van € 17.500,00 ter vergoeding van affectieschade. Ten aanzien van de gevorderde schokschade stelt de advocaat-generaal zich op het standpunt dat niet is voldaan aan het confrontatievereiste, zoals dat voortvloeit uit de jurisprudentie. Ten aanzien van de materiële schade heeft de advocaat-generaal gevorderd deze af te wijzen, overeenkomstig de beslissing van de rechtbank. De raadsvrouw van de verdachte heeft de vordering niet betwist ten aanzien van de gevorderde affectieschade. Ten aanzien van de proceskosten heeft de raadsvrouw bepleit om het oordeel van de rechtbank daarin te volgen en deze toe te wijzen aan de hand van het liquidatietarief. Ten aanzien van de schokschade heeft de raadsvrouw bepleit deze post af te wijzen, evenals de daarmee samenhangende post ‘verlies aan inkomsten’. Het hof overweegt als volgt. Immateriële schade Affectieschade Op grond van artikel 6:108 lid 3 BW, in combinatie met de bedragen genoemd in het Besluit vergoeding affectieschade, heeft de benadeelde partij recht op vergoeding van € 17.500,00 aan affectieschade. Het hof wijst dit deel van de vordering – dat door de verdediging ook niet is betwist – dan ook toe. Schokschade Het hof verwijst naar hetgeen is overwogen bij de vordering van de benadeelde partij [benadeelde 2] . Het hof zal de vordering op dit punt niet-ontvankelijk verklaren. Materiële schade Verlies van inkomen De benadeelde partij heeft € 15.072,00 aan materiële schadevergoeding gevorderd in de vorm van het verlies van inkomen op basis van artikel 6:96 BW. Het hof verwijst naar hetgeen ten aanzien hiervan is overwogen bij de vordering benadeelde partij inzake [benadeelde 3] en zal de vordering op dit punt afwijzen. Proceskosten De benadeelde partij heeft € 7.798,00 aan proceskosten gevorderd. Evenals de rechtbank overweegt het hof ten aanzien van de gevorderde proceskosten dat redelijke uitleg van artikel 532 Sv meebrengt dat bij de begroting daarvan dezelfde maatstaf wordt gehanteerd als in civiele procedures. Daarin wordt bij de vordering als hier aan de orde doorgaans het 'Liquidatietarief rechtbanken en hoven' gehanteerd. Het hof ziet geen aanleiding daar in deze zaak van af te wijken. Voor de berekening van het te vergoeden bedrag ten aanzien van de procedure in eerste aanleg gaat het hof uit van het per 1 februari 2021 geldende liquidatietarief II van € 563,00 per punt, behorend bij de hoogte van de vordering zoals het hof die zal toewijzen. Voor de behandeling in hoger beroep neemt het hof het per 1 februari 2023 geldende tarief II als uitgangspunt, te weten € 598,00 per punt. Bij de berekening gaat het hof uit van het maximum van zes toe te kennen punten voor de behandeling in eerste aanleg, voor het bijwonen van de (pro forma) zittingen, het indienen van de vordering en voor het toelichten van de vordering op zitting. Bij de behandeling in hoger beroep gaat het hof uit van drie punten voor het bijwonen van zittingen en één punt voor het toelichten van de vordering op zitting. Het hof begroot de kosten van de rechtsbijstand daarom op (563 x 6 + 598 x 4 =) € 5.770,00. Het hof zal gegeven het hiervoor is overwogen de vordering van [benadeelde 4] tot de volgende bedragen toewijzen: een bedrag van € 17.500,00 voor affectieschade; een bedrag van € 5.770,00 voor proceskosten. Hoofdelijkheid, wettelijke rente en de schadevergoedingsmaatregel Het hof zal alle vorderingen van de benadeelde partijen hoofdelijk toewijzen, vermeerderd met de wettelijke rente daarover vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd en tevens aan de verdachte de schadevergoedingsmaatregel opleggen. De wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregel zullen niet worden opgelegd ten behoeve van de genoemde toegewezen proceskosten, nu deze kosten daarvoor niet in aanmerking komen. Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf zijn gegrond op de artikelen 33, 33a, 36f, 47 en 289 van het Wetboek van Strafrecht. BESLISSING Het hof: Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht: Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan. Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij. Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar. Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 (achttien) jaren. Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht. Verklaart verbeurd de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten: - 1 STK Baken met tape (omschrijving: PL1300-2021262750-G6134455, zwart, merk: Apple iPhone); - 1 STK GSM (omschrijving: PL1300-2021262750-G6134922, Apple iPhone); - 1 STK (simkaarthouder) Simkaart van zaktelefoon (omschrijving: PL1300-2021262750-G6136570). Gelast de teruggave aan de verdachte van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten: - 1 STK Trui (omschrijving: PL1300-2021262750-G6136564, wit, merk: Dior); - 1 STK Jas (omschrijving: PL1300-2021262750-G6137539, Moncler); - 1 STK Computer (omschrijving: PL1300-2021262750-G6135003, zilverkleurig, merk: Apple Imac). Gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: - 1 STK Zendapparatuur (omschrijving: PL1300-2021262750-G6137545, Baken). Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 1] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 1] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 26.784,90 (zesentwintigduizend zevenhonderdvierentachtig euro en negentig cent) bestaande uit € 6.784,90 (zesduizend zevenhonderdvierentachtig euro en negentig cent) materiële schade en € 20.000,00 (twintigduizend euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor een bedrag van € 132,57 (honderdtweeëndertig euro en zevenenvijftig cent) aan materiële schade af. Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op € 6.579,00 (zesduizend vijfhonderdnegenenzeventig euro). Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 1] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 26.784,90 (zesentwintigduizend zevenhonderdvierentachtig euro en negentig cent) bestaande uit € 6.784,90 (zesduizend zevenhonderdvierentachtig euro en negentig cent) materiële schade en € 20.000,00 (twintigduizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 122 (honderdtweeëntwintig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële en de immateriële schade op 22 december 2021. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 2] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 2] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 18.385,65 (achttienduizend driehonderdvijfentachtig euro en vijfenzestig cent) bestaande uit € 885,65 (achthonderdvijfentachtig euro en vijfenzestig cent) materiële schade en € 17.500,00 (zeventienduizend vijfhonderd euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op € 5.047,00 (vijfduizend zevenenveertig euro). Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 2] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 18.385,65 (achttienduizend driehonderdvijfentachtig euro en vijfenzestig cent) bestaande uit € 885,65 (achthonderdvijfentachtig euro en vijfenzestig cent) materiële schade en € 17.500,00 (zeventienduizend vijfhonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 83 (drieëntachtig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële en de immateriële schade op 22 december 2021. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 3] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 3] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 17.500,00 (zeventienduizend vijfhonderd euro) ter zake van immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor een bedrag van € 6.372,06 (zesduizend driehonderdtweeënzeventig euro en zes cent) aan materiële schade af. Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op € 5.770,00 (vijfduizend zevenhonderdzeventig euro). Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 3] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 17.500,00 (zeventienduizend vijfhonderd euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 80 (tachtig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 22 december 2021. Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 4] Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 4] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 17.500,00 (zeventienduizend vijfhonderd euro) ter zake van immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor een bedrag van € 15.072,00 (vijftienduizend tweeënzeventig euro) aan materiële schade af. Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen. Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op € 5.770,00 (vijfduizend zevenhonderdzeventig euro). Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 4] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 17.500,00 (zeventienduizend vijfhonderd euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening. Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 80 (tachtig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op. Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt. Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 22 december 2021. Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. D. Radder, mr. C.J. van der Wilt en mr. N.R.A. Meerbeek, in tegenwoordigheid van mr. S.M. Schouten, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 23 oktober 2023. ========================================================================= […] Voor zover niet anders vermeld, wordt in de hierna volgende voetnoten telkens verwezen naar pagina’s uit het aan deze zaak ten grondslag liggende proces-verbaal met nummer 2021262750 (onderzoek ‘Fopai’), volgens de in dat proces-verbaal toegepaste nummering. p. 2 220 e.v. p. 4 748 p. 4 748 en p. 4 511 e.v. p. 4 097 p. 4 593 e.v. p. 4 593 e.v. en p. 4 752-4 754 p. 4 033 e.v. p. 4 557 e.v. p. 4 027 e.v. p. 4 758 p. 5 011 e.v. en 5 280 e.v. p. 4 759 - 4 760 p. 4 762 p. 4 763 p. 4 765 p. 4 766 p. 4 043 en p. 5 280 e.v. p. 4 769 – 4 772
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Rechtbank DEN HAAG Strafrecht Meervoudige kamer Parketnummer: 09/216546-23 Datum uitspraak: 8 oktober 2024 Tegenspraak (Promisvonnis) De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte: [de verdachte] , geboren op [geboortedag] 2001 te [geboorteplaats] , op dit moment gedetineerd in de penitentiaire inrichting [plaats] .

1Het onderzoek ter terechtzitting

Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 12 december 2023, 7 maart 2024, 23 mei 2024, 11 juli 2024 (alle pro forma), 3 september 2024 (inhoudelijke behandeling) en 1 oktober 2024 (sluiting van het onderzoek). De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. L.E. van der Leeuw en van hetgeen door de verdachte en zijn raadslieden mr. E.A. Blok en mr. M. van Stratum naar voren is gebracht.

2De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat: hij op of omstreeks 28 augustus 2023 te ’s-Gravenhage tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk en al dan niet met voorbedachten rade, [slachtoffer] van het leven heeft beroofd, door met een vuurwapen één of meerdere kogels in (de richting van) het lichaam van die [slachtoffer] te schieten, ten gevolge waarvan voornoemde [slachtoffer] is overleden. 3De bewijsbeslissing 3.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het impliciet primair tenlastegelegde (moord). 3.2 Het standpunt van de verdediging De raadslieden hebben primair integrale vrijspraak van het tenlastegelegde bepleit.

De raadslieden hebben subsidiair vrijspraak bepleit van het impliciet primair tenlastegelegde. Op specifieke standpunten van de verdediging zal hierna, voor zover van belang, nader worden ingegaan. 3.3 De beoordeling van de tenlastelegging 3.3.1. Inleiding Op 28 augustus 2023 omstreeks 21:20 uur kreeg de politie een melding van een schietincident op de Orlandostraat in Den Haag. Ter plaatse zag de politie het slachtoffer op de grond liggen met meerdere schotverwondingen. Door de politie werd levensverlengende hulp verleend. Het slachtoffer werd overgebracht naar het ziekenhuis, alwaar hij om 22:28 uur is overleden.

Het slachtoffer bleek de 24-jarige [slachtoffer] (hierna: [slachtoffer] ) te zijn.Door het Nederlands Forensisch Instituut (hierna: NFI) is onderzoek gedaan naar de doodsoorzaak van [slachtoffer] . Het NFI heeft bij [slachtoffer] vijf schotletsels geconstateerd. Voor twee schotletsels geldt dat deze vitale structuren hebben geraakt. Het NFI heeft geconcludeerd dat [slachtoffer] is overleden aan de gevolgen van de twee schotletsels die zich ter hoogte van de romp bevinden. 3.3.2. Kia Niro en schietincident op de Orlandostraat Getuige [getuige 1] heeft verklaard dat hij op 28 augustus 2023 omstreeks 21:10 uur in zijn woning op de Laan van Wateringse Veld te Den Haag was. [getuige 1] liep vanaf het balkon zijn woning in toen hij buiten vijf knallen hoorde.

Vanuit een raam in zijn woning heeft [getuige 1] goed zicht op de Orlandostraat. [getuige 1] zag een jongen heel snel zijn auto, een zwarte of donkerblauwe Kia Niro, instappen en ‘als een gek’ wegrijden. Hij heeft maar één persoon in de auto gezien. De bestuurder van de Kia Niro wordt door [getuige 1] omschreven als een forse man van Turkse of Marokkaanse afkomst met een zwarte pet op. [getuige 1] zag ook een Renault Clio met de deuren open staan. [getuige 1] hoorde de bestuurder van de Kia Niro nog wat schreeuwen toen de bestuurder zich ter hoogte van de Renault Clio bevond. [getuige 1] liep vervolgens naar buiten en zag een jongen op de grond liggen. [getuige 1] zag bloed op de grond en op de buik van de jongen.

Getuige [getuige 2] heeft verklaard dat hij op 28 augustus 2023 in zijn woning aan de Laan van Wateringse Veld was toen hij plotseling vier of vijf schoten hoorde. [getuige 2] liep naar zijn dakterras, dat zicht heeft op de Orlandostraat, en zag een zwarte of donkerblauwe Kia Niro wegscheuren. De Kia Niro ging rechtsaf de Laan van Wateringse Veld op. [getuige 2] heeft op camerabeelden van zijn woning gezien dat hij om 21:21 uur naar buiten is gelopen. Toen hij naar buiten liep, zag hij een paar meter naast de grijze Renault een slachtoffer op de grond liggen. [getuige 2] zag bloed op de borst van het slachtoffer en zag naast het slachtoffer een plas bloed liggen.

De politie kreeg vlak daarna, op 28 augustus 2023 omstreeks 21:39 uur, een melding van een autobrand aan de Van der Kooijweg in Rijswijk. Het uitgebrande voertuig betrof een zwarte Kia Niro met kenteken [kenteken 1] De politie heeft onderzoek gedaan naar de beschikbare camerabeelden van 28 augustus 2023 van de Orlandostraat en de Laan van Wateringse Veld. De politie heeft op die camerabeelden gezien dat om 21:08 uur een donkergekleurde Kia Niro – met dezelfde kenmerken als de Kia Niro met het kenteken [kenteken 1] – komende vanuit de richting Oosteinde, vanaf de Laan van Wateringse Veld, de San Franciscosingel in Den Haag op reed.

Om 21:09 uur ziet de politie op de beelden een donkerkleurige Kia Niro met dezelfde kenmerken als de Kia Niro met het kenteken [kenteken 1] door de Orlandostraat rijden in de richting van de Laan van Wateringse Veld. Om 21:09:39 uur ziet de politie dat de remlichten van de Kia Niro licht uitstralen. Volgens de politie lijkt het erop dat er net buiten beeld een voertuig geparkeerd wordt. Om 21:18 uur ziet de politie [slachtoffer] in de Orlandostraat lopen in de richting van de Renault Clio die geparkeerd stond in de Orlandostraat ter hoogte van de Laan van Wateringse Veld.

Om 21:19:49 uur ziet de politie op de camerabeelden dat een donkerkleurig voertuig, gelijkend op een Kia Niro, vanuit de Orlandostraat, rechtsaf de Laan van Wateringse Veld op reed. De Kia Niro is op de camerabeelden te volgen over het Oosteinde in de richting van Sir Winston Churchilllaan te Rijswijk. Ook ziet de politie dat de Kia Niro de eerste afslag neemt en de Monseigneur Bekkerslaan op rijdt om 21:22 uur. Bij het volgen van de laatstgenoemde weg, wordt uitgekomen op de Van der Kooijweg in Rijswijk, alwaar de Kia Niro voorzien van het kenteken [kenteken 1] uitgebrand is aangetroffen.

De politie merkt op dat er – afgezien van één ander voertuig met andere uiterlijke kenmerken dan de Kia Niro,– geen andere auto’s of personen direct voor en direct na het schietincident te zien zijn komende vanaf of gaande naar de incidentlocatie Orlandostraat te Den Haag. Deze andere auto is bovendien direct nadat hij de Orlandostraat in kwam rijden, linksaf geslagen en de daar aanwezige doorgang naar een afgesloten parkeerplaats ingereden. De politie heeft verder onderzoek gedaan naar diverse geluidsfragmenten waarop de schoten te horen waren en waarop ook te horen was dat er na de schoten iets werd geroepen.

Het bleek dat er “biz boyle [bijnaam 1] ’ werd geroepen, hetgeen vrij vertaald betekent: “zo zijn wij [bijnaam 1] ”. Tussenconclusie Uit de bewijsmiddelen blijkt dat direct na het schietincident een Kia Niro hard is weggereden vanuit de Orlandostraat en een route heeft afgelegd naar de Van der Kooijweg, alwaar twintig minuten na de schietpartij een uitgebrande Kia Niro met kenteken [kenteken 1] is aangetroffen. Daarnaast blijkt uit de bewijsmiddelen dat de bestuurder van de Kia Niro na de knallen de woorden “biz boyle [bijnaam 1] ” (“zo zijn wij, [bijnaam 1] ”) heeft geschreeuwd toen deze langs [slachtoffer] wegreed.

Dit brengt de rechtbank tot de conclusie dat de Kia Niro met kenteken [kenteken 1] betrokken is bij het schietincident (en niet bijvoorbeeld de andere auto die in de Orlandostraat is gezien) en de bestuurder degene is die [slachtoffer] heeft doodgeschoten. 3.3.3. Huur Kia Niro [getuige 3] heeft op 30 augustus 2023 aangifte gedaan van verduistering dan wel vernieling van zijn leaseauto, te weten een blauwe Kia Niro, voorzien van kenteken [kenteken 1] [getuige 3] heeft dit voertuig van 28 augustus 2023 omstreeks 12:00 uur tot 30 augustus 2023 om 13:00 uur via Snappcar verhuurd aan [getuige 4] . [getuige 4] kwam samen met een andere man de auto ophalen. [getuige 4] heeft verklaard dat een man aan hem en [getuige 5] (de rechtbank begrijpt: [getuige 5] ) heeft gevraagd of zij voor hem een auto konden huren via Snappcar.

De man heeft [getuige 4] bij Snappcar geregistreerd via de telefoon van [getuige 4] . De auto, een Kia Niro, werd op naam van [getuige 4] gehuurd en betaald met diens creditcard. [getuige 4] heeft verklaard dat hij samen met [getuige 5] de auto op 28 augustus 2023 heeft opgehaald, waarna [getuige 4] met de Kia Niro naar hun huis op de [adres 1] in Den Haag is gereden. De man heeft de auto diezelfde dag bij hun thuis opgehaald en is met de auto weggereden. Volgens [getuige 4] rijdt de man normaal gesproken in een zwarte Seat Leon en komt hij wel eens verdovende middelen brengen.

De man blijft wel eens even roken voor tien of vijftien minuten en gaat dan weer weg. Het brengen van verdovende middelen wordt ook wel eens gedaan door een blanke jongen op een scooter of fiets. [getuige 4] heeft de man voor wie [getuige 5] en hij de auto hebben gehuurd herkend op foto 4 van het fotoboek onderzoek Lima23. Volgens [getuige 4] is dat ook de man die normaal gesproken in een zwarte Seat Leon rijdt en de Kia Niro bij hun thuis heeft opgehaald. [getuige 4] heeft verklaard dat [getuige 5] vooral contact heeft met de man en dat [getuige 5] en de man elkaar ‘ [bijnaam 2] ’ noemen. [getuige 5] heeft verklaard dat de jongen die hij ‘ [bijnaam 2] ’ noemt, tegen hem had gezegd dat hij voor één of twee dagen een auto nodig had.

Volgens [getuige 5] had ‘ [bijnaam 2] ’ gezegd dat hij op zijn eigen naam geen auto kon huren via de site Snappcar. De auto werd daarom gehuurd op naam van [getuige 4] . ‘ [bijnaam 2] ’ heeft de registratie van [getuige 4] geregeld en een Kia Niro uitgekozen. De Kia Niro werd gehuurd voor twee dagen voor € 420,00. [getuige 5] en [getuige 4] hebben contant geld gekregen van ‘ [bijnaam 2] ’ en dit geld op de rekening van [getuige 4] gestort, van welke rekening de Kia Niro vervolgens is betaald. [getuige 5] en [getuige 4] hebben de Kia Niro samen opgehaald op 28 augustus 2023. [getuige 5] en [getuige 4] zijn met een andere auto de Kia Niro gaan ophalen. [getuige 4] reed de Kia Niro na het ophalen terug naar de Hoogeveenlaan.

‘ [bijnaam 2] ’ kwam via de Dedemsvaartweg aanlopen om de Kia Niro op te halen bij de Hengelolaan en is met de Kia Niro vanaf de Hengelolaan richting de Hoogeveenlaan weggereden. Sindsdien is ‘ [bijnaam 2] ’ verdwenen. [getuige 5] heeft verder verklaard dat hij ‘ [bijnaam 2] ’ heeft ontmoet in het Zuiderpark in Den Haag en dat hij cocaïne van ‘ [bijnaam 2] ’ kocht. [getuige 5] herkent ‘ [bijnaam 2] ’ voor “1 miljoen procent” op foto 4 van het fotoboek onderzoek Lima23. Door de politie wordt daarna opgemerkt dat op die foto [de verdachte] te zien is. [getuige 5] heeft verklaard dat hij de auto aan deze man heeft uitgeleend en dat dit de persoon is die als ‘ [gebruikersnaam] ’ in zijn telefoon staat en met wie hij via WhatsApp contact heeft.

‘ [bijnaam 2] ’ heeft zelf een zwarte Seat. Als ‘ [bijnaam 2] ’ zelf druk is, laat hij de drugs door een Nederlandse jongen brengen. [getuige 5] herkent de Nederlandse jongen die wel eens drugs komt brengen op foto 5 van fotoboek onderzoek Lima23. Op de betreffende foto is [naam 4] te zien; een vriend van de verdachte. De politie heeft onderzoek gedaan naar de auto van de verdachte en volgens het RDW-register is hij de eigenaar van een zwarte Seat Leon met kenteken [kenteken 2] . De politie heeft verder onderzoek gedaan naar de bankrekeningen van de verdachte en [getuige 4] .

Te zien is dat op 27 augustus 2023 om 20:36 uur € 300,00 wordt opgenomen van de bankrekening van de verdachte bij een geldautomaat van Geldmaat gelegen aan het Lorentzplein 62 in Den Haag. Te zien is dat op 27 augustus 2023 om 20:40 uur op de bankrekening van [getuige 4] , een bedrag van € 550,- contant wordt gestort bij dezelfde geldautomaat. Na de contante storting is te zien dat direct betalingen worden gedaan aan [bedrijfsnaam] B.V.; het bedrijf achter Snappcar. In totaal wordt tussen 27 augustus 2023 om 20:42 uur en 28 augustus 2023 om 11:07 uur een bedrag van € 456,51 betaald aan Snappcar vanaf de bankrekening van [getuige 4] .

De politie heeft op 29 augustus 2023 twee mobiele telefoons in beslag genomen die bij de fouillering van de verdachte zijn aangetroffen, te weten een iPhone 13 (goednummer 2023268699-3008852 ) en een iPhone 7 (goednummer 2023268699-3008849 ). De iPhone 13 met goednummer 3008852 werd gemerkt middels het SIN-nummer AAPE0546NL. Het IMEI-nummer van deze telefoon is [IMEI-nummer] . De politie concludeert dat de verdachte hoogstwaarschijnlijk de gebruiker is van de hiervoor genoemde iPhone 13. De politie komt tot deze conclusie omdat de telefoon bij de verdachte is aangetroffen en in de telefoon een simkaart met het telefoonnummer [telefoonnummer 1] is aangetroffen, welk nummer door de moeder van de verdachte is opgegeven als het nummer van de verdachte.

Daarnaast wordt in de telefoon een Facebook account ‘ [de verdachte] ’ aangetroffen en staat er in de telefoon een Hotmail-account geregistreerd met het mailadres [e-mail adres] , hetgeen volgens de politie ook in verband kan worden gebracht met de verdachte. Ook heeft de politie de verdachte herkend op foto’s die op de telefoon staan. De verdachte verwijst in zijn verhoor ook meerdere keren naar ‘zijn’ iPhone 13 dan wel naar zijn gebruik van de iPhone 13. Op het onderzoek naar de iPhone 7 wordt later ingegaan. De politie heeft onderzoek gedaan naar de ‘device locations’ van genoemde iPhone 13.

Op 28 augustus 2023 om 14:21:39 wordt de Hengelolaan 245 in Den Haag op de telefoon geregistreerd als ‘visited location’. De telefoon van [getuige 5] werd in beslaggenomen onder het SIN-nummer AANU0706NL. Op deze telefoon heeft de politie verschillende WhatsApp-gesprekken aangetroffen tussen [getuige 5] , met het telefoonnummer [telefoonnummer 2] en de persoon die in de telefoon van [getuige 5] is opgeslagen als ‘ [gebruikersnaam] ’ met het telefoonnummer [telefoonnummer 3] . Er worden tussen hen gesprekken gevoerd over het activeren van een Snappcar-account op naam van [getuige 4] en het huren van een Kia Niro voorzien van kenteken [kenteken 1] In de chat tussen ‘ [gebruikersnaam] ’ en [getuige 5] van 28 augustus 2023 is terug te lezen dat [getuige 5] om 14:03 uur een Google Maps kaart stuurt met daarop de Hoogeveenlaan en een markering van de woning van [getuige 5] .

Om 14:18 uur zegt ‘ [gebruikersnaam] ’ dat hij ‘er’ is. De politie leidt uit deze berichten en de ‘visited locations’ van de iPhone 13 van de verdachte af dat de verdachte omstreeks 14:20 uur een ontmoeting heeft met [getuige 5] . Ook blijkt uit onderzoek naar de chatberichten dat ‘ [gebruikersnaam] ’ op 27 juni 2023 tegen [getuige 5] heeft gezegd dat hij geen rijbewijs meer heeft en dat ‘ [gebruikersnaam] ’ op 27 juli 2023 heeft gezegd dat hij twee weken offline zal zijn en niet kan langskomen. Op 18 augustus 2023 wordt door ‘ [gebruikersnaam] ’ het volgende bericht gestuurd:

“I am back online active call me !!”. Uit onderzoek van de politie blijkt dat het rijbewijs van de verdachte op 23 juni 2023 is ingevorderd en de verdachte heeft zelf verklaard dat hij rond 28 juli 2023 op vakantie is gegaan en rond 18 augustus 2023 is teruggekomen. Het telefoonnummer [telefoonnummer 1] maakte tussen 28 juli 2023 en 18 augustus 2023 ook geen verbinding met het Nederlands netwerk net zo min als het telefoonnummer [telefoonnummer 3] (dat helemaal geen verbindingen met enig netwerk maakte). De politie heeft verder onderzoek gedaan naar de historische verkeersgegevens van de telefoonnummers [telefoonnummer 1] en [telefoonnummer 3] .

Voor het telefoonnummer [telefoonnummer 1] zijn de historische gegevens bevraagd voor de periode van 2 maart 2023 tot en met 28 augustus 2023 en voor het telefoonnummer [telefoonnummer 3] voor de periode van 25 maart 2023 tot en met 20 september 2023. Uit dat onderzoek komt naar voren dat beide telefoonnummers in de bevraagde periode het meest aantal keren verbinding maken met een Cel-ID die valt binnen het theoretische bereik van de [adres 4] in Den Haag; dat is het woonadres van de verdachte. Ook blijkt uit onderzoek naar de historische verkeersgegevens dat de beide telefoonnummers gedurende de bevraagde periode veelvuldig dezelfde reisbewegingen maken.

De politie ziet verder overeenkomsten tussen de zendmasten die de telefoonnummers [telefoonnummer 3] en [telefoonnummer 1] hebben gebruikt op drie momenten op 28 augustus 2023. Volgens de politie passen de momenten waarop de zendmasten worden aangestraald bij specifieke momenten waarop de verdachte ook op camerabeelden te zien is. Dit alles maakt dat het volgens de politie zeer aannemelijk dat de verdachte de gebruiker is van het telefoonnummer [telefoonnummer 3] dat door [getuige 5] is opgeslagen als ‘ [gebruikersnaam] ’. Aanvullende overweging betrouwbaarheid [getuige 5] en [getuige 4] De rechtbank overweegt over de betrouwbaarheid van de verklaringen van [getuige 5] en [getuige 4] dat de verklaringen die zij hebben afgelegd gedetailleerd, concreet en consistent zijn.

De verklaringen ondersteunen elkaar over en weer en worden tevens ondersteund door verschillende onderzoeksbevindingen van de politie. Zo worden de verklaringen ondersteund door de transacties die [getuige 4] en de verdachte kort na elkaar hebben gedaan bij dezelfde Geldmaat aan het Lorentzplein, en de inhoud van de chatgesprekken tussen ’ [gebruikersnaam] ’ en [getuige 5] . [getuige 5] en [getuige 4] hebben daarnaast de verdachte niet alleen herkend als ‘ [bijnaam 2] ’, op basis van een foto; zij hebben ook kenmerken en details genoemd van ‘ [bijnaam 2] ’ die overeenkomen met de verdachte of met hem in verband kunnen worden gebracht, zoals de zwarte Seat van de verdachte en [naam 4] , de Nederlandse vriend van de verdachte die zij herkennen.

Gelet op al het voorgaande acht de rechtbank de verklaringen van [getuige 5] en [getuige 4] betrouwbaar en bruikbaar voor het bewijs. Tussenconclusie De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen vast dat de verdachte de gebruiker is geweest van de iPhone 13 met telefoonnummer [telefoonnummer 1] . De rechtbank stelt tevens op grond van de bewijsmiddelen vast dat de verdachte de gebruiker is geweest van het telefoonnummer [telefoonnummer 3] , welk telefoonnummer in de telefoon van [getuige 5] is opgeslagen onder de naam ‘ [gebruikersnaam] ’.

Uit de bewijsmiddelen blijkt dat de verdachte de persoon was voor wie [getuige 5] en [getuige 4] de Kia Niro hebben gehuurd en die de auto bij hen thuis heeft opgehaald. Dit blijkt niet alleen uit de verklaringen van [getuige 5] en [getuige 4] die de verdachte herkennen, maar ook uit de Geldmaat transacties op 27 augustus 2023, de berichten die de verdachte (‘ [gebruikersnaam] ’) aan [getuige 5] heeft gestuurd en de locatiefix van het telefoonnummer [telefoonnummer 1] van de verdachte op 28 augustus 2023 om 14:21 uur in de directe nabijheid van het woonadres van [getuige 5] en [getuige 4] ; de plek waar de Kia Niro rond die tijd werd opgehaald.

Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank verder vast dat de [getuige 5] en [getuige 4] de Kia Niro hebben gehuurd voor de verdachte en dat de verdachte de Kia Niro met kenteken [kenteken 1] op 28 augustus 2023 rond 14:20 uur heeft opgehaald en in gebruik heeft genomen. 3.3.4. Wie had de Kia Niro in gebruik op het moment van de schietpartij? De politie heeft op camerabeelden van 28 augustus 2023 gezien dat de verdachte om 10:50 uur gekleed was in een licht gekleurd/wit T-shirt. Tijdslijn 28 augustus 2023 vanaf het ophalen van de Kia Niro De politie ziet vanaf 14:23 uur op de camerabeelden een donkergekleurde Kia Niro (zwart of donkerblauw) de volgende route rijden:

Hengelolaan (14:23 uur), Laan van Wateringse Veld (14:27 uur), Oosteinde (14:30 uur) en Sir Winston Churchillaan in Rijswijk (14:31 uur). Na de Sir Winston Churchillaan rijdt de donkerkleurige Kia Niro in de richting van de Monseigneur Bekkerslaan te Rijswijk. Op de beelden van de Laan van Wateringse Veld ziet de politie het kenteken van de Kia Niro, te weten [kenteken 1] Ook is op de beelden van de Laan van Wateringse Veld en het Oosteinde te zien dat de bestuurder lichtgekleurde bovenkleding droeg. De politie heeft onderzoek gedaan naar de locatiegegevens op 28 augustus 2023 van de iPhone 13 van de verdachte.

Daaruit komt naar voren dat de iPhone 13 om 14:36 uur en 14:42 uur bezochte locaties in Rijswijk heeft geregistreerd, namelijk de Johanna Westerdijkstraat in Rijswijk en de Doctor H.J. van Mooklaan. Op de H.J. van Mooklaan in Rijswijk is een Lidl gevestigd. Getuige [naam 4] heeft bij de rechter-commissaris verklaard dat hij de verdachte tussen 14:31 uur en 15:23 uur bij de Lidl in Rijswijk heeft opgehaald, en heeft afgezet bij de Hengelolaan achter de Leyweg voorbij de bushalte. Om 15:23 uur heeft de iPhone 13 van de verdachte als locatie geregistreerd de Hengelolaan en om 15:34 uur de Jacob Schorerlaan.

Om 15:31 uur is op de camerabeelden van de Televisiestraat een zwarte Seat Leon te zien die rijdt in de richting van de Jacob Schorerlaan. Op de beelden is te zien dat de bestuurder een lichtgekleurd of wit T-shirt droeg. Om 15:47 uur ziet de politie op camerabeelden van de Jacob Schorerlaan dat de verdachte door de Jacob Schorerlaan loopt, komende uit de richting van zijn woning. De politie ziet op de camerabeelden dat de verdachte dan een donkergekleurd trainingspak draagt met capuchon, waarbij een licht gekleurde horizontale streep op zijn linkerarm te zien is.

Om 15:49 uur ziet de politie op de camerabeelden dat een zwarte Seat Leon met een kenteken eindigend op -36-S vanuit de Jacob Schorerlaan, linksaf de Televisiestraat inrijdt. Om 16:01 uur heeft de iPhone 13 van de verdachte als bezochte locatie geregistreerd de [adres 2] in Den Haag en om 16:07 uur de Rosseelstraat/Hugo Verrieststraat. Om 16:16 uur ziet de politie op de camerabeelden dat een zwarte Seat Leon over de rotonde van de Churchillaan in Rijswijk rijdt. Volgens de politie draagt de bestuurder een pet en lijkt de baard van de bestuurder op de baard van de verdachte.

De Seat Leon rijdt in de richting van de Van der Kooijweg in Rijswijk. Om 16:24 uur ziet de politie op de camerabeelden dat vanaf de Monseigneur Bekkerslaan in Rijswijk een donkergekleurde Kia Niro de rotonde van de Churchillaan op rijdt in de richting van de Laan van Wateringse Veld. De politie ziet op de camerabeelden dat de bestuurder een pet op heeft. Om 16:30 uur ziet de politie op de camerabeelden een donkergekleurde Kia Niro, voorzien van kenteken [kenteken 1] vanaf de Laan van Wateringse Veld de San Franciscosingel op rijden. Om 16:31 uur ziet de politie op de camerabeelden een Kia Niro in de Orlandostraat rijden in de richting van de Laan van Wateringse Veld.

Op de camerabeelden ziet de politie dat de bestuurder van die auto een pet droeg. Om 16:32 uur is te zien dat de Kia Niro, voorzien van kenteken [kenteken 1] vanaf de Laan van Wateringse Veld de San Franciscosingel op rijdt in de richting van de New Yorksingel. Om 17:02 uur ziet de politie een donkerkleurige Kia Niro op de Laan van Wateringse Veld rijden in de richting van de Orlandostraat. Om 17:03 uur ziet de politie een donkerkleurige Kia Niro, voorzien van kenteken [kenteken 1] , vanaf de Laan van Wateringse Veld de San Franciscosingel op rijden.

Om 17:07 uur heeft de iPhone 13 van de verdachte als locatie geregistreerd de San Franciscosingel 30. Om 17:19 uur ziet de politie op de camerabeelden een donkergekleurde Kia Niro rijden op de San Franciscosingel. Omdat er op basis van de camerabeelden tussen 17:03 en 17:19 uur geen op Kia Niro gelijkende voertuigen zijn gepasseerd, gaat de politie er vanuit dat het voertuig zestien minuten heeft stilgestaan tussen de San Franciscosingel 7 en 38. Om 17:20 uur ziet de politie op de camerabeelden een Kia Niro op de Orlandostraat rijden in de richting van de Laan van Wateringse Veld.

Op de camerabeelden ziet de politie dat de bestuurder een pet droeg. Om 17:23 uur ziet de politie een donkerkleurige Kia Niro rijden op de Laan van Wateringse Veld in de richting van de Noordweg. Om 17:59 uur heeft de iPhone 13 van de verdachte als locatie geregistreerd de Troelstrakade in Den Haag. Om 18:46 uur ziet de politie op de camerabeelden een zwarte Seat Leon op de Televisiestraat in de richting van de Jacob Schorerlaan rijden. Om 18:47 ziet de politie dat het gaat om de Seat Leon met kenteken [kenteken 2] en dat de verdachte de bestuurder van deze auto is.

Om 18:49 uur en 18:51 uur heeft de iPhone 13 van de verdachte als locatie geregistreerd de [adres 3] respectievelijk de [adres 4] in Den Haag. Om 20:39 uur ziet de politie op de camerabeelden dat de verdachte door de [straatnaam] loopt, komend vanuit de richting van zijn woning op nummer [huisnummer] en lopend in de richting van de doorgaande weg. De verdachte heeft bij het zien van deze beelden verklaard dat hij de persoon is die op deze beelden te zien is. De politie merkt op dat de verdachte op deze beelden een soortgelijke jas draagt als de jas die hij diezelfde dag om 15:47 uur droeg.

Om 20:40 uur ziet de politie een zwarte Seat Leon vanuit de Jacob Schorerlaan de Televisiestraat in rijden. Om 20:47 uur ziet de politie op camerabeelden een donkerkleurige personenauto voorbijrijden komend vanuit de richting van de Loevesteinlaan te Den Haag en gaande in de richting van de Schaapweg te Rijswijk. Die auto toonde gelijkenis met de Seat Leon van de verdachte. Om 21:00 uur ziet de politie op de camerabeelden een donkerkleurige personenauto, gelijkend op een Seat Leon, in de richting van de Van Rijnweg in Rijswijk rijden. Het voertuig bleef de Laan van Sion volgen, waarna ongeveer 50 seconden later vanuit de tegengestelde richting op de Laan van Sion een donkerkleurige personenauto – eveneens gelijkend op een Seat Leon – linksaf sloeg in de richting van de Van der Kooijweg in Rijswijk.

Op de camerabeelden om 21:06 uur ziet de politie een donkergekleurde Kia Niro vanaf de Monseigneur Bekkerslaan in Rijswijk de rotonde op rijden in de richting van het Oosteinde. De politie ziet op de beelden dat de bestuurder van dit voertuig een pet draagt. Verder merkt de politie op dat het voertuig en het silhouette van de bestuurder sterke gelijkenissen vertonen met het voertuig en het silhouette van de bestuurder die om 16:24 uur op deze locatie reed. Om 21:07 uur ziet de politie op de camerabeelden een donkerkleurige Kia Niro uit de richting van de rotonde van de Sir Winston Churchillaan in Rijswijk rijden in de richting van de kruising Oosteinde/Laan van Wateringse Veld.

Om 21:08 uur ziet de politie op de camerabeelden een donkergekleurde Kia Niro vanuit de richting van het Oosteinde, vanaf de Laan van Wateringse Veld de San Franciscosingel op rijden. Om 21:09 uur ziet de politie op de camerabeelden een donkergekleurde Kia Niro door de Orlandostraat rijden in de richting van de Laan van Wateringse Veld. De politie vermoedt vanwege de remlichten en de reflectie van rood en wit licht, dat het voertuig op dat moment geparkeerd wordt. De politie ziet op de camerabeelden dat [slachtoffer] om 21:17 uur zijn woning verlaat en door de Orlandostraat in de richting van de Laan van Wateringse Veld loopt.

Om 21:19 uur zijn op camerabeelden van de [adres 5] en de [adres 6] te Den Haag knallen, lijkend op schoten, te horen. Om 21:21:04 uur heeft de iPhone 13 van de verdachte als locatie geregistreerd de Orlandostraat 2 in Den Haag en geeft deze telefoon om 21:21:52 uur als ‘predicted location’ de Van der Kooijweg. Deze locatieinformatie stond als ‘verwijderd’ in de telefoon. Een ‘predicted location’ houdt volgens de politie in dat – op basis van eerdere bewegingen – wordt voorspeld wat de volgende beweging is. Om 21:21:42 uur vindt een uitgaande gespreksverbinding plaats tussen de iPhone 13 van de verdachte en het telefoonnummer van zijn vader.

Hierbij maakt de iPhone 13 verbinding met een Cel-ID die dekking heeft op de locatie van de autobrand. Om 21:36 uur wordt de verdachte gebeld door zijn vader. Het telefoonnummer van de verdachte maakt dan verbinding met een Cel-ID die valt in het theoretische bereik van de Van der Kooijweg. Uit de locatiegegevens volgt dat de iPhone 13 van de verdachte zich vervolgens naar Gouda verplaatst. Om 22:10 uur heeft de iPhone 13 als locatie geregistreerd de [adres 7] in Gouda. Op camerabeelden in Gouda is te zien dat de verdachte een donkerkleurige pet draagt.

Overwegingen van de rechtbank en tussenconclusie De rechtbank overweegt dat aan de hand van een combinatie van camerabeelden, locatiegegevens van de telefoon van de verdachte en de verklaring van [naam 4] , de reisbewegingen van de verdachte op 28 augustus 2023 vanaf omstreeks 14:30 uur kunnen worden gereconstrueerd als volgt. De verdachte heeft de Kia Niro omstreeks 14:20 uur opgehaald bij de Hengelolaan en de Kia Niro vervolgens weggezet op of in de buurt van de Van der Kooijweg in Rijswijk. In Rijswijk is de verdachte opgehaald door [naam 4] die hem naar de Hengelolaan heeft gebracht; de plek waar de verdachte kort daarvoor was voor het ophalen van de Kia Niro.

De verdachte heeft daar zijn Seat Leon opgehaald, is naar huis gereden, en is vanuit huis weer in de richting van de Van der Kooijweg gereden. Vanuit de Van der Kooijweg zijn vervolgens weer beelden van de Kia Niro te zien. De rechtbank overweegt dat dit past bij hetgeen zojuist is overwogen over het eerder die dag parkeren van de Kia Niro op of in de buurt van de Van der Kooijweg. Vanuit de Van der Kooijweg is de Kia Niro in de richting van de woning van het slachtoffer gereden, alwaar de Kia Niro drie keer het volgende rondje heeft gereden: de Laan van Wateringse Veld - San Franciscosingel - Orlandostraat, waarbij de Kia Niro bij het derde rondje zestien minuten stil heeft gestaan op de San Franciscosingel.

Daarna is te zien dat de Kia Niro weg is gereden in de richting van de Noordweg. De verdachte heeft de Kia Niro daarna weggezet op of in de buurt van de Van der Kooijweg, heeft de Seat Leon op of in de buurt van de Van der Kooijweg opgehaald en is daarmee naar huis gereden. De verdachte heeft zijn woning weer om 20:39 uur verlaten, waarna te zien is dat wederom met de Seat Leon in de richting van de Van der Kooijweg wordt gereden. Ongeveer vijf minuten daarna rijdt de Kia Niro vanuit de Van der Kooijweg naar de Orlandostraat, alwaar [slachtoffer] wordt neergeschoten.

De verdachte heeft daarna wederom de Kia Niro voor de Seat Leon gewisseld op of in de buurt van de Van der Kooijweg. Hoewel op een aantal individuele camerabeelden het kenteken van de Kia Niro en de Seat Leon niet zichtbaar is, staat voor de rechtbank vast dat de verdachte telkens de bestuurder is geweest van deze voertuigen wanneer hierover in de bewijsmiddelen wordt gesproken. De individuele camerabeelden staan immers niet op zichzelf, maar worden telkens ondersteund door andere camerabeelden vlak ervoor of erna, al dan niet in combinatie met de locatiegegevens van de telefoon van de verdachte en de door de politie beschreven kenmerken van de bestuurder.

Daarbij betrekt de rechtbank dat uit de reisbewegingen op 28 augustus 2023 een zeker patroon valt af te leiden. De Kia Niro wordt gebruikt wanneer naar de Orlandostraat wordt gereden, terwijl de Seat Leon wordt gebruikt als de verdachte naar huis rijdt. Daarbij wordt telkens van auto gewisseld op of in de directe nabijheid van de Van der Kooijweg. Het verweer van de verdediging dat de verdachte pas na 21:10 uur van huis is vertrokken, wordt door de bewijsmiddelen weerlegd. Uit de camerabeelden blijkt immers duidelijk dat de verdachte om 20:39 uur van huis is vertrokken en via de Orlandostraat naar Gouda en Amsterdam is gegaan.

De verdachte heeft niet verklaard dat hij, zoals de verdediging suggereert, kort na het verlaten van de woning om 20:39 uur weer terug is gekeerd naar de woning en de woning daarna pas weer na 21:10 uur heeft verlaten. De rechtbank komt aldus tot de conclusie dat de verdachte ten tijde van het schietincident de bestuurder was van de Kia Niro en dus de schutter is geweest die [slachtoffer] om het leven heeft gebracht. De rechtbank is van oordeel dat uit het dossier niet blijkt dat er naast de verdachte nog andere personen betrokken zijn geweest bij dit schietincident.

De rechtbank zal de verdachte dan ook partieel vrijspreken voor het hem tenlastegelegde medeplegen. 3.3.5. Wat leveren de handelingen van de verdachte op: doodslag of moord? Juridisch kader De rechtbank stelt voorop dat voor een bewezenverklaring van het bestanddeel ‘voorbedachte raad’ moet komen vast te staan, dat de verdachte zich gedurende enige tijd heeft kunnen beraden op het te nemen of het genomen besluit en dat hij niet heeft gehandeld in een ogenblikkelijke gemoedsopwelling, zodat hij de gelegenheid heeft gehad na te denken over de betekenis en de gevolgen van zijn voorgenomen daad en zich daarvan rekenschap te geven.

Bij de vraag of sprake is van voorbedachte raad gaat het bij uitstek om een weging en waardering van de omstandigheden van het concrete geval, waarbij de rechter het gewicht moet bepalen van de aanwijzingen die voor of tegen het bewezen verklaren van voorbedachte raad pleiten. De vaststelling dat de verdachte voldoende tijd had om zich te beraden op het te nemen of het genomen besluit vormt weliswaar een belangrijke objectieve aanwijzing, maar behoeft de rechter niet ervan te weerhouden aan contra-indicaties een zwaarder gewicht toe te kennen. Voor de beantwoording van de vraag of de verdachte al dan niet heeft gehandeld met voorbedachte raad, acht de rechtbank de volgende bewijsmiddelen van belang.

De verdachte heeft verklaard dat [slachtoffer] hem een geldbedrag schuldig was van € 8.000,00. Hij zou [slachtoffer] vlak voor zijn vakantie bitcoins hebben gegeven ter waarde van voornoemd bedrag. Volgens de verdachte was het de bedoeling dat [slachtoffer] dat geld contant aan hem zou betalen of in bitcoins zou terugsturen. Anderhalve week voor het schietincident is de verdachte bij de Orlandostraat/Wateringse Veld geweest omdat hij [slachtoffer] wilde vinden vanwege het geldbedrag dat [slachtoffer] hem verschuldigd was. De verdachte heeft verklaard dat hij [slachtoffer] na zijn vakantie nog heeft gezien en dat zij toen hebben gevochten.

De politie heeft onderzoek gedaan naar de iPhone 11 die naast [slachtoffer] werd aangetroffen. Daarin worden op Snapchat verschillende chats en audioberichten aangetroffen tussen de verdachte en [slachtoffer] over het verschuldigde geldbedrag. De stem van de verdachte wordt door de politie op de audioberichten herkend. Het spraakbericht dat op 19 augustus 2023 om 17:50 uur naar [slachtoffer] wordt gestuurd en waarop de politie de stem van de verdachte heeft herkend, houdt in: “Kanker bolle… kijk kankervarken. Ik kom alleen naar jouw deur, ik was daar alleen.

Als je man was, jij weet ik was daar, jij zou komen naar jouw deur. Ik stuur niemand naar jouw deur hè broer. Ik houd jouw thuisploeg… jouw thuisploeg houd ik buiten, maar als het zo doorgaat… [bijnaam 1] , jij ziet mij daar. Wollah je doet para [bijnaam 1] . Jij moet weten, jij zoekt nu die problemen. Oorlog gaat beginnen hè broer. Jij gaat mij niet betalen, ja toch?” Het spraakbericht dat die dezelfde dag om 17:52 uur naar [slachtoffer] wordt gestuurd en waarop de politie de stem van de verdachte heeft herkend, houdt in: “Broer…. Man of niet, ik heb gekregen, jij hebt gekregen….klaaarr! Daar gaat niet om, maar mijn doekoe is nog steeds daar hè lbo... wallah... jij gaat te ver! De mannen zijn betaald op mijn moeder hè lbo ... jij gaat om je heen kijken! Jij brengt dit te ver.

Kijk... onze ouders kennen elkaar, maar ik heb kànkerschijt aan alles! Wallah wat jij nu doet lbo, is niet acceptabel, ik heb jouw broer ook gezien, ik heb... broer, betaalt die vandaag niet, is het klaar... is het tussen mij en hem. Wallah lbo... kijk maar... hè broer... jij gaat te ver! Wallah... dat gaat verkeerd eindigen... wallah... kijk maar wat je zelf wil. Dit gaat uit jou getrokken worden, hè broer.” Het spraakbericht dat diezelfde dag om 19:35 uur naar [slachtoffer] wordt gestuurd, en waarop de politie de stem van de verdachte heeft herkend, houdt in:

“Broer die geld is van hem en van mij! Ik heb jou vaker gezegd. Of je betaalt, lbo! Of het loopt uit de hand. Het is nu hoe jij het ziet. Jij kiest hier zelf voor hè broer. Dat ik naar jouw broer moet gaan... is al para, hè mattie?” “Broer, zijn kankergeld en mijn geld... welke kanker... kankertori trek jij hem erbij hè broer!” Ook is vanuit het account [account] dat de politie aan de verdachte koppelt om 20:35 uur onder meer de volgende tekst naar [slachtoffer] verzonden: “Jij gaat betale Dit is allang uit de hand gelope Voor 8k” Vanuit het account [account] dat de politie aan [slachtoffer] koppelt wordt om 20:38 uur de tekst gestuurd:

“Ik betaal jou niks”. De politie heeft onderzoek gedaan naar de bij de verdachte inbeslaggenomen iPhone 7 met telefoonnummer 31687387150. Daaruit blijkt dat de iPhone 7 voor het laatst actief was in juli 2022 en daarna weer voor het eerst op 28 augustus 2023 om 21:47 uur. [getuige 5] heeft verklaard dat ‘ [bijnaam 2] ’ op 26 of 27 augustus 2023 aan [getuige 4] en hem had gevraagd een auto voor hem te huren via SnappCar en dat ze hadden afgesproken om dat te regelen. [getuige 4] heeft verklaard dat de jongen die de auto wilde hebben hem heeft geregistreerd bij SnappCar.

De politie heeft onderzoek gedaan naar de telefoon van [getuige 4] , waaruit blijkt dat op 27 augustus 2023 om 20:20 uur de app SnappCar is geïnstalleerd. Uit de chats tussen [getuige 5] en ‘ [gebruikersnaam] ’ leidt de politie af dat [getuige 5] en ‘ [gebruikersnaam] ’ elkaar op 27 augustus 2023 omstreeks 20:15 uur hebben ontmoet. Uit de Snapchatgesprekken op de iPhone 13 van de verdachte blijkt dat de verdachte op 27 augustus 2023 om 00:17 uur naar een slaapplek in Gouda heeft gezocht. De politie heeft op de camerabeelden gezien dat de verdachte op 28 augustus 2023 om 10:50 uur zijn woning aan de [adres 4] heeft verlaten met een rugzak van het merk Adidas.

Volgens de politie lijkt de rugzak – gelet op de vorm – gevuld. Bij de aanhouding van de verdachte is een – volgens de politie – gelijkende rugzak aangetroffen. In deze rugzak werden kledingstukken aangetroffen. De verdachte heeft – wanneer aan hem de afbeelding van 28 augustus 2023 om 10:50 uur wordt getoond – bevestigd dat hij op dat moment de tassen die hij naar Turkije wilde meenemen in de auto heeft geplaatst. Uit de camerabeelden en loggegevens van de Nederlandse Kluis blijkt dat de verdachte op 28 augustus 2023 om 13:37 uur de Nederlandse Kluis heeft bezocht.

De politie constateert op de camerabeelden dat de verdachte bij het openen van de kluis geen horloge draagt, en na het openen van de kluis wel. De verdachte werd op 29 augustus 2023 om 16:46 uur in een vliegtuig dat op het punt stond naar Istanbul te vertrekken, aangehouden. Bij de aanhouding van de verdachte zijn een horloge, merk Rolex, met echtheidscertificaat, alsmede een contant geldbedrag van € 5.695,00 aangetroffen. Deze goederen zijn in beslag genomen. 3.3.6. Overwegingen en eindconclusie: De rechtbank dient te beoordelen of de verdachte [slachtoffer] om het leven heeft gebracht in een ogenblikkelijke gemoedsopwelling of dat hij dit met voorbedachten rade heeft gedaan.

De rechtbank overweegt dat sprake was van een escalerend conflict tussen [slachtoffer] en de verdachte over een geldbedrag van € 8.000,00 dat [slachtoffer] aan de verdachte schuldig zou zijn. Dit conflict is blijkens het dossier op 19 augustus 2023 ook uitgemond in een vechtpartij tussen [slachtoffer] en de verdachte. De rechtbank leidt uit de verstuurde (spraak)berichten af dat de verdachte boos was op [slachtoffer] , omdat [slachtoffer] het geld niet wilde betalen. De verdachte heeft ook verklaard eerder op zoek te zijn geweest naar [slachtoffer] in verband met het verschuldigde geldbedrag.

De rechtbank kan op basis van de bewijsmiddelen niet anders concluderen dan dat de verdachte zowel het delict als zijn vlucht grondig heeft voorbereid. Daartoe overweegt de rechtbank dat de verdachte al op 27 augustus 2023 bezig was met het onder een andere naam huren van de auto die gebruikt is bij het schietincident, kennelijk om te voorkomen dat hij direct aan het incident zou worden gelinkt, en heeft geprobeerd een slaapplek te regelen in Gouda – de plek waar hij direct na het schietincident naartoe is gereden. Op de dag van het schietincident heeft de verdachte in de ochtend verdere voorbereidingen getroffen, waaruit blijkt dat hij voornemens was om te vluchten na het incident: hij heeft de spullen die hij mee wilde nemen naar Turkije in zijn auto geplaatst en is aan het begin van de middag naar de Nederlandse Kluis gereden om zijn Rolex op te halen.

De verdachte heeft ook een groot contant geldbedrag bij zich gestoken. Uit de bewijsmiddelen blijkt voorts dat de verdachte op de dag van het schietincident in de middag en in de avond, met de Kia Niro in de richting van de woning van het slachtoffer is gereden, waarbij de verdachte in de middag meerdere rondjes heeft gereden in de Orlandostraat en de omliggende straten. Ook heeft de verdachte met de Kia Niro – zowel in de middag als direct voor de schietpartij in de avond – enige tijd stilgestaan op de San Franciscosingel. In samenhang bezien met de andere bewijsmiddelen, leidt de rechtbank hieruit af dat de verdachte [slachtoffer] heeft opgewacht, nu [slachtoffer] – vrijwel direct nadat hij zijn woning die avond verliet – is neergeschoten.

Daarbij komt dat de verdachte de dag na het schietincident daadwerkelijk in een vliegtuig naar Istanbul is aangetroffen met een groot geldbedrag, een Rolex mét echtheidscertificaat en een telefoon die hij al langere tijd niet meer in gebruik had en die de politie dus (mogelijk) ook niet aan hem zou koppelen. De voornoemde feiten en omstandigheden kunnen naar het oordeel van de rechtbank niet anders worden geduid dan dat de verdachte voorbereid te werk is gegaan en dat hij zich langere tijd heeft kunnen beraden op het te nemen of het genomen besluit.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte dan ook met voorbedachte raad gehandeld. Van enige contra-indicaties is de rechtbank niet gebleken. De rechtbank acht het impliciet primair tenlastegelegde dan ook wettig en overtuigend bewezen. 3.4 De bewezenverklaring De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat: hij op 28 augustus 2023 te ’s-Gravenhage opzettelijk en met voorbedachten rade, [slachtoffer] van het leven heeft beroofd, door met een vuurwapen meerdere kogels in het lichaam van die [slachtoffer] te schieten, ten gevolge waarvan voornoemde [slachtoffer] is overleden.

4De strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.

5De strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten. 6De strafoplegging 6.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twintig jaren, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd om aan de verdachte een maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht op te leggen. 6.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft de rechtbank verzocht om in strafmatigende zin rekening te houden met de in de pleitnota genoemde omstandigheden. 6.3 Het oordeel van de rechtbank Na te melden straf en maatregel zijn in overeenstemming met de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken.

De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking. Ernst van het feit De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan de moord op zijn jeugdvriend [slachtoffer] . Hij heeft hem naar aanleiding van een conflict over een geldbedrag van € 8.000,00 doodgeschoten om de hoek van zijn ouderlijk huis. De verdachte heeft zijn verantwoordelijkheid voor zijn laffe daad willen ontlopen door naar Turkije te vluchten. De verdachte heeft [slachtoffer] het meest fundamentele recht, namelijk het recht op leven, ontnomen. De ouders en de broers van [slachtoffer] heeft hij een onbeschrijflijk leed aangedaan.

Zij zullen moeten leven met het pijnlijke gemis van een zeer dierbare zoon en broer en zijn door de laffe daad van de verdachte getekend voor het leven. Het feit dat niet alleen de verdachte en [slachtoffer] van kleins af aan goed bevriend waren, maar ook hun families – zelfs zó goed dat de verdachte de ouders van [slachtoffer] ‘oom’ en ‘tante’ noemde – maakt het verdriet en de boosheid alleen maar groter. Met zijn handelen heeft de verdachte ook de samenleving als geheel geschokt. Meerdere mensen hebben de schoten gehoord en directe omwonenden hebben eerste hulp aan [slachtoffer] verleend.

Het handelen van de verdachte zal bij hen, maar ook bij andere buurtbewoners, gevoelens van angst en onveiligheid hebben veroorzaakt. Dat er ook grote onrust was ontstaan binnen de Turkse gemeenschap in Wateringen en de Schilderswijk, blijkt wel uit de vele getuigenverklaringen in het dossier, waaruit naar voren komt dat de naam van de verdachte al direct na de schietpartij rondzong. De explosies nabij de woning van (de ouders van) de verdachte – enkele uren na het schietincident, en later nog tweemaal – kunnen hiervan niet los worden gedacht.

Gelet op de aard en de ernst van het feit is enkel een onvoorwaardelijke vrijheidsbenemende straf van aanzienlijke duur passend en geboden. Voor het bepalen van de duur van de straf, neemt de rechtbank in acht dat moord behoort tot de zwaarste categorie strafbare feiten die de wet kent. De wetgever heeft voor dit misdrijf als maximumstraf een levenslange gevangenisstraf of een tijdelijke gevangenisstraf van dertig jaren vastgesteld. Binnen de rechtspraak bestaan voor dit misdrijf geen landelijke oriëntatiepunten. Uit de recente rechtspraak volg dat voor een enkelvoudige moord gevangenisstraffen van tussen de veertien en twintig jaren worden opgelegd, en dat bij een moord die te typeren is als een liquidatie, een gevangenisstraf van twintig jaren een gebruikelijk uitgangspunt is.

De rechtbank zal deze recente rechtspraak als algemeen vertrekpunt nemen bij het bepalen van de aan de verdachte op te leggen straf. Strafblad De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 30 augustus 2023, waaruit blijkt dat hij niet eerder is veroordeeld voor een geweldsdelict. Gelet op de ernst van het feit, vormt dit voor de rechtbank geen aanleiding voor matiging van de aan de verdachte op te leggen straf, zoals de verdediging heeft betoogd. Persoon van de verdachte Over de persoon van de verdachte is de rechtbank weinig bekend.

Weliswaar is er een triple-rapportage opgemaakt ten aanzien van de verdachte, maar deze is volgens de rapporteurs wegens beperkte medewerking van de verdachte fragmentarisch, onvolledig en oppervlakkig. De verdachte gaf bij alle rapporteurs aan mee te werken, maar gaf weinig informatie uit zichzelf, wilde bepaalde onderwerpen niet bespreken en stelde zich sociaal wenselijk op. Hij gaf geen toestemming om informatie bij de penitentiaire inrichting op te vragen en bij een psycholoog waar hij in behandeling zou zijn geweest. Ook mochten bepaalde referenten niet gesproken worden en er mocht geen informatie bij een eerdere middelbare school opgevraagd worden.

De verdachte stelde zich tijdens de gesprekken vriendelijk, gereserveerd en gecontroleerd op. Omdat hij met de rapporteurs ook niet wilde spreken over het aan hem tenlastegelegde, hebben de rapporteurs geen betrouwbare uitspraak kunnen doen over de vraag of een eventuele persoonlijkheidsstoornis – waarvan mogelijk sprake is – de gedragskeuzes en gedragingen van de verdachte ten tijde van het ten laste gelegde beïnvloedde. Ook tijdens de zitting heeft de verdachte vragen van de rechtbank die zijn persoon betreffen, niet willen beantwoorden. De rechtbank ziet aldus in de persoon van de verdachte geen strafverminderende omstandigheden.

De leeftijd van de verdachte ten tijde van het plegen van het delict – de verdachte was destijds nog maar 22 jaar oud – kan naar het oordeel van de rechtbank evenmin reden zijn voor strafvermindering. Dat hij een jonge, beïnvloedbare en impulsieve jongen zou zijn die in zijn onbezonnenheid een dergelijk ernstig delict zou hebben gepleegd, volgt niet uit de rapportages van de deskundigen, die overigens allen adviseren het volwassenenstrafrecht toe te passen. Ook uit het dossier volgt niet dat de verdachte impulsief en onbezonnen heeft gehandeld.

Integendeel, zoals uit het hiervoor gaande blijkt, heeft de verdachte niet alleen zijn voorgenomen daad maar ook zijn vlucht naar het buitenland van te voren zorgvuldig gepland. Hij heeft immers de dag voor het incident een vluchtauto geregeld en (tevergeefs) geprobeerd een slaapplaats in Gouda te regelen voor de volgende dag. Op de dag van het fatale schietincident heeft hij zijn vlucht naar Turkije verder voorbereid door een contant geldbedrag van € 6.000 en zijn Rolex ter waarde van zo’n € 17.000 – vergezeld van het echtheidscertificaat, “want anders is dat ding niks waard” – op te halen, zijn vluchttassen in te pakken en alvast in zijn eigen auto te zetten waarmee hij van plan was na zijn daad via Gouda naar Schiphol te rijden.

Er waren aldus vele momenten waarop de verdachte zich had kunnen beraden en had kunnen afzien van zijn voornemen om [slachtoffer] van het leven te beroven. Dat heeft hij niet gedaan. Van een onbezonnen en impulsieve daad door een jongvolwassene, waarvan – zo begrijpt de rechtbank – volgens de verdediging sprake zou zijn als de verdachte de dader zou zijn – is dan ook geen sprake. In enigszins strafverzwarende zin weegt de rechtbank mee dat de verdachte op geen enkel moment daadwerkelijk empathie heeft getoond voor [slachtoffer] en zijn familie.

Drie dagen nadat [slachtoffer] was doodgeschoten, antwoordde de verdachte op de vraag van de recherche of hij wist wat de ouders van [slachtoffer] nu doormaken: “Ja en ik dan. Ik word ervan beschuldigd. Ik zit nu hier.” De verdachte heeft ter terechtzitting wel gezegd dat hij het erg vindt wat er is gebeurd, maar van een invoelbaar medeleven met de familie van [slachtoffer] was geen sprake. Straf De wijze waarop en de omstandigheden waaronder de verdachte [slachtoffer] om het leven heeft gebracht in overweging nemende, komt de rechtbank tot de conclusie dat sprake is geweest van een situatie vergelijkbaar met een liquidatie. [slachtoffer] was weliswaar een jeugdvriend van de verdachte, maar zij waren de laatste jaren uit elkaar gegroeid en de vriendschap was bekoeld.

De verdachte heeft ook verklaard dat hij “niet goed was met [bijnaam 1] ”. Zij hadden niet veel persoonlijk contact meer, maar kennelijk hadden zij nog wel een zakelijke afspraak over het ‘cashen’ van een bitcoin. Hierover is tussen hen een conflict ontstaan dat is uitgemond in een afrekening, zo blijkt ook wel uit de woorden “biz boyle [bijnaam 1] ” (“zo zijn wij, [bijnaam 1] ”) die direct na het lossen van de schoten naar [slachtoffer] zijn geroepen. Alles afwegende, acht de rechtbank een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twintig jaren, met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, passend en geboden.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering. Maatregel De rechtbank ziet voorts aanleiding om een maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z Sr op te leggen. Aan de wettelijke voorwaarden voor oplegging van deze maatregel is voldaan. De rechtbank overweegt dat uit de hiervoor genoemde triple rapportage die over de verdachte is opgemaakt, weinig informatie over de persoon van de verdachte naar voren is gekomen en daarmee ook over eventuele risico’s. Vanwege het beperkte inzicht in de persoonlijkheid, ziet de rechtbank aanleiding om de maatregel ex artikel 38z Sr op te leggen, omdat daarmee de mogelijkheid wordt gecreëerd om de verdachte ook na afloop van de lange onvoorwaardelijke gevangenisstraf onder toezicht te stellen indien dit dan nodig blijkt. 7De vorderingen van de benadeelde partijen 7.1 De vorderingen [naam 5] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert schadevergoeding van € 24.480,00 te vermeerderen met de wettelijke rente.

Dit bedrag bestaat uit € 4.480,00 aan materiële schade en € 20.000,00 aan immateriële schade. [naam 6] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert schadevergoeding van € 22.986,90, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 2.986,90 aan materiële schade en € 20.000,00 aan immateriële schade. 7.2 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vorderingen van de benadeelde partijen. 7.3 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich gelet op de bepleite vrijspraak primair op het standpunt gesteld dat de benadeelde partijen in hun vorderingen niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard.

Subsidiair heeft de verdediging bepleit dat de behandeling van de vorderingen een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren en dat de benadeelde partijen om die reden niet-ontvankelijk moeten worden verklaard in hun vorderingen. Meer subsidiair heeft de verdediging de vorderingen betwist, op de gronden zoals weergegeven in de pleitnota. 7.4 Het oordeel van de rechtbank Ten aanzien van de immateriële schade: Juridisch kader Affectieschade is schade in verband met het verdriet om het overlijden of het door ernstig en blijvend letsel gekwetst raken van een naaste.

Voor de in artikel 6:107, tweede lid, BW en artikel 6:108, vierde lid, BW genoemde naasten van slachtoffers is het mogelijk om een (forfaitaire) vergoeding van affectieschade te vorderen indien sprake is van overlijden of ernstig en blijvend letsel van het slachtoffer. Het bedrag dat voor toekenning voor vergoeding van deze affectieschade in aanmerking komt, is bij het Besluit vergoeding affectieschade vastgesteld. Volgens artikel 1, eerste lid, van dit Besluit geldt, in het geval van overlijden door een misdrijf, een vergoeding van € 20.000,00 voor een thuiswonend meerderjarig kind of diens ouder of een andere nauwe persoonlijke relatie van het slachtoffer.

De rechtbank stelt vast dat het overlijden van het slachtoffer het gevolg is geweest van het handelen van de verdachte. De rechtbank stelt voorts vast dat [naam 5] en [naam 6] als ouders van het slachtoffer tot de kring van gerechtigden horen en aldus een wettelijk recht hebben op vergoeding van affectieschade. Hiermee is de grond voor vergoeding van affectieschade gegeven. Het door de benadeelde partijen gevorderde bedrag van telkens € 20,000,00 is in overeenstemming met het Besluit vergoeding affectieschade. De rechtbank zal het gevorderde bedrag aan affectieschade daarom toewijzen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 28 augustus 2023.

Ten aanzien van de materiële schade: De rechtbank stelt vast dat de door [naam 5] en [naam 6] gevorderde materiële kosten in rechtstreeks verband staan met de begrafenis van het slachtoffer. De gevorderde materiële kosten van [naam 6] betreffen vliegtickets van zes familieleden naar Turkije in augustus/september 2023; aldaar is het slachtoffer begraven. De gevorderde materiële kosten van [naam 5] betreffen aangeschaft servies en kosten voor eten en drinken, gemaakt ten behoeve van de begrafenis. De gevorderde materiële kosten zijn in overeenstemming met de omstandigheden van het slachtoffer en door de benadeelde partijen voldoende onderbouwd met facturen, die naar het oordeel van de rechtbank ook voldoende duidelijk zijn.

Ook de vliegtickets voor niet eerstegraads familieleden komen voor vergoeding in aanmerking omdat de kosten hiervan – anders dan de verdediging naar voren brengt – naar het oordeel van de rechtbank in rechtstreeks verband met de uitvaart staan. De rechtbank zal dan ook de gevorderde materiële schade toewijzen ter hoogte van het door de benadeelde partijen gevorderde bedrag, te vermeerderen met de wettelijke rente. Het voorgaande leidt ertoe dat de rechtbank: de vorderingen van [naam 5] en [naam 6] voor wat betreft de immateriële schade zal toewijzen voor een bedrag van telkens € 20.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 28 augustus 2023; de vordering van [naam 6] voor wat betreft de materiële schade zal toewijzen voor een bedrag van € 2.986,90.

Omdat de materiële schade bestaat uit verschillende kostenposten en de kosten op verschillende momenten zijn gemaakt, wordt de wettelijke rente met ingang van verschillende data als volgt toegewezen: o De kosten van € 1.490,00 te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 30 augustus 2023, omdat blijkens de factuur de contante betaling op deze datum is verricht. o De kosten van € 286,90 te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 31 augustus 2023, omdat op het betaaloverzicht, waaruit blijkt dat met MasterCard is betaald, deze datum genoteerd staat. o De kosten van € 1.210,00 te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 10 september 2023, omdat dat de datum van de terugvlucht betreft en de kosten in ieder geval op dat moment moeten zijn betaald. - de vordering van [naam 5] voor wat betreft de materiële schade zal toewijzen voor een bedrag van € 4.480,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 6 september 2023, omdat dit de factuurdatum betreft van alle drie de facturen.

Nu de vorderingen worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partijen tot aan deze uitspraak in verband met de vorderingen hebben gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partijen voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moeten maken. Schadevergoedingsmaatregelen [naam 6] Nu de verdachte voor het impliciet primair tenlastegelegde strafbare feit zal worden veroordeeld en hij daarom tegenover de benadeelde partij aansprakelijk is voor schade die door dit feit aan hem is toegebracht, zal de rechtbank aan de verdachte de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van:

€ 20.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 28 augustus 2023; € 1.490,00 te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 30 augustus 2023; € 286,90 te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 31 augustus 2023; € 1.210,00 te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 10 september 2023; tot aan de dag waarop deze bedragen volledig zijn betaald, ten behoeve van [naam 6] . [naam 5] Nu de verdachte voor het impliciet primair tenlastegelegde strafbare feit zal worden veroordeeld en hij daarom tegenover de benadeelde partij aansprakelijk is voor schade die door dit feit aan haar is toegebracht, zal de rechtbank aan de verdachte de verplichting opleggen om aan de Staat te betalen een bedrag van:

€ 20.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 28 augustus 2023; € 4.480,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 6 september 2023; beide tot aan de dag waarop deze bedragen volledig zijn betaald, ten behoeve van [naam 5] . 8De inbeslaggenomen voorwerpen 8.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat de op de beslaglijst onder 5 en 6 genoemde voorwerpen worden teruggegeven aan de verdachte. 8.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft geen standpunt ingenomen over het beslag. 8.3 Het oordeel van de rechtbank Nu het belang van strafvordering zich daartegen niet verzet, zal de rechtbank de teruggave aan de verdachte gelasten van de op de beslaglijst onder 5 en 6 genoemde voorwerpen.

9De toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen 36f, 38z en 289 van het Wetboek van Strafrecht. Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden. 10De beslissing De rechtbank: verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte het impliciet primair ten laste gelegde feit heeft begaan, zoals hierboven onder 3.4 bewezen is verklaard en dat het bewezen verklaarde uitmaakt: moord; verklaart het bewezen verklaarde en de verdachte daarvoor strafbaar; verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij; veroordeelt de verdachte tot: een gevangenisstraf voor de duur van 20 (TWINTIG) JAREN; bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht; legt aan de verdachte op de maatregel tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht; neemt de volgende beslissingen omtrent de ingediende vorderingen: [naam 6] wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 6] toe tot een bedrag van € 22.986,90 en veroordeelt de verdachte om dit bedrag te betalen aan [naam 6] ,te vermeerderen met de wettelijke rente over het bedrag van € 20.000,00 vanaf 28 augustus 2023 tot aan de dag waarop dit bedrag volledig is betaald;te vermeerderen met de wettelijke rente over het bedrag van € 1.490,00 vanaf 30 augustus 2023 tot aan de dag waarop dit bedrag volledig is betaald;te vermeerderen met de wettelijke rente over het bedrag van € 286,90 vanaf 31 augustus 2023 tot aan de dag waarop dit bedrag volledig is betaald;te vermeerderen met de wettelijke rente over het bedrag van € 1.210,00 vanaf 10 september 2023, tot aan de dag waarop dit bedrag volledig is betaald.

Nu de vordering wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken; legt aan de verdachte op de verplichting om aan de Staat te betalen een bedrag van: € 20.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 28 augustus 2023 tot aan de dag waarop dit bedrag volledig is betaald;

€ 1.490,00 te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 30 augustus 2023, tot aan de dag waarop dit bedrag volledig is betaald; € 286,90 te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 31 augustus 2023, tot aan de dag waarop dit bedrag volledig is betaald; € 1.210,00 te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 10 september 2023, tot aan de dag waarop dit bedrag volledig is betaald; ten behoeve van [naam 6] ; bepaalt dat als het verschuldigde bedrag niet volledig wordt betaald of kan worden verhaald, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 149 dagen; de toepassing van gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op; bepaalt dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de benadeelde partij de betalingsverplichting aan de Staat in zoverre doet vervallen, en dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de Staat de betalingsverplichting aan de benadeelde partij in zoverre doet vervallen; [naam 5] wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 5] toe tot een bedrag van € 24.480,00 en veroordeelt de verdachte om dit bedrag te betalen aan [naam 5] ,te vermeerderen met de wettelijke rente over het bedrag van € 20.000,00 vanaf 28 augustus 2023 tot aan de dag waarop dit bedrag volledig is betaald en te vermeerderen met de wettelijke rente over het bedrag van € 4.480,00 vanaf 6 september 2023, tot aan de dag waarop dit bedrag volledig is betaald.

Nu de vordering wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken; legt aan de verdachte op de verplichting om aan de Staat te betalen een bedrag van: € 20.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 28 augustus 2023 tot aan de dag dat waarop bedrag volledig is betaald;

€ 4.480,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 6 september 2023, tot aan de dag waarop dit bedrag volledig is betaald; ten behoeve van [naam 5] ; bepaalt dat als het verschuldigde bedrag niet volledig wordt betaald of kan worden verhaald, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van 157 dagen; de toepassing van gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op; bepaalt dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de benadeelde partij de betalingsverplichting aan de Staat in zoverre doet vervallen, en dat gehele of gedeeltelijke betaling van het verschuldigde bedrag aan de Staat de betalingsverplichting aan de benadeelde partij in zoverre doet vervallen; gelast de teruggave aan de verdachte van de op de beslaglijst onder 5 en 6 genoemde voorwerpen, te weten: 1 STK tas; 1 PR schoenen.

Dit vonnis is gewezen door mr. G.P. Verbeek, voorzitter, mr. I.C. Kranenburg, rechter, mr. F. Bouman, rechter, in tegenwoordigheid van mr. S.C.S. Ramlal, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 8 oktober 2024. Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Waar wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2023268699 (onderzoek LIMA23) van het Team Grootschalige Opsporing (DH) dan wel van de politie Eenheid Den Haag, met bijlagen, deel uitmakend van het einddossier (doorgenummerd p. 1 t/m 1931) en van het Forensisch dossier TGO Lima23 (p. 1 t/m 333).

Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 28 augustus 2023 (p.80 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 29 augustus 2023 (p.242 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 30 augustus 2023 (p. 91 einddossier). Het geschrift, te weten een rapportage van het Nederlands Forensisch Instituut inhoudende een Forensisch pathologisch onderzoek naar aanleiding van een mogelijk niet-natuurlijke aard van overlijden van 9 september 2023 (p. 54, 55 en 57 Forensisch dossier TGO Lima23). Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 1] , opgemaakt op 29 augustus 2023 (p. 190-192 einddossier).

Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 29 augustus 2023 (p. 196-198 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 31 augustus 2023 (p.340-341 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1027-1034 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 15 januari 2024 (p. 87 en 88 einddossier). Het proces-verbaal van aangifte van [getuige 3] , opgemaakt op 30 augustus 2023 (p. 349-350 einddossier). Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 4] , opgemaakt op 21 september 2023 (p. 464, 466-467, 469-470 ,473-475 einddossier).

Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 5] , opgemaakt op (p. 409-410, 414-421, 423-425 einddossier). Het proces-verbaal van verhoor verdachte, opgemaakt op 22 september 2023 (p. 1729 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 991 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 18 oktober 2023 (p. 598-599 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 6 oktober 2023 (p. 1313 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 31 oktober 2023 (p. 1300 einddossier).

Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 21 september 2023 (p. 1296-1299 einddossier). Het proces-verbaal van verhoor verdachte, opgemaakt op 30 augustus 2023 (p. 1678 en 1681 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 18 september 2023 (p. 1061, 1064 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 4 december 2023 (p. 614 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 25 september 2023 (p. 503-512 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 21 oktober 2023 (p. 1332-1334 einddossier).

Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 21 oktober 2023 (p. 1333 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 21 oktober 2023 (p. 1333 einddossier). Het proces-verbaal van verhoor verdachte, opgemaakt op 30 augustus 2023 (p. 1676 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 30 november 2023 (p. 1343 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 5 oktober 2023 (p. 1304-1309 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 30 november 2023 (p. 1341-1342 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 30 november 2023 (p. 1343 einddossier).

Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 994 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1001-1005 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 18 september 2023 (p. 1064 einddossier). Het proces-verbaal van verhoor van getuige [naam 4] bij de rechter-commissaris van 23 november 2023 (p. 1509-1510). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 18 september 2023 (p. 1061, 1063-1064 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1007-1008 einddossier).

Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 8 september 2023 (p. 1069 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1009-1010 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 18 september 2023 (p. 1061, 1063 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1011 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1012-1016 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 18 september 2023 (p.1061- 1063 einddossier).

Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1017-1018 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 18 september 2023 (p. 1061-1063 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1019 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 18 september 2023 (p.1061- 1062 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 8 september 2023 (p. 1069 einddossier). Het proces-verbaal van verhoor verdachte, opgemaakt op 22 september 2023 (p. 1789 einddossier).

Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1021 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1021 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1022 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1023 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1022-1023, 1025-1026, 1028-1029 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 oktober 2023 (p. 1154 einddossier).

Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 1032 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 18 september 2023 (p. 1061-1062 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 30 augustus 2023 (p. 1082-1083 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 7 september 2023 (p. 1088 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 26 oktober 2023 (p. 1337 en 1339 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 26 oktober 2023 (p. 1339 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 26 oktober 2023 (p. 1335, 1337, 1339 einddossier).

Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 18 september 2023 (p. 1061-1062 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 19 september 2023 (p. 1101 einddossier). Het proces-verbaal van verhoor verdachte, opgemaakt op 31 augustus 2023 (p. 1685,1686, 1690 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 3 november 2023 (p. 1193-1195, 1197-1198 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 23 oktober 2023 (p. 1314-1316 einddossier). Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 5] , opgemaakt op 21 september 2023 (p. 414, 415 en 416 einddossier).

Het proces-verbaal van verhoor getuige [getuige 5] , opgemaakt op 21 september 2023 (p. 464 einddossier Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 4 oktober 2023 (p. 372-373 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 26 september 2023 (p. 527-528, 561-562 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 20 september 2023 (p. 1310-1311 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 9 november 2023 (p. 994 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 8 september 2023 (p. 1068, 1070 einddossier).

Het proces-verbaal, opgemaakt op 29 augustus 2023 (p. 1668 einddossier). Het proces-verbaal van verhoor verdachte, opgemaakt op 22 september 2023 (p. 1711-1712 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 26 september 2023 (p. 1048, 1050-1051 einddossier). Het proces-verbaal van aanhouding, opgemaakt op 29 augustus 2023 (p. 1655 einddossier). Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 30 augustus 2023 (p. 1673 einddossier). ECLI:NL:RBDHA:2024:1322. ECLI:NL:GHAMS:2023:2457. Pro Justitia rapport van 6 juni 2024, opgesteld door dr. F.

Verstraeten (psychiater), H.E.W. Koornstra (GZ-psycholoog) en W. de Kruijf (forensisch milieuonderzoeker). Het proces-verbaal van verhoor verdachte, opgemaakt op 22 september 2023 (p. 1729 einddossier). Het proces-verbaal van verhoor verdachte, opgemaakt op 31 augustus 2023 (p. 1700 einddossier). Het proces-verbaal van verhoor verdachte, opgemaakt op 31 augustus 2023 (p. 1700 einddossier).